Reklama

Niedziela Małopolska

Krakowscy dominikanie apelują o pomoc w zakupie środków ochrony osobistej dla sióstr w Bochni

„Prosimy Was o wsparcie w zakupie środków ochrony osobistej dla sióstr dominikanek ze Zgromadzenia św. Dominika, które ruszyły z pomocą do DPS w Bochni” – piszą na stronie internetowej dominikanie. Jutro do sióstr dołączą także bracia z krakowskiego klasztoru.

[ TEMATY ]

pomoc

dominikanie

koronawirus

AdobeStock

Do pomocy zgłosił się również ks. Piotr Dydo-Rożniecki, polski ksiądz misjonarz z Kazachstanu, chwilowo zatrzymany w Polsce przez zamknięcie ruchu lotniczego, a także kolejne siostry zakonne. Od wtorku do pracy przystąpią kolejne osoby oraz pracownicy, u których wynik wyszedł negatywny.

Całością opieki będą kierować ratownik medyczny i pielęgniarz. Wszystko będzie się odbywało pod nadzorem bocheńskiego szpitala. Konsultacji na bieżąco udzielają lekarze psychiatrzy oraz zakaźnicy. Wprowadzono najwyższy reżim sanitarny, podobny jak stosuje się w szpitalach zakaźnych. Personel wchodzi do podopiecznych tylko z pełnym zabezpieczeniem.

DPS w Bochni to placówka, w której w osobnych budynkach przebywają osoby w podeszłym wieku oraz osoby przewlekle chore psychicznie, łącznie 152 pacjentów. Kiedy 3 kwietnia wykryto pierwsze dwa przypadki zakażenia, sanepid od razu objął kwarantanną cały jeden budynek i rozpoczął testy. Dziś kwarantanna obowiązuje w obydwu budynkach. Według ostatnich informacji, wirusa wykryto u 41 osób, 26 pensjonariuszy i 15 pracowników DPS-u. Jak informuje krakowski sanepid, z 30 osób zakażonych koronawirusem, 20 przebywa w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie, dziewięć osób jest diagnozowanych przez lekarzy i psychiatrę w DPS, jedna osoba przebywa w izolacji domowej.

Reklama

W ośrodku cały czas przebywa ponad 100 zdrowych pensjonariuszy. Osiemdziesięcioro z nich to osoby starsze, a około 30 to podopieczni z niepełnosprawnością umysłową. Z powodu obowiązującej kwarantanny w DPS nie ma jednak personelu. Na prośbę starosty bocheńskiego Adama Korty do Bochni pojechało 10 dominikanek ze Zgromadzenia św. Dominika. W poniedziałek dołączą do nich bracia z krakowskiego klasztoru dominikanów.

Dominikanie proszą o wsparcie zakupu środków ochrony osobistej dla sióstr. Wpłaty na ten cel można przekazywać za pośrednictwem strony internetowej sióstr dominikanki.pl lub na konto klasztoru braci: PEKAO SA III o/Kraków, 85 1240 2294 1111 0000 3723 7895, z dopiskiem „darowizna na DPS”.

2020-04-12 17:05

Ocena: +4 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prośba o wsparcie leczenia Julki

2020-08-12 15:11

[ TEMATY ]

pomoc

białaczka

zrzutka.pl

Julia zachorowała w czerwcu 2020 r. Zdiagnozowano u niej białaczkę limfoblastyczną typu I.

Aktualnie dziewczynka jest w trakcie chemioterapii – na początku leczenia. Jest pacjentką Oddziału Onkologii i Hematologii Dziecięcej zabrzańskiego szpitala.

Julka bardzo lubi spędzać czas twórczo i aktywnie: rysuje, maluje, wykleja z koralików, świetnie odnajduje się w kuchni, lubi też sport: gimnastykę, jazdę na desce, rolkach, wrotkach.

Apelujemy do Państwa o wsparcie procesu leczenia dziewczynki poprzez dokonanie darowizny na indywidualny numer subkonta oraz podzielenie się 1% podatku w okresie rozliczeniowym.

Za każde wsparcie w imieniu Julki i jej najbliższych – serdecznie dziękujemy.

Fundacja Iskierka

na rzecz dzieci z chorobą nowotworową

ul. Adama Pługa ½, 02-047 Warszawa

ING Bank Śląski, nr konta: 27 1050 0099 6781 1000 1000 0975

1% KRS 0000248546

cel szczegółowy: „Julia Posmyk”

Wpłat można dokonywać również za pośrednictwem strony: https://zrzutka.pl/fyx3x7, indywidualny numer konta zrzutki: 54 1750 1312 6889 4837 9865 6269.

CZYTAJ DALEJ

Kananejka – wysłuchana i pochwalona

2020-08-12 08:35

Niedziela Ogólnopolska 33/2020, str. IV

[ TEMATY ]

Ewangelia

wikipedia.org

Matka córki ciężko dręczonej przez złego ducha ma wciąż przed oczyma własne cierpiące dziecko, dlatego woła: „Ulituj się nade mną, Panie!”.

Czyż można się nie ulitować? Uczniowie Jezusa, patrząc na zachowanie kobiety i tajemnicze milczenie Mistrza, proszą Go, by ją odprawił. Jej żarliwą prośbę nazywają dość pogardliwie „krzyczeniem za nimi”. Ktoś powie: to tylko uczniowie! Oni dopiero się uczą... Gorszące zachowanie zdaje się, tym razem, prezentować sam Jezus. Najpierw milczy, zda się nazbyt długo, a gdy zabiera głos, wyraźnie faworyzuje swoich ziomków, Izraelitów. I jeszcze ten źle kojarzący się język obrazów i porównań: że chleb jest dla dzieci, a nie dla psów...

Są kompetentne komentarze, które wszystko wyjaśniają i nie musimy się czuć zakłopotani czy zgorszeni. Pomińmy jednak „niewygodne” kwestie i skoncentrujmy się na szczęśliwym finale. Po pierwsze – jej córka została uzdrowiona. Po drugie – nie możemy nie zauważyć wielkiej pochwały: „O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!”. To w świetle faktycznego uzdrowienia i jednoznacznej pochwały warto czytać dzisiejszą perykopę. W ogóle to niezbyt mądre uparcie utykać na tym, czego w Ewangelii (na razie) nie pojmujemy, i wyniosłym gestem odsuwać na bok bezmiar jasnej i wspaniałej nauki Jezusa!

Kananejka, kochająca swą córkę i z nią współcierpiąca, postąpiła bardzo mądrze i wzorcowo. Nikomu, ani uczniom, ani... próbującemu ją Jezusowi, nie dała się zbić z tropu. Jej serce wiedziało swoje. Co tam przeszkody i trudności wobec jej miłości do córki i, jak się okazało, wielkiej wiary w Jezusa! Była najwyraźniej pewna nie tylko Jego mocy, ale i dobroci, emanujących z Jego wspaniałych nauk i czynów. Ona nie miała wątpliwości ani zawahań. Nie dała się zniechęcić ani ponieść urażonej ambicji. To dopiero byłby fałszywy trop, ślepa uliczka i żadnej odmiany losu ich obu – córki i matki! Tak, mogła się żachnąć... i odejść, złorzecząc (jak to podobno bywało w zwyczaju nieusatysfakcjonowanych żebraków z tamtych stron).

Zdumiewające jest to, że ta mało religijnie oświecona poganka trafnie czytała rzeczywistość i z właściwego kierunku spodziewała się pomocy. Naśladujmy ją, pamiętając, że my tu, na ziemi, wszyscy bez wyjątku, jesteśmy ubodzy, bezbrzeżnie i po królewsku ubodzy. Tylko od Boga przychodzą dogłębna pomoc i ubogacenie we wszystko. Tak, „człowiek jest istotą wspomaganą” (Czesław Miłosz). Z ufną wiarą przychodźmy na spotkania z Jezusem, który w Eucharystii chce nas otaczać i nasycać najdelikatniejszą miłością. Chciejmy mieć swój wkład – może i heroiczny – w odbudowywanie „wielkiej wiary” w absolutnie wierną miłość Ojca i Syna.

CZYTAJ DALEJ

110. rocznica urodzin „Wujka”

2020-08-13 13:44

Archiwum Procesu Beatyfikacyjnego

Sługa Boży ks. Aleksander Zienkiewicz, którego wewnętrzny kompas idealnie wskazywał kierunek na niebo

12 sierpnia w katedrze wrocławskiej modlono się z okazji 110 rocznicy urodzin Sługi Bożego ks. Aleksandra Zienkiewicza.

Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył o. dr hab. Jerzy Tupikowski CMF, prorektor ds. studenckich Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. - Jest nas tutaj więcej niż dwóch, trzech, jak wybrzmiewa to w dzisiejszej Ewangelii. Zatem mamy pewność wiary, że Pan Jezus jest tutaj z nami, słucha nas i możemy z nim rozmawiać. Jest to bardzo ważne, szczególnie w kontekście dzisiejszego Słowa, że Bóg kocha nas bardziej niż my potrafimy kochać siebie samych. Jest to bardzo ważna prawda w naszym życiu duchowym, ponieważ jest to zbieżne z tym do czego zachęca nas dzisiaj Jezus w odniesieniu do nas samych, ale też do naszych bliźnich, rodziny czy sąsiadów – mówił o. Tupikowski.

Wspomniał o Ewangelii, która mówi jasno, żebyśmy troszczyli się o innych, mając oczy duszy szeroko otwarte. Tak jak to podobnie czynił Sługa Boży ks. Aleksander Zienkiewicz. - Jezus zachęca nas do upomnienia braterskiego oraz do wspólnej i zgodnej modlitwy, dwóch, trzech lub więcej osób – mówił kaznodzieja.

Nawiązując do swoich osobistych rozmów, zadał pytanie co w życiu jest najważniejsze? Otrzymał od znajomego księdza odpowiedź, że jest to zbawienie i wewnętrzna wolność.

O. Tupikowski w homilii rozwinął temat upomnienia, do którego trzeba podejść z dobrym, ewangelicznym usposobieniem. - Jak zapewniał Pan Jezus, takie upomnienie może być dla kogoś zbawienne, może pomóc otworzyć oczy na coś, czego do tej pory nie dostrzegał – mówił prorektor ds. studenckich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję