Reklama

Kościół

Bp Grzegorz Suchodolski dla KAI: Nieść wszystkim prawdę o Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym

- Szukając motta, moje myśli bardzo szybko pobiegły w stronę Krzyża ŚDM, który Jan Paweł II podarował młodym całego świata. Zamieścił na nim wezwanie aby „iść i głosić całemu światu, że tylko w Jezusie umarłym i zmartwychwstałym jest Zbawienie i Odkupienie”. Właśnie to wezwanie z tej tabliczki chcę uczynić treścią swojego biskupiego zawołania i jednocześnie treścią swojej biskupiej posługi – mówi w rozmowie z KAI biskup-nominat diecezji siedleckiej Grzegorz Suchodolski.

[ TEMATY ]

bp Grzegorz Suchodolski

Mazur/episkopat.pl

Dorota Abdelmoula (KAI): Bardzo często Ksiądz odwołuje się w swoich wypowiedziach do Ewangelii z dnia. Dziś padają w niej słowa Jezusa do uczniów: „Pokój Wam” (J 14,27). Słowa, które rzucają światło na dzisiejszą nominację?

Bp Grzegorz Suchodolski: Ewangelia jest dla mnie zawsze bardzo ważna, nie tylko w głoszeniu, ale również w przyjmowaniu woli Bożej. Ale zanim przejdę do dzisiejszej, chcę wspomnieć Ewangelię czytaną dziewięć dni temu, kiedy zadzwonił do mnie Nuncjusz Apostolski, obwieszczając mi wolę Ojca Świętego. To był Wielki Wtorek i wtedy Ewangelia mówiła o zdradzie Judasza i zapowiadała zaparcie się Piotra. Ten tekst Ewangelii odczytuje jako takie pierwsze wezwanie do pokory i do prośby o modlitwę, bo każdy z nas jest człowiekiem słabym, każdy ma jakieś wady, grzechy, a też, mówiąc tak kolokwialnie, czasami „woda sodowa uderza do głowy” jeśli ktoś przyjmuje jakiś urząd. I tutaj myślę, że ta Ewangelia z Wielkiego Wtorku, z dnia tej jeszcze takiej nieoficjalnej ale już informacji od Nuncjusza, każe mi z wdzięcznością podejść do tego daru wybrania, a jednocześnie z wielką pokorą i prośbą o modlitwę.

Reklama

Natomiast istotnie Ewangelia, z dnia dzisiejszego, 16. kwietnia, mówi o wydarzeniu, kiedy Jezus ukazuje się uczniom, najpierw przynosi im dar wewnętrznego pokoju i kiedy pyta ich: dlaczego bojaźliwi jesteście, dlaczego jesteście zmieszani? Oto Ja jestem, dotknijcie się Mnie. Te słowa są odpowiedzią na te wszystkie takie lęki, które towarzyszą początkowi tej posługi. I myślę, że to potwierdzenie, że Jezus żyje i że przychodzi sam, nawet mimo drzwi zamkniętych i mówi: Dotknijcie się mnie, oto Ja jestem – przynoszą pokój. Na pewno te słowa będą dla mnie wielkim umocnieniem i nadzieją. Nie jestem przecież sam, jestem Jego uczniem i Jego apostołem.

KAI: Ksiądz Biskup wybrał na swoje motto słowa: „Głosić Jezusa Chrystusa”. Dlaczego akurat te słowa?

- Szukając motta, moje myśli bardzo szybko pobiegły w stronę Krzyża Światowych Dni Młodzieży, który Ojciec Święty Jan Paweł II podarował młodym całego świata. Pamiętamy, że na tym krzyżu zamieścił wezwanie aby „iść i głosić całemu światu, że tylko w Jezusie umarłym i zmartwychwstałym jest Zbawienie i Odkupienie”. Właśnie to wezwanie z tej tabliczki, która widnieje na Krzyżu ŚDM, aby iść i głosić Jezusa, umarłego i zmartwychwstałego, chcę uczynić treścią swojego biskupiego zawołania i jednocześnie treścią swojej biskupiej posługi w Kościele diecezji siedleckiej i we wszystkich wymiarach posługi Kościołowi do której będę posłany.

Reklama

KAI: Z ŚDM jest Ksiądz Biskup związany od lat: uczestniczył we wszystkich od Paryża aż do Panamy. Skąd taka wierność tym spotkaniom?

- Myślę, że każdy ma jakiś swój charyzmat. U mnie ta miłość do młodego Kościoła była już obecna na etapie seminarium, młodzieńczej formacji oazowej… Później, na pierwszej parafii, troska o ludzi młodych, ministrantów, o scholę, o oazę o Krucjatę Wyzwolenia Człowieka sprawiła, że kroki mojego kapłaństwa były kierowane ku młodym. I z młodzieżą właściwie przeżyłem te 32 lata z czego 21 lat w Krajowym Biurze Organizacyjnym ŚDM, w międzyczasie będąc przez 10 lat duszpasterzem akademickim w Siedlcach, przez 6 lat diecezjalnym duszpasterzem młodzieży w diecezji siedleckiej. Także dlatego, że moim mistrzem był i jest bp Henryk Tomasik, zawsze też kojarzony z młodzieżą. Pochodzimy z tej samej łukowskiej parafii. Przy tym samym źródle chrzcielnym zostaliśmy wszczepieni w Kościół i później właśnie wiele, wiele lat wspólnej współpracy zarówno w diecezji jak i w Sekretariacie Episkopatu Polski. Więc, jak mówią, czym skorupka za młodu przesiąknie… Ale ŚDM, to także moja to głęboka potrzeba serca: bycia nadal z młodymi, towarzyszenia im. Zwłaszcza w dzisiejszych trudnych czasach, gdy tak wielu jest pogubionych i szuka kogoś, kto by im towarzyszył.

KAI: Często mówi Ksiądz Biskup że kapłaństwa i Kościoła powszechnego uczył się od trzech papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Nominacja biskupia zostaje ogłoszona w roku 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II, a diecezjanie za jego wstawiennictwem modlili się o wybór biskupa pomocniczego…

- Jan Paweł II jest jedynym kanonizowanym świętym, z którym miałem możliwość spotykać się, rozmawiać, spożywać u niego posiłek i razem z nim się modlić. Zajmuje w moim życiu bardzo ważne miejsce i jako kapłan i, szerzej, jako człowiek. Nie ma dnia, bym nie wzywał jego wstawiennictwa dla mojej posługi w tych rolach, w których przeżywam moje kapłaństwo.

Wierzę, że ta nominacja, to jego dar z Góry. Być może dar także dla duszpasterstwa młodzieży – bo jest ona owocowaniem tego czasu, który spędzałem z młodymi ludźmi. I jestem wdzięczny Janowi Pawłowi II za to, że pozwolił mi być tak blisko siebie i uczył kochać posługę wśród młodych. Jego współpracownikiem był kard. Stanisław Ryłko, przewodniczący ówczesnej Papieskiej Rady ds. Świeckich, z którym dane mi było przeżywać największą liczbę ŚDM. Dlatego moja wdzięczność biegnie też w jego stronę i w stronę wspomnianego już bp. Henryka Tomasika.

KAI: A czego przez te lata Ksiądz Biskup nauczył się od młodych ludzi?

- Nauczyłem się tego, że oni bardzo chcą służyć i brać odpowiedzialność za różne posługi w Kościele i społeczeństwie. I bardzo sobie cenię tę wieloletnią współpracę nie tylko z duszpasterzami młodzieży w poszczególnych diecezjach, ale właśnie z ludźmi młodymi, zarówno w centrach ŚDM w polskich diecezjach, jak i w samym Krajowym Biurze Organizacyjnym ŚDM. Miałem szczęście do bardzo dobrych współpracowników, którzy pragnęli tych nowych obszarów posługi i nauczyłem się dzielić z nimi odpowiedzialnością, pracą i przede wszystkim współpracować, aby to było wspólne dzieło. Nie: Kościół dla młodych, ale Kościół z młodymi, w którym my, duchowni powinniśmy towarzyszyć, aby dać im to, czego bez nas nie mogą otrzymać, czyli Jezusa w sakramentach świętych, w przepowiadaniu Słowa Bożego. Ale kształt tego duszpasterstwa zawsze nakreślali młodzi. I myślę, że tak będzie nadal.

KAI: A czy jest coś, czego młodzi „oduczyli” Księdza Biskupa?

- Ciekawe pytanie (śmiech)! Być może tego, że nie ma się do końca prywatności. Że mój dom jest nie tylko moim, ale że każdy ma do niego otwarte drzwi. I mam nadzieję, że teraz w tym nowym wymiarze nowej posługi Pan Bóg nie zamknie mnie w czterech ścianach, ale, że nadal pozwoli wstawać z kanapy i otwierać drzwi mojego domu młodym.

KAI: Przez ostatnie lata tym domem była dla Księdza Biskupa parafia katedralna w Siedlcach. Wiele godzin spędza tam Ksiądz w konfesjonale, kancelarii parafialnej, na wizytach duszpasterskich. Jakie wyzwania duszpasterskie rodzą się z tych doświadczeń?

- Papież Franciszek, kiedy był w Polsce, powiedział do księży biskupów, że parafia jest ciągle aktualna. Było to Krakowie w 2016 r. I naprawdę jestem przekonany, że żywotność Kościoła w Polsce ciągle bazuje na żywotności Kościołów lokalnych i wspólnot parafialnych. Dlatego bardzo się cieszę, że w swoim 32-letnim życiu kapłańskim dwukrotnie byłem proboszczem. Najpierw w niewielkiej parafii Matki Bożej Królowej Polski w Kopciach, a teraz w parafii katedralnej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Siedlcach. To pokazuje, że moje kapłaństwo nie jest tylko kapłaństwem „zza biurka”, choć przylgnął do mnie najpierw tytuł dyrektora KBO, a potem „dyrektora-seniora”. Najbardziej się cieszę, że mogłem i mogę posługiwać żywym wspólnotom w Kościele i to doświadczenie jest dla mnie bardzo mocne.

Widzę niestety dużo instrumentalnego traktowania wiary i Kościoła przez wiele osób. Nawet pół-żartem mówiłem po sześciu miesiącach posługi w katedrze, że, o ile na początku odmawiałem Sekwencję do Ducha Świętego idąc do konfesjonału, czy na ambonę, to po kilku miesiącach zacząłem jeszcze bardziej przywoływać Ducha Świętego idąc na dyżur do kancelarii parafialnej, prosząc o Jego światło i prowadzenie. Bo tam wiele osób przychodzi coś „załatwić”, „kupić” – tak, jakby nawet sakramenty były towarem. I myślę, że tu jest wielkie pole do ewangelizacji, która jest potrzebna i młodemu pokoleniu i pokoleniu rodziców. Na to trzeba zwracać baczną uwagę. Tym bardziej, że młodzi, z którymi pracowałem, to dziś osoby dorosłe, które odkryły i realizują swoje życiowe powołania. Dorastałem razem z nimi i wiem, jak bardzo na różnych etapach życia potrzebują Bożego Ducha i codziennego towarzyszenia.

KAI: Jakie zatem wyzwania widzi Ksiądz Biskup dziś przed Kościołem w Polsce, zwłaszcza w diecezji siedleckiej?

- Zostałem nominowany na biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej, więc Ojciec Święty Franciszek posyła mnie by wspierać biskupa siedleckiego Kazimierza. I ten program, który ksiądz biskup nakreślił dla naszej diecezji już w poprzednich latach, kiedy obchodziliśmy 200-lecie istnienia, i których kontynuacją są misje ewangelizacyjne prowadzone w każdej parafii – to jest jeden z bardzo ważnych wymiarów mojej posługi w diecezji.

Natomiast odnosząc się do obecnej sytuacji w naszym kraju i szerzej, widzimy, jak potrzeba dobrej katechezy. Wiele osób, zwłaszcza w czasie ograniczeń nie radzi sobie z nowymi sposobami uczestniczenia w liturgii i przeżywaniu jej. I często są to osoby „najpobożniejsze”, takie, które bardzo często przychodzą do kościoła i zawsze są dla nas wsparciem, a obecnie same go tak bardzo potrzebują.

Taka katecheza, chociażby o posłuszeństwie, została zapomniana. Łatwiej jest być pobożnym, niż posłusznym. I myślę, że ten temat trwania w jedności Kościoła – to jest duże wyzwanie, które wymaga przemyśleń, refleksji, ale potem też konkretnych zastosowań i nauczania. Zwłaszcza dla liderów grup, czy to diecezjalnych, czy parafialnych.

KAI: Księże Biskupie, przyjęło się mówić potocznie, że mamy biskupów „od pielgrzymek”, „od młodzieży”, „od ewangelizacji” itp. – nie tylko ze względu na powierzone funkcje, ale osobisty charyzmat. Biskup Grzegorz Suchodolski będzie od…?

- Od głoszenia Jezusa Chrystusa, umarłego i zmartwychwstałego i od niesienia tej prawdy wszystkim, z miłością.

KAI: Zatem tego życzymy. Dziękuję za rozmowę.

2020-04-16 14:38

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Biskup też człowiek” - premiera nowej inicjatywy Patrycji Hurlak na YT

Biskup też człowiek. Człowiek z krwi i kości. Ma poczucie humoru, albo i nie, bywa radosny, smutny, czasem choruje – tłumaczy KAI Patrycja Hurlak. Autorka książki „Nawrócona wiedźma”, a także aktorka znana m.in. z takich produkcji jak „Klan” czy „Blondynka”, postanowiła ocieplić wizerunek polskich hierarchów za pomocą serii wywiadów publikowanych na swoim youtoubowym kanale. Jej pierwszym gościem był bp Grzegorz Suchodolski.

Autorka cyklu wyjaśnia Katolickiej Agencji Informacyjnej, że poprzez świadectwa życia i powołania, dawane przez poszczególnych biskupów, pojawia się szansa na zmniejszenie ilości stereotypowych i zafałszowanych osądów na temat hierarchów. Patrycja Hurlak ma również nadzieję, że filmy pomogą w budzeniu nowych powołań do kapłaństwa i umacnianiu już istniejących.

- Teraz, w dobie pandemii, i pogarszającego się wizerunku naszego Episkopatu, wymyśliłam projekt, który ma pomóc ocieplić tenże wizerunek. Seria wywiadów internetowych pod wspólnym tytułem „Biskup też człowiek” ma ukazać, że biskup to człowiek z krwi i kości, mający swoje dobre i złe dni, radości i słabości, pasje i antypatie oraz własną historię życia, wiary i powołania – tłumaczy pisarka. Dodaje, że chce by zwykli ludzie, którzy na co dzień nie spotykają się z hierarchami kościelnymi, mogli poznać ich nieco lepiej, zwłaszcza tę „ludzką”, codzienną stronę, by przestać kojarzyć biskupów wyłącznie ze zdjęciem w zakrystii czy wielkimi uroczystościami.

Rozmowy mają ukazywać się w drugi czwartek miesiąca. Pierwszym gościem Patrycji Hurlak był niedawno wyświęconym biskup pomocniczy diecezji siedleckiej Grzegorz Suchodolski. Jak podkreśla autorka, nagranie zostało przyjęte bardzo pozytywnie, z dużym zaciekawieniem, nawet przez osoby będące poza Kościołem.

Duchowny opowiada w nim o początkach posługi, swojej wyjątkowej sympatii do młodzieży i współpracy podczas przygotowań do Światowych Dni Młodzieży, a także o swoich słabościach i pomyśle by zostać dominikaninem. Bp Suchodolski mówił także o odkrywaniu drogi do kapłaństwa podkreślając, że myśl ta zrodziła się w nim dopiero w klasie maturalnej. - Zaczęło do mnie przychodzić takie myślenie: „Grzegorz może ty pójdziesz do seminarium?” i ja wtedy odpowiadałem: „A w życiu! Nie pójdę do seminarium. Mam już określony kierunek w życiu, który chcę realizować” - wyznaje kapłan przyznając, że starał się uciszyć natarczywe myśli zsyłane przez Pana Boga.

Kapłan opowiedział też o cudzie jaki dokonał w nim Pan Bóg, pokonując ostatnie argumenty „przeciw”. Wyznał co sprawia, że śmieje się na głos, a co go zasmuca. Bp Suchodolski zaapelował, by pamiętać, że „każdy członek Kościoła, także biskup, to rozgrzeszony grzesznik”. W jego ocenie tym, co ma bronić kapłanów przed grzesznością, samotnością i utratą powołania jest otaczanie się ludźmi, zwłaszcza młodzieżą, i „bycie dostępnym” dla wszystkich wiernych.

***

Patrycja Hurlak – aktorka znana z ról m.in. w serialu „Klan” i „Blondynka”, a także prowadząca program „Ukryte skarby” w TVP2. Autorka książek: „Nawrócona wiedźma”, „Zakochani są wśród nas” i „O ważnych Rzeczach”.

CZYTAJ DALEJ

5. rocznica beatyfikacji pierwszych polskich misjonarzy-męczenników - zapowiedź

2020-12-02 09:00

[ TEMATY ]

Zbigniew Strzałkowski

bł. o. Michał Tomaszek

franciszkanie.pl

O. Michał Tomaszek i o. Zbigniew Strzałkowski

O. Michał Tomaszek i o. Zbigniew Strzałkowski

W sobotę 5 grudnia mija 5. rocznica wyniesienia na ołtarze pierwszych polskich misjonarzy-męczenników: o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka, którzy oddali swoje życie za wiarę w Pariacoto w Peru. W Bazylice Franciszkanów w Krakowie o godz. 16.30 będzie sprawowana uroczysta msza św. dziękczynna pod przewodnictwem o. Dariusza Mazurka z Rzymu, delegata generalnego ds. animacji misyjnej Zakonu Franciszkanów.

Polscy franciszkanie: o. Zbigniew Strzałkowski i o. Michał Tomaszek ponieśli śmierć męczeńską 9 sierpnia 1991 r. z rąk terrorystów z komunistycznego ugrupowania „Sendero Luminoso” (Świetlisty Szlak).

Przywódcy tej organizacji oskarżyli misjonarzy o prowadzenie działalności usypiającej świadomość rewolucyjną Indian. Misjonarze bowiem oprócz pracy duszpasterskiej zajmowali się działalnością charytatywną.

„W czasie suszy i głodu włączyli się w krajowe i diecezjalne programy żywnościowe Caritas. Wspomagali szkoły w rozbudowie, wyposażeniu bibliotek. Miejscowych chłopów andyjskich uczyli profilaktyki związanej z niebezpieczną w tamtym rejonie cholerą. Zdobywali dla nich leki i sami wozili zakażonych do szpitala miejskiego. Przygotowali projekt budowy instalacji wodnej” – przypomina o. Szymon Chapiński, były misjonarz, który od początku uczestniczył w procesie beatyfikacyjnym franciszkanów.

Wieść o męczeństwie szybko dotarła do ojczyzny i obiegła świat. Jeszcze tego samego miesiąca - w sierpniu 1991 roku - rząd Peru uhonorował pośmiertnie ojców Zbigniewa i Michała najwyższym odznaczeniem państwowym - Wielkim Oficerskim Orderem „El Sol del Peru” (Słońce Peru).

Polscy misjonarze zostali pochowani w kościele w Pariacoto.

Proces beatyfikacyjny franciszkanów, zgodnie z prawem kanonicznym, rozpoczął się pięć lat po tych wydarzeniach. 3 lutego 2015 r. Ojciec Święty Franciszek wyraził zgodę na beatyfikację polskich franciszkanów: o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka.

O. Zbigniew Strzałkowski i o. Michała Tomaszek zostali wyniesieni na ołtarze 5 grudnia 2015 r. w Chimbote w Peru. Mszy świętej przewodniczył przedstawiciel Ojca Świętego kard. Angelo Amato. W okolicznościowym kazaniu Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych powiedział: „Nasi męczennicy mówili językiem miłości. Pochodzili z dalekich krajów i mówili innymi językami. Przybywając do Peru, nauczyli się nowego języka, ale przede wszystkim mówili językiem miłości. Ich apostolstwo i akceptacja męczeństwa były lekcjami miłości. Miłość zwycięża nienawiść i znosi zemstę. Miłość jest prawdziwym świetlistym szlakiem, który przynosi życie, a nie śmierć; rodzi pokój, a nie wojnę; tworzy braterstwo, a nie podziały”.

CZYTAJ DALEJ

Prezes TK: wszyscy sędziowie Trybunału wybrani zgodnie z przepisami

2020-12-03 14:04

[ TEMATY ]

Trybunał Konstytucyjny

Trybunał Konstytucyjny

W związku z ciągle powtarzającymi się tezami, podważającymi status sędziów Trybunału Konstytucyjnego i jego prezesa, po raz kolejny oświadczam, że wszyscy sędziowie Trybunału zostali wybrani zgodnie z obowiązującymi w RP przepisami - powiedziała w czwartek prezes TK Julia Przyłębska.

W czwartek odbyło się zgromadzenie ogólne TK poświęcone omówieniu istotnych problemów wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału. Informację w tej sprawie przyjęto na Zgromadzeniu Ogólnym Trybunału Konstytucyjnego 19 listopada br.

"Apeluję i żądam zaprzestania używania w przestrzeni publicznej sformułowania Trybunał Konstytucyjny Julii Przyłębskiej. Trybunał Konstytucyjny jest organem konstytucyjnym, którego nazwa i działalność określone są przepisami art. 188 do 197 Konstytucji RP, a ja jestem jego prezesem" - podkreśliła prezes Trybunału w swoim wystąpieniu podczas zgromadzenia.

Jak dodała "w związku z ciągle powtarzającymi się tezami, podważającymi status sędziów TK i jego prezesa, po raz kolejny oświadczam, że wszyscy sędziowie Trybunału zostali wybrani zgodnie z obowiązującymi w RP przepisami, również wybór prezesa został dokonany zgodnie z prawem, co potwierdził też Trybunał w swoim orzecznictwie".

Odnosząc się w wystąpieniu do zeszłego roku, prezes Przyłębska zaznaczyła, że "rok 2019 był – co wynika ze statystyk – rokiem, w którym Trybunał w sposób znaczący koncentrował się na rozpatrywaniu skarg konstytucyjnych i wniosków, które dotyczą kwestii najważniejszych dla obywateli".

"W moim przekonaniu nie zawsze jest to odpowiednio akcentowane w sferze publicznej, ale Trybunał jest instytucją proobywatelską, instytucją, której celem jest załatwianie spraw obywatela wtedy, gdy prawo nie jest względem jego praw i wolności odpowiednio ukształtowane" - oceniła prezes TK. (PAP)

autor: Marcin Jabłoński

mja/ lena/

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję