Reklama

Kościół

Jasna Góra dziękuje za życie Prymasa Wyszyńskiego i modli się o jego rychłą beatyfikację

Przypadająca dziś 39. rocznica śmierci kard. Stefana Wyszyńskiego na Jasnej Górze przeżywana jest przede wszystkim jako dziękczynienie za jego życie, które jest darem dla Kościoła i Polski a także błaganie o rychłe ogłoszenie go błogosławionym. Wieczornym Apelem rozpocznie się szczególna modlitwa nazwana „Nocne kołatanie do Matki Najświętszej u progu beatyfikacji”.

[ TEMATY ]

Jasna Góra

prymas Polski

prymas

Bożena Sztajner/Niedziela

Dla paulinów Prymas Wyszyński to przede wszystkim wielki nauczyciel zawierzenia Maryi i ten, który pokazał Jasną Górę rozumianą jako wydarzenie zbawcze Narodu. Jak zauważył o. Arnold Chrapkowski, przełożony generalny Zakonu, przypomniał o tym Jan Paweł II. - Jeżeli papież oficjalnie jako pasterz Kościoła mówi w ten sposób, że nie byłoby papieża Polaka bez kard. Wyszyńskiego, bez Jasnej Góry, to jest to pokazanie w czym jest siła, na czym mamy budować naszą przyszłość, na czym mamy opierać nasze codzienne życie - powiedział o. generał.

„Nocne kołatanie u Matki Najświętszej” to inicjatywa metropolity częstochowskiego czuwań z błaganiem o ogłoszenie kard. Wyszyńskiego błogosławionym. - Ten dar trzeba nam wyprosić na kolanach - uważa abp Wacław Depo i podkreśla: „trzeba się modlić, a nie tylko oczekiwać na lepszy czas, bo Bóg ma swoje drogi i często nas zaskakuje swoimi sposobami rozwiązywania różnych spraw, dlatego mamy prawo i obowiązek o to prosić”.

Reklama

Abp Depo dodaje, że trwanie na modlitwie i w oczekiwaniu na beatyfikację Prymasa Wyszyńskiego to nasza powinność. Rozumieją ją członkowie Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, którzy już po raz 40. przybędą dziś z ogólnopolską pielgrzymką. Kard. Stefan Wyszyński jest patronem tego stowarzyszenia świeckich katolików, które promuje przede wszystkim naukę społeczną Sługi Bożego.

Nocne czuwania w Kaplicy Matki Bożej odbywać się będą codziennie i potrwają aż do 25 sierpnia, wigilii święta Matki Bożej Częstochowskiej.

26 sierpnia miał być w tym roku narodowym dziękczynieniem za beatyfikację Prymasa, który miał bezgraniczne zaufanie do Matki Bożej w znaku jasnogórskiego Wizerunku.

Reklama

Kard. Stefan Wyszyński często odpowiadał na pytanie: dlaczego wszystko postawił na Matkę Bożą. Tak wyjaśniał: „wydaje mi się, że najbardziej bezpośrednią mocą w moim życiu jest Maryja. Przez szczególną tajemnicę, której w pełni nie rozumiem, została Ona postawiona na mej drodze. Wiem jednak, że z tej drogi zejść nie mogę i nie chcę! Doświadczenie mnie pouczyło, że tylko na tej drodze, przy pomocy Dziewicy Wspomożycielki, Pani Jasnogórskiej, można czegoś dokonać w Polsce. Oczywiście mocami Bożymi".

Na ukochanie tej maryjnej drogi życia złożyło się wiele argumentów: osobiste doznanie cudownych łask przez pośrednictwo Jasnogórskiej Pani; dogłębna znajomość duszy i serca Narodu polskiego, z którego żaden nieprzyjaciel nie mógł wyrwać miłości do Maryi; wielkie doświadczenia historyczne i współczesne, które raz jeszcze ujawniły, że Jasna Góra i Maryja rzeczywiście bronią, wzmacniają i jednoczą Naród.

Kard. Wyszyński sam nazwał siebie Prymasem Jasnogórskim, bowiem całe jego życie upływało w łączności z Jasnogórską Maryją - Królową Polski. Pragnął zostać nawet paulinem. Z Mszą św. prymicyjną przyjechał na Jasną Górę, aby "mieć Matkę, która nie umiera". Jego rodzona matka umarła, gdy miał 9 lat. Po sakrę biskupią przybył także na Jasną Górę, a w herbie biskupim i prymasowskim umieścił wizerunek Matki Bożej Jasnogórskiej. Mówił potem: "Matka Boża Jasnogórska w moim herbie to nie ozdoba, to program mego biskupiego i prymasowskiego życia".

Prymas Wyszyński uczynił z Jasnej Góry ambonę i parafię swoją i Episkopatu. W okresie prymasostwa, od 1948 do 1981 r., wygłosił na Jasnej Górze setki przemówień, w sumie prawie 3 tys. stron maszynopisu. Z oficjalnych zapisków wynika, że „spędził” na Jasnej Górze ponad 600 dni, choć nawiedzał ją także przy równych okazjach nieoficjalnych.

Tutaj wypracowywał projekty, plany, akcje duszpasterskie. Znane są one jako: Śluby Narodu, Wielka Nowenna, nawiedzenie parafii przez kopię Cudownego Obrazu Matki Bożej w kraju i poza jego granicami, czuwania soborowe z Maryją Jasnogórską, Milenijny Akt Oddania Polski w Macierzyńską Niewolę Miłości za wolność Kościoła, nocne czuwania.

Od 1982 r. na Jasnej Górze z inicjatywy Instytutu Prymasa Wyszyńskiego z 27 na 28 dzień każdego miesiąca trwają nocne czuwania w intencji beatyfikacji ks. Prymasa.

Do beatyfikacji Prymasa Wyszyńskiego Jasna Góra przygotowuje się nie tylko przez modlitwę, ale także różne inicjatywy. Odbywają się np. cykliczne spotkania w 2019 r. „Prymas Jasnogórski w drodze na ołtarze” a w tym roku „Maryjne drogi do świętości Prymasa Jasnogórskiego”. Podejmowane przez Paulinów i zaproszonych gości tematy ukazują życie i posługę Sługi Bożego.

O szczególnych związkach prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego z Jasną Górą przypominają: pomnik „Pokora” przed wejściem do Sanktuarium, na którym przedstawiony jest ten Ojciec Narodu w geście przyklęknięcia i oddania czci Maryi oraz znajdujące się w Wieczerniku sgraffito ukazujące postać Prymasa na tle rzeszy pielgrzymów składających w 1956 r. Jasnogórskie Śluby Narodu.

Pomnik klęczącego Prymasa Tysiąclecia ma przypominać, że kard. Wyszyński był nie tylko wielkim nauczycielem, który uczynił z jasnogórskiego szczytu narodową ambonę, ale także człowiekiem wielkiej, żarliwej modlitwy, stawiającym zawsze na Jasnogórską Maryję.

2020-05-28 11:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dokument „Ojciec i Pasterz - Kardynał Stefan Wyszyński” - emisja 8 września w TVP1

[ TEMATY ]

film

prymas Polski

TVP

prymas

kard. Wyszyński

Materiały prasowe

We wtorek 8 września o godz. 21.00 TVP 1 wyemituje film dokumentalny „Ojciec i Pasterz - Kardynał Stefan Wyszyński”, poświęcony osobie i nauczaniu Prymasa Tysiąclecia. Jego twórcy odbyli dziesiątki rozmów, spotykając się głównie z osobami, które znały osobiście przyszłego błogosławionego.

„Ojciec i Pasterz - Kardynał Stefan Wyszyński" to unikalny dokument poświęcony osobie i nauczaniu Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego. Prace nad jego realizacją trwały prawie 3 lata. Twórcy przejechali tysiące kilometrów, odbyli dziesiątki rozmów, spotykali się głównie z osobami, które znały Prymasa osobiście. Z czasem te rozmowy rozszerzono także o osoby, które spuścizną Prymasa Tysiąclecia zajmują się zawodowo.

Po pokazie specjalnym filmu, jaki odbył się 3 sierpnia w siedzibie Arcybiskupów Warszawskich z okazji rocznicy urodzin Prymasa, metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz powiedział, że jest to jeden z najlepszych filmów o Prymasie Tysiąclecia, jakie do tej pory powstały. Twórcom udało się bowiem pokazać świętość w normalności i normalność w świętości.

Historycy na pytanie, dlaczego Prymasa nazywamy Prymasem Tysiąclecia, zwykle odpowiadają: przeprowadził Polskę przez Tysiąclecie Chrztu Polski. Jan Paweł II miał całkiem inną odpowiedź: „Bo taki Prymas zdarza się raz na tysiąc lat”.

Autorzy dokumentu byli praktycznie we wszystkich miejscach związanych z życiem i pracą kard. Wyszyńskiego. Zrealizowano kilkaset godzin nagrań z dziesiątkami osób, które znały go osobiście lub pracowały z nim przez wiele lat. Są to unikalne świadectwa czasów i relacji z niezwykłą osobą i jej nauczaniem.

W filmie wykorzystano zaledwie drobną część tych nagrań, dlateego autorzy projektu postanowili uruchomić stronę internetową towarzyszącą filmowi, na której zamieszczane będą pełne wersje rozmów ze świadkami życia i pracy Prymasa. Szczegółowe informacje: www.ojciecipasterz-wyszynski.pl

Wszystko - jak mówi reżyser filmu Piotr Górski - zaczęło się w mieszkaniu jego przyjaciela pallotyna ks. Jerzego Andruszewskiego, gdzie poznał Annę Rastawicką, jedną z najbliższych współpracownic Prymasa Wyszyńskiego. Od razu znaleźli wspólny język. Początkiem wspólnej pracy była natomiast wymiana myśli o tym, czy Prymas rzeczywiście był kostycznym i pomnikowym „Księciem Kościoła” czy też może miał także swój ludzki, codzienny wymiar? Od słowa do słowa, zrodził się pomysł (dwa lata przed ogłoszeniem beatyfikacji) utrwalenia wspomnień nielicznych żyjących jeszcze osób, które z Prymasem pracowały. Pierwotnie chodziło o zapisanie wspomnień dla przyszłych pokoleń.

W filmie zobaczymy także wiele niepublikowanych do tej pory zdjęć archiwalnych, zdobytych z różnych źródeł, m.in. z archiwum Jasnej Góry, archiwum Instytutu Prymasowskiego, archiwum producentów „Świadectwa” o Janie Pawle II, archiwum Watykańskiego i prywatnego archiwum Przemysława Hauser-Schoenich - ambasadora Zakonu Maltańskiego na Antigui i Barbudzie, Grenadzie i w Indonezji. Sporo będzie także fragmentów homilii Prymasa, aby pokazać, jak dzisiaj aktualne są jego słowa.

Widzowie zobaczą też m.in. unikalną scenę koronacji Matki Bożej Ludźmierskiej, gdy figurze wypada berło i łapie je Karol Wojtyła. Prymas Wyszyński, zwraca się wtedy do niego, mówiąc: "Karolu, może to znak, że kiedyś Ty będziesz sternikiem Kościoła na Ziemi".

Twórcy filmu pokażą też niepublikowaną scenę, gdy w czasie audiencji generalnej Jan Paweł II klęka przed swoim przyjacielem Stefanem Wyszyńskim.

Tym, co uderza przede wszystkim po obejrzeniu dokumentu jest to, że nauczanie Prymasa Tysiąclecia ma wymiar uniwersalny i ponadczasowy. Momentami można odnieść wrażenie, że dzisiaj jest bardziej uniwersalne niż kiedy głosił je Prymas.

Z dokumentu dowiemy się też m.in., kto za życia Prymasa zdobył nielegalnie jego relikwie, przewidując jego świętość; jakie były ostatnie słowa Prymasa przed śmiercią; co lubił jeść i jak wypoczywał, a nawet, kiedy zdarzało mu się oszukiwać. Biograf Prymasa Peter Raina opowie o tym. jak ciemną nocą Prymas zaproponował mu spotkanie z niezwykłą i tajemniczą kobietą.

W filmie widzowie obejrzą świadectwa m.in. kardynałów Kazimierza Nycza i Stanisława Dziwisza, o. Jerzego Tomzińskiego (ponad 100-letniego wielokrotnego przeora i generała zakonu Paulinów ), o. Leona Knabita, Anny Rastawickiej, sióstr nazaretanek z Komańczy, Petera Rainy, abp. Józefa Michalika oraz historyków Kościoła prof. Jana Żaryna i prof. Pawła Skibińskiego, a także wielu innych osób.

Producenci planują pokazy specjalne filmu we wszystkich miejscach związanych z życiem i pracą Prymasa Wyszyńskiego. - Chodzi o to, żeby niezwykła aktualność i mądrość słów Prymasa dotarła do Polaków żyjących tu i teraz - powiedział w filmie Kard. Nycz. Specjalne pokazy filmu odbędą się również na Jasnej Górze.

W opinii twórców filmu, powinien go zobaczyć każdy Polak. Rodacy kard. Wyszyńskiego powinni wiedzieć kim był, co zrobił dla Polski i świata oraz o czym nauczał Prymas Tysiąclecia. Bez niego prawdopodobnie nie upadłby tak szybko Komunizm w Polsce i - jak powiedział Jan Paweł II - nie byłoby na stolicy Piotrowej Papieża Polaka.

Filmowi towarzyszy unikalna książka Anny Rastawickiej „Ten zwyciężą kto miłuje”. Publikację wydało Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego - partner merytoryczny filmu.

Producentem filmu jest firma Aurel wraz z Instytutem Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Sponsorami są KGHM Miedź Polska, PKN Orlen, PZU i PGE. Partnerem jest Muzeum Jana Pawła II I Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Patronem medialnym jest redakcja "Rzeczpospolitej".

Filmowi towarzyszyć będzie także specjalnie napisana na jego potrzeby piosenka „Czas to miłość” w wykonaniu Aleksandry Smerechańskiej, finalistki "Voice of Poland".

Film dostępny będzie także na platformie TVP VOD.

CZYTAJ DALEJ

Święty Mikołaj - „patron daru człowieka dla człowieka”

Niedziela łowicka 49/2004

[ TEMATY ]

święty

pl.wikipedia.org

6 grudnia cały Kościół wspomina św. Mikołaja - biskupa. Dla większości z nas był to pierwszy święty, z którym zawarliśmy bliższą znajomość. Od wczesnego dzieciństwa darzyliśmy go wielką sympatią, bo przecież przynosił nam prezenty. Tak naprawdę zupełnie go wtedy jeszcze nie znaliśmy. A czy dziś wiemy, kim był Święty Mikołaj? Być może trochę usprawiedliwia nas fakt, że zachowało się niewiele pewnych informacji na jego temat.

Wyproszony u Boga

Około roku 270 w Licji, w miejscowości Patras, żyło zamożne chrześcijańskie małżeństwo, które bardzo cierpiało z powodu braku potomka. Oboje małżonkowie prosili w modlitwach Boga o tę łaskę i zostali wysłuchani. Święty Mikołaj okazał się wielkim dobroczyńcą ludzi i człowiekiem głębokiej wiary, gorliwie wypełniającym powinności wobec Boga.
Rodzice osierocili Mikołaja, gdy był jeszcze młodzieńcem. Zmarli podczas zarazy, zostawiając synowi pokaźny majątek. Mikołaj mógł więc do końca swoich dni wieść dostatnie, beztroskie życie. Wrażliwy na ludzką biedę, chciał dzielić się bogactwem z osobami cierpiącymi niedostatek. Za swoją hojność nie oczekiwał podziękowań, nie pragnął rozgłosu. Przeciwnie, starał się, aby jego miłosierne uczynki pozostawały otoczone tajemnicą. Często po kryjomu podrzucał biednym rodzinom podarki i cieszył się, patrząc na radość obdarowywanych ludzi.
Mikołaj chciał jeszcze bardziej zbliżyć się do Boga. Doszedł do wniosku, że najlepiej służyć Mu będzie za klasztornym murem. Po pielgrzymce do Ziemi Świętej dołączył do zakonników w Patras. Wkrótce wewnętrzny głos nakazał mu wrócić między ludzi. Opuścił klasztor i swe rodzinne strony, by trafić do dużego miasta licyjskiego - Myry.

Biskup Myry

Był to czas, gdy chrześcijanie w Myrze przeżywali żałobę po stracie biskupa. Niełatwo było wybrać godnego następcę. Pewnej nocy jednemu z obradujących dostojników kościelnych Bóg polecił we śnie obrać na wakujący urząd człowieka, który jako pierwszy przyjdzie rano do kościoła. Człowiekiem tym okazał się nieznany nikomu Mikołaj. Niektórzy bardzo się zdziwili, ale uszanowano wolę Bożą. Sam Mikołaj, gdy mu o wszystkim powiedziano, wzbraniał się przed objęciem wysokiej funkcji, nie czuł się na siłach przyjąć biskupich obowiązków. Po długich namowach wyraził jednak zgodę uznając, że dzieje się to z Bożego wyroku.
Biskupią posługę pełnił Mikołaj ofiarnie i z całkowitym oddaniem. Niósł Słowo Boże nie tylko członkom wspólnoty chrześcijańskiej. Starał się krzewić Je wśród pogan.
Tę owocną pracę przerwały na pewien czas edykty cesarza rzymskiego Dioklecjana wymierzone przeciw chrześcijanom. Wyznawców Jezusa uczyniono obywatelami drugiej kategorii i zabroniono im sprawowania obrzędów religijnych. Rozpoczęły się prześladowania chrześcijan. Po latach spędzonych w lochu Mikołaj wyszedł na wolność.
Biskup Mikołaj dożył sędziwego wieku. W chwili śmierci miał ponad 70 lat (większość ludzi umierała wtedy przed 30. rokiem życia). Nie wiemy dokładnie, kiedy zmarł: zgon nastąpił między 345 a 352 r. Tradycja dokładnie przechowała tylko dzień i miesiąc tego zdarzenia - szósty grudnia. Podobno w chwili śmierci Świętego ukazały się anioły i rozbrzmiały chóry anielskie.
Mikołaj został uroczyście pochowany w Myrze.

Z Myry do Bari

Wiele lat później miasto uległo zagładzie, gdy w 1087 r. opanowali je Turcy. Relikwie Świętego zdołano jednak w porę wywieźć do włoskiego miasta Bari, które jest dzisiaj światowym ośrodkiem kultu św. Mikołaja. Do tego portowego miasta w południowo-wschodniej części Włoch przybywają tysiące turystów i pielgrzymów. Dla wielu największym przeżyciem jest modlitwa przy relikwiach św. Mikołaja.

Międzynarodowy patron

Biskup z Myry jest patronem Grecji i Rusi. Pod jego opiekę oddały się Moskwa i Nowogród, ale także Antwerpia i Berlin. Za swego patrona wybrali go: bednarze, cukiernicy, kupcy, młynarze, piekarze, piwowarzy, a także notariusze i sędziowie. Jako biskup miasta portowego, stał się też patronem marynarzy, rybaków i flisaków. Wzywano św. Mikołaja na pomoc w czasie burz na morzu, jak również w czasie chorób i do obrony przed złodziejami. Opieki u niego szukali jeńcy i więźniowie, a szczególnie ofiary niesprawiedliwych wyroków sądowych. Uznawano go wreszcie za patrona dzieci, studentów, panien, pielgrzymów i podróżnych. Zaliczany był do grona Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Święty zawsze aktualny

Od epoki, w której żył św. Mikołaj, dzieli nas siedemnaście stuleci. To wystarczająco długi czas, by wiele wydarzeń z życia Świętego uległo zapomnieniu. Dziś wiedza o nim jest mieszaniną faktów historycznych i legend. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że nawet w fantastycznie brzmiących opowieściach o św. Mikołaju tkwi ziarno prawdy.
Święty Mikołaj nieustannie przekazuje nam jedną, zawsze aktualną ideę. Przypomina o potrzebie ofiarności wobec bliźniego. Pięknie ujął to papież Jan Paweł II mówiąc, że św. Mikołaj jest „patronem daru człowieka dla człowieka”.

CZYTAJ DALEJ

Watykański Kodeks Karny: prawo zgodne z duchem czasu

2020-12-05 15:51

[ TEMATY ]

Watykan

Kodeks Karny

railwayfx/Fotolia

„Uczynienie dostępnym obowiązującego aktualnie w Państwie Watykańskim ustawodawstwa karnego dla praktyków w dziedzinie prawa, sędziów i ekspertów” – to cel jaki przyświecał publikacji Watykańskiego Kodeksu Karnego. Aktualizuje on przepisy przyjęte w 1929 roku i dostosowuje je do ducha czasu i współczesnych problemów. Redaktorami tego ważnego zbioru są: Sekretarz Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych bp Juan Ignacio Arrieta oraz siostra Maia Luisi, urzędniczka z tej samej dykasterii.

W chwili narodzin Państwa Watykańskiego w roku 1929 przyjęto ze względów ekonomicznych i czysto praktycznych obowiązujący wówczas włoski kodeks karny, pochodzący z 1889 roku. Obecnie obowiązująca wersja dokumentu zawiera wszystkie zmiany wprowadzone przez ustawodawcę watykańskiego na przestrzeni prawie 150 lat. Kodeks karny różni się zasadniczo od Kodeksu Prawa Kanonicznego. Nie dotyczy spraw religijnych, ani dyscypliny duchownych, ale każe za te same przestępstwa, co każdy inny kraj, aby zapewnić sprawiedliwość i porządek społeczny.

Prawo kanoniczne pozostaje jednak zawsze - jak mówi prawo watykańskie - pierwszym źródłem normatywnym i interpretacyjnym kryterium odniesienia w państwie, a to oznacza, że chociaż są to normy i kary o charakterze świeckim, watykański trybunał karny musi brać pod uwagę kryteria humanizmu i porządek wartości, jaki narzuca dyscyplina kanoniczna. Bp Arrieta wyjaśnia, że potrzeba reformy oraz uzupełnienia w przepisach wynikała z pojawienia się przestępstw, które wcześniej nie istniały, takie jak przestępstwa komputerowe, handel narkotykami, nadużycia finansowe oraz wiele innych. Sekretarz Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych wyjaśnił Radiu Watykańskiemu w jakich punktach obecny Kodeks karny zmienił się w stosunku do poprzednich regulacji.

„Duża część nowości bierze swoje źródło ze zobowiązań, jakie Stolica Apostolska podjęła na polu międzynarodowym. Obecnie istnieje znacząca współpraca w sprawach karnych i żadne państwo, nawet bardzo małe, nie może uchylić się od obowiązku zharmonizowania swojego prawa karnego z prawem społeczności międzynarodowej. Chodzi o zbrodnie przeciwko ludzkości, wobec nieletnich, zbrodnie wojenne, akty terroryzmu i zamachy stanu, akty zagrażające bezpieczeństwu lotnisk itp., czyli te wszystkie rodzaje przestępstw, których poprzednie kodeksy nie regulowały. Trzeba było dostosować się do regulacji obowiązujących w innych państwach wspólnoty międzynarodowe“ – powiedział bp Arrieta.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję