Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Zmiany proboszczów i wikariuszy w diecezji zamojsko-lubaczowskiej 2020

W sobotę, 27 czerwca 2020 r., podczas Dnia Kapłańskiego w Sanktuarium w Krasnobrodzie, Biskup Zamojsko-Lubaczowski Marian Rojek ogłosił następujące decyzje personalne dotyczące kapłanów Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.

[ TEMATY ]

kapłan

kapłan

kapłani

diecezja zamojsko‑lubaczowska

diecezja.zamojskolubaczowska.pl

EMERYCI

ks. kanonik mgr Stanisław BUDZYŃSKI, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Jerzego w Biłgoraju, z dniem 17 sierpnia 2020 r. przeniesiony w stan emerytalny z zamieszkaniem w domu parafialnym parafii pw. św. Jerzego w Biłgoraju

Reklama

ks. prałat mgr Andrzej PUZON, dotychczasowy proboszcz parafii pw. NMP Nieustającej Pomocy w Hrubieszowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. przeniesiony w stan emerytalny z zamieszkaniem w domu parafialnym parafii pw. NMP Nieustającej Pomocy w Hrubieszowie

ks. kanonik mgr Józef RZECHUŁA, dotychczasowy kapelan Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Tomaszowie Lubelskim, z dniem 17 sierpnia 2020 r. przeniesiony w stan emerytalny z zamieszkaniem w domu parafialnym parafii pw. św. Józefa w Tomaszowie Lubelskim

NEOPREZBITERZY

Reklama

ks. mgr Kamil KOSSAK, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Majdanie Starym

ks. mgr Piotr KOŃCZYŃSKI, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Nawiedzenia NMP w Wożuczynie

ks. mgr Radosław ŁUKASIEWICZ, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Wojciecha w Cieszanowie

ks. mgr Krzysztof ZGNILEC, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Jerzego w Biłgoraju

PROBOSZCZOWIE I ADMINISTRATORZY

ks. kanonik mgr Józef BEDNARSKI, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Dąbrowicy oraz Wicedziekan Dekanatu Biłgoraj Pólnoc, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Lipsku k/Zamościa

ks. mgr lic. Stanisław BŁASZCZUK, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Stanisława Bpa w Teratynie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Krasnobrodzie

ks. mgr Krzysztof BYLINA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Wojciecha w Cieszanowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Gorajcu

ks. mgr lic. Tomasz KIELAR, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Józefa Robotnika w Werchracie oraz Dyrektor Domu Rekolekcyjnego w Werchracie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. MB Nieustającej Pomocy w Gromadzie oraz kapelanem Domu Pomocy Społecznej w Teodorówce

ks. dr Franciszek KOŚCIELSKI, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Baszni Dolnej, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany administratorem parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Cichobórzu

ks. mgr Marek KUŚMIERCZYK, dotychczasowy proboszcz parafii pw. MB Nieustającej Pomocy w Gromadzie oraz kapelan Domu Pomocy Społecznej w Teodorówce, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. NMP Nieustającej Pomocy w Hrubieszowie

ks. mgr Krzysztof MAJ, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Cichobórzu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Dąbrowicy

ks. mgr Piotr RAWLIK, proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Buśnie, z dniem 1 lipca 2020 r. odwołany z funkcji tymczasowego administratora parafii pw. MB Częstochowskiej w Białopolu

ks. mgr Roman SAWIC, dotychczasowy proboszcz parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Krasnobrodzie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. św. Jerzego w Biłgoraju

ks. mgr Zbigniew SZCZYGIEŁ, dotychczasowy proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Gorajcu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. św. Stanisława Bpa w Teratynie

ks. mgr Tomasz WINOGRODZKI, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Lipsku k/Zamościa, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. Narodzenia NMP w Krzeszowie

ks. mgr Artur WOJTOWICZ, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Wniebowzięcia NMP w Starym Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. św. Józefa Robotnika w Werchracie oraz Dyrektorem Domu Rekolekcyjnego w Werchracie

ks. mgr Marian WYRWA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Karola Boromeusza w Lubaczowie, z dniem 1 lipca 2020 r. mianowany proboszczem parafii pw. MB Częstochowskiej w Białopolu

WIKARIUSZE

ks. mgr lic. Grzegorz BARTKO, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Horyszowie Polskim, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim

ks. mgr lic. Adrian BOROWSKI, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Majdanie Starym, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Narodzenia NMP w Oleszycach

ks. mgr Konrad BULAK, dotychczasowy duszpasterz współpracownik Rektora przy Kościele Rektoralnym pw. św. Katarzyny w Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu

ks. mgr Karol BRYŁA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Narodzenia NMP w Oleszycach, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Uchaniach

ks. mgr Krzysztof CYRANOWSKI, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Uchaniach, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Jana Nepomucena w Suścu

ks. mgr lic. Zbigniew GACA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Najświętszego Serca Jezusa w Biszczy, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. MB Różańcowej w Lubyczy Królewskiej

ks. dr Krzysztof GIERA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Narodzenia NMP w Oleszycach

ks. mgr Piotr GRZECHNIK, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Jana Nepomucena w Suścu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Baszni Dolnej

ks. mgr lic. Krzysztof HAWRO, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Starym Zamościu

ks. mgr Mateusz KICKA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Nawiedzenia NMP w Wożuczynie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Józefowie

ks. mgr lic. Łukasz KOLASA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Brata Alberta w Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Karola Boromeusza w Lubaczowie

ks. mgr Sebastian KOPER, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Jerzego w Biłgoraju, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim

ks. mgr Paweł KOSTRUBIEC, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Chrystusa Króla w Biłgoraju, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Leonarda w Tyszowcach

ks. mgr Michał KOZIOŁEK, dotychczasowy wikariusz parafii pw. MB Różańcowej w Lubyczy Królewskiej, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Stanisława Bpa w Lubaczowie

ks. mgr Tomasz LEŃCZUK, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Józefowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Horyszowie Polskim

ks. mgr Władysław ŁUKIEWICZ, dotychczasowy duszpasterz pomocnik przy parafii pw. Narodzenia NMP w Krzeszowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem tejże parafii

ks. mgr lic. Krystian MALEC, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Brata Alberta w Zamościu

ks. mgr lic. Andrzej MICHALSKI, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Leonarda w Tyszowcach, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Narodzenia NMP w Narolu

ks. mgr Tomasz MIGAS, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Narodzenia NMP w Oleszycach, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Marii Magdaleny w Biłgoraju

ks. mgr Marek SAJ, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Stanisława Bpa w Lubaczowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Leonarda w Tyszowcach

ks. dr Grzegorz SZUBTARSKI, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. MB Szkaplerznej w Łabuniach

ks. mgr Andrzej WĄSEK, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Obszy, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. św. Michała Archanioła w Zamościu

ks. mgr lic. Radosław ZABORNIAK, dotychczasowy wikariusz i tymczasowy administrator parafii pw. Narodzenia NMP w Krzeszowie, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Najświętszego  Serca Jezusa w Biszczy

ks. mgr Andrzej ZDUNEK, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Obszy

INNE

ks. dr Sławomir KORONA, dotychczasowy wikariusz parafii pw. św. Michała Archanioła w Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. skierowany do pomocy duszpasterskiej w parafii pw. św. Michała Archanioła w Zamościu z zadaniem kontynuowania pracy katechetycznej w I Społecznym Liceum Ogólnokształcącym im. Unii Europejskiej w Zamościu

ks. mgr lic. Jacek ZIELIŃSKI, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Narodzenia NMP w Narolu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. otrzymał zgodę na podjęcie pracy duszpasterskiej we Włoszech

ks. mgr Krzysztof ŚLEPOKURA, dotychczasowy duszpasterz pomocnik przy parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu, z dniem 17 sierpnia 2020 r. mianowany kapelanem Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Tomaszowie Lubelskim z zamieszkaniem w domu parafialnym parafii pw. św. Józefa w Tomaszowie Lubelskim.

2020-06-29 11:27

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nareszcie w domu

2020-11-10 10:08

Niedziela lubelska 46/2020, str. VI

[ TEMATY ]

kapłan

kapłan

pogrzeb kapłana

Archiwum KUL

Ks. Henryk Misztal (1936-2020)

Ks. Henryk Misztal (1936-2020)

W wieku 84 lat zmarł ks. Henryk Misztal, profesor nauk prawnych, kapelan honorowy Ojca Świętego, kanonik gremialny senior Kapituły Lubelskiej, a przede wszystkim serdecznie dobry i niezwykle skromny kapłan.

Ksiądz Misztal zmarł 28 października. Trzy dni później został pochowany na cmentarzu parafialnym w Motyczu. Spoczął na rodzinnej ziemi, wśród ludzi, których pokochał na zawsze.

Największa miłość

Ksiądz Henryk Misztal urodził się w kwietniu 1936 r. we wsi Skubicha na terenie parafii Matki Bożej Anielskiej w Motyczu. Swoją małą ojczyznę zawsze cenił, kochał i do niej wracał. Tu wzrastał, wśród malowniczych pól, a nade wszystko wśród prostych i prawych ludzi. U schyłku życia napisał w testamencie: „Szukałem Boga od lat młodości w pięknie przyrody. Kiedy patrzyłem w niebo pełne gwiazd, pytałem, kim jestem, dokąd zdążam i skąd wziął się świat. Moim rodzicom zawdzięczam prostą i bezgraniczną wiarę w Boga i Opatrzność, w opiekę Matki Bożej. Dziękuję im za bezinteresowną miłość, za przykład życia wiarą, za ofiarną pracę, bym mógł się kształcić jako chłopskie dziecko. Dziękuję mojemu rodzeństwu, które ciężej pracowało, by dać mi wolne chwile na naukę w liceum i na studia”.

Powołanie jest jak magnes, który trzyma przy Chrystusie; jak światło, które wskazuje, gdzie jest największa miłość.

Jak sam wyznał, do końca życia nie pojął, dlaczego Chrystus go wybrał, obdarzył powołaniem do kapłaństwa, zaufaniem i przyjaźnią. „Jezus stał mi się bliski przed obrazem Najświętszego Serca. Kiedy poczułem, że powołuje mnie do kapłaństwa, zawiązałem z Nim tak mocną przyjaźń, że nie zdołały jej rozluźnić moje słabości. Po 50 latach kapłaństwa dziękuję Sercu Jezusa za dar powołania; ono było silniejsze nad ludzkie szlachetne miłości, jak magnes który trzyma mnie przy Chrystusie, jak światło, które wskazuje, gdzie jest największa miłość” – wyznał.

Jedyna uczelnia

W 1960 r. Henryk Misztal przyjął święcenia kapłańskie. Przez 4 lata był wikariuszem w Tomaszowie Lubelskim, a później związał się z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Podejmując studia z prawa kanonicznego zapewne nie sądził, że przejdzie wszystkie stopnie kariery naukowej i na zawsze pozostanie na KUL-u. Gdy przeszedł na emeryturę, nadal prowadził wykłady i rozsławiał uniwersytet znajomością prawa kanonizacyjnego i wyznaniowego. Dla studentów i młodszych pracowników zawsze był mistrzem. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 500 publikacji, wśród których znajdują się pionierskie monografie i cenione podręczniki z prawa. Wypromował ponad 170 magistrów i 30 doktorów. Na uczelni pełnił wiele ważnych funkcji, m.in. dziekana Wydziału Prawa Kanonicznego i Nauk Prawnych; był członkiem licznych organizacji i stowarzyszeń naukowych.

Uczestniczył w przygotowaniu i przeprowadzeniu 7 procesów beatyfikacyjnych; prowadził nadzór nad wieloma procesami w kraju i za granicą. Konsultował scenariusze filmowe o świętych, ostatnio o bł. ks. Zygmuncie Pisarskim. Równocześnie podejmował pracę w diecezji lubelskiej, gdzie był m.in. notariuszem i sędzią sądu biskupiego oraz dyrektorem archiwum diecezjalnego. W testamencie napisał: „KUL, moja jedyna uczelnia, dała mi wszystko. Ukształtowała umysł, stworzyła warunki rozwoju naukowego; tu znalazłem odpowiedź na pytania i przyjaźnie, które sięgają wieczności”.

Mistrz i przyjaciel

Wychowankowie śp. ks. Misztala podkreślają, że chociaż był jednym z najwybitniejszych wykładowców prawa kanonicznego, rozpoznawanym w świecie, pozostał skromnym człowiekiem. „Związany z Motyczem, swoją małą ojczyzną, w której wzrastał i do której wracał sercem i piórem, cenił prostych ludzi, którzy kapłanów otaczali miłością i byli zaangażowani w sprawy Kościoła. Studentom i współpracownikom wskazywał świat wartości, którymi żył na co dzień. Powszechnie znana była jego dobroć. Gościom osobiście podawał kawę z miodem, serwowaną w jednej z przywiezionych z podróży filiżanek. Rozumiał biednych, którym okazywał serce i dzielił się z nimi żywnością. Sprawował Msze św. w niezliczonych intencjach. Był nadzwyczajny w codzienności. W spotkaniu z drugim człowiekiem zawsze czuł się obdarowany. Dla każdego miał serdeczne słowo, radosny gest. Źródłem jego duchowej siły była codzienna modlitwa, w tym Różaniec. Był zawsze szczęśliwy, pogodzony z wolą Bożą”.

Świadczą o tym kolejne słowa z testamentu: – „W jesieni życia wspominam moją wieś i parafię, tylu dobrych ludzi, tylu przyjaciół. Dziękuję tobie, mała ojczyzno, za kulturę, dumę, umiłowanie ziemi, przywiązanie do wiary i Kościoła. Traktujecie mnie jak swojego, z wami pozostać pragnę po śmierci, by oczekiwać na zmartwychwstanie. Nie zapominajcie o mnie, a jeśli Bóg pozwoli, będę czuwał nad każdym z was. Dziękuję Bogu za długie życie, za duszę wrażliwą na piękno przyrody i dobro rozlane w sercach. Wszystkim ufam i uważam za braci. To, kim jestem, co uczyniłem i co mam, zawdzięczam kapłaństwu. Z radością słyszę głos w duszy i pójdę, kędy mnie woła mój Bóg i Pan”.

Wrócił do ojczyzny

Uroczystości pogrzebowe śp. ks. Misztala miały dwie stacje. Najpierw za zmarłego modlono się w kościele akademickim KUL, a następnie w kościele parafialnym. Żałobnej Liturgii przewodniczył abp Stanisław Budzik; wraz z pasterzem celebrował ją m.in. bp Artur Miziński. – Śp. ks. Henryk wrócił do swojej ojczyzny, którą bardzo ukochał, do której często wracał, i do świątyni, którą pomógł odbudować po pożarze; ale wrócił do ojczyzny niebieskiej, do której wędrujemy po drogach ziemi. Dziękujemy Bogu za jego życie i obecność, za dar spotkania tego niezwykłego kapłana i człowieka. Modlimy się, by nasza wędrówka do wiecznej ojczyzny była choć trochę podobna do jego drogi – powiedział abp Budzik. Przywołując testament zmarłego, pasterz podkreślił, że słowa śp. ks. Misztala odsłaniają głębię i bogactwo jego ludzkiej i kapłańskiej duszy. – Dziękuję za jego piękne życie i za kapłaństwo, w którym przeżył 60 lat; za wierne wypełnianie licznych zadań – podkreślił.

Bóg obdarzył śp. ks. Henryka duszą wrażliwą na dobro rozlane w ludzkich sercach i na piękno świata.

Biskup Artur Miziński zwrócił uwagę, że śp. ks. Misztal był człowiekiem bezgranicznie kochającym Boga i bliźniego, o wrażliwym sercu i serdecznym uśmiechu. – Był gorliwym kapłanem i wielkim człowiekiem nauki, który wyprzedzał epokę przez przemyślane i przemodlone rozstrzygnięcia; mistrzem, który nie tylko edukował, ale kształcił umysły i serca, prowadził bliźniego do wzrostu we wszystkich wymiarach życia – powiedział sekretarz generalny KEP. Poseł Jan Łopata, rodak z motyckiej ziemi, przywołał dramatyczne wydarzenia z lipca 1994 r., gdy parafialna świątynia została w bestialski sposób spalona, i wskazał na śp. ks. Misztala, który przyczynił się do jej odbudowy. Wspominał również publikacje zmarłego, w których sławił piękno małej ojczyzny. – Z pokorą i wdzięcznością chylę nisko głowę i dziękuję za lata modlitwy i pracy, za każde dobre słowo, za niepowtarzalny ciepły uśmiech. Ufam, że Bóg przyjmie cię do siebie, a nasza ziemia otuli płaszczem miłości – powiedział w imieniu parafii.

Chrześnica śp. ks. Henryka Dorota Korbut podkreśliła, że był osobą niezwykle ważną w życiu całej rodziny. Towarzyszył wszystkim obecnością i zapalaną na znak czuwania świecą, przez modlitwę i Msze św. dawał bliskim poczucie bezpieczeństwa. – Mój chrzestny był skromnym człowiekiem, nie przywiązywał wagi do rzeczy materialnych, ale kochał podróże i zachwycał się pięknem świata. Zawsze radosny, starał się nie obarczać nikogo swoim cierpieniem. Dobry, ciepły, pełen żywej wiary i nieustającej troski. Ci, których kochamy, nie umierają nigdy – powiedziała.

Z powodu pandemii w pożegnaniu śp. ks. Henryka Misztala mogła uczestniczyć tylko ograniczona liczba osób. Jak zostało zapowiedziane, gdy tylko sytuacja się zmieni, w Motyczu zostanie zorganizowane spotkanie modlitewno-wspomnieniowe poświęcone pamięci tego niezwykłego człowieka i kapłana.

CZYTAJ DALEJ

Jestem najszczęśliwszym człowiekiem! - o. Jerzy Tomziński kończy 102 lata!

2020-11-24 09:38

[ TEMATY ]

o. Jerzy Tomziński

Krzysztof Tadej

o. Jerzy Tomziński

o. Jerzy Tomziński

102 lata temu, 24 listopada 1918 r., urodził się o. Jerzy Tomziński. Dwukrotnie był generałem Zakonu Paulinów, trzykrotnie – przeorem Jasnej Góry. Przyjaźnił się z prymasem Polski kard. Stefanem Wyszyńskim oraz z kard. Karolem Wojtyłą. Spotykał się m.in. z papieżami Piusem XII, Janem XXIII, Pawłem VI, Janem Pawłem II, a także z Ojcem Pio.

To jedna z najbardziej fascynujących postaci Kościoła katolickiego w Polsce. – Wszystkim rządzi Opatrzność Boża. Nie ma w życiu przypadków. Jeszcze nikt w historii świata nie wygrał wojny z Panem Bogiem – często podkreśla o. Jerzy Tomziński, paulin.

Najstarszy paulin – o. Jerzy Tomziński wyznaje: – Kiedy wojna się zaczęła, pytałem Pana Boga: Czy przeżyję Hitlera? A potem: Czy przeżyję Stalina? O komunę już nie pytałem, bo myślałem, że jej nie przeżyję. A tu proszę, jaka niespodzianka! Hitlera przeżyłem, Stalina przeżyłem i nawet komunę!

Jasna Góra to całe jego życie

O. Jerzy Tomziński mieszka na Jasnej Górze. Znany jest z ogromnego poczucia humoru, skromności i dobroci serca. Z klasztorem związany jest od najmłodszych lat. Podkreśla, że

Jasna Góra to całe jego życie

. – Znam tu każdy kąt, każdy kamień – dodaje. Jako chłopiec, 15 sierpnia 1932 r., witał na Jasnej Górze prezydenta Ignacego Mościckiego. Kilka lat temu wspominał to wydarzenie: – Pilnowałem furty. Stałem w mundurku, spodnie miałem na kant wyprasowane. Nagle przyjechał prezydent Mościcki. Widzę go, jakby to było dzisiaj. Wysoki mężczyzna, elegancki. Z białym szalikiem, laską, kapeluszem. Jak wszedł, to od razu podał mi rękę. „Witam, panie kawalerze!”. Powiedział to do mnie, prostego chłopca z malutkiej miejscowości, z Przystajni!

W 1935 r. Jerzy Tomziński wstąpił do Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, nazywanego Zakonem Paulinów. Na Jasnej Górze przeżył II wojnę światową. Był świadkiem, gdy z narażeniem życia ukrywano Żydów, pomagano partyzantom i żołnierzom Armii Krajowej. W czasie wojny przyjął święcenia kapłańskie. W styczniu 1945 r. do Częstochowy wkroczyły wojska Armii Czerwonej. Kilka tygodni później na Jasną Górę przyjechali komuniści, przedstawiciele Rządu Tymczasowego. O. Jerzy został wydelegowany do spotkania z nimi. To jedno z wielu spotkań, które charakteryzuje tego zakonnika – otwartość na ludzi, życzliwość, szczerość. W filmie „Światem rządzi Bóg” wspominał to spotkanie: „Z 15 chłopów weszło. W buciorach, w kufajkach. Jednym z nich był premier Osóbka-Morawski. Spytałem, czego chcą. Odpowiedzieli, że przyjechali zamówić nabożeństwo. Wziąłem książkę intencji. Wpisałem na 25 marca 1945 r. Mszę św. w intencji Ojczyzny. Jak to zrobiłem, to powiedzieli, że nie mają pieniędzy. Mówię – trudno. Osóbka-Morawski spytał: A czego potrzeba? Odpowiedziałem, że szyb nie mamy, bo wszystkie wyleciały z klasztoru, jak wycofywali się Niemcy. – W Kielcach mamy hutę szkła – odpowiedzieli. Jeden z nich zaczął coś pisać na świstku papieru. Jak mi to dali, to mówię: Panie premierze, tak bez pieczątki to wydadzą nam coś na to? I zacząłem się śmiać. A on: Proszę księdza, niech się ksiądz z nas nie śmieje. Bo my będziemy mieli i samochody, i wszystko. I proszę sobie wyobrazić, że na ten świstek papieru w Kielcach dali nam dwie tony!”.

Świadek cudów i nawróceń

W 1945 r. o. Tomziński został mianowany kustoszem jasnogórskiego sanktuarium. Cztery lata później został proboszczem i kustoszem sanktuarium maryjnego w Leśnej Podlaskiej, jednak w 1951 r. zmuszono go do opuszczenia tego sanktuarium. Powrócił na Jasną Górę, gdzie kapituła wybrała go na przeora.

O. Tomziński nieraz opowiada, że od pierwszych dni pobytu na Jasnej Górze był świadkiem wielu cudów i nawróceń. – Ludzie pospadaliby z krzeseł z wrażenia, gdybym podał nazwiska osób, które się tutaj nawróciły. To byli na przykład wielcy komuniści – mówi i dodaje: – Kto tu nie był! Ilu ludzi się nawróciło przed obrazem Matki Bożej! Przyjeżdżali z zaciekawieniem i nagle się nawracali. Pan Bóg każdego dnia dokonuje na Jasnej Górze cudów. Ja jestem tego świadkiem.

Świadek historii

O. Jerzy Tomziński był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych, niektóre z nich organizował – np. Jasnogórskie Śluby Narodu 26 sierpnia 1956 r., na które przybyło milion wiernych. Gdy aresztowano kard. Stefana Wyszyńskiego, o. Tomziński m.in. z Marią Okońską – jedną z najbliższych współpracowniczek Prymasa Polski – zaczął codzienne modlitwy przed Cudownym Obrazem Matki Bożej w intencji uwolnienia kard. Wyszyńskiego. Tak rozpoczął się słynny Apel Jasnogórski.

Spotkanie z Ojcem Pio

W 1957 r. o. Tomziński wyjechał na studia do Rzymu. Początkowo władze nie chciały mu dać paszportu. Po interwencji władz Kościoła udało mu się opuścić kraj i zacząć studia na słynnym Uniwersytecie Gregoriańskim. W czasie pobytu we Włoszech wyjechał do San Giovanni Rotondo, gdzie mógł porozmawiać ze słynnym zakonnikiem Ojcem Pio. Tak wspominał te chwile: „Bardzo chciałem zobaczyć jego stygmaty. Rano byłem na Mszy św. Wrażeń nie da się powtórzyć. To było misterium. Odprawiał bardzo poprawnie. Nie przeciągał, nie nudził kazaniem. Po konsekracji zobaczyłem, że jak patrzył na Hostię, to widział Pana Jezusa. Takie miałem odczucie. Z tych przeżyć zapomniałem o stygmatach i jak spojrzałem na rękę, to już ją zasłonił habitem. Potem poszedłem do zakrystii. Ojciec Pio przyszedł, błogosławił ludzi, głaskał dzieci po głowie, uśmiechał się i nagle zobaczył młodego człowieka. Spojrzał na niego, uśmiech mu zniknął i ryknął: Precz! Ten młody człowiek spuścił wzrok i szybko wyszedł”.

O. Jerzy spotkał się jeszcze raz z Ojcem Pio w klasztorze i tam rozmawiał z tym przyszłym świętym. Na koniec klęknął i poprosił o błogosławieństwo. – Ojciec Pio powiedział na cały głos: – Niech Bóg cię błogosławi – i ręką nacisnął na moją głowę. Poczułem narośl na jego dłoni, tak jakby to był orzech włoski. I spełniło się to, co chciałem – opowiada o. Jerzy. I z uśmiechem dodaje, że do dzisiaj zjawiają się w klasztorze osoby, które chcą go dotykać. Dlaczego? Bo kiedyś, przed laty, dotykał go sam Ojciec Pio!

Świadek Soboru Watykańskiego II

O. Jerzy Tomziński uczestniczył w Soborze Watykańskim II. Przyczynił się do krzewienia kultu Matki Bożej Częstochowskiej, przygotowując Jej wizerunki dla wszystkich ojców soborowych. Rozdawał je w 1965 r. kard. Stefan Wyszyński.

Siły czerpie od Pana Boga

Po powrocie do Polski o. Jerzy aktywnie uczestniczył w życiu zakonnym. Opisanie jego działalności wypełniłoby kilka tomów książek. Był m.in. jasnogórskim kronikarzem, korespondentem Radia Watykańskiego i Biuletynu Biura Prasowego Sekretariatu Episkopatu Polski, pisał do Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, wchodził w skład zespołu redakcyjnego „Niedzieli”. W 1990 r. został kolejny raz przeorem. W czasie tej kadencji przygotowywał w sanktuarium VI Światowe Dni Młodzieży (1991 r.) z udziałem Jana Pawła II. Jego wspomnienia dotyczące rozmów z kard. Stefanem Wyszyńskim i Janem Pawłem II stanowią bezcenne źródło dla historyków.

Wielu osobom odwiedzającym Jasną Górę o. Jerzy kojarzy się ze skromnością i uśmiechem. Kilkoma zdaniami potrafi pocieszyć, dodać sił i zbliżyć ludzi do Boga. Można o nim usłyszeć, że to „święty kapłan, który siły czerpie od Pana Boga i jest znakiem, że Bóg istnieje”. Zapytany, czy nie żałuje, że wybrał życie zakonne, bez wahania odpowiedział: „Ani sekundy nie żałowałem. Ani sekundy! Jestem

CZYTAJ DALEJ

Kard. Dziwisz: Podczas moich rządów wszystkie sprawy o wykorzystanie seksualne zakończyły się zgodnie z decyzją Stolicy Apostolskiej

2020-11-25 14:44

[ TEMATY ]

kard. Stanisław Dziwisz

Karol Porwich

- Podczas moich rządów w archidiecezji krakowskiej wpłynęły doniesienia na siedmiu księży o wykorzystanie małoletniego i wszystkie te sprawy zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w Kościele procedurami – powiedział dziś KAI kard. Stanisław Dziwisz. Kard. Dziwisz był metropolitą krakowskim w latach 2005 – 2016.

Były metropolita krakowski wyjaśnia, że we wszystkich tych sprawach postępowanie najpierw toczyło się w archidiecezji krakowskiej, a następnie były one przekazywane – z godnie z obowiązującymi w Kościele procedurami – do watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary i to ona decydowała o ostatecznym ich rozstrzygnięciu. Kard. Dziwisz zaznacza, że były to różne casusy. Niektórzy z oskarżonych po stwierdzeniu winy „zostali przez Kongregację wydaleni do stanu świeckiego, gdyż na to zasługiwali, a nawet niektórzy z nich podjęli pracę fizyczną”. Wyjaśnia, że wszystkie postępowania, toczące się także przed Trybunałem Archidiecezji Krakowskiej zostały zakończone ściśle wedle wskazań Stolicy Apostolskiej.

Jedna ze spraw, dotycząca ks. Stefana D. zakończyła się uznaniem przez Kongregację oskarżeń za bezpodstawne. I ta postać została pokazana w niedawnym filmie „Don Stanislao”. Dlatego kapłan ten mógł pełnić obowiązki proboszcza, co nie było żadnym nadużyciem.

Kard. Dziwisz odniósł się także do bolesnej – jak podkreślił - sprawy młodego chłopaka Janusza Szymika z Międzybrodzia, który był wykorzystywany przez kilka lat przez swego proboszcza ks. Jana Wodniaka. „Faktycznie to była straszna rzecz, ale nie rozumiem dlaczego wszyscy, na miłość Boską, chcą wmówić, że jest to moja wina, tymczasem w ogóle go nie znalem, ani nigdy nie widziałem, a rzecz działa się na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, kiedy nie było mnie w Polsce” - wyjaśnił. Dodał, że parafia Międzybrodzie leży na terenie diecezji Bielsko-Żywieckiej i tam ta sprawa winna zostać zgłoszona oraz powinny być wyciągnięte odpowiednie konsekwencje w postaci postępowania prowadzonego przez daną diecezję - zgodnie z obowiązującymi procedurami - we współpracy z Kongregacją Nauki Wiary.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję