Reklama

Syn Ziemi Kieleckiej

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 51/2008

Ksiądz Biskup Marian Florczyk kocha Kielce i Kielecczyznę, wraz z bogatą historią i ludźmi, którzy ją zamieszkiwali i zamieszkują. - Stwórca sam ukształtował tak tę ziemię, że rozmaitością krajobrazu i przyrody budzi zachwyt - mówi

Młody Marian Florczyk nie miał wątpliwości co dalej po ukończeniu Technikum Mechanicznego. Wiedział, że wybierze kapłaństwo. Od dziecka był blisko ołtarza, a ministrantem nie przestał być nawet w czasach szkoły średniej. Dar powołania rósł wraz z młodym człowiekiem.
- Mieszkaliśmy przez pół roku razem w pokoju. Na szóstym roku organizowaliśmy razem ze studentami WSP Niezależne Zrzeszenie Studentów. Z ramienia Seminarium kierował nim przyszły bp Florczyk. Nasze Seminarium jako jedno z nielicznych tak mocno zaangażowało się w NZS. Pamiętam w maju 1981 r. zorganizował Mszę św. w intencji zamordowanych w Katyniu. To było wielkie wydarzenie - opowiada kolega bp. Florczyka - ks. Henryk Januchta. - Bardzo lubił dzieci. Wspólnie chodziliśmy do Domu Dziecka przy ul. Wojska Polskiego. Organizowaliśmy dzieciom św. Mikołaja. Interesowały go sprawy społeczne, pociągał go świat ludzi pracy. No i spełnił się w tym jako duszpasterz „Solidarności” w latach dziewięćdziesiątych - dodaje.
Ks. Kazimierz Wierkowicz z parafii Sędziszów wspomina św. Mikołaja w Seminarium. - Zamiast prezentów były anegdoty, dowcipy o profesorach, wykładowcach. Marian był konferansjerem, a ja św. Mikołajem. Teraz takie żarty chyba by nie przeszły - śmieje się. - Serdeczny, cichy, pokorny - takim go zapamiętałem. Zawsze mało mówił, ale dużo dobrego robił. Potrafił doradzić, służył pomocą, wspierał dyskretnie finansowo. Taki jest do dziś - dodaje.

Ministranckie misteria

Od 1981 r. do 1984 r. pracował w parafii Chrystusa Króla. Młodzież garnęła się do otwartego neoprezbitera. - Były to dla nas odkrywcze spotkania, dużo mówił o liturgii - opowiada ks. Sławomir Sarek, wówczas piętnastoletni ministrant. Spotykali się przy ołtarzu, ale także na boisku, gdzie kapłan grywał z ministrantami w piłkę, czy na wspólnych rajdach. W tamtych czasach ministranci odpowiadali za przygotowanie grobu Pańskiego czy szopki. Nie brakowało odniesień do sytuacji politycznej. - Był stan wojenny, w szopce umieściliśmy trzy kukły: mężczyznę z krwawiącą zabandażowaną opaską, przepasanego szarfą „Solidarność”, kobietę i dziecko. To była polska rodzina, w granicach Polski wykonanych z drutu kolczastego - wspomina ks. Sarek.
Ktoś doniósł, zrobił zdjęcia. W drugi dzień po Bożym Narodzeniu przed kościół zajechały gaziki i żołnierze na rewizję. Major rozmawiał z proboszczem na plebanii, a siostra zakrystianka zaaranżowała w tym czasie tradycyjną szopkę. Wydawało się, że wszystko da się ukryć, gdyby nie wcześniej zrobione zdjęcia. - Wspólnie przygotowywaliśmy misteria, jasełka do scenariuszy, które pisał Michał Płoski. Przestawialiśmy ławki w kościele na bok, kościół zamieniał się w wielką salę teatralną. Graliśmy nie tylko u siebie, zapraszano nas do innych parafii - opowiada ks. Sarek. Chrystus - Boguś Nosek, my rzymscy żołnierze krzyczący i popychający go. Przedstawienie było sugestywne, niektóre starsze kobiety chciały nawet powstrzymywać żołnierzy. Tak przebrani, z wielkim krzyżem wędrowaliśmy przez „Wietrznię” do drugiej parafii, która chciała zobaczyć sztukę.
Przyjaźń ks. Florczyka z ministrantami pozostała nawet po wyjeździe na studia do dalekiego Rzymu.

Czapkę jeszcze mam

W 1983 r. ks. Florczyk spotkał na pielgrzymce harcerki z drużyny „Koniczyny”. To nie były zwykłe harcerki, współpracowały z Niezależnym Ruchem Harcerskim, wiernym ideałom przedwojennego skautingu. Zaproponował im opiekę duszpasterską. Powstało coś na kształt podziemia harcerskiego, ponieważ tego typu spotkania nie były akceptowane przez władze, a za udział w nabożeństwach harcerze mogli zapłacić relegowaniem ze szkoły bądź niedopuszczeniem do matury. - Na obozach, zgrupowaniach modliliśmy się gdzieś w lesie w ukryciu przy małych kapliczkach. Byliśmy inwigilowani przez funkcjonariuszy SB, także podczas pielgrzymki Jana Pawła II w 1983 r. Jego obecność w tych trudnych momentach - były to przecież czasy stanu wojennego - była dla nas wielkim wsparciem - mówi Agata Osóbka, harcerka. Ks. Marian Florczyk gromadził harcerzy na Mszy św. Przyjeżdżali nie tylko z Kielc, ale nawet ze Skarżyska. - Był bardzo otwarty, ciepły. Miał dobry kontakt z młodzieżą, odpowiadał na nasze potrzeby duchowe, potrafił z nami rozmawiać nawet na trudne tematy - dodaje. Na obozie w Zagnańsku w 1983 r. harcerze utworzyli namiot modlitwy, postawili przed nim krzyż. Wśród nich ks. Florczyk. Właśnie modlił się brewiarzem, kiedy pojawili się przełożeni hufca. Kazali wynieść krzyż poza teren obozu. Harcerz Henryk Magier, ks. Florczyk i inni wzięli krzyż na ramiona i ustawili go przed obozem. - Zdjęli czapki i odmówili „Wierzę w Boga”, po policzkach pociekły im łzy - wspomina.
- Pamiętam, kiedyś moja koleżanka podarowała ks. Florczykowi zimową czapkę w paski, którą zrobiła sama na drutach. Nie tylko podziękował, ale nawet dzielnie ją nosił. Kiedy przyjechał ze studiów w Rzymie i zobaczył nas ponownie, od razu zakomunikował: „Czapkę jeszcze mam!” - opowiada.
- Mieliśmy w nim oparcie także wtedy, kiedy wstąpiliśmy do ZHR w 1993 r. - kończy. Spotkania duszpasterstwa trwały do 1984 r. Ale przyjaźń z grupą harcerzy trwa do dziś.

Reklama

Rzym

Jesienią 1984 r. kapłan opuścił parafię Baranówek. Przed ks. Florczykiem otwierał się nowy rozdział - studia w Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie. I tutaj pamiętał o kolegach kursowych, serdecznie ich wspierając, niejednokrotnie przyjmował pod swój dach gości z Polski. Studiował na Wydziale Nauk Społecznych, tutaj uzyskał licencjat i doktorat w 1990 r. Obrany kierunek odpowiadał jego zainteresowaniom. Ludzie pracy w Polsce potrzebowali duszpasterzy, kapłanów. Wiedza przydała się, już po kilku latach mógł przekuć ją w doświadczenie.
W latach 1993-1994 pracował jako duszpasterz Świata Ludzi Pracy i Solidarności w Kielcach.

Co ja bym bez was zrobił?

Jest rok 2008. Bardzo słoneczne czerwcowe popołudnie na lotnisku w Masłowie. Trwa spotkanie kilkuset niepełnosprawnych dzieci i młodzieży, którzy przyjechali tu z różnych zakątków diecezji. Obecny jest także inicjator spotkania - bp Marian Florczyk. Za chwilę wszyscy uczestnicy staną na płycie lotniska i utworzą wielkie żywe serce dla Jana Pawła II. Serce zabije. I to jak! Bp Florczyk jest pośród nich, wyciąga w górę ręce i zaczyna klaskać. Za duchowym liderem w jednym momencie setki rąk podnosi się w górę i wybija rytm serca. Papież Jan Paweł na pewno słyszy. Wielki happening? Tak, ale to nie spektakularne widowisko. Pośród wielu obowiązków, jakie przecież niesie za sobą codziennie posługa biskupia w diecezji, Ksiądz Biskup znajduje zawsze czas dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. - Jaki ja jestem szczęśliwy, że was spotkałem, co ja bym bez was zrobił? - mówi do nich często podczas spotkań integracyjnych, które trwają już lat osiemnaście. Wśród wielu działań powstałych z jego inicjatywy, warto wspomnieć: Dzień Dziecka, Dzień Matki, ognisko integracyjne w Bocheńcu, Diecezjalne Spotkanie Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej na lotnisku w Masłowie, liczne spotkania wigilijne i wspólne, długie kolędowanie. Zawsze ma dla nich uśmiech, serce, kosz cukierków i pluszaki. Tworzy serdeczną atmosferę. - Kiedyś usłyszałam od jednego dziecka podczas takiego kolędowania: „Czułem się jak w niebie” - opowiada pani Krystyna Ściwiarska, opiekująca się Świętokrzyskim Klubem Dzieci i Młodzieży Specjalnej Troski. - To taki nasz Anioł Stróż, gdy tylko widzi, że któreś dziecko jest smutne (to przecież dorośli ludzie, ale tak są ukształtowani, że zawsze pozostaną dziećmi - wyjaśnia) przytuli, pogłaska. Na ogniskach jest wodzirejem, dzieci wciągają go do niemal wszystkich zabaw, nie odmawia - opowiada. - Potrafi z nimi rozmawiać, żartuje, a oni lubią go słuchać. Jest w nim taka ogromna miłość do tych dzieci, taka jak Bóg przykazał - dodaje.

W sporcie jest piękno

- Sportowcy to piękni ludzie - mówi bp Florczyk, delegat KEP ds. sportu. Ksiądz Biskup obok wysokich wyników i medali, w sporcie dostrzega wielką pracę nad sobą, walkę ze słabościami, przeciwnościami, przekraczaniem niemożliwego.
Docenia ważną rolę duszpasterzy, kapelanów w klubach, ich posługę podczas olimpiad, zawodów, igrzysk. Marzy o rodzinnym przeżywaniu widowisk sportowych, bezpiecznych i kulturalnych stadionach. Z wielkim bólem dowiedział się o morderstwie kibica Karola z Kielc. Następnego dnia przyjął u siebie jego rodziców. Sprawował Mszę św. za Karola, na której zgromadzili się także kibice. Apelował wówczas do nich, by nie posuwali się do czynów, które niszczą i zabijają człowieka.
- Bardzo chciałbym, by kibice stanowili jedną rodzinę, bezpieczną i pełną życzliwości - mówi.
Pośród wielu zajęć, także tych związanych z wykładami na UJK w Kielcach, znajduje czasem chwilę na aktywność fizyczną. Co roku, w maju, można spotkać bp. Florczyka na czele kilkusetosobowego rowerowego peletonu. Z Biskupem na Rowerową Majówkę Rodzin wybierają się już do pięciu lat całe rodziny, mali, duzi, starsi i młodzież, zakochani, zakonnice, przedstawiciele władz miasta, urzędnicy, biznesmeni. A po drodze do Kaczyna widoki na cudne Świętokrzyskie. Kto by ominął taką przygodę?

Marian Florczyk, Biskup Pomocniczy Diecezji Kieleckiej
Syn Henryka i Genowefy Florczyków, urodził się 25 października1954 r. w Kielcach w szpitalu św. Aleksandra przy ul. Kościuszki. Szkołę średnią - Technikum Mechaniczne ukończył w Kielcach. W 1981 r. ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Kielcach. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 czerwca 1981 r. Od 1981-1984 r. pracował w parafii Chrystusa Króla w Kielcach. W 1984 r. rozpoczął studia w Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie na Wydziale Nauk Społecznych, gdzie uzyskał licencjat i doktorat (w 1990 r.). W latach 1991- 1994 był duszpasterzem Ludzi Pracy i Solidarności w Kielcach. Od 1991 r. wykładowca katolickiej nauki społecznej w WSD w Kielcach. Od 1994 r. do 1998 r. był rektorem WSD w Kielcach. 18 kwietnia1998 r. otrzymał święcenia biskupie. Był wówczas najmłodszym biskupem w Polsce. Drugą kadencję pełni funkcję delegata KEP ds. sportu, jest wykładowcą Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Diecezja tytularna - Limata. Zawołaniem Księdza Biskupa są słowa: „Prawda was wyzwoli”.

Reklama

Zakopane: na Krzeptówkach modlitwa w intencji ofiar burzy w Tatrach

2019-08-22 20:36

jg / Zakopane (KAI)

Górale licznie zgromadzili się w sanktuarium na Krzeptówkach, aby uczestniczyć w Mszy św. w intencji ofiar śmiertelnych i innych poszkodowanych po burzy w Tatrach, która miała miejsce w godzinach popołudniowych w czwartek 22 sierpnia w Tatrach.

Eliza Bartkiewicz / BP KEP

- Ratownicy, lekarze robią co mogą, aby pomóc, ale i my możemy wspierać ich duchowo, a także wszystkich poszkodowanych podczas dzisiejszej burzy w Tatrach. Modlimy się także w intencji ofiar śmiertelnych o życie wieczne dla nich - mówi ks. Marian Mucha, kustosz sanktuarium na Krzeptówkach.

W świątyni na Krzeptówkach trwa uroczysta Msza św. z udziałem górali ze Związku Podhalan, obchodzących w tym roku 100-lecie swojej organizacji, a także uczestników Międzynarodowego Festiwali Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem. Władze miasta odwołały dzisiejsze koncerty i zaprosiły wszystkich do uczestnictwa w modlitwie na Krzeptówkach.

Zamiast zaplanowanego bicia rekordu w tańcu zbójnickim odbyła się jedynie zbiórka na Hospicjum Jezusa Miłosiernego w Zakopanem. - Jesteśmy teraz całym sercem z rodzinami ofiar i osobami poszkodowanymi podczas dzisiejszej burzy. Taka sytuacja nas wszystkich bardzo zaskoczyła i zasmuciła - mówi Anna Karpiel-Semberecka z Urzędu Miasta Zakopanego. Dodaje, że w ramach festiwalu miała miejsce także Msza św. z udziałem górali z całego świata w intencji pokoju na świecie.

W Zakopanem działa sztab kryzysowy. Jest wojewoda małopolski Piotr Ćwik, a na Podhale zmierza premier Mateusz Morawiecki.

Straż Tatrzańskiego Parku Narodowego zamknęła szlaki wokół Giewontu. W wyniku burzy i piorunów, jakie rozpętały się na tym znanym szlakiem zostało poszkodowanych wiele osób, są nawet ofiary śmiertelne. Akcja sprowadzania turystów cały czas jest prowadzona. W szpitalach w Zakopanem, Nowym Targu, Myślenicach i Krakowie przebywa już kilkadziesiąt osób.

Uruchomiono numer alarmowy-infolinię: 18 20 17 100 oraz 18 20 23 914. Tu dowiedzieć się można o losie najbliższych, a także zgłosić osoby, które nie powróciły z wycieczek górskich i nie ma z nimi kontaktu.

Krzyż na Giewoncie postawili z inicjatywy ks. Kazimierza Kaszelewskiego na przełomie XIX i XX w. mieszkańcy Zakopanego. Dwa razy w roku górale uczestniczą w pielgrzymce z centrum miasta na Giewont. Pielgrzymkę organizuje parafia św. Krzyża w Zakopanem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Budzik do młodych: zależność od Boga jest prawdziwą niezależnością człowieka

2019-08-23 20:51

dab / Garbów (KAI)

Nie jest łatwo odróżnić głosu Boga od głosu tego świata. Uda się to jedynie temu, kto w codziennym zabieganiu i stresie znajdzie moment, by w ciszy stanąć sam na sam z Nim - powiedział abp Stanisław Budzik podczas mszy dla uczestników Spotkania Młodych Archidiecezji Lubelskiej w Garbowie. Przez cztery dni lubelska młodzież weźmie udział w spotkaniach, warsztatach, koncertach i wspólnej modlitwie.

episkopat.pl

W homilii abp Budzik mówił o najważniejszym pytaniu, jakie powinien zadawać sobie każdy młody człowiek – o źródło prawdziwej miłości. Zwrócił uwagę, że ten, kto nie otwiera się z miłością na bliźniego, którego widzi, ten nie będzie potrafił rzeczywiście otworzyć się na Boga, który jest niewidzialny. - Bóg jest dawcą wszelkiej miłości. Nie da się zbudować trwałej miłości między ludźmi bez Boga – tłumaczył hierarcha.

Metropolita lubelski zauważył, że wypełnienie powołania do miłowania, musi się odbywać w prawdzie o sobie i wolności. – Zależność od Boga jest jedyną prawdziwą niezależnością człowieka. Kiedy postawimy znak równości pomiędzy tym, co chce ode mnie Bóg, a tym, co ja chcę, wtedy wypełnimy to, do czego zostaliśmy stworzeni – wyjaśniał arcybiskup.

Kończąc swoje kazanie, abp Budzik zachęcił młodych, aby byli otwarci na Boże Słowo, które Bóg kieruje do ludzi na różne sposoby. - Ojciec mówi do nas przez Chrystusa, przez swój Kościół, ale też w codzienności, przez różne wydarzenia i znaki. Nie jest łatwo odróżnić Jego głos od głosu tego świata. Uda się to jedynie temu, kto w codziennym zabieganiu i stresie znajdzie moment, by w ciszy stanąć sam na sam z Bogiem – mówił metropolita.

Spotkanie Młodych Archidiecezji Lubelskiej (SMAL) jest cyklicznym wydarzeniem organizowanym w Garbowie przez Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej.

Podczas wydarzenia, uczestnicy - jak tłumaczą organizatorzy - mogą doświadczyć radości z wiary przeżywanej we wspólnocie oraz pogłębić swoją relację z Chrystusem. Jest to również okazja do nawiązania nowych znajomości i spotkania dawno niewidzianych przyjaciół.

"Młodzi będą uczestniczyć w konferencjach, spotkaniach w grupach, adoracjach, Eucharystii oraz w radosnej zabawie, których tematyka nawiązywać będzie do hasła głównego, a celem będzie poznanie prawdziwej miłości, jaką oferuje nam Chrystus" - zapowiadają organizatorzy.

Program spotkania dostępny jest w mediach społecznościowych oraz na stronie Archidiecezji Lubelskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem