Po Niedzieli Palmowej, w której Ewangelia wspomina triumfalny wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy następuje Wielki Tydzień z Triduum Sacrum - trzema świętymi dniami: Wielkim Czwartkiem, Wielkim Piątkiem i Wielką Sobotą. Ten ważny dla każdego chrześcijanina czas ma swoje objawienie w liturgii. Rozpoczyna się ją uroczyście w katedrach przed południem w Wielki Czwartek Mszą św., podczas której następuje konsekracja olejów świętych, używanych do sakramentów chrztu św., bierzmowania, kapłaństwa i chorych. Przy poświęceniu olejów wzywa się szczególnej obecności i łaski Ducha Świętego. Część wieczorna Wielkiego Czwartku to liturgia ustanowienia Eucharystii, przypominająca objawienie swoim uczniom przez Chrystusa Jego woli: „To czyńcie na moją pamiątkę”.
Wielki Piątek przypomina nam tajemnicę męki i śmierci Jezusa. To trudne misterium, widzimy Pana Jezusa zmagającego się z bólem, a potem Jego ukrzyżowanie i zabicie przez ludzi. Chrystus ukazany jest jako tzw. żertwa ofiarna, jako Ten, który składa się w ofierze Bogu Ojcu za grzechy świata.
I Wielka Sobota - przybliżenie do Zmartwychwstania. Liturgia tego dnia pełna jest oczekiwania na cud.
Te trzy dni gromadzą nas przy wielkiej tajemnicy zbawienia. Chrześcijaństwo jest religią, która pokazuje Boga zbawiającego człowieka, kiedy realizuje On największą miłość. Widzimy to szczególnie w wydarzeniu czwartkowym, gdy Pan Jezus ustanawia Eucharystię, gdy daje się ludzkości na wieki jako obecny zawsze i wszędzie, we wszystkich świątyniach światach, i uczy nas miłości największej. Tajemnica szczególnej obecności Boga w postaci eucharystycznej objawia się także w liturgii Wielkiego Piątku, pełna dramatu. Kapłani w tym dniu nawet nie odprawiają Mszy św. - przeżywamy uobecniającą się mękę i śmierć Jezusa, Jego ofiarę miłości do człowieka.
W Wielką Sobotę tajemnica Pana Jezusa objawia się światu jako obraz Chrystusa Pięciorańskiego, Tego, który przypomina nam i pokazuje swoje rany. Widzimy Chrystusa, który ukierunkowuje nas na zmartwychwstanie. Bo Wielki Piątek nie jest celem samym w sobie, celem Wcielenia, celem życia człowieka jest zmartwychwstanie. Jezus umiera, ale jednocześnie pokazuje, że jest to droga ku zmartwychwstaniu. To ono jest zwycięstwem. Nie byłoby pełnego świętowania, gdyby nie było zmartwychwstania Pańskiego. Triduum Sacrum tworzy więc wspaniałą rzeczywistość teologiczną, w której streszcza się Boży sens życia ludzkiego.
Chrześcijanie przygotowujący się do Świąt Wielkanocnych powinni więc szczególnie przeżyć Triduum Sacrum. Nie można zamknąć świąt w obrębie przygotowań koszyczka z pokarmami do poświęcenia w Wielką Sobotę, choć to piękny i stary zwyczaj. Teologia przeżycia tych Świąt jest o wiele głębsza. Przygotowywaliśmy się do nich już przez cały Wielki Post, m.in. poprzez nabożeństwa Drogi Krzyżowej i „Gorzkich Żali”, poprzez wyrzeczenia i jałmużnę, rekolekcje i spowiedź św. Ale kumulacją i sednem wielkopostnych zamyśleń jest Triduum Sacrum - Trzy Święte Dni. Niech więc nikogo z nas nie zabraknie w tym czasie w parafialnej świątyni.