Reklama

Miłość ma barwy pamięci

Nieco spóźniony Dzień Matki

Ks. Zbigniew Suchy
Edycja przemyska 22/2010

W czasach studiów na KUL-u, z pewnym niepokojem i dyskomfortem słuchałem nowoczesnych teologów wyśmiewających polską maryjność ludową, wyrażoną w teologicznie niepoprawnych słowach pieśni o tym, że „…kiedy Ojciec rozgniewany siecze, szczęśliwy, kto się do Matki uciecze”. Rzekomo przeczyło to Dobroci Boga. Może to w tych prześmiewczych opiniach zaczął się kryzys obecności na majówkach czy nabożeństwach październikowych. Dziś, patrząc na te słowa, wcale nie sądzę, by odbierały Bogu atrybut dobroci czy też rezerwowały go tylko dla Maryi. Taka po prostu była matka.
Byłem w szóstej klasie szkoły podstawowej. Lekcja wychowania fizycznego nie mogła się odbyć z nauczycielem, więc dano nam piłkę z poleceniem pobiegnięcia na pobliskie pastwisko i zajęcia czasu na własny sposób. I tu pojawił się problem. Dla chłopaków jedynym dopuszczalnym sposobem wykorzystania owego niedościgłego przedmiotu marzeń, jakim była prawdziwa skórzana piłka, był oczywiście mecz „w nogę”. Subtelne niewiasty optowały za delikatnym, finezyjnym profanowaniem tegoż przedmiotu poprzez grę w tzw. dwa ognie. Brak kompromisu urodził brutalny futbol amerykański, polegający na wzajemnym odbieraniu sobie piłki. W chwili, kiedy byłem najważniejszy na pastwisku, bo piłka była w moich rękach, nadobna białogłowa, zdesperowana niemocą odebrania mi jej, posunęła się do faulu i podłożywszy mi nogę sprawiła, że nie wypuszczając piłki runąłem na murawę. W tym momencie straszny ból, jak prąd przeszedł mi po ręce. Intuicyjnie uświadomiłem sobie, że stało się coś niedobrego. Zrozumieli to w jednym momencie wszyscy. Nastała cisza. Piłka przestała być ważna, pozbieraliśmy ubrania, teczki i ruszyliśmy do domu. Po drodze raz po raz przekładałem teczkę do prawej ręki, z nadzieją, że ból minął. Niestety. Wzmagał się. Wiedziałem, że tego dnia ojciec ma wywozić obornik i bardzo liczył na moją pomoc. Nic nie mówiąc, w milczeniu zjadłem podany mi przez mamę obiad. Sycząc z bólu, przebrałem się w robocze ciuchy i poszedłem na gnojownik. Kolejne próby nałożenia obornika mnożyły ból. Rozwyłem się i pobiegłem do domu. Rzuciłem się z płaczem w ramiona mamy i opowiedziałem jej wszystko. Ona zaś poszła do ojca, by poinformować go o potrzebie odwiezienia mnie do Radymna na pogotowie.
Mój lęk przed ojcem nie był zwierzęcym strachem, bo nigdy mnie nie bił. Był to raczej smutek, że zawiodłem ojca w jego planach i nie mogę mu pomóc. To jednak musiałem już powiedzieć mamie.
Pamiętam inną noc, kiedy w naszej wiosce rozległy się syreny straży pożarnych. Paliły się domy. Wtedy cały roztrzęsiony wtuliłem się do ojca, a on przygarnął mnie mocno, zapewniając, że nic mi się nie stanie. Dobitnie to pamiętam, bo była to chyba jedyna sytuacja tak intensywnej bliskości. Wstał i poszedł pomóc w ratowaniu dobytku sąsiadów. Oczekiwanie na jego powrót było czasem oczekiwania na moc jego ramion.
W tym kontekście chyba nie tylko komicznie, ale i prawdziwie brzmi ta oto dykteryjka:
Jubileusz 50-lecia małżeństwa. Są znane persony, więc i media. Po zakończonej uroczystości, przed wejściem do świątyni goście składają życzenia, wręczają prezenty. Podchodzi także dziennikarz z gratulacjami, wykorzystując chwilę na zadanie pytania, zwraca się do jubilata: - Pięćdziesiąt lat to szmat czasu. A pan taki czerstwy, że tylko pogratulować kondycji i młodzieńczego wigoru. Czy ma pan jakąś receptę dla naszych czytelników? - Widzi pan, tu nie ma nic nadzwyczajnego. Ważne jest, by się dobrze umówić. Ja z moją umówiliśmy się w dniu ślubu, że w naszym domu za rzeczy poważne, wielkie, będę ja odpowiadał, a za te drobne, codzienne, moja żona. I popatrz pan, tak się złożyło, że przez te pięćdziesiąt lat były same drobne. Stąd moja forma.
Dziękujemy mamom za to, że są tak wrażliwe na te drobne, codzienne sprawy swoich dzieci. One są takie małe tylko dla dorosłych, dla dzieci znaczą bardzo wiele. Za wszystko wielkie podziękowania, Kochane Mamy. I nie zapominajcie, że w chwilach, kiedy trudno, możecie zawsze zaprowadzić Wasze dzieci do Matki, która jest także waszą Matką - do Maryi.

Prawo do życia zamiast prawa do aborcji

2019-10-22 19:46

Informacja prasowa

To kolejna próba uznania aborcji za prawo człowieka i narzucenia państwom przymusu wprowadzenia edukacji seksualnej. Dojdzie do niej w listopadzie podczas szczytu ONZ w Nairobi. Organizatorzy wydarzenia nie dopuścili do udziału w nim niemal żadnej organizacji stającej w obronie życia i rodziny. Instytut Ordo Iuris przygotował petycję do premiera rządu RP z apelem o wyrażenie sprzeciwu wobec tego typu działań godzących w podstawy ustrojowe Polski i prawo międzynarodowe.

Jeszcze przed rozpoczęciem szczytu, jego organizatorzy opublikowali wnioski, które mają być uchwalone w Nairobi. Władze ONZ oczekują, że państwa zagwarantują wszystkim dostęp do możliwości „bezpiecznego” uśmiercania nienarodzonych dzieci. Zgodnie z prawdopodobnymi postanowieniami szczytu, do szkół ma być także wprowadzona obowiązkowa edukacja seksualna. Organizatorzy wydarzenia zamierzają także ograniczyć prawa rodziców w odniesieniu do wpływu na decyzje dotyczące zdrowia ich nastoletnich dzieci w zakresie seksualności. Dokument, który ma być uchwalony na koniec szczytu przewiduje też, że pomoc rozwojowa dla biedniejszych krajów będzie uzależniona od ich aktywnego poparcia dla ideologii gender.

Podpisz petycję

Ordo Iuris zwraca się z prośbą do polskiego premiera o sprzeciwienie się tego typu postanowieniom. Instytut apeluje, aby rząd RP przypomniał Sekretarzowi Generalnemu ONZ, że w prawie międzynarodowym nie istnieje konstrukcja „prawa do aborcji”, a traktaty międzynarodowe i ustawodawstwo większości krajów w różnym stopniu chronią życie dzieci zarówno przed, jak i po ich urodzeniu.

„Jesteśmy świadkami bezprecedensowej próby narzucenia społeczności międzynarodowej nieuprawnionego i zideologizowanego języka dotyczącego aborcji, edukacji seksualnej czy ludzkiej płciowości. Liczymy na odważny i stanowczy głos Polski, która nie tylko powinna sprzeciwić się postanowieniom szczytu w Nairobi, ale także jasno przypomnieć, że nie istnieje coś takiego, jak „prawo do aborcji” na gruncie prawa międzynarodowego i to do rodziców należy wychowywanie własnych dzieci” – zaznacza Karolina Pawłowska z Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zielona Góra: Ks. Andrzej Ziombra o Cudzie Eucharystycznym w Legnicy

2019-10-23 00:22

Kamil Krasowski

Ks. Andrzej Ziombra, proboszcz parafii pw. św. Jacka w Legnicy 22 października wygłosił prelekcję nt. Cudu Eucharystycznego w Legnicy. Spotkanie odbyło się z inicjatywy Klubu Inteligencji Katolickiej w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze.

Karolina Krasowska
Ks. Andrzej Ziombra przedstawił faktografię oraz swoje refleksje nt. Cudu Eucharystycznego w Legnicy

Spotkanie z kustoszem sanktuarium św. Jacka w Legnicy, gdzie przed 6 laty wydarzył się cud eucharystyczny, poprzedziły Różaniec i Msza św. Po nich odbyła się prelekcja ks. Andrzeja wzbogacona projekcją zdjęć nt. cudu, do którego doszło nad Kaczawą. - Cud miał swój początek 25 grudnia 2013. Ponieważ niechcący wypadła Hostia księdzu wikariuszowi, później po badaniach okazało się, że naukowcy znaleźli w niej fragmenty mięśnia sercowego oraz rodzaj tkanek przez DNA podobny do ludzkiego, co było wielkim odkryciem - mówił proboszcz z Legnicy. - Ksiądz biskup zawiózł te informacje do Stolicy Apostolskiej, a Watykan wydał pozytywną aprobatę dla tego wydarzenia, dlatego nasz biskup Zbigniew Kiernikowski 10 kwietnia 2016 roku wydał komunikat "o wydarzeniu eucharystycznym o znamionach cudu", do którego doszło w kościele św. Jacka w Legnicy. Od tego czasu rozpoczęła się nowa era w naszej parafii, która odtąd funkcjonuje również jako miejsce pielgrzymek. Jeździmy nie tylko po Polsce, ale także po Europie. Zapraszają nas na różne konferencje, odczyty, bo chcą się dowiedzieć, co wydarzyło się w naszym kościele. Przede wszystkim mamy jednak teraz takie poczucie misji, żeby mówić o tym, co się stało, bo widzimy w tym wyraźny znak. Pan Bóg wzywa nas do tego, żebyśmy zainteresowali się Eucharystią  oraz żebyśmy odkryli jej tajemnicę i piękno.

Zobacz zdjęcia: Prelekcja nt. Cudu Eucharystycznego w Legnicy.

Spotkanie w kościele Najświętszego Zbawiciela składało się z dwóch części. Ks. Andrzej Ziombra przedstawił faktografię, a następnie podzielił się swoimi refleksjami dotyczącymi Cudu Eucharystycznego i tego co on oznacza dla każdego z nas.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem