Reklama

„Czyściec” - film o tym, co czeka nas na końcu naszej ziemskiej drogi

Istnieje kilka dróg i teorii dotyczących kontaktu z pozaziemskimi istotami. Niektóre z nich są pozytywnie przyjmowane przez Kościół katolicki, inne zaś są krytykowane. Które są które i jaki kontakt z nieżyjącymi jest dobry i bezpieczny, a na jaki należy uważać?

2020-10-31 11:13

[ TEMATY ]

film

czyściec

Kinga Polak-Gieroń

Jednym z pierwszych skojarzeń, kiedy myślimy o kontakcie z tymi, których nie ma już z nami na świecie, jest popularne „wywoływanie duchów”. Wielokrotnie ogrywane w filmach, często przedstawiane jako wspólne gromadzenie się wokół artefaktów związanych z nieżyjącymi, niekoniecznie jest jednak dobre.

Określane słowem „nekromancja” i dążące do poznania przyszłości przez próby nawiązania bezpośredniego kontaktu z osobami zmarłymi, jest uznawane za grzech ciężki - niesie ze sobą również zagrożenie, że ten, z kim wejdziemy w kontakt, jest tak naprawdę złym, czyniącym szkodę.

Reklama

Swoimi praktykami nekromancja wchodzi w zakres popularnego i groźnego „spirytyzmu” - doktryny stworzonej w połowie XIX wieku i zakładającej, że po śmierci człowiek odłącza się od ciała i może wcielać się w inne istoty, a także może się komunikować z żyjącymi - bezpośrednio lub za pośrednictwem specjalnie uzdolnionych w tym kierunku osób (medium). Praktyka ta jest jednak negatywnie przyjmowana przez Kościół, zakazujący podobnego przewodnictwa - sugerując, że od mediumizmu blisko może być do opętań. Kościół negatywnie odnosi się także do samej reinkarnacji, czyli poglądu, że po śmierci dusza może wejść w inne ciało lub obiekt - zaprzecza więc w ten sposób całej idei przywoływania zmarłych podczas tajemnych obrzędów.

Pozytywnie oceniani i przyjmowani przez kościół są z kolei mistycy - jak np. św. Faustyna Kowalska, św. Ojciec Pio, św. Ojciec Stanisław Papczyński czy Fulla Horak, czyli bohaterowie filmu Michała Kondrata pt. "Czyściec".

Chrześcijaństwo bowiem promuje mistycyzm, który jest jednak nie tajemną mocą, ale darem otrzymanym przez Boga. Mistycyzm to łaska, dzięki której człowiek może spotkać się z Najwyższym, dzięki jego przyjściu - bezpośrednio lub przez osoby trzecie, np. świętych Kościoła Katolickiego. Bardzo często przychodzący, z którymi mistycy pozostają w szczególnej, duchowej relacji, przychodzą z jakimś posłannictwem dla żyjących. Taki kontakt może stać się jednak jedynie w wyniku głębokiej, pełnej miłości, intymnej relacji z Bogiem, której prowadzić może jedynie głęboka wiara - a nie sekretne praktyki, dokonywane np. wokół wibrującego talerzyka.

O tym, co przychodzący Bóg miał do powiedzenia o duszach czyśćcowych i tym, co czeka nas po śmierci, można posłuchać w filmie "Czyściec" Michała Kondrata. Jego bohaterowie - w tym także szerokie grono konsultantów: teologów oraz naukowców od lat badających stan świadomości człowieka w momencie ciała - zapraszają do lektury, refleksji oraz namysłu, zwłaszcza przed Świętem Zmarłych.

Ocena: +4 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Iluzja życia

2020-11-18 11:35

Niedziela Ogólnopolska 47/2020, str. 40

[ TEMATY ]

film

M2 Films

Metaforą posługujemy się najczęściej wtedy, kiedy obrazowo chcemy wyrazić coś nieuchwytnego. Najnowsza produkcja filmowa Seana Durkina odwołuje się w tytule do powszechnie znanego w kulturze symbolu gniazda.

Gniazdo budowane jest w celu zapewnienia bezpieczeństwa, warunków do wzrostu i rozwoju; ma być miejscem, do którego powracając, znajdujemy prawdziwy dom i schronienie. W pierwszych scenach filmu oglądamy Rory’ego (Jude Law) i Allison (Carrie Coon) O’Hara, którzy sprawiają wrażenie szczęśliwych małżonków. Są rodzicami dwójki dorastających dzieci: nastoletniej Samanthy (Oona Roche) i 10-letniego Bena (Charlie Shotwell). Mąż rankiem przynosi ukochanej żonie kawę i całuje ją na początek dnia, a następnie w drodze do firmy odwozi dzieci do szkoły. Żona pracuje jako instruktor jeździectwa – łączy pasję z zarobkiem. Ich z pozoru spokojne i szczęśliwe życie wkrótce zostaje wystawione na próbę, gdy po raz piąty w ciągu ostatnich 10 lat muszą się przeprowadzić. Z Nowego Jorku przenoszą się do Londynu, do którego Rory powraca, aby u boku dawnego pracodawcy rozkręcić własny biznes. Mężczyzna wierzy w to, że wreszcie ma szansę zarobić wielkie pieniądze i wieść luksusowe życie, o jakim zawsze marzył.

CZYTAJ DALEJ

Leżały wiele lat na strychu kościoła. Zaskakujące odkrycie w Bielsku-Białej

2020-11-25 13:57

[ TEMATY ]

relikwie

św. Jozafat Kuncewicz

odkrycie

Archiwum ks. S. Wójcika

Patryk Zwardoń (z przodu) z ks. proboszczem Stanisławem Wójcikiem prezentują relikwie.

Patryk Zwardoń (z przodu) z ks. proboszczem Stanisławem Wójcikiem prezentują relikwie.

W parafii św. Józefa w Bielsku-Białej na Złotych Łanach dokonano niedawno zaskakującego odkrycia. I to w miejscu, w jakim nikt by się tego nie spodziewał – na strychu kościoła.

Na strychu kościoła znajdowały się relikwie św. Jozafata Kuncewicza. Okazało się, że przez wiele lat były ukryte w mensie stołu ołtarzowego.

Relikwie wprowadzono do kościoła w 2 niedzielę listopada, przed liturgicznym wspomnieniem św. J. Kuncewicza. – Ta niedziela jest dla naszej parafii dniem wdzięczności Bogu za osobę św. Jozafata Kuncewicza, którego relikwie były z nami od początku istnienia parafii, mimo iż w ukryciu, a które dzisiaj uroczyście wprowadzamy do kościoła – powiedział ks. proboszcz Stanisław Wójcik na Mszy św. połączonej ze wprowadzeniem relikwii.

Relikwie Świętego zostały odkryte we wrześniu tego roku w naszym kościele. Na uroczystość wprowadzenia zaprosiliśmy ks. Adriana Łychacza, kapłana Kościoła greckokatolickiego, do którego to Kościoła należał św. Jozafat – dodał ks. proboszcz Stanisław Wójcik, który z kościelnym Patrykiem Zwardoniem odkrył relikwie na strychu kościoła. Znajdowały się w mensie stołu służącego do początku lat 90. XX w. jako ołtarz w kaplicy w salkach, zanim został zbudowany tutejszy kościół.

Wystawione na ołtarzu relikwie towarzyszyły wszystkim modlitwom przez cały ten tydzień od momentu wprowadzenia ich do świątyni. A w czwartek, 12 listopada, była sprawowana Msza św. ku czci św. Jozafata – gorliwego biskupa greckokatolickiego urodzonego ok. 1580 r. we Włodzimierzu Wołyńskim, a zamordowanego 12 listopada 1623 r. w Witebsku przez oprawców – przeciwników unii, którym nie podobała się jego gorliwa służba Bogu i ludziom i pragnienie, by wszyscy byli jedno.

Więcej na ten temat przeczytają Państwo w papierowej Niedzieli na Podbeskidziu nr 48 na 29 listopada 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Bez lęku czekał na śmierć - pogrzeb ks. kan. Stanisława Czachora

2020-11-25 21:00

[ TEMATY ]

bp Marek Mendyk

Kłodzko

ks. Stanisław Czachor

YT

Msza św. pogrzebowa ks. kan. Stanisława Czachora

Msza św. pogrzebowa ks. kan. Stanisława Czachora

W czasie stale rozprzestrzeniającej się pandemii śmiercionośnego wirusa, pożegnano kapłana – ks. Stanisława Czachora, który przed laty ofiarnie służył w wspólnocie w Kłodzku.

Msza św. pogrzebowa odbyła się w przyszpitalnym kościele pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, który jest kościołem parafialnym dla ponad 2 tys. wiernych z Kłodzka i pobliskich miejscowości. W nim przez 37 lat posługę proboszcza pełnił zmarły ks. Stanisław Czachor.

Chcę być wśród swoich

- Wszędzie, gdzie pełnił posługę duszpasterską był niezwykle szanowany. W swoim testamencie zapisał jednak – i potwierdzał to dwukrotnie, bowiem zachowały się dwa jego testamenty – „chcę być pochowany wśród swoich, w Kłodzku” – przytoczył słowa zmarłego kapłana bp Mendyk. - Chrystus przyszedł po ks. Stanisława. Od dawna przygotowywał się na ten moment. Potrafił odważnie i bez lęku mówić o swojej śmierci. Taka ufna i pełna nadziei wiara, jak wiara dziecka, które bezgranicznie ufa swojemu Ojcu – mówił w homilii ordynariusz świdnicki. Dalej biskup zwrócił uwagę, należy przyjąć z wiarą prawdę, że skoro Pan Bóg decyduje o chwili i miejscu naszego urodzenia, to także decyduje o chwili naszego odejścia. - Chociaż człowiekowi trudno jest pogodzić się z taką decyzją, to obdarzamy Pana Boga ogromnym zaufaniem, bo taka, była wola Twoja, Panie Boże, a my ją przyjmujemy – dodał.

Na koniec, słowa pożegnania wygłosili ks. kan. Julian Rafałko, kłodzki dziekan, ks. kan. Paweł Łabuda dyrektor Domu Księży Emerytów oraz ks. kan. Krzysztof Doś gospodarz miejsca.

Ziemskie życie

Ks. kan. Stanisław Czachor urodził się 7 stycznia 1937 w Kwikowie (diecezja tarnowska). Po zdaniu matury, w roku 1955 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. 26 marca 1961 roku, w Niedzielę Palmową, w archikatedrze wrocławskiej, przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp Andrzeja Wronki, biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej skierowanego do pracy duszpasterskiej we Wrocławiu.

Przez 37 lat był proboszczem w Kłodzku. Wcześniej jako wikariusz pracował w Janowicach Wielkich par. Chrystusa Króla (1961-63) i Lubomierzu par. św. Maternusa (1963-64). Po trzech latach wikariatu został ustanowiony proboszczem w par. Św. Szymona i św. Judy Tadeusza w Gościsławiu (1964-1975). Drugim i ostatnim probostwem była parafia Niepokalnego Poczęcia NMP w Kłodzku (1975-2012). Zarówno kościół jak i plebania znajdowały się na terenie szpitala, dlatego w sposób oczywisty jednym z głównych zadań duszpasterskich ks. Stanisława była opieka nad chorymi. – Moje życie widzę jako ciężką pracę, której nie żałuję, bo była dla Jezusa. Mogę jednak powiedzieć, że to praca wśród chorych w sposób szczególny naznaczyła moje kapłaństwo – mówił podczas złotego jubileuszu ks. Czachor.

W dowód uznania i szacunku za pracę na rzecz mieszkańców miasta Rada Miejska w roku 2004 uhonorowała ks. Stanisława tytułem Honorowego obywatela Kłodzka. Był również kanonikiem Rochettum et Mantolettum, W roku 2012 przeszedł na emeryturę zaprzyjaźniając się z duszpasterstwem par. św. Jana Chrzciciela w Ołdrzychowicach Kłodzkich. Gdy podupadł na zdrowiu zamieszkał w DKE w Świdnicy, gdzie dożył swoich dni. Spoczął na cmentarzu komunalnym w Kłodzku na terenie parafii, gdzie posługiwał tyle lat, wśród swoich parafian.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję