Reklama

Krzyż drugie imię miłości

Agnieszka Strzępka
Edycja lubelska 40/2011

„Trzeba stawać w obronie krzyża. Ale nie tylko po to, by bronić znaku zewnętrznego, ale najpierw trzeba zawiesić krzyż na naszych sercach, aby był w nas, a potem, by bronić jego miejsca w przestrzeni społecznej. Trzeba protestować przeciwko aktom bezczeszczenia krzyża czy Biblii i dopominać się tego, co jest naszym prawem, bo inaczej nie zachowamy swojej tożsamości” - mówił bp Artur Miziński podczas Mszy św. celebrowanej 14 września w lubelskiej bazylice Ojców Dominikanów. Liturgia wieńczyła obchody święta Podwyższenia Krzyża Świętego, będące z racji obecności w Lublinie relikwii drzewa Krzyża Świętego jednym z najważniejszych przejawów kultu religijnego

Jak podkreślali ojcowie Dominikanie w zaproszeniu na doroczne uroczystości, „odpust Podwyższenia Krzyża Świętego to wyjątkowy czas, w którym Bożą miłość, odczytywaną przez tajemnicę Krzyża Świętego, można poznawać w spotkaniach o ekumenicznym charakterze”. Lublinianie, dziękując Bogu za „dar relikwii, który dobrze wykorzystany może pomóc w rozwijaniu duchowości i bliskiej relacji z Bogiem”, aktywnie uczestniczyli w kolejnych etapach przybliżających do głównych uroczystości. Artystyczny wymiar przygotowania stanowił konkurs dla dzieci i młodzieży pt. „Klasztor w sercu miasta” oraz dwa koncerty: recital fortepianowy Mariana Sobula i występ zespołu „Motion Trio”, dedykowany szczególnie tym, którym bliska jest duchowość dominikańska, włączają się w życie klasztoru i bazyliki oraz wspierają je duchowo i materialnie. Przygotowanie duchowe do odpustu rozpoczęła Droga Krzyżowa, o. Włodzimierz Wieczorek OP, podczas trzydniowych rekolekcji wprowadził w tajemnicę krzyża, zaś zwieńczono je modlitwą podczas m.in. Nieszporów Uroczystości Krzyża Świętego, misterium oraz adoracji krzyża. Łącznikiem wymiaru artystycznego i duchowego przygotowań była Dyskusja Dwóch Ambon, podczas której z tematem „Chrześcijaństwo i Islam w Dialogu. Jezus Chrystus kim jest? Dla katolików i muzułmanów” zmierzyli się prof. Selim Chazbijewicz oraz ks. prof. Andrzej Szostek.

Przyjąć, zrozumieć, ukochać

Lublinianie w dzień odpustu tłumnie zgromadzili się w bazylice przy ul. Złotej, by podczas uroczystości, która „kieruje myśli, serca i modlitwę ku krzyżowi Jezusa Chrystusa”, adorować „święty znak zbawienia”. - Stając pod krzyżem Chrystusa czujemy, że jeśli chcemy zrozumieć siebie, sens naszego życia i tego, co ma w nim miejsce, musimy przybliżyć się do Chrystusa. Dziś nasza wiara ma szansę się umocnić, bo wszystko, co jest w naszym życiu, widzimy przez pryzmat Bożej miłości - mówił bp Artur Miziński. - Męka Chrystusa to nie jakieś święte widowisko, wymysł pierwszej gminy chrześcijańskiej, efekt sakralizacji czy element sztuki sakralnej. Śmierć Chrystusa na krzyżu to rzeczywistość, wydarzenie realne, fakt historyczny, a krzyż to nie eksponat czy dekoracja, ale narzędzie tortur i nasze wybawienie - podkreślał. Zwracając uwagę na codzienność, w której wiele osób doświadcza bólu i traci nadzieję, bp Artur przypominał, że „nic nie zostało pominięte i utacone w Chrystusowym krzyżu. Biorąc krzyż, Jezus przyjął Twój - można by rzec - nieużyteczny ból, znalazł go i wziął za swój”. Dlatego dla ucznia Chrystusa krzyż powinien być wybranym, jedynym znakiem. - A tymczasem, czy współczesny człowiek, nastawiony na konformizm i relatywizm, ceni jeszcze wartość krzyża? - zastanwiał się ks. Biskup. - Po 20 wiekach krzyż nadal jest znakiem sprzeciwu, niewygodnym symbolem, wyrzutem sumienia. Jak często dziś w majestacie prawa słyszymy: „ukrzyżuj”, usuń z sali lekcyjnej, wyrzuć poza miasto, zdejmij z piersi. Jak mało głosów mówiących: nie godzi się, dalej iść nie można, to zwykły kicz i obraza uczuć religijnych, a nie sztuka czy poezja. Co robi dzisiaj z krzyżem wyrosła na nim Europa, naznaczona tyloma krzyżami Polska? Krzyż nigdy nie dzielił, i dzisiaj nie dzieli: jest znakiem miłości, a miłość łączy, jedna i zespala. Nic tak nie wyraża miłości jak krzyż, bo krzyż to jej drugie imię - zapewniał ks. Biskup.

Reklama

Rozpoznać fundament

Po Mszy św. zgromadzeni na uroczystościach przeszli procesyjnie na Plac po Farze, gdzie nabożeństwo słowa poprowadził prawosławny arcybiskup lubelsko-chełmski Abel. - W tym dniu wszyscy, katolicy i prawosławni, mieszkańcy naszego miasta Lublina, jesteśmy wezwani, aby przyjść, pokłonić się drzewu, które stało się tronem Najwyższego i miejscem Jego wyniesienia - mówił. - Żądanie Chrystusa zaparcia się samego siebie oznacza konieczność rozpoznania przez człowieka fundamentu własnego człowieczeństwa. Fundamentem tym jest obraz Boży, który tkwi w człowieku. Człowiek jest tym bardziej sobą, jeśli ów obraz jest w nim jaśniejszy, bardziej wyraźny i czysty. Im bardziej człowiek staje się Boży, tym bardziej staje się sobą. Obraz Boży w człowieku jest bowiem gwarantem jego indywidualności - podkreślał abp Abel.
Ci, którzy uczestniczyli w uroczystościach prowadzonych przez lubelskich dominikanów, dali świadectwo, że „dla ludzi wierzących historia zbawienia na krzyżu się nie kończy, ale jest on progiem do tej optyki zmartwychwstania, do której każdy z nas jest zaproszony”. Podkreślał to o. Robert Glubisz OP i mówili o tym swoją postawą wszyscy, którzy w sercu Lublina wyznawali swoją wiarę adorując Chrystusowy krzyż i przyszli spotkać się z Tym, który „chce wysłuchać naszych próśb, dziękczynień, błagań, wejść w życie każdego z nas i je przemienić”.

Reklama

Brat Marek z Taizé: Wątpliwości są znakiem, że nasza wiara jest żywa

2019-12-15 09:07

mp / Warszawa (KAI)

- Wątpliwości w wierze są zaproszeniem do szukania Boga oraz do dalszego rozwoju - odpowiedział brat Marek z Taizé wczoraj podczas spotkania u jezuitów w Warszawie. Prowadził je Piotr Żyłka, redaktor naczelny portalu Deon.pl. Było ono poświęcone promocji książki: „Bóg. Cisza. Prostota”, która jest wywiadem-rzeką z bratem Markiem, przeprowadzonym właśnie przez Piotra Żyłkę. Ukazała się ona w tych dniach nakładem Wydawnictwa WAM.

www.spotkaniegrebocin.pl

- Młodych ludzi w Kościele powinno się przede wszystkim słuchać – powiedział brat Marek pytany jaka jest tajemnica sprawiająca, że do Taizé, tej skromnej burgundzkiej wioski, przyjeżdżają od lat setki tysięcy młodych z całego świata. Przypomniał, że brat Roger (założyciel wspólnoty) uczył braci, że w kontakcie z młodymi ludźmi nie należy stawiać się w roli mistrzów mających gotową odpowiedź na każde pytanie. Twierdził, że bracia powinni być ludźmi, którzy będą cierpliwie i życzliwie wysłuchiwać wszystkich, a w pierwszym rzędzie tych, którzy mają wątpliwości w wierze.

Zdaniem brata Marka, wątpliwości w wierze to sprawa, której nie powinniśmy się obawiać. Oznaczają one, że żyjemy i że szukamy. - A jeśli jesteśmy ludźmi, którzy zmierzają do Boga, to jest o co pytać do końca życia - podkreślił. - Wątpliwości są więc znakiem, że nasza wiara jest żywa. Ostrzegł, że jeśli w wierze operować będziemy tylko pewnikami, to nikt taką wiarą nie będzie zainteresowany. Wątpliwości są bowiem zaproszeniem do szukania.

Spotkania z młodymi – przyznał brat Marek – są też przynagleniem do zmiany czegoś w dzisiejszym świecie, do budowania pojednania i budowania więzi zaufania. „Dla mnie spotykanie się z młodymi jest nieustannym obdarowaniem świeżością powołania” - skonstatował.

Brat Marek wyjaśnił, że współczesny człowiek, w tym wielu młodych, jest głęboko zranionych i obarczonych często poważnym cierpieniem duchowym. Musimy więc starać się coraz lepiej rozumieć to wewnętrzne cierpienie. A tym, co najbardziej pomaga ludziom cierpiącym jest wysłuchanie i zaufanie.

Brat Marek mówił wczoraj nie tylko o relacjach ekumenicznych, które są codziennością wspólnoty z Taizé, ale także o nowym wyzwaniu, jakim jest obecność muzułmanów. Zapytany o weekend przyjaźni chrześcijańsko-muzułmańskiej, jaki odbył się przed dwoma miesiącami w Taizé, powiedział, że bracia mają kontakt z muzułmanami już od dawna, gdyż ich fraternie istnieją w niektórych krajach muzułmańskich np. w Bangladeszu. Tam kontakt z muzułmanami jest codzienny.

- Ze strachów przed wyznawcami islamu już się uleczyliśmy, gdyż poznaliśmy, że muzułmanie są to często prości, zwyczajni i Boży ludzie, głęboko traktujący swą wiarę – oświadczył. Opowiedział, że bracia doznają tam bardzo wiele życzliwości. Ostrzegł przed tendencją do odgradzania się od muzułmanów – jaka często nas charakteryzuje - gdyż znacznie lepszym wyjściem jest zacząć się nawzajem poznawać, spotykać i rozmawiać. - A wtedy odkryjemy, że ten kto swe życie opiera na wierze, ten nie szuka wojny. Natomiast wojny szuka ten, kto wiarą manipuluje, ale dotyczyć to może zarówno muzułmanów jak i chrześcijan – wyjaśniał.

Na pytanie jak rozumieć prostotę w naszym życiu, brat Marek odpowiedział, że prostota nie oznacza ucieczki od nowych wynalazków technicznych ale jest poszukiwaniem tego, co naprawdę jest mi potrzebne. - Prostota nie jest to więc odrzucanie tego, co człowiek wynalazł, ale korzystanie w taki sposób aby to służyło innym - wyjaśnił. Dodał, że powinna temu towarzyszyć podstawa samoograniczenia, ale nie może być ona przeżywana w smutku lecz w radości.

Brat Marek opowiadał też o swojej drodze do Taizé. Kiedy był studentem ekonomii w Poznaniu w latach 60-tych ubiegłego wieku, wielką rolę w jego życiu odegrało duszpasterstwo akademickie. Przeżył tam szczególną fascynację rozwijającym się wówczas ruchem ekumenicznym. Swego rodzaju objawieniem dlań była książka „Taizé i Kościół jutra”, która zawierała też regułę wspólnoty z Taizé. Reguła ta stała się wyznacznikiem dalszych jego poszukiwań duchowych, do tego stopnia, że wraz z przyjaciółmi z duszpasterstwa chciał w Polsce założyć wspólnotę na niej opartą. W końcu – po spotkaniu z bratem Clementem, który przybył do Polski - udało mu się uzyskać zaproszenie do Taizé.

W 1972 r. po raz pierwszy mógł udać się do Taizé. A kiedy jechał tam po raz drugi w 1975 r., miał już wewnętrzne przekonanie, że chce wstąpić na stale do wspólnoty. Bracia zgodzili się na to, ale postanowił jeszcze wrócić do Polski, aby załatwić niezbędne formalności. Przez kolejne 3 lata nie dostawał paszportu. W końcu, w 1977 r. po długich perypetiach go otrzymał. Zaraz po przybyciu został przyjęty jako brat do wspólnoty. A w drugiej połowie lat 90-tych – za namową brata Rogera oraz ks. Stanisława Dziwisza, wówczas sekretarza Jana Pawła II – przyjął święcenia kapłańskie.

Przez wiele lat brat Marek zajmował się Polakami przyjeżdżającymi do Taizé i był jednym z głównych organizatorów Europejskich Spotkań Młodych. Obecnie opiekuje się uchodźcami i migrantami przyjętymi przez wspólnotę.

Spotkanie u oo. jezuitów było organizowane przez warszawskie środowisko związane ze wspólnotą Taizé. Przy jezuickim duszpasterstwie DĄB co środa odbywają się modlitwy w duchu Taizé, a w ostatnią środę miesiąca tego typu spotkanie modlitewne ma miejsce w kościele św. Marcina na Piwnej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W Argentynie przybywa ubogich, jest ich już 16 milionów

2019-12-15 18:29

Paweł Pasierbek SJ/vaticannews.va / Buenos Aires (KAI)

W Argentynie przybywa osób ubogich. Według danych zebranych przez tamtejszy uniwersytet katolicki, na dziesięciu mieszkańców kraju, czworo to ludzie biedni. Kościół wzywa do wypracowania paktu społecznego, mającego na celu wsparcie najbardziej potrzebujących.

Margita Kotas

Argentyński Uniwersytet Katolicki ujawnia, że w trzecim kwartale tego roku prawie 40 procent Argentyńczyków, czyli aż 16 milionów ludzi, zostało uznanych za biednych. To najbardziej zatrważające dane w ostatnich 10 latach.

Wśród przyczyn tej sytuacji podaje się kryzys ekonomiczny, który w tym roku jeszcze się pogłębił. Miejscowa waluta, peso argentyńskie, traci na wartości, poziom inflacji wynosi 54 procent. Jednocześnie obniżane są zarobki i wzrasta recesja. Znacząco zwiększa się też poziom ubóstwa wśród klasy średniej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem