Reklama

Kraków: ks. prof. Heller "o stworzeniu i początku wszechświata"

2013-10-25 11:52

pra / Kraków/KAI

Archiwum Niedziela

Wykład „Stworzenie i początek wszechświata” ks. prof. Michała Hellera szczelnie zapełnił dwupoziomową aulę Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prelekcja była jednym z wydarzeń w ramach trwających do niedzieli w Krakowie 17. Targów Książki.

„Metoda nauki jest zupełnie inna od metody teologii. Porównywanie na siłę to chyba jest błąd, bo to jest mylenie dwóch zupełnie różnych metodologii. Na metapoziomie, tam gdzie zatrzymuje się nauka, pojawia się teologiczna idea stworzenia, która nie jest związana tymi granicami i odpowiada na pytanie: dlaczego istniejemy” – mówił ks. prof. Michał Heller, według którego może być to przestrzeń uzupełniania się nauki i wiary, ale ponad granicami metody naukowej.

Ks. prof. Michał Heller – jak sam zaznaczył – swój wykład poświęcił „pewnemu napięciu jakie zachodzi między pojęciami «początek» i «stworzenie»”. Prelekcja „Stworzenie i początek wszechświata” rozpoczęła się od trzech pytań: Dlaczego my istniejmy? Dlaczego istnieje raczej coś niż nic? Dlaczego te prawa fizyki, a nie inne obowiązują w naszym wszechświecie? „To nie są pytania tylko teoretyczne. Czujemy, że od nich zależy – a przynajmniej powinno zależeć ustawienie całego naszego życia” – mówił laureat Nagrody Templetona.

Reklama

Przywołał stanowisko kosmologa Roberta Jastrowa, wg którego pojęcia «początek» i «stworzenie» nawzajem się wspierają. Przedstawicielem skrajnie odmiennego poglądu jest Stephen Hawking. Ks. prof. Heller przedstawił jego koncepcję „wszechświata bez brzegów”, w którym „Stwórca nie ma nic do roboty”. Brytyjski astrofizyk, razem z Leonardem Mlodinowem, na trzy kluczowe pytania odpowiada: „Badanie wszechświata stwarza wszechświat, który stworzył nas”. Wg ks. prof. Hellera za tą koncepcją nie ma argumentów naukowych, można ją przyjąć „na wiarę”. „Argumenty Hawkinga i Mlodinowa wymownie dowodzą, że te trzy pytania wykraczają poza metodę nauki, te pytania są dla niej przezroczyste” – spointował tę część wykładu krakowski profesor.

Drugą część swojego wystąpienia ks. prof. Heller poświęcił koncepcji stworzenia. Przywołując opis stworzenia świata z początku Księgi Rodzaju podkreślił, że jest to specyficzny gatunek literacki, z którego nie wynika w jaki sposób powstał świat, a pewne prawdy teologiczne: monoteizm, idea stworzenia, miejsce człowieka, fakt, że stworzenie jest dobre oraz świętość szabatu. „Stworzenie jest relacją pomiędzy stworzeniem a Stwórcą; polegającą na nieustannej zależności w stawaniu się stworzenia od Stwórcy. Gdyby Bóg przestał stwarzać świat, to świat przestałby istnieć. To jest nieustanna zależność, a nie coś, co ma miejsce tylko na początku” – podsumował fundator i dyrektor Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych.

Po prelekcji ks. prof. Heller odpowiadał na pytania audytorium a później podpisywał swoje książki w księgarnio-kawiarni „De Revolutionibus”.

Wykład ks. prof. Michała Hellera odbył się 24 października w Pałacu Larischa w Krakowie i szczelnie zapełnił dwupoziomową aulę Wydziału Prawa i Administracji UJ. Była to namiastka tego, co można przeczytać w książce o tym samym tytule „Stworzenie i początek Wszechświata”, której współautorem jest ks. prof. Tadeusz Pabjan. Autorzy rozprawiają się z przesądem, że wiary chrześcijańskiej nie można pogodzić ze współczesnym, naukowym obrazem świata.

Wykład „Stworzenie i początek wszechświata” był jednym z wydarzeń towarzyszących 17. Targom Książki w Krakowie, które odbywają się w dniach 24-27 października. W sobotę, 26 października o godzinie 13.00 autorzy będą podpisywać swoje książki na Targach, na stoisku P3.

Tagi:
nauka życie ludzie targi

Reklama

SACROEXPO - prawie wszystko dla kościoła

2019-06-08 09:15

SacroExpo, maj / Kielce (KAI)

To już XX edycja Międzynarodowej Wystawy Budownictwa i Wyposażenia Kościołów, Sztuki Sakralnej i Dewocjonaliów SACROEXPO w Kielcach. Targi odbywać się będą od 10 do 12 czerwca 2019 r. Podczas trzech dni hale Targów Kielce wypełnią organy, rzeźby, ikony i różańce. Nie zabraknie premier książkowych i ciekawych konferencji.

Archiwum SACROEXPO

Szeroka oferta, jak co roku, dotyczy wyposażenia obiektów sakralnych, w tym projektowania wyposażenia wnętrz, oświetlenia, nagłośnienia, sprzętów i szat liturgicznych. Przez trzy dni prezentowane będą nowości m.in. w budownictwie sakralnym w dziedzinie: projektowania i budowy obiektów, remontów, napraw, izolacji, ocieplania, konserwacji oraz nowinek w zakresie instalacji w obiektach sakralnych, m.in. instalacji grzewczych, elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, alarmowych, czy przeciwpożarowych.

Firmy przedstawią również trendy w architekturze krajobrazu wokół świątyń, czy rozwiązania dotyczące zakładania nekropolii, prowadzenie archiwów i bibliotek, czy ciekawostki na temat ewangelizacji multimedialnej.

Nie zabraknie sztuki w różnych formach: rzeźbie, malarstwie, ikonografii, witrażach, metaloplastyce i kowalstwie oraz w muzyce, konserwacji dzieł sztuki i dewocjonaliach. Swoją ofertę przedstawiają też biura pielgrzymkowe i wydawnictwa kościelne.

Wystawa skierowana jest do księży, proboszczów, architektów, historyków sztuki, producentów wyposażenia świątyń oraz rad parafialnych. – Targi skierowane są do wszystkich osób zaangażowanych w życie kościoła – powiedział dr Andrzej Mochoń, prezes Targów Kielce. – Dwadzieścia lat istnienia SACROEXPO to dowód na to, iż taka inicjatywa jest potrzebna – dodaje.

Jak przekonują organizatorzy, SACROEXPO to doskonała okazja do doposażenia parafii, uzupełnienia zbiorów o nowe wydawnictwa, zakupu różańców i wszystkiego, co potrzebne do funkcjonowania kościoła. Podczas targów odbędą się premiery wydawnictw książkowych i mini koncert muzyki organowej. Przewidziana jest też loteria, w której nagrodą jest udział w pielgrzymce do Izraela.

Ważnym punktem w programie SACROEXPO jest uroczystość przyznania medalu Papieskiej Rady ds. Kultury „Per Artem ad Deum”.Targi Kielce to jedyne na świecie miejsce, w którym przyznawane jest to wyróżnienie. W tym roku medal trafi po raz piętnasty w ręce tych, którzy swoją sztuką zbliżają ludzi do sacrum. Wręczenie odbędzie się pierwszego dnia wystawy podczas uroczystej gali jubileuszowej, którą uatrakcyjni widowisko muzyczno-taneczne „Brodząc po wodzie” oraz koncert zespołu Bornus Consort.

Podczas targów, tradycyjnie już odbędzie się Konferencja „Per Artem ad Deum – Dialogi o sztuce”. Udział wezmą tegoroczni laureaci medalu: Aleksander Kornoukhov - współczesny rosyjski mozaista, Marcin Bornus Szczyciński – kompozytor, pianista i śpiewak, pionier wykonawstwa wokalnej muzyki barokowej w Polsce oraz Tadeusz Boruta - malarz i krytyk sztuki. Konferencję, która przybierze postać wywiadów z artystami i interakcji z publicznością, poprowadzą ks. Witold Kawecki i dr hab. Piotr Rosiński, historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Zagadnieniom prześladowania religii oraz międzyreligijnym konfliktom poświęcona będzie kolejna edycja konferencji „Dialogi o religii”. W dyskusji udział wezmą przedstawiciele międzynarodowych organizacji monitorujących problematykę prześladowań religijnych na świecie. Organizatorami konferencji są Targi Kielce oraz Stowarzyszenie WESOŁA54.

Udział w wydarzeniu jest bezpłatny, po rejestracji na www.sacroexpo.pl

Więcej na http:// www.targikielce.pl/pl/sacroexpo.htm

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Stajemy przed wielkim wydarzeniem i szansą

2019-09-22 13:08

BPKEP / Warszawa (KAI)

Stajemy przed wielkim wydarzeniem, ale i szansą. Szansą, aby pełniej włączyć się w dzieło misyjne, a tym samym pogłębić naszą wiarę – napisali polscy biskupi w czytanym dziś w kościołach liście pasterskim przed Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym, który został wyznaczony przez Ojca Świętego Franciszka na październik tego roku. Będzie on przeżywany w Kościele na całym świecie pod hasłem: „Ochrzczeni i posłani. Kościół Chrystusa z misją w świecie”.

Fot. E. Bartkiewicz/www.episkopat.pl/photo

Pełna treść listu:

OCHRZCZENI I POSŁANI. KOŚCIÓŁ CHRYSTUSA Z MISJĄ W ŚWIECIE

List pasterski Episkopatu Polski z okazji Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego

Umiłowani Siostry i Bracia!

W odczytanym przed chwilą fragmencie pierwszego Listu do Tymoteusza, św. Paweł Apostoł przypomina: Bóg, który kocha każdego człowieka bez wyjątku, „pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2,4). Ta właśnie świadomość towarzyszyła wspólnocie Kościoła, który począwszy od dnia Pięćdziesiątnicy, prowadzony przez Ducha Świętego rozpoczął działalność misyjną. To zbawcze zadanie realizowane jest obecnie przede wszystkim przez misjonarzy, którzy w codziennej posłudze realizują misyjny nakaz „idźcie i czyńcie uczniami”. I chociaż ta misyjna posługa przynosiła i wciąż przynosi wspaniałe owoce, to jednak w tylu zakątkach globu wciąż są ludzie, którzy nie doświadczyli jeszcze radości ze spotkania z Jezusem. Według szacunków jest ich ponad pięć miliardów. Tym samym nadal pozostają aktualne słowa św. Jana Pawła II, który wołał: „Nie możemy być spokojni, gdy pomyślimy o milionach naszych braci i sióstr, tak jak my odkupionych krwią Chrystusa, którzy żyją nieświadomi Bożej miłości” (RMis 86). Te słowa brzmią szczególnie wymownie teraz, kiedy uczestniczymy w ofierze, przez którą Jezus Chrystus nas odkupił, a także w kontekście dzisiejszej Ewangelii zobowiązującej nas do wierności misyjnemu posłannictwu.

Siostry i Bracia!

Przez sakrament chrztu św. zostaliśmy włączeni do Kościoła, który z natury jest misyjny i staliśmy się uczniami-misjonarzami. Tym samym przez samego Chrystusa zostaliśmy zaproszeni, aby Go naśladować i zanieść Dobrą Nowinę o Nim do każdego człowieka. Papież Benedykt XVI pisał, że nie ma nic piękniejszego, niż zostać dosięgniętym, zaskoczonym przez Chrystusa. Nie ma nic piękniejszego, niż poznać Go i dzielić się z innymi przyjaźnią z Nim (por. SC 83). Dlatego dzisiaj chcemy z głębi serca podziękować tym, którzy z wielkim zaangażowaniem i ofiarnością włączają się w działalność misyjną.

Dziękujemy najpierw misjonarkom i misjonarzom, których misyjne powołania kształtowały wspaniałe polskie rodziny. Byli oni i są – dzisiaj ponad 2 tys. osób – autentycznymi świadkami Kościoła w Polsce i jego misyjnego zapału. Przykład tak wielu z nich wciąż nas inspiruje – wystarczy wspomnieć św. Maksymiliana Kolbe, bł. Męczenników franciszkańskich z Pariacoto, kard. Adama Kozłowieckiego, o. Mariana Żelazka, werbistę czy panią dr Wandę Błeńską.

Jesteśmy wdzięczni kapłanom diecezjalnym i zakonnym, za misyjną kreatywność, która czyni z naszych parafii „Kościół wyruszający w drogę i misyjną wspólnotę uczniów” (EG 28).

Wyrażamy wdzięczność chorym i cierpiącym, którzy anonimowo, ale i z wielkim osobistym poświęceniem oddają dziełu misyjnemu najcenniejsze dary: swój krzyż i zawierzenie Bogu. Dziękujemy wszystkim wspierającym misyjne posłannictwo modlitwą, pokutą i umartwieniem. Szczególnie myślimy tutaj o różach Żywego Różańca, które służebnica Boża Paulina Jaricot (czyt. Żariko) powołała, aby stanowiły modlitewne i materialne zaplecze misji. Z wdzięcznością dostrzegamy również pełne zapału zaangażowanie misyjne dzieci i młodzieży, zwłaszcza ze szkolnych i parafialnych ognisk misyjnych, Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci i kolędników misyjnych, które modlitwą i darami serca wspierają swoich rówieśników i misjonarzy w krajach misyjnych.

Pragniemy także podziękować i podkreślić doniosłą rolę środków społecznego przekazu w procesie budzenia misyjnej świadomości, formacji i przekazu misyjnych informacji. Dziękujemy również instytucjom bezpośrednio wspierającym dzieło misyjne, a przez nie tym osobom, które współpracują z nimi, podejmują liczne misyjne inicjatywy i hojnie wspierają je materialnie.

Drodzy Siostry i Bracia!

Ponad sześć lat temu Boża Opatrzność podarowała Kościołowi papieża Franciszka. Ojciec Święty od pierwszych dni swojego pontyfikatu dał się poznać jako Pasterz, którego pasją jest ewangelizacja i działalność misyjna. Dał temu wyraz, kiedy w Evangelii gaudium pisał: „Bądźmy we wszystkich regionach ziemi w «permanentnym stanie misji». Nie bójmy się podejmować, z ufnością w Bogu i wielką odwagą «opcji misyjnej», zdolnej przemienić wszystko, aby zwyczaje, style, rozkład zajęć, język i wszystkie struktury kościelne stały się odpowiednią drogą bardziej dla ewangelizowania współczesnego świata, niż do zachowania stanu rzeczy” (EG 27).

To misyjne zaproszenie papież Franciszek powtórzył ogłaszając październik bieżącego roku Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym. Nawiązał tym samym do papieża Benedykta XV, który sto lat temu w liście apostolskim Maximum illud nawoływał do podjęcia działalności misyjnej, gdyż – jak pisał – „Kościół Boży jest powszechny i nie jest obcy żadnemu ludowi ani narodowi”.

Pragnieniem Ojca Świętego jest, aby Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny odnowił misyjną żarliwość wszystkich wiernych. Mają temu służyć refleksja nad kluczowym miejscem misji ad gentes w życiu Kościoła, modlitwa za misje oraz umiejscowienie misji w sercu wszystkich inicjatyw diecezjalnych, zakonnych i podejmowanych w ruchach i stowarzyszeniach katolickich.

Wyrażając swoje „misyjne pragnienie” papież Franciszek wskazał zarazem płaszczyzny na których możemy je zrealizować. Są nimi: odnowienie osobistej więzi z Chrystusem żyjącym w Kościele oraz inspirowanie się świadectwem świętych misjonarzy, męczenników i świadków wiary. To również okazywanie miłosierdzia dla misji przez finansowe wspieranie młodych Kościołów na terytoriach misyjnych.

Stajemy zatem przed wielkim wydarzeniem, ale i szansą. Szansą, aby pełniej włączyć się w dzieło misyjne, a tym samym pogłębić naszą wiarę, „misje bowiem odnawiają Kościół, wzmacniają wiarę i tożsamość chrześcijańską, dają życiu chrześcijańskiemu nowy entuzjazm i nowe uzasadnienie” (RMis 2). To zadanie papież Franciszek kieruje z miłością do każdego i każdej z nas, aby leżało nam naprawdę na sercu głoszenie Ewangelii i przekształcenie naszych wspólnot w rzeczywistości misyjne i ewangelizacyjne.

Siostry i Bracia!

Przed nami Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny. Miesiąc, który zgodnie z pragnieniem Ojca Świętego powinien stać się dla każdej parafii, wspólnoty i dla każdego ochrzczonego czasem odkrywania i odnawiania misyjnego powołania, czasem intensywniejszej troski o zbawienie każdego człowieka. Jak tego dokonać? Pewnym drogowskazem staje się dla nas ludzkie ciało, do którego często porównywane jest dzieło misyjne Kościoła. Jego głową, a zwłaszcza ustami są pasterze, którzy nauczają, iż Kościół jest autentyczny wówczas, kiedy idzie i głosi zbawienie w Chrystusie. Nogami są misjonarze, którzy wyruszyli tam, gdzie Ewangelia nie jest jeszcze znana. Z kolei sercem i krwiobiegiem są ci, którzy wspierają misyjne wysiłki swoją modlitwą, cierpieniem i wyrzeczeniem. Rękami wreszcie są dobroczyńcy misji, ci, którzy pomagają misjom materialnie.

W tej perspektywie, w działalności misyjnej jest miejsce dla nas wszystkich, dla Ciebie i dla mnie. Pomyślmy o tym już dzisiaj, bo misje to pasja – miłość, którą czujemy do Chrystusa i wynikające z niej działania na rzecz dobra innych. Włączmy się zatem we wszelkie misyjne inicjatywy diecezjalne, zakonne i parafialne podejmowane w październiku b.r. Wspierajmy dzieło misyjne codzienną modlitwą różańcową i Komunią św. Weźmy udział w trosce Ojca Świętego przez hojne wsparcie finansowe jego misyjnych planów. Organizujmy spotkania z misjonarzami, wystawy, misyjne konferencje i katechezy. Niech nasze rodziny, a przez nie cały Kościół w Polsce radośnie i owocnie przeżyje Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny!

Dziękując Wam wszystkim za troskę o misyjne dzieło Kościoła, przypominamy zobowiązujące słowa papieża Franciszka: „Każdy chrześcijanin i każda wspólnota winni rozeznać, jaką drogą powinni kroczyć zgodnie z wezwaniem Pana, jednak wszyscy jesteśmy zaproszeni do przyjęcia tego wezwania: wyjścia z własnej wygody i zdobycia się na odwagę, by dotrzeć na wszystkie peryferia świata potrzebujące światła Ewangelii” (EG 20).

Kochani siostry i bracia!

Za kilka dni, w duchowej łączności z papieżem Franciszkiem, pod hasłem: „Ochrzczeni i posłani. Kościół Chrystusa z misją w świecie”, rozpoczniemy to wyjątkowe misyjne wydarzenie. Chciejmy wykorzystać w pełni ten czas i tę łaskę, pamiętając o słowach z dzisiejszej Ewangelii: „zdaj sprawę z twego zarządu” (Łk 16,2). Prośmy przy tym Maryję, która w dniu Pięćdziesiątnicy była świadkiem wyjścia Kościoła do jego misji ewangelizacyjnej, aby wypraszała nam moc Ducha Świętego. Niech Duch Święty, który jest „głównym sprawcą misji”, działa w nas i przez nas, aby „wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2,4).

Na czas przeżywania Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego udzielamy wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.

Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi

obecni na 383. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski,

Świdnica, 13-14 czerwca 2019 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Syria: nie widać końca wojny, bomby wciąż spadają

2019-09-22 21:47

(KAI/Vaticannews) / Aleppo

Wojna w Syrii ciągle jeszcze trwa, a embargo gospodarcze, nałożone na ten kraj, przysparza jego mieszkańcom kolejnych cierpień, ponieważ sankcje najbardziej dotykają najbiedniejszych. Wskazuje na to wikariusz apostolski dla katolików obrządku łacińskiego w Aleppo bp Georges Abou Khazen, który po raz kolejny wezwał wspólnotę międzynarodową do zniesienia embarga i do podjęcia konkretnych działań na rzecz zakończenia konfliktu.

Archiwum Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie
Krajem, w którym rozgrywa się największy dramat humanitarny ostatnich lat, jest Syria

Biskup zwrócił uwagę na dramatyczne warunki życia Syryjczyków. Są oni pozbawieni pracy, brakuje żywności, na wielu obszarach nie ma elektryczności i nie działają wodociągi. Wciąż trwające walki sprawiają, że nikt jeszcze nie myśli o odbudowie. Wikariusz apostolski Khazen przypomniał, że Turcja miała doprowadzić do rozbrojenia rebeliantów, tymczasem jeszcze bardziej ich uzbroiła, dlatego tak bardzo zaciekłe walki toczą się o znajdujący się w rękach islamskich dżihadystów Idlib i nasiliły się ataki w innych częściach Syrii.

Zdaniem mieszkającego w Aleppo hierarchy wojna nie tylko spowodowała wiele ofiar i ogromne straty, ale jednocześnie pokazała, że współistnienie chrześcijan i muzułmanów jest możliwe. „Kiedy fundamentaliści weszli do naszego miasta, poderżnęli gardło miejscowemu imamowi, który krytykował ich działania, a jego głowę zawiesili na minarecie. Wielu wyznawców islamu mówiło mi wówczas, że to nie jest religia, jaką wyznają” – podkreślił syryjski biskup. Wskazał, że miejscowi muzułmanie często apelują, by chrześcijanie nie wyjeżdżali i zostali w Syrii.

„Przez lata wojny poruszyło ich świadectwo chrześcijańskiego miłosierdzia. Doświadczyli, że nieśliśmy pomoc wszystkim bez względu na wyznawaną wiarę. Pomagaliśmy nawet żonom i dzieciom rebeliantów” – przypomniał biskup. Przyznał, że dialog życia z islamem jest możliwy i może się stać zaczątkiem nowej Syrii. „Nie możemy się łudzić, że kiedykolwiek będzie możliwy dialog dogmatyczny. Możliwe jest jednak wzajemne spotkanie wokół wartości dotyczących osoby ludzkiej, rodziny czy spraw bioetycznych” – zaznaczył wikariusz apostolski Aleppo. Podkreślił zarazem, że dialog zawsze oznacza otwarcie się na drugiego przy zachowaniu własnej tożsamości i dawaniu świadectwa temu, w co się wierzy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem