Reklama

Wiadomości z Polski


Niedziela Ogólnopolska 42/2002


Podczas Mszy św. na zakończenie rekolekcji Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej

Komunikat z 319. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski

Podczas sierpniowej pielgrzymki do Ojczyzny Ojciec Święty pomógł nam na nowo odkryć znaczenie przesłania miłosierdzia Bożego w życiu osobistym i społecznym. W Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach dokonał doniosłego aktu zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu. Mówił do nas: "Trzeba przekazywać światu ogień miłosierdzia. W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście! To zadanie powierzam Wam, Drodzy Bracia i Siostry, Kościołowi w Krakowie i w Polsce oraz wszystkim czcicielom Bożego Miłosierdzia, którzy tutaj przybywać będą z Polski i z całego świata. Bądźcie świadkami miłosierdzia!" (Jan Paweł II, homilia podczas Mszy św. z okazji konsekracji świątyni Bożego Miłosierdzia, 17 sierpnia 2002 r.).
W świecie, w którym występuje tyle bolesnych zjawisk, trzeba nie tylko z wdzięcznością przyjmować dar miłosierdzia Bożego, ale również pełnić dzieła miłosierdzia, szczególnie wobec najbardziej potrzebujących. Kościół podejmuje to zadanie, realizując je między innymi przez Caritas, zakony, ruchy i stowarzyszenia. Potrzeb jest jednak znacznie więcej. Ważnym zadaniem staje się dziś rozwijanie "wyobraźni miłosierdzia", która pozwala dostrzec nowe możliwości realizacji miłosierdzia wokół nas: w naszej rodzinie, w pracy, w społeczności lokalnej, w życiu gospodarczym i politycznym. Pragniemy serdecznie podziękować wszystkim, którzy okazali chrześcijańską wrażliwość, niosąc pomoc dla dotkniętych powodzią Czechów i Niemców, a także rodaków z południowych rejonów Polski.
Wierni papieskiemu przesłaniu, nie zapominamy, że największym miłosierdziem świadczonym wobec drugiego człowieka jest głoszenie Chrystusa Miłosiernego. Dlatego zachęcamy naszych duszpasterzy oraz świeckich animatorów, aby niestrudzenie głosili Dobrą Nowinę o miłosierdziu Bożym, która pozwala człowiekowi podnieść się z jego upadków i odważnie podejmować nowe wyzwania.
Do odkrywania prawdy o Bożym miłosierdziu w sposób szczególny jest zaproszona młodzież, która podczas Spotkania z Ojcem Świętym w Toronto dała wyraz głębokiego przywiązania do Chrystusa. Młodzi ludzie, wrażliwi na zło, grzech, niesprawiedliwość społeczną, są zarazem otwarci na łaskę miłosierdzia Bożego, która pozwala im kształtować życie zgodnie z Ewangelią. Dlatego pragniemy prosić, w sposób szczególny właśnie młodzież, aby podjęła trud głoszenia i podejmowania czynów miłosierdzia zarówno wobec rówieśników, jak również wobec wszystkich osób potrzebujących, które Pan stawia na jej drodze życia.
Nasze zebranie odbyło się we Wrocławiu, gdzie obchodziliśmy trzechsetlecie działalności Papieskiego Wydziału Teologicznego. Jubileuszowej Liturgii przewodniczył ks. kard. Angelo Sodano, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej. Zwrócił się on do uczestników Konferencji z przesłaniem dotyczącym potrzeby rozwijania dzieła miłosierdzia na wszystkich poziomach życia Kościoła. Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu przez przyznanie mu doktoratu honoris causa wyraził swe uznanie dla jego wiernej służby u boku Ojca Świętego oraz troski o żywą obecność Kościoła na poziomie wspólnoty międzynarodowej.
Uroczystości wrocławskie stały się także okazją do refleksji nad rolą środowisk akademickich w naszej Ojczyźnie. Praca dydaktyczna i naukowa prowadzona przez te środowiska przygotowuje młodych ludzi do podjęcia nowych wyzwań, jakie stają przed Polską w nowym tysiącleciu. Coraz więcej osób podejmuje trud kształcenia. Stanowi to dobry znak. Rozwój współczesnego świata narzuca nam jednak nowy obowiązek stałej edukacji.
Zbliża się czas wyborów samorządowych. Pragniemy raz jeszcze zachęcić do wzięcia w nich udziału. Jest to obowiązek obywatelski umacniany dodatkowo duchem wiary chrześcijańskiej. Samorządy bowiem odgrywają coraz większą rolę w kształtowaniu życia naszych miast i wsi. To od ludzi, których wybierzemy, będzie zależało funkcjonowanie instytucji i społeczności nam najbliższych. Im zawierzymy nasze szkoły, opiekę zdrowotną, nasze bezpieczeństwo, nowe miejsca pracy, życie kulturalne. Ważne jest, abyśmy wybierali te osoby, które kierując się nauką społeczną Kościoła, będą prawdziwie zatroskane o dobro naszych "małych ojczyzn".
Wolność religijna oraz swoboda funkcjonowania instytucji kościelnych jest prawem powszechnie przyjętym w świecie. Dlatego też z wielkim niepokojem przyjęliśmy informacje o niedopuszczeniu do pracy duszpasterskiej na terenie Federacji Rosyjskiej kolejnych kapłanów. Odmawianie posługi religijnej wiernym, którzy jej potrzebują, stanowi naruszenie fundamentalnych zasad wolności religijnej. Stąd też oczekujemy od władz Rosji ponownego rozpatrzenia swoich decyzji, aby zapewnić rosyjskim katolikom podstawowe warunki do rozwoju życia religijnego. Takie stanowisko wypływa również z tego, że w ciągu ostatnich dwóch wieków setki tysięcy naszych rodaków zesłano w głąb Rosji. Ich potomkowie, korzystając z pozytywnych przemian w obecnej swojej ojczyźnie, mają prawo do swobodnego korzystania z praktyk religijnych.
Czterdzieści lat temu, 11 października 1962 r., rozpoczęły się obrady Soboru Watykańskiego II, który stanowi największe wydarzenie w życiu Kościoła w minionym stuleciu. Rocznica ta skłania nas dziś do wyrażenia wdzięczności Bogu za ten wielki dar dla Kościoła. Zobowiązuje ona jednocześnie do ciągłego wnikania w nauczanie Soboru dotyczące głoszenia Ewangelii współczesnemu światu. Zwracamy się z prośbą do kapłanów i świeckich, aby dokumenty soborowe, wydane ostatnio w nowym przekładzie, stanowiły dla wszystkich źródło duchowej odnowy.
Dziękujemy wszystkim, zwłaszcza zaś twórcom kultury i dziennikarzom, za włączenie się w przygotowanie i przebieg Dnia Papieskiego. Wieloraki wymiar tego dnia: religijny, kulturowy i społeczny, pozwala dostrzec wielkie bogactwo posługiwania Ojca Świętego. Ofiary złożone z tej okazji na fundusz stypendialny dla uboższej i zdolnej młodzieży wiejskiej stanowią wartościowy przejaw społecznej wrażliwości na nauczanie papieskie. Słowa szczególnej wdzięczności kierujemy do harcerzy, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Akcji Katolickiej oraz innych organizacji i ruchów za solidarną troskę o swoich kolegów.
Miesiąc październik jest szczególnym czasem modlitwy różańcowej. Za wstawiennictwem Maryi polecamy Bogu wszystkie sprawy, które są nam drogie i ważne zarówno dla świata, jak i dla Kościoła. W tym roku, zgodnie z prośbą Ojca Świętego, modlimy się również o pokój na świecie. Niech Maryja Królowa Pokoju wyjedna ten dar w tych rejonach świata, gdzie panują wojny i konflikty.
Na wspólną drogę szerzenia miłosierdzia Bożego z serca błogosławimy.

Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi obecni na 319. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.

Wrocław, 10 października 2002 r.

Spotkanie Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej

Reklama

Od 3 do 6 października br. pod hasłem Poznajemy Chrystusa przez Maryję trwały rekolekcje Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. Ich organizatorem był dyrektor JRR - o. Bogumił Schab. Rozważania konferencyjne, ukazujące Maryję jako wzór wiary, nadziei i miłości, prowadził o. Jan Meller. W programie znalazła się codzienna Msza św., Różaniec i wieczorna procesja różańcowa na wałach, którą prowadził o. Kamil Szustak. W niedzielę, 6 października, w przeddzień święta Matki Bożej Różańcowej, odpustowej Sumie o godz. 11.00 na Szczycie przewodniczył metropolita częstochowski - abp Stanisław Nowak. "Różaniec św. dla każdego człowieka, który wierzy, ufa i kocha, jest drogowskazem do nieba" - mówił przeor Jasnej Góry o. Marian Lubelski, witając wiernych. W homilii abp Nowak powiedział: "Różaniec to cudowny skrót Ewangelii, Biblii, to głoszenie wiary. Dlatego ta modlitwa jest tak prosta, a równocześnie tak głęboka". Jasnogórska Rodzina Różańcowa istnieje od 36 lat. Założył ją paulin - o. Bronisław Matyszczyk.

Pielgrzymka amazonek

Ponad 4 tys. kobiet walczących z chorobą nowotworową piersi przybyło 5 października br. w 5. Pielgrzymce Kobiet po Mastektomii. Spotkanie zorganizowała Janina Stryczak, przewodnicząca częstochowskiego Stowarzyszenia Amazonek. O godz. 11.00 Mszę św. na Szczycie odprawił biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej Antoni Długosz. Przybyłe amazonki powitał w imieniu Jasnej Góry o. Mieczysław Łacek. "Patrząc na Was, jestem głęboko przekonany, że podejmujecie tę wielką tajemnicę wybrania przez Boga w cierpieniu - mówił bp Długosz. - Bo właśnie na kanwie Waszego życia Bóg nieustannie pisze historię zbawienia". Amazonki wysłuchały wykładu o. prof. Zachariasza Jabłońskiego, pt. Umocnieni obecnością Maryi Królowej Polski - z radosną nadzieją w jutro, oraz odznaczyły Annę Stefańczyk, byłą przewodniczącą częstochowskiego klubu i pomysłodawczynię jasnogórskich pielgrzymek, "Złotym Łukiem" amazońskim za aktywną działalność na rzecz Stowarzyszenia.

21. Pielgrzymka Prawników

5 października br. przybyło ok. 200 prokuratorów, adwokatów, sędziów, radców prawnych i administratorów. O godz. 11.00 przed Cudownym Obrazem Mszy św. przewodniczył ks. prof. Remigiusz Sobański z Uniwersytetu kard.S. Wyszyńskiego w Warszawie. "Przychodzicie na Jasną Górę, by w Maryjnej szkole formować swoje dojrzałe postawy" - mówił o. Sebastian Matecki, podprzeor Jasnej Góry, witając uczestników pielgrzymki. Prawnicy odprawili także Drogę Krzyżową i wysłuchali referatu ks. prof. R. Sobańskiego.

Maturzyści z Przemyśla

Tradycyjnie w pierwszą sobotę października pielgrzymowali maturzyści z archidiecezji przemyskiej. Spotkanie pod hasłem: Zaufajcie Chrystusowi, ponieważ On Wam ufa! zgromadziło ok. 5 tys. uczniów. Organizatorem był ks. Tadeusz Kocór, dyrektor Wydziału Nauki Katolickiej Kurii Metropolitalnej w Przemyślu. Maturzyści wysłuchali konferencji, odprawili Drogę Krzyżową oraz wzięli udział w czuwaniu maryjnym. Uwieńczeniem pielgrzymki była Msza św. w Bazylice, którą o godz. 23.00 odprawił biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Stefan Moskwa.

W skrócie

30 września przybył przedstawiciel Kościoła greckokatolickiego - bp Sofron Mudry z diecezji iwanofrankowskiej na Ukrainie.

1 października modlił się abp Eusebius Joseph Beltran z Oklahomy w USA.

2 października w Kaplicy Matki Bożej abp Stanisław Nowak odprawił Mszę św. inaugurującą nowy rok akademicki na Politechnice Częstochowskiej. W uroczystości uczestniczył prof. Henryk Dyja, rektor uczelni.

3 października o. Stanisław Tomoń odprawił Mszę św. dla dyrekcji i pracowników Banku Pekao SA Regionu Małopolskiego.

5 października ks. prof. Józef Pater odprawił Mszę św. dla ok. 70-osobowej grupy kompanii kleryckich ze Szczecina z okazji 36. rocznicy opuszczenia koszar. W skład grupy weszli: byli klerycy, koledzy seminaryjni i dowództwo. Spotkanie zorganizował ks. Kazimierz Rapacz SDB.

5 października, na zakończenie konferencji w Kulach k. Częstochowy, na Jasnej Górze modliło się 60 lekarzy neonatologów.

5 października przybyła delegacja Internationale Salzburg Assotiation z Austrii wraz z konsulem generalnym Republiki Austrii w Polsce Ernestem-Peterem Brezovszkym. "Dla mnie jest zawsze przywilejem być tu, bo to jest miejsce bardzo ważne dla Polski, ale też i dla Europy" - powiedział konsul.

6 października na Jasnej Górze modliło się 21 prowincjałów pallotyńskich z całego świata na czele z prowincjałem Polskiej Prowincji Zachodniej - ks. Tomaszem Skibińskim.

Zapowiedzi

23/24 października - Sympozjum Sióstr Formacji Liturgicznej;

25 października - Pielgrzymka Maturzystów Diecezji Łomżyńskiej (II seria);

26 października - Pielgrzymka Maturzystów Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej;
- Pielgrzymka Kapłanów Archidiecezji Częstochowskiej;
- Pielgrzymka Sportowców;
- Pielgrzymka Ruchu "Komunia i Wyzwolenie";
- Pielgrzymka Kobiet.

Reklama

Św. Stanisław Kostka - patron dzieci i młodzieży

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 37/2002

Jastrow/pl.wikipedia.org



W komnacie, gdzie Stanisław święty zasnął w Bogu,

na miejscu łoża jego stoi grób z marmuru.

Taki, że widz niechcący wstrzymuje się w progu,

myśląc, że Święty we śnie zwrócił twarz do muru

i rannych dzwonów echa w powietrzu dochodzi...

I wstać chce, i po pierwszy raz człowieka zwodzi.

Nad łożem tym i grobem świeci wizerunek

Królowej Nieba, która z Świętych chórem schodzi

i tron opuszcza, nędzy śpiesząc na ratunek.

Palm wiele, kwiatów wiele aniołowie niosą,

skrzydłami z ram lub nogą wstępując bosą.

Gdzie zaś od dołu obraz kończy się ku stronie,

w którą Stanisław Kostka blade zwracał skronie,

jeszcze na ram złoceniu róża jedna świeci:

niby że, po obrazu stoczywszy się płótnie,

upaść ma, jak ostatni dźwięk, gdy składasz lutnię.

I nie zleciała dotąd na ziemię - i leci...

(Cyprian Kamil Norwid)

Doroczną pamiątkę św. Stanisława Kostki kościół w Polsce obchodził wcześniej 13 listopada. Od 1974 r. święto to obchodzimy 18 września jako święto patronalne dzieci i młodzieży, by na progu nowego roku szkolnego prosić dla nich o błogosławieństwo i potrzebne łaski.

Stanisław Kostka urodził się w październiku 1550 r. w Rostkowie, w wiosce położonej około 4 kilometrów od Przasnysza, na Mazowszu, w diecezji płockiej. Ojcem Stanisława był Jan Kostka, od 1564 r. kasztelan zakroczymski, a jego matką była Małgorzata z domu Kryska z Drobnina. Obie rodziny Kostków i Kryskich były w XVI w. dobrze znane.

Stanisław Kostka miał trzech braci i dwie siostry. Oto co Stanisław powiedział o swojej rodzinie: "Rodzice chcieli, byśmy byli wychowani w wierze katolickiej, zaznajomieni z katolickimi dogmatami, a nie oddawali się rozkoszom. Co więcej postępowali z nami ostro i twardo, napędzali nas zawsze - sami jak i przez domowników - do wszelkiej pobożności, skromności, uczciwości, tak żeby nikt z otoczenia, z licznej również służby, nie mógł się na nas skarżyć o rzecz najmniejszą" .

Św. Stanisław swoje pierwsze nauki pobierał w domu rodzinnym. Jego nauczycielem przez pewien czas był Jan Biliński. W domu rodzicielskim przebywał do 14. roku życia. Następnie Stanisław razem ze swym bratem Pawłem rozpoczęli studia u jezuitów we Wiedniu, lecz gdy nowy cesarz Maksymilian w 1565 r. zabrał jezuitom konwikt, musieli przenieść się na stancję. Do jezuickiej szkoły w Wiedniu uczęszczało wówczas około 400 uczniów, a regulamin tej szkoły streszczał się w jednym zdaniu: "Taką pobożnością, taką skromnością i takim poznaniem przedmiotów niech się uczniowie starają ozdobić swój umysł, aby się mogli podobać Bogu i ludziom pobożnym, a w przyszłości ojczyźnie i sobie samym przynieść także korzyść". Do pobożności miała zaprawiać studentów codzienna modlitwa przed lekcjami i po lekcjach, codzienna Msza św., miesięczna spowiedź i Komunia św. Początkowo Stanisławowi nauka szła trudno, ale pod koniec trzeciego roku należał już do najlepszych. Władał płynnie językiem ojczystym, niemieckim i łacińskim; uczył się też języka greckiego.

Trzy lata pobytu w Wiedniu to był dla Stanisława okres rozbudzonego życia wewnętrznego. Stanisław znał tylko drogę do kolegium, do kościoła i do domu. Swój wolny czas poświęcał na lekturę i modlitwę. Zadawał sobie pokuty i biczował się. Mimo sprzeciwu i próśb brata i kolegów nie zaprzestawał praktyk pokutnych. Intensywne życie wewnętrzne, nauka i praktyki pokutne tak bardzo osłabiły organizm chłopca, że bliski był śmierci. Zapadł w niemoc śmiertelną w grudniu 1565 r. Kiedy św. Stanisław był już pewien śmierci, a nie mógł otrzymać Wiatyku, gdyż właściciel domu nie chciał wpuścić katolickiego kapłana, wtedy św. Barbara, patronka dobrej śmierci, do której się zwrócił, w towarzystwie dwóch aniołów nawiedziła jego pokój i przyniosła mu ów Wiatyk. W tej również chorobie objawiła się Świętemu Matka Najświętsza i złożyła mu na ręce Boże Dzieciątko. Od Niej to doznał cudownego uleczenia z poleceniem by wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Nie było to rzeczą łatwą dla Stanisława, gdyż jezuici nie mieli zwyczaju przyjmować kandydatów bez woli rodziców, a on na nią nie mógł liczyć. Po wielu trudnościach i zmaganiach Stanisław został przyjęty do jezuitów najpierw na próbę, gdzie zadaniem jego było sprzątanie pokoi i pomaganie w kuchni, po pewnym jednak czasie, wraz z dwoma innymi kandydatami udał się Stanisław do Rzymu i na skutek polecenia prowincjała z Niemiec przełożony generalny przyjął go do nowicjatu. Rozkład zajęć nowicjuszów przedstawiał się następująco: modlitwa, praca umysłowa i fizyczna, posługi w domu i w szpitalach, dyskusje na tematy życia wewnętrznego i o sprawach kościelnych, konferencje mistrza nowicjatu i przyjezdnych gości. Stanisław czuł się szczęśliwy, że wreszcie osiągnął swój życiowy cel.

Przełożeni pozwolili Stanisławowi w pierwszych miesiącach 1568 r. złożyć śluby zakonne. Wielkim wydarzeniem w życiu św. Stanisława było przybycie 1 sierpnia w uroczystość Matki Bożej Anielskiej (dziś tę uroczystość obchodzimy 2 sierpnia) św. Piotra Kanizjusza, który zatrzymał się w domu nowicjatu i wygłosił dla nich konferencję. Po tej konferencji Stanisław powiedział do kolegów: "Dla wszystkich ta nauka świętego męża jest przestrogą i zachętą, ale dla mnie jest ona wyraźnym głosem Bożym. Umrę bowiem jeszcze w tym miesiącu". Koledzy zlekceważyli sobie jego słowa. Jeszcze 5 sierpnia jeden z ojców zabrał Stanisława do bazyliki Najświętszej Maryi Panny Większej na doroczny odpust. Za kilka dni było święto Wniebowzięcia Matki Bożej. 10 sierpnia Stanisław napisał list do Matki Bożej i ukrył go na swojej piersi. Prosił by mógł odejść z tego świata w uroczystość Wniebowzięcia Maryi. Jego prośba została wysłuchana. W wigilię Wniebowzięcia Stanisław dostał silnych mdłości i zemdlał. Wystąpił na nim zimny pot i poczuł dreszcze, z ust zaczęła sączyć mu się krew. O północy zaopatrzono go Wiatykiem. Przeszedł do wieczności tuż po północy 15 sierpnia 1568 r., mając zaledwie siedemnaście lat.

Wieść o jego pięknej śmierci rozeszła się lotem błyskawicy po całym Rzymie. Wbrew zwyczajowi zakonu jezuitów ciało Stanisława przyozdobiono kwiatami. W dwa lata potem, gdy otwarto grób św. Stanisława, znaleziono jego ciało nietknięte rozkładem. W 1605 r. papież Paweł V zezwolił na zawieszenie obrazu św. Stanisława w kościele św. Andrzeja w Rzymie i na zawieszenie przy nim lamp, jak też wotów. Papież Klemens X w 1670 r. zezwolił jezuitom na odprawianie Mszy św. i na odmawianie pacierzy kapłańskich ku czci św. Stanisława. W 1674 r. ten sam papież ogłosił św. Stanisława Kostkę jednym z głównych patronów Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Te wszystkie fakty Stolica Apostolska uznała jako akt beatyfikacji. Św. Stanisław Kostka jest pierwszym Polakiem, który dostąpił chwały ołtarzy w Towarzystwie Jezusowym. Rok 1714 był rokiem, w którym papież Klemens XI wydał dekret kanonizacyjny, ale samego aktu kanonizacji dokonał papież Benedykt XIII dopiero w 1726 r. wraz ze św. Alojzym Gonzagą. W 1926 r., w 200. rocznicę kanonizacji odbyła się uroczystość sprowadzenia do Polski małej części relikwii św. Stanisława. W tych jubileuszowych uroczystościach wziął udział sam prezydent państwa, Ignacy Mościcki. Ciało św. Stanisława spoczywa w kościele św. Andrzeja Boboli w Rzymie w jego ołtarzu po lewej stronie.

Ku czci św. Stanisława Kostki wzniesiono w Polsce wiele świątyń, wśród nich piękną katedrę w Łodzi. Najpiękniejszy kościół pod wezwaniem św. Stanisława znajduje się w Nowym Jorku. Św. Stanisław Kostka należy do najpopularniejszych polskich świętych. Przed cudownym obrazem św. Stanisława w obecnej katedrze lubelskiej modlił się w 1651 r. król Jan II Kazimierz.

W naszej diecezji doroczną uroczystość odpustową ku czci św. Stanisława Kostki przeżywa wspólnota parafialna w Jerzyskach, gdzie proboszczem jest ks. Zenon Bobel.

U początku nowego roku szkolnego i akademickiego starajmy się prosić św. Stanisława Kostkę, który jest patronem dziatwy i młodzieży, aby wstawiał się on za nami i wypraszał potrzebne nam wszystkim łaski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

III Wieluńskie Dni Kultury Żydowskiej

2019-09-19 21:17

Zofia Białas

W pierwszym dniu, 18 września, uczniowie wieluńskich szkół obejrzeli w Kino – Teatrze „Syrena” film, „Kto napisze naszą historię” poświęcony Emanuelowi Ringelblumowi i założonej przez niego podziemnej organizacji Oneg Szabat, zwiedzili także w Miejskiej i Gminnej Bibliotece Publicznej w Wieluniu wystawę "Izrael- dziedzictwo innowacyjności", która oficjalnie została otwarta w dniu następnym, czyli 19 września. Wystawę, dzięki staraniom pani Iwony Urbanek, nauczycielki języka polskiego i historii w Zespole Szkół nr 3, podróżniczki z zamiłowania, przywieziono z Izraelskiej Ambasady w Warszawie.

Zofia Białas

Z wystawy (otwarta do 1 października) dowiedzieliśmy się, że Izrael to tylko 22 tys. km kwadratowych powierzchni i 9 mil. Ludności, stolica to Jerozolima – pierwsze miasto w świecie w całości pokryte siecią Wi-Fi, to także 273 km plaż nad Morzem Śródziemnym, Morzem Martwym, Morzem Czerwonym i najwyżej na świecie położonym Jeziorem Galilejskim, to także 9 naukowców uhonorowanych Nagrodą Nobla i ciągle wzrastająca liczba drzew, to ponadto jeden z 8 krajów, który w Kosmos wysłał własnego satelitę…

Otwarcie wystawy i przewidziane na ten czas spotkanie z Piotrem Pabisiakiem - podróżnikiem i fotografem, absolwentem Zespołu Szkół nr 3 - poprzedził spektakl „Chatuna” (Wesele) w reżyserii i scenografii dr Doroty Eichstaedt – nauczycielki języka polskiego II LO im. Janusza Korczaka, wystawiony w sali widowiskowej Wieluńskiego Domu Kultury przez działający w II LO teatr „Post Scriptum”. Spektakl „Chatuna” to wspaniała lekcja tolerancji i poszanowania inności oraz pokazanie, że wszyscy ludzie są braćmi, niezależnie od rasy, języka, narodowości, ważne by potrafili z sobą nawiązać dialog…

Zobacz zdjęcia: III Wieluńskie Dni Kultury Żydowskiej

Miłym akcentem po spektaklu był spacer uczniów Zespołu Szkół nr 3 z motylami symbolizującymi dziecięce ofiary Shoa, zaniesionymi na miejsce dawnej synagogi i żydowskiego cmentarza.

Spotkanie z Piotrem Pabisiakiem zatytułowane „Magia Izraela” to sentymentalna retrospektywna wędrówka pana Piotra przez ciekawe miejsca Izraela, niektóre widziane aż trzykrotnie, bo trzykrotnie odwiedzał Izrael. Swoją opowieść o Izraelu pan Piotr dokumentował slajdami ukazującymi nie tylko piękno tego kraju, ale także występujące w nim skrajności: bogate dzielnice z pięknymi wieżowcami, plażami, parkami (Tel Awiw) a obok nich dzielnicami biedy zamieszkanymi przez Żydów przybyłych z Etiopii. Razem z panem Piotrem odwiedziliśmy Tel Awiw, Jerozolimę, Masadę, Tyberiadę, Hajfę, Kafarnaum; popatrzyliśmy na Jezioro Galilejskie, Morze Martwe, Wzgórza Golan, zobaczyliśmy bogate ulice i ulice biedy, dzielnice arabskie…

Opowieści o Izraelu słuchali uczniowie ZS nr 1, ZS nr 2, ZS nr 3 i II LO, mieszkańcy Wielunia, dyrektorzy szkół, starosta Wieluński.

Piotr Pabisiak, mówiła Iwona Podeszwa, już niebawem ponownie zagości w bibliotece. Będzie to 5 października w ramach Nocy Bibliotek, kiedy wygłosi prelekcję na temat podróży po Kubie.

Wieluńskie Dni Kultury Żydowskiej zakończyło spotkanie pod hasłem „Szlakiem poetów żydowskiego pochodzenia”, które poprowadziły Magdalena A. Kapuścińska i Julia Lesiak. Słowa poetów uzupełniły piosenki zagrane przez Zespół „Gwiazdy po osiemnastej” a wśród nich m.in. „Tak jak malował pan Chagall”, „Człowieczy los”…

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem