Reklama

Zapomniana piosenka, gdzieś pod sercem ukryta...

Aleksander Markowski
Niedziela Ogólnopolska 42/2002

Dzisiaj - Pieśń Powstańców Wielkopolskich. Wielkopolska - kolebka polskości, ziemia plemienna Polan, ziemia pierwszej stolicy Polski - Gniezna, miejsca naszego Chrztu. W katedrze gnieźnieńskiej znajduje się grób św. Wojciecha.
Rangę symbolu tej ziemi posiadają trwające od tysiąca lat, wciąż żywe rogalińskie dęby, pięknie ukazane w litografii Leona Wyczółkowskiego. Z tej ziemi, ziemi dynastii Piastów, jest nasz ród. Katedra poznańska jest przecież miejscem wiecznego spoczynku pierwszych władców Polski - Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Gdy po wiekach świetności państwa polskiego przyszła niewola zaborów, Wielkopolanie nigdy nie ulegli przemocy. W czasie Insurekcji Kościuszkowskiej we wrześniu 1794 r. pod wodzą gen. Jana Henryka Dąbrowskiego rozbili Prusaków, zmuszając ich do odstąpienia od oblężenia Warszawy. Pomocą w walce były pieśni. Józef Wybicki, współtwórca, wraz z gen. Henrykiem Dąbrowskim, Legionów Polskich we Włoszech, napisał w 1797 r. w Reggio Pieśń Legionów Dąbrowskiego Jeszcze Polska nie zginęła. 15 października 1926 r. Mazurek Dąbrowskiego ogłoszony został polskim hymnem narodowym. W 1806 r. Józef Wybicki i Henryk Dąbrowski zorganizowali w Wielkopolsce powstanie, które wspierając działania Napoleona, przyczyniło się do narodzin, w1807 r., Księstwa Warszawskiego, zalążka niepodległego państwa polskiego. Wielkopolanie walczyli we wszystkich kampaniach Napoleona. W 1848 r., pod wodzą Ludwika Mierosławskiego, wystąpili zbrojnie przeciw zaborcy. Później przeciwstawiali się akcji wywłaszczeniowej i germanizacji niesionej przez pruskich "kulturtregerów". Symbolem ich oporu stała się postać Michała Drzymały i jego wóz - "ruchoma" cząstka Polski Niepodległej. "Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz i dzieci nam germanił..." - to słowa Roty Marii Konopnickiej, napisane w 1901 r. na wiadomość o bestialskim pobiciu dzieci polskich przez pruskich nauczycieli we Wrześni, za odmowę modlitwy po niemiecku. 14 lipca 1910 r. - w 500. rocznicę polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem Rota Marii Konopnickiej, z melodią Feliksa Nowowiejskiego, została zaśpiewana w Krakowie podczas uroczystego odsłonięcia, ufundowanego przez Ignacego Paderewskiego, Pomnika Grunwaldzkiego. "Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród..." - pierwsze słowa Roty. Przypominam: "Rota" znaczy - Przysięga.
Wielkopolanie mają swój udział w Zmartwychwstaniu Polski w 1918 r. W listopadzie 1918 r. przygotowano zbrojne wystąpienie przeciw Niemcom. Spontanicznie tworzono oddziały Straży Ludowej. Iskrą, która podziałała jak zapalony lont, stało się przybycie do Poznania 26 grudnia 1918 r. Ignacego Paderewskiego. Ten pamiętny dzień ogromnej radości i entuzjazmu manifestowanych wobec wspaniałego Polaka, męża stanu i artysty, stał się dniem wybuchu powstania przeciw Niemcom. Wyzwolono Poznań i inne miasta. Powstanie Wielkopolskie, świetnie przygotowane, było powstaniem zwycięskim. Trwało do lutego 1919 r. Jego dowódcami byli: początkowo - mjr Stanisław Taczak, a później gen. Józef Dowbor Muśnicki. Utworzona Armia Wielkopolska w kwietniu 1919 r. liczyła już 60 tys. żołnierzy - ochotników. Zwycięstwo powstańców wymusiło na Niemcach podpisanie 28 czerwca 1919 r. w Wersalu traktatu, na mocy którego Wielkopolska wróciła do państwa polskiego.

Pieśń Poznańczyków

Pieśń Powstania Wielkopolskiego
słowa i muzyka: anonim

Naprzód, poznański pułku pierwszy!
Błyszczący pałasz ściśnij w pięść!
Idź budzić kraj ten z długich snów,
By o swą wolność walczył znów!
Mknij poprzez bory, miasta, wieś!
Hasło wolności z sobą nieś!

Dalej, kto Polak, chwytaj za broń!
Dalej, kto Polak, na koń, na koń!

Reklama

Naprzód, poznański pułku pierwszy!
Błyszczący pałasz ściśnij w pięść!
Idź przez grad kul na bój najszczerszy,
Poznańskiej ziemi wolność nieść!
Pierzchnie przed nami Niemców rój,
Wszak my za wolność idziem w bój!
I dopomoże ojców Bóg
Wroga za Polski wygnać próg.

Dalej, kto Polak, chwytaj za broń!
Dalej, kto Polak, na koń, na koń!

Reklama

Reklama

Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny

2017-11-21 07:52

malk/brewiarz.pl, katolik.pl, Adonai.pl/pch24

21 listopada w tradycji katolickiej przypada święto, na temat którego większość wiernych nie wie zbyt wiele. Inne święta i uroczystości związane z Matką Bożą są nawet przeciętnie zorientowanym dość dobrze znane – przeważnie wiemy bowiem, czym było Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, Jej Wniebowzięcie, Niepokalane Poczęcie czy Zwiastowanie Pańskie, ale gdy słyszymy o ofiarowaniu, niejeden spośród wiernych ma problem ze zdefiniowaniem istoty tego święta. Przypomnijmy więc czym ono jest.

Wikimedia Commons
Prezentacja Marii w świątyni obraz Tycjana. By Titian [Public domain], via Wikimedia Commons

1. Czym było ofiarowanie w tradycji żydowskiej?

Zgodnie ze starotestamentowym zwyczajem Żydzi, zanim ich dziecko ukończyło piąty rok życia, zabierali swe dziecko do jerozolimskiej świątyni i oddawali kapłanowi, by ofiarował je Panu. Był to rytuał podobny w swej ziemskiej wymowie do ustawionego oczywiście później – już wśród chrześcijan – chrztu. Podobnie jak to przez wieki w późniejszej tradycji katolickiej, tak i wśród żydów niektóre matki, w związku ze szczególnymi dla siebie wydarzeniami, niektóre spośród swoich dzieci decydowały się, tuż po urodzeniu, oddać na służbę Bogu. To także odbywało się podczas obrzędu ofiarowania.

2. Dlaczego Maryja została ofiarowana Bogu?

Rodzice Najświętszej Maryi Panny, jak przekazuje nam Tradycja, przez wiele lat nie mogli mieć dzieci. Święta Anna, mimo tego nigdy nie utraciła wiary, że Bóg pobłogosławi ją potomstwem. Złożyła więc obietnicę, że jeśli urodzi dziecko, odda je na służbę Bogu. Jej modlitwy zostały wysłuchane – urodziła dziecko, córkę, której dała na imię Maria. Poświęciła więc na służbę Bogu swe jedyne, długo oczekiwane i wymodlone dziecko.

3. Kto ofiarował Maryję Bogu?

Święci Joachim i Anna, rodzice Maryi, udali się do świątyni, by ofiarować córkę Bogu prawdopodobnie gdy była w wieku około trzech lat. Kapłanem, który dokonał obrzędu był święty Zachariasz – ten sam, którego pamiętamy z Ewangelii głównie z roli ojca świętego Jana Chrzciciela. Według niektórych pism wczesnochrześcijańskich, Maryja mogła pozostawać w świątyni nawet przez kolejnych dwanaście lat.

4. Czym jest paralelizm świąt związanych z Maryją i Panem Jezusem?

O ustanowieniu kolejnego święta ku czci Najświętszej Maryi Panny zdecydowały nie tylko przekazy pisemne wynikające wprost z Tradycji, ale i inny owej Tradycji kontekst. Wśród katolików istnieje bowiem bardzo silny kult Maryi, przez niektórych nazywana jest nawet Współodkupicielką. Nie może więc dziwić, że skoro obchodzimy uroczyście Poczęcie Jezusa (25 III) i Poczęcie Maryi (8 XII), Narodzenie Jezusa (25 XII) i Narodzenie Maryi (8 IX), Wniebowstąpienie Jezusa i Wniebowzięcie Maryi (15 VIII), katolicy chcieli obchodzić także obok święta ofiarowania Chrystusa (2 II) także święto ofiarowania Jego Matki.

5. Kto szczególnie świętuje w dniu wspomnienia Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny?

W Kościele katolickim wspomnienie Ofiarowania NMP jest świętem patronalnym Sióstr Prezentek, a także dniem szczególnej pamięci o mniszkach klauzurowych. Przypominał o tym między innymi święty Jan Paweł II pisząc z okazji tego święta: „Maryja jawi się nam w tym dniu jako świątynia, w której Bóg złożył swoje zbawienie, i jako służebnica bez reszty oddana swemu Panu. Z okazji tego święta społeczność Kościoła na całym świecie pamięta o mniszkach klauzurowych, które wybrały życie całkowicie skupione na kontemplacji i utrzymują się z tego, czego dostarczy im Opatrzność, posługująca się hojnością wiernych”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Solarczyk udzielił bezdomnym sakramentu bierzmowania

2019-11-22 19:28

mag / Warszawa (KAI)

Każdy z nas jest świątynią Boga – powiedział do bezdomnych bp Marek Solarczyk. W domu Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości, które zajmują się najuboższymi mieszkańcami stolicy, jedna osoba otrzymała sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego – chrztu, bierzmowania i Eucharystii, a cztery kolejne - bierzmowania. W czasie liturgii, której przewodniczył biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej, polecano Bogu osoby którym siostry na co dzień pomagają.

Magdalena Pijewska/Niedziela
Bp Marek Solarczyk

W homilii bp Solarczyk przekonywał, że każdy człowiek ma wartość w Bożych oczach i że Jezus nikogo nie wyklucza z powodu jego upadków. - Od nas, od naszej otwartości zależy czy przyjmiemy zaproszenie Pana i pozwolimy Mu wejść do domu naszego życia, do domy naszego serca – mówił duchowny przywołując postać biblijnego Zacheusza.

Przypomniał również słowa św. Matka Teresa z Kalkuty, która mówiła, że z nas jest świątynią Boga, każdy z nas może w swoim życiu i poprzez swoje życie spotkać Boga, przeżyć relację z Nim.

Mówiąc o wartości sakramentu bierzmowania podkreślił, że przyjmując dary Ducha Świętego człowiek powinien być gotowy wziąć odpowiedzialność za drugiego człowiek. – Nie możemy odwracać się od tych, którzy nie znają Boga, którzy mają wątpliwości w wierze, którzy może wielu spraw nie rozumieją, albo nie są na tym etapie w stanie zrozumieć – powiedział bp Solarczyk. Podkreślił, że tym co najmocniej przemawia do serca drugiego człowiek to osobiste świadectwo wiary, świadectwo przeżywania relacji z Chrystusem. Takiej postawy otwartości potrzeba nie tylko w sprawach ducha, ale także w tym co przynosi codzienność w naszych relacjach z innymi – podsumował kaznodzieja.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości od początku lat 90 mieszka w Domu Świętego Józefa na stołecznym Bródnie. Prowadzi tam przytułek dla najuboższych niosąc pomoc wszystkim potrzebującym. Siostry nie tylko zbierają z ulic miasta ludzi bezdomnych, aby ich umyć, opatrzyć im rany i nakarmić ich, ale także odwiedzają domy starców, szpitale, więzienia.

W samym domu jest 21 łóżek dla biednych. W zależności od potrzeby siostry przyjmują nieraz pod swój dach więcej potrzebujących rozkładając dodatkowe materace. W przeważającej większości są to osoby bezdomne po operacjach, z jakimiś poważnymi odmrożeniami, czy innymi chorobami, które nie mają gdzie się podziać.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem