Reklama

Katechezy o Psalmach i Hymnach

Dziękczynienie za wyzwolenie ludu

Niedziela Ogólnopolska 34/2003

PAP/EPA/Filippo Monteforte

Jan Paweł II pozdrawia grupę pielgrzymów z Azji podczas audiencji gen. w Castel Gandolfo, 13 sierpnia 2003 r.

Jan Paweł II pozdrawia grupę pielgrzymów z Azji podczas audiencji gen. w Castel Gandolfo, 13 sierpnia 2003 r.

Tb 13, 10-13. 15. 16c-17a – z Jutrzni na piątek IV tygodnia
Audiencja generalna, 13 sierpnia 2003 r.

1. Liturgia Jutrzni przyjęła do swoich Hymnów fragment Pieśni umieszczonej przy końcu historii, którą opowiada biblijna Księga Tobiasza. Przed chwilą wysłuchaliśmy tej Pieśni. Hymn, dość długi i uroczysty, jest typowym wyrazem modlitwy i duchowości judaistycznej, która czerpie z innych tekstów obecnych w Biblii.
Hymn rozwija się w formie podwójnego wołania. Płynie w nim przede wszystkim powtarzające się zaproszenie do wysławiania Boga (por. ww. 3. 4. 7) za oczyszczenie, którego On dokonuje za pośrednictwem wygnania. „Synowie Izraela” są wzywani do przyjęcia tego oczyszczenia ze szczerym nawróceniem (por. ww. 6., 8). Jeżeli rozkwitnie w sercach nawrócenie, to Pan sprawi, że na horyzoncie rozbłyśnie świt wyzwolenia. W tym klimacie duchowym rozwija się początek Pieśni, którą Liturgia wybrała z całej obszernej Pieśni rozdziału 13. Księgi Tobiasza.

2. Druga część tekstu Pieśni, którą intonuje stary Tobiasz, bohater całej Księgi wraz z synem Tobiaszem, jest prawdziwą celebracją Syjonu. Przebija w niej wielka tęsknota i gorąca miłość, którą Żyd z diaspory przeżywa w obliczu świętego miasta (por. ww. 9-18). Również ten aspekt przewija się przez cały fragment Pieśni, który został wybrany jako poranna modlitwa Jutrzni w Liturgii Godzin. Zatrzymamy się przy tych dwóch tematach, to znaczy oczyszczeniu z grzechu przez doświadczenie oraz oczekiwaniu na spotkanie z Panem w świetle Syjonu i jego świętej świątyni.

Reklama

3. Tobiasz kieruje gorący apel do grzeszników, aby się nawrócili i dokonywali dzieł sprawiedliwości: jest to droga do podjęcia, aby odnaleźć Bożą miłość, która daje pokój i nadzieję (por. w. 8).
Już sama historia Jerozolimy jest przypowieścią, która uczy wszystkich wyboru, jakiego należy dokonać. Bóg doświadczył miasto, ponieważ nie mógł pozostać obojętny wobec zła, dokonywanego przez jego synów. Jednak później, widząc, że liczni się nawrócili i przemienili w synów sprawiedliwych i wiernych, objawia On na nowo swą miłosierną miłość (por. w. 10).
W całej Pieśni z rozdziału 13. Księgi Tobiasza powtarza się często to przekonanie: Pan „chłoszcze i okazuje miłosierdzie (...). On wychłoszcze was za wasze nieprawości, ale zmiłuje się nad wami wszystkimi (...). On ześle karę za czyny twych synów i znowu zmiłuje się nad synami sprawiedliwych” (ww. 2. 5. 10). Bóg ucieka się do chłosty jako środka sprowadzenia na słuszną drogę grzeszników głuchych na inne wezwania. Ostatnim słowem sprawiedliwego Boga jest jednak słowo miłości i przebaczenia; Jego najgłębszym pragnieniem jest wola wzięcia na nowo w ramiona zbuntowanych synów, którzy wracają do Niego z sercem skruszonym.

4. Miłosierdzie Boże wobec ludu wybranego objawi się w odbudowie świątyni w Jeruzalem, dokonanej przez samego Boga: „On znów odbuduje twój Namiot z radością” (por. w. 11). W ten sposób ukazuje się nam drugi temat – Syjon jako duchowe miejsce, którego celem jest nie tylko powrót Żydów, ale także pielgrzymka ludów, które szukają Boga. Otwiera się w ten sposób horyzont uniwersalny: odbudowana świątynia w Jeruzalem, znak słowa i Bożej obecności, zajaśnieje wspaniałym światłem, które rozedrze ciemności, aby mogły wyruszyć w drogę „liczne narody i mieszkańcy wszystkich krańców ziemi” (por. w. 13), przynosząc swoje dary i wyrażając śpiewem swą radość z uczestnictwa w zbawieniu, którym Pan obdarza Izraela.
Zatem Izraelici, jak i wszystkie ludy, razem wędrują ku jedynemu źródłu wiary i prawdy. Śpiewający tę Pieśń rozlewa na nich nieustanne błogosławieństwo, mówiąc do Jeruzalem: „Szczęśliwi, którzy cię miłują, i szczęśliwi, którzy się cieszą z twego pokoju” (w. 15). Szczęśliwość jest autentyczna wtedy, gdy odnajduje się światło, które rozbłyska na niebie dla tych wszystkich, którzy szukają Pana z sercem czystym oraz z pragnieniem prawdy.

5. Św. Augustyn zwraca się z wielką miłością w swoich Wyznaniach ku Jerozolimie, wolnej i chwalebnej, która jest znakiem Kościoła w jego ostatecznej nadziei, zapowiedzianej przez Paschę Chrystusa.
Odwołując się do modlitwy, którą ma zamiar wznosić w swojej „ukrytej izdebce”, opisuje nam, że będzie śpiewał ową „pieśń miłości, szlochając – wśród trudów mojej wędrówki – w utrapieniu, którego wyrazić nie zdołam. I będę wspominał Jeruzalem, a serce moje się wzniesie ku tej ojczyźnie mojej, Jeruzalem, ku matce mojej, Jeruzalem. Będę wspominał Ciebie, który władasz nią i ją oświecasz, który jesteś jej Ojcem, Obrońcą, Oblubieńcem, czystą i mocną jej Rozkoszą, Radością niewzruszoną i wszystkimi naraz dobrami niewysłowionymi”. Kończy tę refleksję obietnicą: „Nie ustanę w wędrówce, dopóki nie wejdę w obręb pokoju owej matki najukochańszej, gdzie są pierwociny ducha mego, gdzie jest źródło wszystkiego, czego jestem pewny. Boże mój, Miłosierdzie moje – nie ustanę, aż to wszystko, czym jestem, a co się rozproszyło i zniekształciło, skupisz, ukształtujesz i umocnisz na wieczność” (Wyznania, XII 16, Kraków 2000).

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Franciszek: małżeństwo domaga się wierności, jest na zawsze

2021-08-03 15:25

[ TEMATY ]

rodzina

małżeństwo

Franciszek

Grzegorz Gałązka

Kościół bardzo potrzebuje odważnej wierności małżonków łasce sakramentu – przypomina chrześcijańskim rodzinom Papież w kolejnym filmie przygotowanym z okazji Roku Rodziny Amoris Laetitia. Tym razem Franciszek komentuje świadectwo włoskiego małżeństwa, które dzieli się swym doświadczeniem codziennego czerpania z łaski sakramentu.

Francesca i Donato są małżeństwem z 18-letnim stażem. Mają pięcioro dzieci. W swym świadectwie wskazują, że Bóg jest wierny, ufa i stawia na chrześcijańskie małżeństwa. Podkreślają, że ludzkie „na zawsze” - wypowiadane w sakramencie małżeństwa - możliwe jest tylko dzięki miłości Boga.

CZYTAJ DALEJ

Ostatnia droga Franciszka

2021-07-30 09:25

ks. Mirosław Benedyk

Msza św. pogrzebowa małego Franciszka

Msza św. pogrzebowa małego Franciszka

Od kilku miesięcy 7-letni Franek ze Świdnicy zmagał się z nieuleczalną chorobą nowotworową. Rodzice chłopca nie tylko walczyli o jego życie ziemskie, ale zrobili wszystko, aby zapewnić mu życie wieczne.

Franciszek był jednym z pięciu synów Pawła i Marty. Był radosnym i otwartym dzieckiem, lubiącym sport i zabawę. Miał swoje marzenia, a także zainteresowania. Dzięki miłości, której doświadczał od swoich rodziców i braci, odznaczał się wielką wrażliwością na drugiego człowieka. Wychowywany w duchu pobożności maryjnej, uczył się relacji z Panem Bogiem. Wszystko przerwała niespodziewana choroba i przedwczesna śmierć.

CZYTAJ DALEJ

Franciszek: małżeństwo domaga się wierności, jest na zawsze

2021-08-03 15:25

[ TEMATY ]

rodzina

małżeństwo

Franciszek

Grzegorz Gałązka

Kościół bardzo potrzebuje odważnej wierności małżonków łasce sakramentu – przypomina chrześcijańskim rodzinom Papież w kolejnym filmie przygotowanym z okazji Roku Rodziny Amoris Laetitia. Tym razem Franciszek komentuje świadectwo włoskiego małżeństwa, które dzieli się swym doświadczeniem codziennego czerpania z łaski sakramentu.

Francesca i Donato są małżeństwem z 18-letnim stażem. Mają pięcioro dzieci. W swym świadectwie wskazują, że Bóg jest wierny, ufa i stawia na chrześcijańskie małżeństwa. Podkreślają, że ludzkie „na zawsze” - wypowiadane w sakramencie małżeństwa - możliwe jest tylko dzięki miłości Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję