Wdzięczność i duma z poświęconego 100 lat temu kościoła zgromadziły 1 października wspólnotę parafialną św. Jacka w Borze Zapilskim – Czarnej Wsi na dziękczynnej Mszy św. pod przewodnictwem bp Andrzeja Przybylskiego. Trzydniowe przygotowanie do tej uroczystości prowadził ks. Stanisław Gębka.

– Wiele jest powodów do radości. Dzisiaj jest szczególna uroczystość. Dziękujemy za tę świątynię, za to, że mamy się gdzie modlić i nasi pradziadowie zadbali o to i chcieli mieć swoją świątynię – mówił ks. Andrzej Marszałek, proboszcz parafii św. Jacka w Borze Zapilskim – Czarnej Wsi.

Beata Pieczykura/Niedziela

W homilii ksiądz biskup przypomniał zebranym, że ten kościół w niespełna 2 lata wybudowali ich przodkowie, a 100 lat poświęcił go bp Władysław Krynicki. Znakiem, który łączy poświęcenie kościoła i bierzmowanie, jest święty olej krzyżma.

Tym olejem biskup namaszcza ściany kościoła podczas jego poświęcenia, a także czoła ludzi podczas bierzmowania. – Poświęcenie kościoła i poświęcenie ludzi. Co to znaczy poświęcić? To znaczy oddać Bogu na własność. W tym kontekście bp Andrzej zachęcał bierzmowanych, by wszystko, co mają, oddali Bogu: życie, plany i młodość: – Poświęcić się – to zgodzić się na to, by coś Bogu oddać z wiarą, że On da więcej, przede wszystkim życie wieczne – podkreślił kaznodzieja. –Spróbujcie zaufać Bogu – mówił do młodych bp Przybylski. – Wasi przodkowie wybudowali ten kościół i go oddali, ale zobaczcie, ile to za dostali. Tak jak 100 lat temu biskup tutaj świętym olejem kreślił znak krzyża na ścianach tego kościoła, aby go oddać Bogu, aby w tym kościele Bóg prowadził nas do nieba, wy też będziecie namaszczeni i Chrystus będzie was prosił: Dajcie Mi siebie. Dlatego apelował, aby byli hojni i nie skąpili Bogu własnego czasu, rezygnując np. z obejrzenia filmu czy surfowania w Internecie po to, by uczestniczyć w Mszy św., by otrzymać od Boga dar zbawienia i moc miłości.

Beata Pieczykura/Niedziela

Ksiądz Andrzej Marszałek z radością podkreśla, że wierni lubią się spowiadać i do Komunii św. przystępować. Są zaangażowani i troszczą się kościół, dbają o jego czystość. Zwraca uwagę na to, że w parafii działają czciciele Niepokalanego Serca Maryi, Liturgiczna Służba Ołtarza oraz 9 róż Żywego Różańca.

Młodzi, którzy tego dnia przyjęli sakrament bierzmowania z rąk bp. Przybylskiego, dziękowali rodzicom, wspólnocie parafialnej, powiedzieli: – Otrzymaliśmy Ducha przybrania za synów. Odrodzeni przez chrzest i umocnieni przez bierzmowanie stajemy się budowniczymi nowej cywilizacji prawdy i miłości, światłem i solą ziemi. Stają przez nami wielkie zadania. Ufając jednak w pomoc Ducha Świętego przyjmujemy je z wdzięcznością i odpowiedzialnością. Apostołowie w dniu Pięćdziesiątnicy nabrali odwagi i wyszli z Wieczernika, głosząc światu wielkie dzieła Boże. My też opuścimy nasz wieczernik i pragniemy bez strachu i zażenowania świadczyć, że Bóg jest Ojcem i pragnie naszego szczęścia.

Pani Sabina z radością, że w Borze Zapilskim jest parafia, powiedziała „Niedzieli”: – To duża parafia, która obejmuje 9 wiosek; są to Bieżeń, Borowe, Bór Zapilski, Czarna Wieś, Jezioro, Łebki, Nowiny, Puszczew, Węglowice. Mamy dobrego proboszcza. Ludzie tu są otwarci i troszczą się o Kościół, a ja Różaniec mam w kieszeni i kiedy tylko mam wolną chwilę, to się modlę.

Rys historyczny

Parafię św. Jacka w Borze Zapilskim 1 września 1919 r. erygował bp Stanisław Zdzitowiecki, wydziel ją z parafii Truskolasy. Do 1921 r. nabożeństwa były sprawowane w wypożyczonej remizie strażackiej we wsi Węglowice. Staraniem pierwszego proboszcza ks. Michała Maniewskiego na terenie Czarnej Wsi został wybudowany drewniany kościół, wzniesiony na planie krzyża, w konstrukcji zrębowej. Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie. Po bokach nawy zostały symetrycznie dobudowane dwie kaplice. Świątynię poświęcił bp Władysław Krynicki 1 października 1921 r., niektóre źródła podają 30 września. W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Jacka, a w ołtarzach bocznych – obrazy Matki Bożej Częstochowskiej i św. Józefa. Stacje drogi krzyżowej pochodzące z 1795 r. przekazała parafia w Truskolasach. Dumą wspólnoty jest barokowy relikwiarz patrona – św. Jacka Odrowąża z drugiej połowy XVIII wieku. Ksiądz Andrzej Marszałek zmodernizował wnętrze świątyni i dostosował ją do zasad liturgicznych Soboru Watykańskiego II. Na bieżąco są prowadzone prace konserwacyjne w kościele i plebanii.