Reklama

Biada prawodawcom ustaw bezbożnych

Jestem nauczycielem. Dłużej już nie mogę i nie chcę milczeć. Pragnę wyrazić swój protest przeciw odrażającej manipulacji społeczeństwem polskim. Z prasy i telewizji ciągle płyną przerażające wiadomości typu: „ustawa o świadomym rodzicielstwie”, „śluby par homoseksualnych”, „polityczna poprawność”, „edukacja seksualna”, „afera Orlenu”. To już za mało pokręcić głową i stwierdzić: „Co to się porobiło w tej Polsce!”. Trzeba ratować Polskę dla przyszłych pokoleń, dla naszych dzieci.
Ożeniłem się w sierpniu ubiegłego roku. Oboje z żoną już teraz martwimy się, jaki los czeka nasze jeszcze nienarodzone dzieci. Wizja Polski coraz bardziej przeraża mnie jako katolika. Wychowanie jest już teraz procesem bardzo trudnym w istniejących realiach, gdy rodzice całą odpowiedzialność chcą zrzucić na szkołę - a tu jeszcze planuje się na siłę pomagać w wychowaniu przez wprowadzenie edukacji seksualnej, i to od pierwszej klasy! Jeżeli do tego dojdzie - nie pozwolimy, aby nasze dzieci uczęszczały na takie zajęcia, nawet gdyby były obowiązkowe.
W świecie, w którym „małżeństwa homoseksualne”, aborcja i eutanazja staną się normalnością, a moralność i sumienie zastąpi „poprawność polityczna”, dla katolików nie będzie miejsca, będą uważani za ludzi z ciemnogrodu, osoby zacofane. Jeżeli do tego dodamy fakt, że Polska jest marionetką w rękach skorumpowanych polityków i przedsiębiorców, to nasuwa się jedna myśl: Uciekajmy stąd! Po chwili zastanowienia przychodzi refleksja, że tak naprawdę to nie ma gdzie uciekać. Poza granicami Polski świat jawi się jeszcze gorszy. Zresztą my, jako Polacy, nie możemy zdradzić i porzucić Ojczyzny, gdy nas najbardziej potrzebuje. Pragniemy zatem razem z żoną włączyć się aktywnie w protest przeciwko zalewaniu nas „europejskim” stylem życia, pozbawionym moralności. W związku z tym prosimy o pomoc w nawiązaniu współpracy z ludźmi, którzy tak jak my mają dość „poprawności politycznej”.
Nasuwa się jeszcze jedna refleksja. W Polsce w majestacie prawa pragnie się stworzyć „obozy zagłady”, w których katami wbrew swej woli mają stać się lekarze. Mało tego, za brak wykonania przepisu prawa niezgodnego z ich sumieniem grozi kara. Najstraszniejsze jest to, że ofiary tych „obozów” nie mogą się bronić i powiedzieć światu, w jak tragicznej znalazły się sytuacji, skazane na śmierć przez własne matki. Na domiar złego, władza w Polsce dąży do zamknięcia ust tym, którzy krzyczą w obronie skazańców, przez wprowadzenie bestialskich ustaw i wytykanie im zacofania. Znamienny jest w tym kontekście cytat z Księgi Izajasza: „Biada prawodawcom ustaw bezbożnych i tym, co ustalili przepisy krzywdzące, aby słabych odepchnąć od sprawiedliwości i wyzuć z prawa biednych mego ludu; by wdowy uczynić swoim łupem i by móc ograbiać sieroty!” (10, 1-2).
Tomasz z Krzemienicy wraz z małżonką Magdaleną

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspomnienie św. Jana z Dukli

Niedziela Ogólnopolska 27/2002

[ TEMATY ]

święty

Arkadiusz Bednarczyk

Życie św. Jana z Dukli przypada na wiek XV. Urodził się w Dukli około 1414 r. Jego rodzice byli mieszczanami - historia nie podaje ich imion i nazwisk. Tak samo milczy, gdy chodzi o edukację Jana i lata młodzieńcze. Jan zapewne ukończył szkołę parafialną, a tradycja przypisuje mu nawet studia akademickie.

W młodości Jan, poszukując większej więzi z Bogiem, obrał, co było wtedy bardzo powszechne, pustelniczy tryb życia. Przebywał niedaleko Dukli - w grocie na górze Zaśpit i w lasach pod Cergową.

Kilka lat pustelniczych poszukiwań przekonało Jana o słuszności wyboru życia zakonnego. Wybrał franciszkanów w Krośnie. Po skończeniu studiów formacji zakonnej otrzymał święcenia kapłańskie. Swoją pobożnością i innymi zaletami zwracał na siebie uwagę i został wybrany kilka razy gwardianem, m.in. w Krośnie i we Lwowie. Był także kustoszem w kustodii ruskiej, która należała do najważniejszych. Sprawował też inne urzędy zakonne - pełnił funkcję spowiednika i kaznodziei. Przymioty charakteru i wzorowe życie sprawiły, że był bardzo lubiany i ceniony wśród braci zakonnych. Świątobliwy zakonnik i kapłan nie szukał zaszczytów. Urzeczony surowością obyczajów nowo powstałej gałęzi obserwanckiej, zwanej bernardynami - zmienił wspólnotę zakonną.
W 1463 r. Jan był już bernardynem i za swą nieprzeciętną świątobliwość, pokorę, mądrość i gorliwość cieszył się wśród braci i mieszkańców Lwowa wielką powagą. Chociaż we Lwowie zasłynął jako wielki kaznodzieja i spowiednik, to nadal w klasztorze pełnił najprostsze posługi w kuchni i ogrodzie.

Pod koniec życia stracił wzrok i cierpiał z powodu owrzodzenia nóg. Nadal jednak prowadził życie ascetyczne, wykonywał po dawnemu obowiązki zakonne - budując braci nieustanną modlitwą i kapłańską gorliwością. Zmarł we Lwowie 29 września 1484 r. otoczony opinią świętości.
Od samego początku grób zakonnika Jana stał się celem pobożnych nawiedzeń. Wzywano Jana w różnych potrzebach; znane są liczne przypadki uzdrowień za przyczyną Jana z Dukli. Również obronę przed wojskami nieprzyjaciół w 1648 r. i 1676 r. mieszkańcy Lwowa zawdzięczają Janowi. Powszechnie nazywano Jana cudotwórcą Rusi i patronem Polski. Sława jego rozchodziła się po całej Rzeczypospolitej. Do jego grobu we Lwowie przybywali monarchowie: Jan Kazimierz, Michał Korybut Wiśniowiecki i Jan III Sobieski.

Proces beatyfikacyjny opóźniały ciągłe zamieszki w kraju i ataki nieprzyjaciół z zewnątrz. Szczęśliwie 21 stycznia 1733 r. papież Klemens XII zaliczył Jana z Dukli w poczet błogosławionych. Polacy uprosili, by bł. Jana z Dukli ogłoszono patronem Ojczyzny. Kult bł. Jana od tej pory wzrósł znacznie. Miejscem jego szczególnej czci, obok Lwowa, stała się rodzinna Dukla, gdzie w latach 1740-43 wystawiono kościół drewniany ku czci Błogosławionego i klasztor Bernardynów.


Kanonizacji bł. Jana z Dukli dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swej pielgrzymki do Polski - 10 czerwca 1997 r. w Krośnie.

Od 1974 r. w kościele dukielskim przechowywane są doczesne szczątki św. Jana, przeniesione najpierw ze Lwowa do Rzeszowa, a następnie do Dukli. Obecnie trwa peregrynacja jego relikwii w Przemyślu i okolicy.

CZYTAJ DALEJ

NAJŚWIĘTSZE SERCE

2020-07-08 21:23

[ TEMATY ]

kino

Będzin

Najświętsze Serce

archiwum

Fragment plakatu z filmu "Najświętsze Serce"

Kino „NOWOŚĆ” W Będzinie (ul. Potockiego 3) zaprasza na religijny, dokumentalizowany film pt. „Najświętsze Serce”. Film opowiada historię znanej pisarki Lupe Valdes, która poszukując inspiracji do książki, wyrusza do Francji - miejsca objawień św. Małgorzaty Alacoque. Seanse będą się odbywać od 10 do 15 lipca o godz. 18.00 (cena 12 zł).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję