Reklama

Karmel

Polski Karmel jest dla nas wielką nadzieją

Z o. Luisem Aróstegui Gamboa OCD rozmawia Bogusława Stanowska-Cichoń
Niedziela Ogólnopolska 13/2005

Alfred Trafas
O. Luis Aróstegui Gamboa OCD

W 2005 r. mija 400 lat od przybycia Karmelitów Bosych do Polski. Z jubileuszem karmelitańskim zbiegła się wizyta w Polsce generała Zakonu - o. Aróstegui Gamboa OCD, który podczas półtoramiesięcznej wizytacji odwiedza swoich braci i siostry w Polsce, na Słowacji i na Ukrainie.
Centralne uroczystości jubileuszowe będą miały miejsce 19 czerwca 2005 r. na Jasnej Górze.
Jubileusz to okazja do refleksji nad historią Karmelu Terezjańskego. Z tej racji wznowiono po 52 latach dwumiesięcznik „Głos Karmelu”. Planowana jest także edycja księgi jubileuszowej i otwarcie domu rekolekcyjnego w Wadowicach, w którym na początku września odbędzie się ogólnopolska konferencja rektorów Wyższych Seminariów Duchownych diecezjalnych i zakonnych. Na jesieni dla upamiętnienia jubileuszu odbędzie się także sympozjum ogólnopolskie, organizowane we współpracy Uniwersytetu Jagiellońskiego, Papieskiej Akademii Teologicznej i Wyższego Seminarium Duchownego Karmelitów Bosych w Krakowie.
Jubileuszowi towarzyszyć będzie także peregrynacja relikwii św. Teresy z Lisieux, która rozpocznie się 1 maja br. w Sanktuarium w Łagiewnikach.

Bogusława Stanowska-Cichoń: - Jaki jest cel wizyty Ojca w Polsce?

O. Luis Aróstegui Gamboa OCD: - Jest to normalna wizyta, niespowodowana jakimiś nadzwyczajnymi okolicznościami. Nasze prawo zakonne nakazuje przełożonemu generalnemu wizytowanie całego zakonu, aby animować życie i jedność poszczególnych wspólnot i zachęcać do wierności powołaniu. Co sześć lat przełożony generalny powinien dokonać takiej wizytacji poszczególnych prowincji osobiście lub poprzez któregoś ze swych współpracowników. Stąd moja obecność w Polsce.

- W jaki sposób zaznaczyła się obecność Karmelitów Bosych w historii Kościoła polskiego?

- W pierwszym rzędzie pragnę podkreślić, że obecność Karmelu Terezjańskiego w Polsce dokonywała się w bardzo szczególnych okolicznościach. W tym roku świętujemy 400-lecie obecności Karmelitów Bosych w Polsce. Czterysta lat temu misjonarze karmelitańscy zostali wysłani przez papieża do Persji. Po drodze zatrzymali się w Polsce i ta okoliczność misyjna dała początek polskiemu Karmelowi. Stąd też, kiedy obecnie nasi drodzy bracia Polacy są misjonarzami na Białorusi, Ukrainie, na Syberii, a przede wszystkim w Afryce, to owszem, nawiązują do misyjnego ducha całego zakonu, ale przede wszystkim do misyjnych korzeni Karmelu w Polsce.
Ponadto polski Karmel przechodził swą duchową drogę naznaczoną prześladowaniami, kasatami klasztorów itd., uczestnicząc zresztą w historii całego kraju. W tym wszystkim przeżywał i promował swoją duchowość, nabożeństwo do Matki Bożej, posługiwał wiernym w swoich kościołach i kaplicach przez rekolekcje, pracę z różnymi grupami, przez głoszenie słowa Bożego, spowiedź i kierownictwo duchowe. Było to także prowadzenie sanktuariów maryjnych, jak np. w Czernej czy wcześniej - obecność w Wilnie przy Ostrej Bramie oraz w innych klasztorach na tamtym terenie. Była to więc żywa obecność, jakkolwiek przerywana prześladowaniami i innymi trudnymi wydarzeniami historycznymi.

- Czy dostrzega Ojciec jakąś szczególną cechę polskiego Karmelu w porównaniu z innymi wspólnotami zakonu w Europie?

- Karmel w Polsce w ostatnich dziesięcioleciach, podobnie zresztą jak Kościół i całe społeczeństwo polskie, wzrastał pod panowaniem komunizmu i to także wpłynęło na specyficzną drogę jego rozwoju. Teraz, w czasach demokracji, obserwujemy rozwój - także ekonomiczny - Polski. Również na płaszczyźnie religijnej Kościół w Polsce otwiera się na dialog ze współczesną myślą i kulturą. W tym sensie obecnie droga Kościoła i Karmelu w Polsce przestaje różnić się aż tak bardzo od drogi Kościoła i zakonu w innych krajach Europy. Zachowana jednak, jeszcze z czasu prześladowań komunizmu, zdrowa religijność Polaków stoi u podstaw wielu powołań zakonnych w Polsce, w tym także powołań do Karmelu. Ten wielki dynamizm rozwoju powołań i Zakonu w Polsce, w połączeniu z dobrą wolą i szczodrobliwością polskiego Karmelu, jest dla nas ogromną nadzieją, bo w innych krajach zaczyna brakować powołań. Myślę, że tak jak społeczeństwo polskie politycznie i ekonomicznie otworzyło się na inne kraje Europy i świata, i jak Kościół w Polsce jest otwarty na Kościół powszechny i jego potrzeby, tak samo Karmel w Polsce będzie otwarty na wyzwania i potrzeby Zakonu w innych krajach Europy i świata, także jeśli chodzi o powołania.

- Czego możemy się uczyć od św. Teresy od Dzieciątka Jezus, której relikwie dla uczczenia 400-lecia Karmelu w Polsce rozpoczną swą peregrynację w maju bieżącego roku?

- To nadzwyczajne, że w wielu krajach świata peregrynacja relikwii Świętej przynosiła ogromne owoce duchowe. W Meksyku na przykład, a także w Hiszpanii obserwowało się wiele nadzwyczajnych zjawisk: nawróceń, uzdrowień itp. Jest to bez wątpienia zasługa samej osoby św. Teresy od Dzieciątka Jezus i jej duchowego przesłania, którym jest wskazywanie na miłosierną miłość Boga. Wydaje się, że także duchowość obecnego wieku powinna być skoncentrowana na doświadczeniu Boga jako Miłości Miłosiernej.
Życie Małej Teresy w Karmelu, tak krótkie, a ogarniające cały świat - misje, kapłanów, grzeszników - było życiem, w którym jednocześnie doświadczała cierpienia, ale i radości oraz pokoju, solidaryzując się z grzesznikami i tymi, którzy utracili wiarę. We wszystkich tych doświadczeniach jest to życie radosne i pełne pokoju w głębokiej świadomości Bożej miłości ogarniającej wszystkich ludzi.

- Jakie ma znaczenie dla Karmelu osoba zmarłej s. Łucji, jednej z „widzących” z Fatimy?

- Trudno mi powiedzieć, jakie specjalne przesłanie dla Karmelu może mieć s. Łucja. Podzielę się jedynie moim własnym świadectwem spotkania z s. Łucją, z którą zetknąłem się w jesieni 2003 r. Było to w Portugalii w Coimbrze, w jej klasztorze, w dniu 75. rocznicy jej pierwszej profesji, a więc miała wtedy już ok. 96 lat. Umysł miała jeszcze bardzo jasny i wywarła na mnie ogromne wrażenie, zarówno od strony ludzkiej, jak i duchowej. Wcale nie zauważało się u niej dystansu wobec innych przez fakt, że miała widzenia Maryi i że w jakiś sposób osobiście zaangażowana była w wiele ważnych spraw, związanych z tymi widzeniami. Przeciwnie, odebrałem ją jako osobę bardzo prostą i naturalną, z dużym poczuciem humoru. Podczas Mszy św. mogłem widzieć jej twarz, uśmiechniętą i wyrażającą głębokie przeżywanie Eucharystii. Po Mszy św. razem z całą wspólnotą zjedliśmy obiad oraz spędziliśmy wspólnie rekreację. W tych wszystkich momentach widać było radosną twarz s. Łucji.

- Dziękuję za rozmowę.

Tłumaczenie: o. Andrzej Ruszała OCD

Obywatelski projekt „Stop pedofilii” przeszedł pierwsze czytanie w Sejmie

2019-10-16 19:56

maj, lk / Warszawa (KAI)

Obywatelski projekt nowelizacji Kodeksu karnego przygotowany przez inicjatywę „Stop pedofilii” przeszedł pierwsze czytanie w Sejmie. W wyniku głosowania, które odbyło się dziś, 16 października, skierowany został do Komisji Nadzwyczajnej ds. zmiany w kodyfikacjach (NKK). Podpisy pod projektem złożyło ponad 265 tys. Polaków.

Kancelaria Sejmu/Łukasz Błasikiewicz

Pierwsze czytanie projektu Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „Stop pedofilii” odbyło się we wtorek 15 października. W toku dyskusji złożono wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Wniosek ten odrzucony został podczas dzisiejszego głosowania. Za przyjęciem wniosku głosowało 150 posłów, przeciw – 243, 13 – wstrzymało się. W związku z tym Marszałek Sejmu Elżbieta Witek poinformowała o skierowaniu projektu do Komisji Nadzwyczajnej ds. zmiany w kodyfikacjach (NKK) w celu rozpatrzenia.

Projekt ustawy zakłada nowelizację art. 200b Kodeksu Karnego. Według proponowanych zmian, karze grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 będzie podlegał ten, kto publicznie propaguje lub pochwala podejmowanie przez dzieci obcowania płciowego, a do lat 3 – jeśli dopuszcza się tego czynu za pomocą środków masowego komunikowania. Karze pozbawienia wolności do lat 3 będzie też podlegał ten, kto „propaguje lub pochwala podejmowanie przez małoletniego obcowania płciowego lub innej czynności seksualnej, działając w związku z zajmowaniem stanowiska, wykonywaniem zawodu lub działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi albo działając na terenie szkoły lub innego zakładu lub placówki oświatowo-wychowawczej lub opiekuńczej”.

Jak uzasadniali autorzy projektu, art. 200b k.k. we wcześniejszym brzmieniu penalizował jedynie publiczne propagowanie lub pochwalanie zachowań o charakterze pedofilskim. Ograniczał się więc wyłącznie do sytuacji, kiedy osoba dorosła współżyje z osobą małoletnią, całkowicie pomijając fakt, że coraz częściej propaguje oraz pochwala się sytuacje, kiedy to małoletni podejmują współżycie ze sobą. W konsekwencji, obowiązujący stan prawny nie nadąża za przemianami społecznymi, jakie można zaobserwować w dzisiejszych czasach. Skutkują one akceptacją, a w najlepszym razie obojętnością wobec zachowań, których skutki są dla małoletniego negatywne.

W trakcie pierwszego czytania w Sejmie przedstawiciel wnioskodawców Olgierd Pankiewicz przekonywał, że proponowana nowelizacja polega na "zakazie publicznego pochwalania i propagowania seksualnej aktywności osób małoletnich".

Zamiar utworzenia Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „Stop pedofilii zgłoszony został w Sejmie 28 marca 2019 r. przez Fundację Pro – prawo do życia, w odpowiedzi na podpisanie przez prezydenta warszawy Rafała Trzaskowskiego tzw. „Deklaracji LGBT”.

19 kwietnia br. Marszałek Sejmu poinformował o zarejestrowaniu Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „Stop pedofilii”, po czym w całym kraju ruszyła zbiórka podpisów pod projektem. Jak informowali organizatorzy akcji, uliczne zbiórki były wielokrotnie zakłócane przez działaczy LGBT.

Projekt ustawy poparło ponad 265 tys. Polaków. 17 lipca 2019 r. ich podpisy złożone zostały w Sejmie. W ramach akcji „Stop pedofilii” Fundacja wydała również m.in. bezpłatny poradnik dla rodziców i nauczycieli pt. "Jak powstrzymać pedofila?", w którym znalazły się informacje o skali systemowej deprawacji seksualnej dzieci w krajach Europy zachodniej i Ameryki oraz rady, w jaki sposób ustrzec dzieci przed zagrożeniem na terenie swojej szkoły lub przedszkola. Publikację można pobrać za darmo ze strony stoppedofilii.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Kiciński: Św. Jadwiga postępowała jak Maryja

2019-10-17 00:12

Agata Pieszko

Kościół 16 października wspomina św. Jadwigę, patronkę Polski, Śląska i archidiecezji wrocławskiej. Wspomina także dobrą żonę, kochającą matkę i mądrą władczynię, która pojawiła się we Wrocławiu w 1190 r.

Agnieszka Bugała
Zdjęcie wizerunku św. Jadwigi z Bazyliki pw. Św. Jadwigi w Trzebnicy

Uszanowała polskość

Gdy Jadwiga trafiła na dwór księcia Bolesława Wysokiego, ojca jej przyszłego męża, Henryka I Brodatego, zaraz nauczyła się języka polskiego i biegle się nim posługiwała. To bardzo cenne, że dziewczyna urodzona w Andechs w Niemczech przyjęła nasze zwyczaje oraz język!

Dobra żona i kochająca matka

Jadwiga i Henryk byli przeciwieństwem małżeństwa zawartego z rozsądku, czy dla skrzyżowania się wielkich rodów królewskich. Naprawdę się kochali, a owocem ich miłości było siedmioro dzieci. Niestety jednak czworo z nich zmarło. Mimo ogromnej miłości, małżonkowie byli związani ślubem czystości zawartym w 1209 r. roku przed biskupem wrocławskim Wawrzyńcem (źródła historyczne podają, że księżna mogła mieć wtedy około 33 lat, a Henryk Brodaty około 43 lat).

Uczy, jak znosić krzyż

Jadwiga doświadczyła w swoim życiu wiele cierpienia – utrata dzieci, śmierć męża, śmierć siostry Gertrudy za sprawą morderstwa, czy hańba ściągnięta na rodzinę przez siostrę Agnieszkę, która była matką dzieci z nieprawego łoża. Mimo tych dopustów Bożych, Jadwiga nadal z pokorą modliła się i czyniła dobro.

Mądra władczyni

Trzeba nam pamiętać, że na dworze świętej nie brakło ciepła oraz dobrych zwyczajów. Księżna dbała o służbę i czuwała nad tym, by chronić uciśnionych oraz najuboższych. Budowała szpitale, domy opieki, kościoły, klasztory, miejsca, w których ludzie jednali się ze sobą. Popierała szkołę katedralną we Wrocławiu, słała więźniom żywność i ubrania. Mówi się także o tym, jakoby zamieniała więźniom karę śmierci czy długich lat więzienia na prace przy budowie kościołów lub klasztorów. Sama Jadwiga wraz ze swoim mężem ufundowała klasztor cysterski. Bazylikę św. Jadwigi w Trzebnicy możemy odwiedzać do dzisiaj, szczególnie w trakcie sierpniowej i październikowej pielgrzymki.

Jak Maryja

– Św. Jadwiga straciła wszystko. Została z niczym. Umierała w wielkim opuszczeniu, ale tak naprawdę umierała z Jezusem i z Maryją w ręku, której tak bardzo się trzymała. Zobaczcie, że Jadwiga na każdym etapie swojego życia postępowała tak, jak Maryja. Kiedy miała rodzinę, kochała męża i swoje dzieci, kiedy straciła dzieci, stała się matką dla wszystkich ludzi. Była najszczęśliwsza na świecie, dając siebie innym – mówił we wspomnienie św. Jadwigi o. bp Jacek Kiciński na mszy wspólnotowej młodych małżeństw. Jadwiga była tak posłuszna mężowi, że mimo swoich racji, zawsze pozostawiała mu ostatnie zdanie. Henryk Brodaty chętnie przystawał jednak na jej mądre, sprawiedliwe i dobre decyzje. Czy to nie przypomina relacji Jezusa z Maryją?

Biskup Jacek poskreślał także, że szczęśliwa kobieta to taka, która pokocha samą siebie tak, jak kocha innych. Św. Jadwiga była tym bardziej szczęśliwa, im bardziej cierpiała.

– To była chodząca dobroć, ona zapominała o sobie. Skąd czerpała siły? Odpowiedź jest prosta: Jadwiga czerpała swoje siły z modlitwy. Sam się zastanawiam, co robię, gdy nie mam sił? Co wy robicie, kiedy nie macie już siły – pytał o. Jacek.

Jadwiga u swojego kresu zamieszkała w klasztorze cysterek w Trzebnicy, gdzie prowadziła bardzo ascetyczne życie, pełne pokuty, postu i wyrzeczeń. Dobrze jest uciekać się do niej w trudnych sprawach, szczególnie prosząc o łaskę pokoju i pojednania. Polecajmy jej Wrocław, który także powinien cechować się właściwymi obyczajami i walką o sprawiedliwość oraz dobro, ponieważ taki był dwór św. Jadwigi Śląskiej, mądrej patronki naszej archidiecezji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem