Reklama

Fakty i komentarze

Ukraina i wielka gra o naftę

Iwo Cyprian Pogonowski
Niedziela Ogólnopolska 13/2005

Geopolityczne znaczenie Ukrainy bardzo wzrosło od maja 2000 r., kiedy to ustalono istnienie w rejonie Morza Kaspijskiego, u brzegów Kazachstanu - złóż nafty, które są oceniane jako największe na świecie ze złóż dotąd nieeksploatowanych pól naftowych. Ich wielkość wstępnie ocenia się na 20 do 50 mld standardowych baryłek. Trzeba pamiętać, że są to oceny przed gruntownymi badaniami. Badania sejsmograficzne wskazują już na potencjał 70 do 200 mld standardowych baryłek ropy naftowej i 25 trylionów m3 gazu. Jest to mniej niż posiada Bliski Wschód, ale dużo więcej niż jest w Europie i w USA razem.
Najkrótszy rurociąg eksportujący tę nowo znalezioną naftę musiałby być zbudowany na terenie Iranu - państwa będącego w konflikcie z Izraelem i USA. Podbój Afganistanu w 2001 r. był w pewnym stopniu uzasadniony faktem, że przemysł naftowy mógłby zbudować rurociąg od Morza Arabskiego, przez Pakistan i Afganistan, do złóż naftowych u wybrzeży Kazachstanu.
Następnym możliwym pociągnięciem rurociągu jest trasa od portu tureckiego Ceyhan nad Morzem Śródziemnym, przez Turcję i Gruzję do Baku. Trasa ta omijałaby zatory w rejonie Bosforu. Napotyka jednak na dużą opozycję z powodu związanego z jej budową zniszczenia środowiska.
Trzecia wersja rurociągu miałaby być zbudowana od wód Morza Kaspijskiego przy wybrzeżu Kazachstanu, przez Kaukaz do Morza Czarnego. Wcześniej wspomniane zatory w Bosforze byłyby ominięte, gdyby rurociągiem z Odessy do Brodów ropa naftowa z kazachstańskich pól była skierowana przez Polskę do Gdańska. Po drodze część ropy naftowej mogłaby być przerabiana w rafinerii w Płocku i w Gdańsku.
Prasa amerykańska i światowa nie analizowały wyborów na Ukrainie pod kątem widzenia polityki amerykańskiego przemysłu naftowego, niemniej powyższe fakty mówią same za siebie. Julia Timoszenko, nazywana w prasie amerykańskiej księżniczką gazu (gas princess), jest teraz premierem, mimo wcześniejszych oskarżeń władz rosyjskich i ukraińskich o sprzeniewierzenia i przekupstwo. Jest ona jednym z oligarchów, którzy wyłonili się po prywatyzacji Związku Sowieckiego.
Komentatorzy polityki naftowej USA nie spodziewają się, żeby sposób rządzenia przez oligarchów Juszczenki na Ukrainie wiele różnił się od rządów Janukowycza. Natomiast dla Polaków, którzy pamiętają historię swego państwa, osłabienie wpływów Rosji na Ukrainie jest zjawiskiem pozytywnym. Transport nafty czarnomorskiej przez Ukrainę i Polskę na rynki zachodnie - mimo wcześniejszych unii celnych zawartych między Kijowem a Moskwą - jest teraz bardziej prawdopodobny, o czym już wcześniej pisałem. W nowej sytuacji skorzystałby przemysł naftowy w Płocku oraz rafineria i port w Gdańsku. Miałoby to pozytywne znaczenie, bo stworzyłoby lepsze szanse dla rozwoju całej gospodarki polskiej.
Geopolityka nafty miała większe znaczenie dla Sorosa i jemu podobnych finansistów, jak również dla zachodniego przemysłu naftowego, niż walka o demokrację na Ukrainie lub wcześniej w Gruzji. Teraz Ukraina może stać się członkiem NATO i osłabić pozycję strategiczną Rosji na Krymie i Morzu Czarnym. Rurociąg Odessa - Brody, zamiast transportować naftę rosyjską, będzie mógł pompować naftę z pól naftowych Kazachstanu przez Polskę do państw zachodnich.
Istnieje prawdopodobieństwo, że Chiny będą w stanie opierać się amerykańskiej hegemonii dzięki szybkiemu rozwojowi swojej gospodarki, której potrzeba coraz więcej płynnego paliwa. Już od lat Chiny muszą importować ropę naftową, każdego roku coraz więcej. Samowystarczalność Chin dawno się skończyła. Teraz import ropy naftowej Chin wynosi 60 proc. rocznego zużycia, tj. dziesięć razy więcej niż w 1993 r. W ciągu pięciu lat, według ekspertów chińskich, kraj ten będzie musiał importować 50 mln ton ropy naftowej i 50 mln metrów kubicznych gazu rocznie.
Pismo Spectator z 8 marca br. opublikowało artykuł Wielka gra o naftę (One for oil and oil for one) na temat światowej rozgrywki o naftę. Podsumowano starania Chin o przyszłe dostawy płynnego paliwa z Afryki, Zatoki Perskiej, Rosji i centralnej Azji. Rosja i centralna Azja prawdopodobnie będą w przyszłości głównym źródłem płynnego paliwa dla Chin. Dlatego Ukraina, położona strategicznie nad Morzem Czarnym, jest teraz pod naciskiem USA, które starają się zabezpieczyć sobie źródła nafty w rejonie Morza Kaspijskiego, w rozgrywce przeciwko Chinom.
Mimo potężnego arsenału nuklearnego i najnowocześniejszych rakiet, ale przy jednocześnie malejącej liczbie Rosjan z powodu spadku przyrostu naturalnego (oraz w rezultacie rabunku rosyjskiego majątku narodowego przez oligarchów - w większości Żydów) względna potęga Rosji maleje - nie jest już tak ważna w rozgrywce USA o dominację. Tymczasem potęga gospodarcza i wojskowa Chin rośnie i właśnie Chiny uważane są przez analityków geopolityki za głównego przeciwnika amerykańskiej hegemonii nad światem. Wielka gra o naftę jest teraz wykorzystywana przez noekonserwatystów-syjonistów, którzy rządzą w Waszyngtonie, na korzyść „wielkiego” Izraela i jego hegemonii na Bliskim Wschodzie. Ukraina i Gruzja są pionkami na szachownicy wielkiej gry o naftę.

Inwigilowała ks. Blachnickiego dziś walczy z dyskryminacją

2019-08-22 09:01

Artur Stelmasiak

Internauci rozpoznali niebezpieczną współpracowniczkę komunistycznej służby, która stoi na czele stowarzyszenia współpracującego z warszawskim ratuszem.

Archiwum Główne Ruchu Światło-Życie

Chodzi o TW ps. "Panna", czyli Jolantę Gontarczyk, która na poczatku lat 80. rozpracowywała Solidarność, a później środowisko Polonii w RFN. Wraz z mężem inwigilowała Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, który po wprowadzeniu stanu wojennego osiadł w Carlsbergu w Niemczech Zachodnich. - Wtedy Gontarczyk grała najbardziej katolicką i najbardziej patriotyczną kobietę w tym polonijnym środowisku - mówi "Niedzieli" Agnieszka Wolska z Kolonii, która od lat przypatruje się działalności TW "Panny".  

W latach 90. Jolanta Gontarczyk stała sie aktywistką feministyczną i ważnym członkiem warszawskiego SLD, gdzie pełniła wiele funkcji rządowych i samorządowych. Została odsunięta, gdy w 2005 roku ujawniono jej mroczną przeszłość, a IPN wszczął śledztwo ws. tajemniczej śmierci ks. Blachnickiego.

Internauci rozpoznali Jolantę Gontarczyk pod zmienionym nazwiskiem, jako Jolantę Lange. Przez kilka lat była ona w prezydium Komisji Dialogu Społecznego ds. Równego Traktowania, gdzie lobbowane są m. in. postulaty aktywistów LGBT. Obecnie jest także prezesem stowarzyszenia zajmującego się programami antydyskryminacyjnymi m. in. na zlecenie warszawskiego ratusza. Zmianę nazwiska z Gontarczyk na Lange potwierdza odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. W zarządzie stowarzyszenia w 2008 r. zmieniło się nazwisko Jolanty, ale numer PESEL kobiety pozostał ten sam.

Jolantę Lange, jako Jolantę Gontarczyk rozpoznaje wiele osób z niemieckiej Polonii. - Mój mąż, jako członek Solidarności wyemigrował do RFN jeszcze przed stanem wojennym. W Carlsbergu poznał ks. Franciszka Blachnickiego i małżeństwo Gontarczyków. Wiele osób doskonale pamięta i rozpoznaje panią Gontarczyk, która znalazła sobie nową niszę dla swojej działalności - mówi Agnieszka Wolska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

95-letnia pątniczka z Włoch w rozmowie z "Niedzielą" o swoim pielgrzymowaniu

2019-08-22 21:24

NIEDZIELA TV

95-letnia Emma Morosini, Włoszka, która wybrała się w samotną pieszą pielgrzymkę na Jasną Górą pokonując ok. 1 tys. jest już u celu. - Ostatnie owoce mojego życia: modlitwę o pokój na świecie, za kapłanów i młodych chciałam przynieść tutaj Matce Bożej - powiedziała pątniczka.

NIEDZIELA TV

Obejrzyj film: 95-letnia pątniczka z Włoch w rozmowie z "Niedzielą" o swoim pielgrzymowaniu
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem