Reklama

Co oznacza tytuł kościoła?

Niedziela włocławska 38/2002

"Trzeba pamiętać, że czas i miejsce należą całkowicie do Boga. Choć każdy czas i cały świat można uznać za Jego świątynię, to jednak są czasy i są miejsca, które Bóg obiera sobie, aby w nich w sposób szczególny ludzie doświadczali Jego obecności i Jego łaski. I ludzie rzeczywiście przychodzą do tych miejsc, bo mają pewność, że rzeczywiście stoją przed Bogiem, który jest tam obecny. W tym samym duchu wiary przybyłem do Łagiewnik, aby konsekrować nową świątynię. Jestem bowiem przekonany, że jest to takie szczególne miejsce, które Bóg obrał sobie, aby tu wylewać łaskę swego miłosierdzia. Modlę się, by ten kościół był zawsze miejscem głoszenia orędzia o miłosiernej miłości Boga; miejscem nawrócenia i pokuty; miejscem sprawowania Ofiary Eucharystycznej - źródła miłosierdzia; miejscem modlitwy - wytrwałego błagania o Miłosierdzie Boże dla nas i całego świata".

Słowa te wypowiedział Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swego sierpniowego pobytu w naszej Ojczyźnie, w czasie uroczystości poświęcenia (konsekracji) nowej, charakterystycznej dla XXI w. swymi nowoczesnymi kształtami, świątyni w Krakowie-Łagiewnikach, która została dedykowana Miłosierdziu Bożemu. Skłaniają one do refleksji nad tym, czym jest i co oznacza tytuł kościoła?

Przez kościół rozumie się budowlę świętą, przeznaczoną do kultu Bożego, do której wierni mają prawo wstępować w celu wykonywania tego kultu, zwłaszcza publicznie (zobacz kanon 1214 KPK). Możemy zatem powiedzieć, że kościół (ecclesia) to przede wszystkim budowla, czyli budynek nie prowizorycznie wzniesiony, lecz odznaczający się trwałością, dostosowany do potrzeb kultu chrześcijańskiego. Budowla ta ma służyć wyłącznie do celów kultowych, z wyłączeniem celów świeckich. Jest ona udostępniona wszystkim wiernym w celu oddawania kultu Bogu, głównie w sposób publiczny i wspólnotowy. W kościele zbiera się wspólnota chrześcijańska, aby słuchać Słowa Bożego, sprawować Eucharystię, razem modlić się i przystępować do sakramentów.

Kościół dla chrześcijanina jest nie tylko budowlą świętą o charakterze religijno-usługowym, lecz także szczególnym znakiem Kościoła pielgrzymującego na ziemi i obrazem Kościoła przebywającego w niebie, jest widocznym znakiem żywego Kościoła, czyli budowli Bożej, którą stanowią sami wierni (zob. KK 6). Dlatego każdy kościół powinien mieć swój tytuł, którego po poświęceniu nie wolno zmieniać (zobacz kan. 1218).

W większości starych kościołów, w miejscach widocznych i eksponowanych spotyka się łacińską formułę D.O.M. (Deo Optimo Maximo) sub invocatione Beati..., co oznacza, że kościół zbudowany jest na chwałę Bogu Najlepszemu i Najwyższemu, którą w konkretnym budynku sakralnym oddaje się w sposób szczególny za wstawiennictwem określonego świętego. Formuła ta, niestety, dzisiaj zaniedbana, trafnie podkreśla, że kościół dedykuje się tylko i wyłącznie Bogu, nigdy natomiast któremuś ze świętych. Święty, którego imię nosi kościół, jest tylko pośrednikiem modlitw, które zanosimy do Boga. Według obowiązujących dzisiaj norm prawnych, nie można mówić o konsekracji kościoła, ale tylko o jego dedykacji. Obecny Kodeks Prawa Kanonicznego zastąpił termin "konsekracja", używany przez Kodeks z 1917 r., słowem "dedykacja". Także Ordo dedicationis ecclesiae et altaris mówi o dedykacji kościoła. Termin "konsekracja" jest używany dzisiaj tylko i wyłącznie w odniesieniu do osób, natomiast termin "dedykacja" do miejsc świętych. Innymi słowy, osoby są Bogu konsekrowane, natomiast kościoły dedykowane.

RYS HISTORYCZNY

Zwyczaj nadawania kościołom tytułu ma swój początek już w starożytnej tradycji. W pierwotnym chrześcijaństwie kościoły określano mianem: domus Dei, dominicum, domus dominica czy też aula Dei. Bardzo wcześnie jednak zaczęto im nadawać jakiś tytuł.

W Rzymie pobożni chrześcijanie przeznaczali swoje domy na miejsca kultu. W rezultacie ich domy prywatne stawały się pierwszymi kościołami, w których sprawowano Eucharystię i inne sakramenty. W starożytnym Rzymie takich domów było bardzo wiele. Aby odróżnić jeden od drugiego, zaczęto je określać imieniem właściciela, np. dom Tytusa, Damazego, Euzebii itp. Zwyczaj nadawania miejscom kultu tytułu miał więc początkowo charakter praktyczny i służył odróżnieniu jednego kościoła od drugiego. Właściciele pierwszych kościołów to w większości przypadków męczennicy, którzy oddali swoje życie za wiarę. Nic więc dziwnego, że ich domy z czasem zaczęto określać mianem św. Tytusa, św. Damazego czy też św. Euzebii.

W średniowieczu, zwłaszcza w wiekach V-VIII, pamięć o pierwszych właścicielach domów - kościołów nie była już wielka. Był natomiast inny motyw nadawania nowym kościołom tytułów. We wspomnianym okresie wiele osób przechodziło z pogaństwa na chrześcijaństwo. Poganie oddawali cześć boską niektórym drzewom, górom, wróżbitom itp. Pośród pogan nawróconych na chrześcijaństwo żywe były jeszcze stare wierzenia. Niski poziom wykształcenia ówczesnych chrześcijan, zwłaszcza na wsi, sprzyjał kultywowaniu zabobonów. Kościół instytucjonalny doskonale zdawał sobie z tego sprawę, toteż nowym kościołom zaczął szybko nadawać tytuł któregoś ze świętych, za którego przyczyną dokonywały się w okolicy liczne cuda. W ten sposób starano się przyciągnąć i utwierdzić w wierze chrześcijańskiej niedawnych pogan. W rezultacie zaczęły powstawać kościoły dedykowane św. Jerzemu, św. Stefanowi, św. Ambrożemu, św. Wawrzyńcowi, św. Michałowi i innym.

Nie ulega wątpliwości, że w przeszłości motyw nadawania tytułu kościoła podyktowany był różnymi okolicznościami. Nie bez znaczenia był związek świętego z miejscem, w którym budowano kościół (miejsce urodzenia świętego, miejsce jego apostolstwa, męczeństwa czy też cudów dokonywanych za jego wstawiennictwem; nie bez znaczenia był też fakt posiadania relikwii, które z całą pewnością ożywiały kult wobec świętego). Także dzisiaj wybór tytułu kościoła podyktowany jest różnymi względami, często podobnymi do tych powyższych. cdn.

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łódź: koronawirus w klasztorze sióstr karmelitanek bosych

2021-01-15 16:48

[ TEMATY ]

Łódź

karmelitanki

koronawirus

Piotr Lorenc

Siostry podczas uroczystej Eucharystii

Siostry podczas uroczystej Eucharystii

Trzy siostry karmelitanki w klasztorze w Łodzi są hospitalizowane z powodu koronawirusa, a jedna jest w stanie krytycznym - poinformowała przełożona łódzkiego Karmelu s. Maria Weronika od Najświętszego Oblicza. Odebrane wczoraj testy wykazały, że – poza siostrą furtianką - wszystkie siostry zostały zakażone. Obecnie we wspólnocie przebywa 12 zakonnic.

Matka przełożona zapewniła, że siostry, które przebywają w klasztorze są osłabione, ale powoli wracają do zdrowia. - Wiemy, że jesteśmy w Bożych rękach i dziękujemy dobremu Bogu za to, co daje. Prosimy wszystkich ludzi dobrej woli o modlitwę w naszej intencji - powiedziała zakonnica.

CZYTAJ DALEJ

Krosno: Rekolekcje z ks. Dominikiem Chmielewskim

2021-01-13 12:16

sanktuarium Jana Pawła II w Krośnie

Krosno. W parafii św. Piotra i Jana z Dukli w dniach 10-12 stycznia odbyły się rekolekcje prowadzone przez ks. Dominika Chmielewskiego. W czasie rekolekcji miała miejsce comiesięczna modlitwa za rodziny przez wstawiennictwo św. Jana Pawła II.

Rekolekcje odbywały się pod hasłem „Co Duch mówi dzisiaj do Kościoła”. Kaznodzieja wskazywał na konieczność życia łaską chrztu świętego, który jest sakramentem otwierającym drogę do innych sakramentów i do Kościoła. - Czy żyjesz potęgą Chrztu Świętego? – pytał salezjanin. W drugiej konferencji rekolekcjonista podkreślił tajemnice potęgi chrztu świętego, która jest fundamentem na którym buduje się całe chrześcijańskie, zwycięskie życie. Ks. Chmielewski w kolejnych naukach mówił o wyjątkowej godności jaką daje chrzest święty: - Dzięki niemu stajemy się królami, kapłanami i prorokami. A także wskazywał, że z tego sakramentu wynika nasz obraz Boga Ojca, który jest kluczowy dla odkrycia naszej tożsamości i godności Dzieci Bożych oraz do uzyskanie uzdrowienia duszy i ciała.

CZYTAJ DALEJ

Kraków: „Ku przyszłości z Janem Pawłem II” – rozpoczęła się międzynarodowa konferencja online

2021-01-15 19:20

[ TEMATY ]

Kraków

konferencja

św. Jan Paweł II

on‑line

GRZEGORZ GAŁĄZKA

Prelegenci z różnych kontynentów uczestniczą w międzynarodowej konferencji "Ku przyszłości z Janem Pawłem II", moderowanej z Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie i transmitowanej online. Wśród omawianych zagadnień są antropologia, etyka, rodzina, społeczeństwo, wiara i życie Kościoła. Trzydniową konferencję zorganizowaną z okazji 100. rocznicy urodzin Karola Wojtyły otworzył metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski.

„Cały pontyfikat św. Jana Pawła II był jednym wielkim świadectwem, poprzez słowo i czyn, tej prawdy, że Chrystus stanowi najwyższy dla człowieka klucz, który pozwala mu odkryć to, co jest w nim nieredukowalne do świata” - mówił metropolita krakowski. Dodał, że ten klucz umożliwia człowiekowi zrozumienie samego siebie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję