Reklama

Pomoc Kościołowi w Potrzebie

Teraz inni czekają na pomoc

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 7/2006, str. 10


Jan Paweł II z Założycielem Kirche in Not
Archiwum Kirche in Not

Założona przed blisko 60 laty organizacja Pomocy Kościołowi w Potrzebie (Kirche in Not) przez wiele dziesięcioleci wspierała Kościół w Polsce. Dlatego mamy wielki dług wdzięczności. Teraz możemy go spłacić, bo w Warszawie otwarto 30 stycznia br. sekretariat Kirche in Not. Specjalnie na tę okazję przyjechał. kard. Dario Castrillon Hoyos, prefekt Kongregacji ds. Duchowieństwa, który wraz z ponad 20 biskupami z całej Polski odprawił Mszę św. w stołecznym kościele św. Michała.

Sekretariat w Warszawie

W Warszawie utworzono sekretariat Pomocy Kościołowi w Potrzebie. Jest to pierwsze biuro Kirche in Not w postkomunistycznym kraju i w tej części Europy. Stanowi symbol, ponieważ przez ostatnie półwiecze to właśnie Polska dostawała największe finansowe wsparcie od Kirche in Not.
Przez te wszystkie lata dostaliśmy ponad 80 milionów dolarów. - Te dolary w czasach PRL-u miały o wiele większą wartość i wszyscy pamiętamy, jak cenna to była pomoc - tłumaczy ks. dr Waldemar Cisło, dyrektor nowego - 17. już - oddziału Kirche in Not. To właśnie do tej organizacji zwrócił się w latach 70. ówczesny metropolita krakowski kard. Karol Wojtyła o pomoc w budowie kościoła w Nowej Hucie - świątyni, która stała się symbolem walki Kościoła z władzami PRL-u.
Obecnie sytuacja Kościoła w naszym kraju znacznie się poprawiła. Jest o wiele bardziej samodzielny. Teraz odbiorcami wsparcia finansowego są chrześcijanie w innych krajach, a Polacy mogą im pomóc, tak jak kiedyś nam pomagali wierni z zachodniej Europy. - Jednak utworzenie biura w Warszawie nie oznacza, że Polacy już nic nie dostaną. Oczywiście, w miarę jak Kościół staje się bardziej samodzielny, ta pomoc jest i będzie zmniejszana - mówi ks. Cisło.

Zaczęło się od... słoniny

Akcja pomocy Kościołowi zaczęła się bardzo nietypowo, a z dzisiejszej perspektywy wręcz śmiesznie, bo od słoniny. Był rok 1947. Pochodzący z Holandii norbertanin o. Werenfried van Straaten napisał do kościelnej gazetki artykuł, w którym zwrócił uwagę na ciężką sytuację przesiedlonych Niemców. Skierował prośbę do wiejskich kobiet, aby każda przyniosła na plebanię kawałek słoniny, a on przekaże ją głodującym niemieckim uciekinierom. Codziennie zbierał 400-500 kg słoniny. Wtedy właśnie obdarzono go przydomkiem „ojciec Słonina”, który przylgnął do niego na zawsze.
Zbiórki, głównie ubrań i żywności dla potrzeb duchownych, zostały zapoczątkowane w Belgii oraz Holandii. Jednak bardzo szybko rozwinęły się w międzynarodową organizację, która pomaga Kościołowi w Potrzebie na całym świecie.

Fundowali polskie kościoły

W latach 50. Kirche in Not zajmowała się krajami za „żelazną kurtyną”. Strumień finansowej pomocy dla polskiego Kościoła po raz pierwszy popłynął w 1957 r. Wówczas katolicy borykali się z wieloma problemami. Pierwsze pieniądze były przeznaczone na utrzymanie zakonów kontemplacyjnych oraz kształcenie duchowieństwa. Później niektóre diecezje dostały maszyny poligraficzne, tak aby mogły same wydawać książki, Pismo Święte i katechizmy. Wielu polskich kapłanów otrzymało stypendia ufundowane za granicą. To dzisiaj procentuje, bo mamy kadrę dobrze wykształconych duchownych i świeckich. Kirche in Not udzielała pomocy przy wznoszeniu kościołów.
Każdy kościół wybudowany po 1970 r. w większym czy mniejszym stopniu zawdzięcza swoje powstanie tej organizacji.
Za pomoc, jaką otrzymał polski Kościół w 1978 r. dziękował o. Werenfriedowi również kard. Stefan Wyszyński, pisząc w liście: „Z całego serca dziękuję Ci, Drogi Ojcze, za ogromną pomoc, udzieloną przez Ciebie Kościołowi w Polsce... Historia zaświadczy o tym, jak wielka była Twoja pomoc”.

Reklama

Czas dla innych

Pomoc do Polski płynęła jeszcze szerokim strumieniem na początku lat 90. Dofinansowała m.in. powstające wówczas rozgłośnie radiowe, programy pracy duszpasterskiej z trudną młodzieżą oraz konferencje naukowe. W połowie lat 90. priorytety się zmieniły. Pomoc została skierowana na Ukrainę i do innych krajów byłego ZSRR, gdzie Kościół wymagał znacznie większej troski niż w naszym kraju.
- Jednym z większych projektów jest budowa greckokatolickiego Kolegium Teologicznego na Ukrainie - mówi ks. Cisło. Jako inną ciekawą inicjatywę na Wschodzie wymienia ekumeniczny projekt pływających cerkwi. Świątynie zostały zbudowane na statkach, które pływają po rzekach, w pobliżu których nie ma żadnych parafii. Dzięki temu można dotrzeć do zaludnionych terenów, gdzie brakuje dobrych dróg dojazdowych oraz opieki duszpasterskiej. Jedna z takich pływających cerkwi została nawet nazwana ku czci o. Werenfrieda - założyciela Kirche in Not.
Kirche in Not swoją finansową misję prowadzi również na innych kontynentach. Od połowy lat 60. pomocą obejmuje chrześcijan w Azji, Ameryce Łacińskiej oraz Afryce. W ostatnim czasie została zorganizowana też akcja ewangelizacyjna w Sudanie. Najmłodsi z tego kraju dostaną niedługo 100-stronicową ilustrowaną Biblię dla dzieci. - Dzięki niej będą mogły uczyć się czytać w swoich językach - mówi ks. Cisło. Ilustrowaną Biblię przetłumaczono już na 147 języków. Od 1979 r. takie wydanie Pisma Świętego dotarło do 42 mln dzieci w 138 krajach. - Swoją pomoc oferujemy wszędzie tam, gdzie jest ona najbardziej potrzebna. Wspieramy finansowo misjonarzy i księży, których życie często jest zagrożone, np. w Chinach czy Sudanie - mówi ks. Cisło.

To właśnie do tej organizacji zwrócił się w latach 70. ówczesny metropolita krakowski kard. Karol Wojtyła o pomoc w budowie kościoła w Nowej Hucie.

Ks. dr Waldemar Cisło, dyrektor polskiego sekretariatu Pomocy Kościołowi w Potrzebie:
„Z Kirche in Not zetknąłem się, kiedy byłem na stypendium językowym w Wiedniu. Wówczas pomagałem w jednej z wiedeńskich parafii, której proboszczem był szef austriackiego oddziału. Inicjatywę biura w Polsce poparła Konferencja Episkopatu Polski w 2004 r. Obecnie Kirche in Not działa jako kościelna instytucja prawna na terenie Polski. Pierwsza akcja, która zostanie przeprowadzona przez nasz oddział Pomocy Kościołowi w Potrzebie, będzie przeznaczona na pomoc w wydaniu Biblii dla dzieci w Sudanie. Nasza organizacja działa na zasadzie, że mocniejszy Kościół pomaga Kościołowi słabszemu, w potrzebie. Myślę, że Kościół w Polsce powoli zaczyna stawać na własnych nogach i stopniowo także będzie mógł coraz bardziej pomagać innym”.

Kirche in Not od 1947 r. pomaga Kościołowi prześladowanemu i potrzebującemu w różnych miejscach świata. Rocznie wspiera ok. 9 tys. projektów pomocy - przede wszystkim duszpasterskiej - parafiom, diecezjom i wspólnotom zakonnym w 130 krajach.
Coroczne fundusze, ok. 70 mln dolarów, jakie ma do dyspozycji - pochodzą ze zbiórek organizowanych we wszystkich częściach świata. Projekty finansowane są wyłącznie dzięki hojności ponad 700 tys. ofiarodawców. Każdy z nich regularnie dostaje biuletyn KiN, w którym informowany jest o bieżących akcjach.
Oprócz pomocy materialnej Kirche in Not prowadzi działalność wydawniczą, której celem jest przekazywanie pogłębionych informacji o bieżącej sytuacji Kościoła na całym świecie. Sporządza raporty o prześladowaniu chrześcijan na świecie. Utrzymuje też bogate archiwum - tekstowe i fotograficzne - dokumentujące życie potrzebujących Kościołów.
Organizacja KiN posiada status międzynarodowego stowarzyszenia kościelnego na prawie papieskim. Podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej.
Główna siedziba organizacji mieści się w Königstein k. Frankfurtu nad Menem w Niemczech. Założyciel KiN o. Werenfried van Straaten zmarł w styczniu 2003 r. Jego inicjatywy cieszyły się wielkim uznaniem i poparciem Jana Pawła II. Ojciec Święty nazwał go „apostołem miłości bliźniego”, podkreślając jednocześnie jego „kompetentny wkład na rzecz jedności chrześcijan”.

KONTAKT: Pomoc Kościołowi w Potrzebie, ul. Puławska 95, 02-595 Warszawa, tel./fax: (0-22) 845-12-09; www.pkwp.org, e-mail: info@pkwp.org
ING Bank Śląski, nr konta: 31 1050 1025 1000 0022 8674 7759

Chodzenie do kościoła wydłuża życie

2016-06-15 21:52

Artur Stelmasiak

Trwające aż 16 lat badania Uniwersytetu Harvarda wskazują, że chodzenie do Kościoła i uczestniczenie w uroczystościach religijnych wydłuża życie aż o 33 proc. Wyniki badań zostały opublikowane przez jedno z najbardziej prestiżowych pism medycznych na świecie.

Małgorzata Młynarska
Uroczystości jubileuszowe w jarosławskiej świątyni pw. Trójcy Przenajświętszej

Naukowcy z Uniwersytetu Harvarda przeanalizowali dane na temat stylu życia 74 534 kobiet, które w latach 1992-2012 brały udział w Nurses' Health Studies. Wszystkie badane kobiety były w roku 1992 wolne od chorób krążenia i nowotworów. Uczestniczki odpowiadały na pytania dotyczące diety i zdrowia, a także dotyczące uczestnictwa w obrzędach religijnych. Okazało się, że u kobiet, które brały udział w obrzędach religijnych, stwierdzono o 33 procent mniejsze ryzyko zgonu.

- Jak się okazuje, największym propagatorem zdrowego trybu życia jest prosty proboszcz parafii, który swoich parafian zachęca do relacji z Jezusem i udziału w nabożeństwach – twierdzi ks. Sławomir Abramowski, proboszcz parafii św. Jana Pawła II w Warszawie, który jest z wykształcenia także lekarzem.

Wynika badań jednoznacznie wskazują, że w ciągu 16 lat trwania badania stwierdzono o 33 procent mniejsze ryzyko zgonu u kobiety uczestniczące w nabożeństwach, w porównaniu z tymi, które do kościoła nie chodziły. Kobiety religijne o wiele rzadziej umierały na choroby układu krążenia i nowotworowe. Badanie pokazało też większy optymizm kobiet uczestniczących w nabożeństwach i mniejszą podatność na depresję.

- Do tej pory wszyscy myśleli, że zachęcając do chodzenia do kościoła zachęcam tylko do życia wiecznego. Teraz jest już medycznie udowodnione, że jestem również po prostu propagatorem zdrowego stylu życia – pisze na profilu facebookowym parafii ks. Abramowski. - Który z lekarzy, moich kolegów po fachu może się pochwalić taką skutecznością w profilaktyce poważnych schorzeń układu krążenia i nowotworów.

To jedne z największych badań tego typu. Spośród 74 534 kobiet w przeciągu 16 lat odnotowano 13 537 zgonów, w tym 2721 zgonów z powodu sercowo-naczyniowych i 4479 zgonów z powodu raka. Po wielu zmiennych i uwzględnieniu głównych czynników ryzyka okazało się, że kobiety uczestniczące w nabożeństwach częściej niż raz w tygodniu wykazały o 33 proc. mniejszą śmiertelność.

Wyniki badań prowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Harvarda zostały opublikowane w jednym z najbardziej prestiżowych pism medycznych na świecie JAMA Internal Medicine. „Religia i duchowość może być niedoceniana przez medycynę czynnikiem w tym, aby lekarze mogli odpowiednio diagnozować swoich pacjentów” - piszą autorzy badania na stronie The Jama Network.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prymas Polski: tylko życie połamane jak chleb ma ostatecznie sens

2019-06-20 12:17

bgk / Inowrocław (KAI)

„Idąc dziś razem ulicami miast chcemy ukazywać wszystkim Boże Ciało za nas i za wszystkich wydane. Chcemy głosić, że tylko życie poświęcone i ofiarowane drugim, jak chleb połamane i darowane, ma ostatecznie i jedynie sens” – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej.

davideucaristia/pixabay.com

Metropolita gnieźnieński przewodniczył obchodom Bożego Ciała w Inowrocławiu. Wraz z kapłanami odprawił przed południem Mszę św. w kościele pw. Zwiastowania NMP, a następnie poprowadził procesję eucharystyczną ulicami miasta do czterech ołtarzy.

„Kościół wyszedł z Wieczernika z chlebem połamanym w dłoniach. I dziś niesiemy ten chleb ulicami naszego miasta. I czynimy to, jak podpowiada nam papież Franciszek, gestem Jego upamiętnienia; gestem dla nakarmienia dzisiejszych tłumów; gestem dzielenia naszej wiary i naszego życia na znak miłości Chrystusa. Oto Bóg do nas wychodzi” – mówił w homilii abp Polak zwracając uwagę, że nie jest to przyjście w oszałamiającej potędze i majestacie, ale właśnie w znaku łamanego chleba.

„To On sam jest połamanym chlebem. On jest chlebem wydanym za zbawienie człowieka i świata. Tak kruchy i bezbronny, ale przez to właśnie tak mocny i tak potężny, nasz Bóg, Pan i Zbawiciel” – podkreślił Prymas.

Wskazał też, że i my wezwani jesteśmy do tego, aby stawać się chlebem łamanym dla naszych sióstr i braci. W Eucharystii jesteśmy umocnieni, by dosłownie wydawać siebie bez lęku naszym siostrom i braciom, bo komunia jednocząc nas z Chrystusem, wyrywając z naszego egoizmu, otwiera nas i jednoczy ze wszystkimi, którzy są jedno z Nim.

„W imię tej właśnie komunii z Jezusem pragniemy dziś, w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, w Boże Ciało, i tym razem iść ulicami naszego miasta” – wskazał Prymas.

„Idąc, chcemy ukazywać wszystkim Boże Ciało za nas i za wszystkich wydane. Idąc, chcemy przypominać, że zbawieni jesteśmy Krwią Chrystusa, za nas i za wszystkich wylaną”.

„Idąc, chcemy głosić, że tylko życie oddane, poświęcone, ofiarowane, jak chleb wprost połamane i darowane drugim, ma ostatecznie i jedynie sens. Chcemy więc wszyscy odnaleźć się dziś w tym łamanym chlebie. On nam pozwoli zwyciężyć strach i lęk. On nam pomoże przekroczyć pokusę konformizmu i samozadowolenia” – mówił abp Polak wskazując na koniec, że niosąc ten chleb w naszych kruchych rękach trzeba nam zawsze „powracać do ołtarza”.

„Trzeba nam wychodzić i tutaj powracać. Trzeba iść i wracać, by czerpać u źródła. Tu jest bowiem chleb, który zaspokaja nasze największe oczekiwania i karmi nasze najpiękniejsze marzenia” – powiedział na koniec Prymas Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem