29 czerwca Kościół powszechny obchodzi uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Jeden z nich został nazwany przez Jezusa „Opoką”, drugi zaś powołany na „Apostoła Narodów”. Zarówno jeden, jak i drugi ponieśli śmierć męczeńską w Rzymie, podczas prześladowania chrześcijan przez cesarza Nerona. W Rzymie, przed watykańską bazyliką znajdują się ich dwa posągi. Św. Piotr trzyma w rękach klucze, św. Paweł - miecz. Tradycja chrześcijańska wspomina, że byli zupełnie różni, ale łączyło ich jedno – miłość do Chrystusa i Jego Ewangelii.

1. Nowe imiona

Obaj opowiedzieli się za Jezusem i otrzymali nowe imiona. Szymon został nazwany Piotrem – Kefasem („skałą”), na której Chrystus zbudował Kościół. Szaweł zaś po nawróceniu nosił imię Paweł. Piotr poznał Jezusa i był jego najbardziej zaufanym uczniem, Paweł nie spotkał Go osobiście – gdy Jezus nauczał, on był dopiero nastolatkiem.

2. Współzałożyciele gminy chrześcijańskiej w Rzymie

Świętych Piotra i Pawła uważa się za współzałożycieli gminy chrześcijańskiej w Rzymie.

3. Pierwsze spotkanie przyszłych świętych

Pierwsze spotkanie Pawła z Piotrem mogło mieć miejsce w Jerozolimie w związku z prześladowaniem chrześcijan, na początku lat 30. I w. po Chr. Paweł wspomina w listach, że prześladował Kościół. W tym czasie, w Jerozolimie przebywał także Piotr Apostoł. Mówi się, że spotkanie miało miejsce tuż po „wydarzeniach damasceńskich” - już po nawróceniu Szawła i powołaniu go na Apostoła przez zmartwychwstałego Jezusa.

4. „Książęta apostołów”

Piotr i Paweł nazywani byli „książętami apostołów”. Paweł nie należał wprawdzie do grona dwunastu, ale określany jest „apostołem” na podstawie charyzmy i powołania.

5. Listy włączone do Biblii

Św. Piotr pozostawił w swojej spuściźnie literackiej 2 listy, które należą do ksiąg Pisma Świętego. Św. Paweł napisał aż 13 listów, które są włączone do biblijnego kanonu.

6. Święci od grzybów

W polskiej tradycji ludowej istniało przekonanie, że po uroczystości św. Apostołów Piotra i Pawła zaczynają rosnąć grzyby. Ma to swoje odzwierciedlenie w przysłowiach ludowych: „Jak w Piotra i Pawła deszcz popada, dużo grzybów zapowiada” lub „Gdy w świętego Piotra i Pawła deszcz leje, to jeden z świętych grzyby sieje”. Dawniej ludzie byli przekonani, że dzień ten jest pechowy, bo patronat nad nim sprawują aż dwaj święci. Na podstawie tego dnia ludność przewidywała pogodę.

„Jak Piotr święty z świętym Pawłem płaczą, to ludzie przez tydzień słońca nie zobaczą” - mówili.

7. Męczeństwo

Tradycja przekazuje, że Apostołowie ponieśli śmierć męczeńską tego samego dnia. Św. Paweł poniósł śmierć w 67 r. Tradycja zachowała w pamięci miejsce jego męczeństwa: za Bramą Ostyjską. Jako obywatel rzymski zginął od miecza. Św. Piotr poniósł śmierć męczeńską na krzyżu około 64 r. za panowania cesarza Nerona. Najstarsze źródła tradycji wskazywały jako miejsce śmierci męczeńskiej św. Piotra na ogrody cesarskie, które rodzina Augusta Oktawiana założyła na brzegu Tybru, pod nazwą „pole watykańskie”. Prawdopodobnie w tym samym 67 r., z rozkazu cesarza Nerona, został zabity także Paweł z Tarsu. Jako obywatel rzymski nie mógł być ukrzyżowany ani zabity w granicach Wiecznego Miasta. Został zatem ścięty za jego murami.

8. Święto obu Apostołów wcześniejsze niż Boże Narodzenie

Już w roku 258 obchodzono święto obu Apostołów razem dnia 29 czerwca. Uroczystość została włączona do obchodów liturgicznych, wcześniej niż Boże Narodzenie.

W IV w. w Rzymie czczono tych Świętych celebrując trzy Msze św. Pierwszą w Bazylice św. Piotra na Watykanie, drugą w Bazylice św. Pawła za Murami i trzecią w katakumbach św. Sebastiana. Kult ten rozszerzał się bardzo dynamicznie w Kościele Zachodnim, jak i Kościele Wschodnim.

9. Najpopularniejsi patroni

Wykazy hagiograficzne wskazują pod imieniem Piotr: 91 świętych i 31 błogosławionych, pod imieniem Paweł: 56 świętych i 20 błogosławionych. Ku czci św. Piotra i św. Pawła wystawiono wiele kościołów. W Polsce jest ich ponad 300. Święci Apostołowie Piotr i Paweł są też patronami Poznania. Piotr patronuje blacharzom, kowalom, sprzedawcom ryb, murarzom, a Paweł – marynarzom, powroźnikom, tkaczom.

10. 29 czerwca to nie przypadek

Tradycja wskazuje na powiązania Apostołów z pierwszymi chrześcijanami i tradycjami rzymskimi. Tego dnia starożytni Rzymianie oddawali cześć legendarnym założycielom Wiecznego Miasta Romulusowi i Remusowi. Mówi się, że to oni dali fundamenty dla powstania Rzymu. Święci Apostołowi zaś w Rzymie oddali swoje życie, przyczyniając się do rozkwitu wiary. Nadali chrześcijańskie fundamenty pogańskiemu świętu. Źródła historyczne wskazują, że to właśnie 29 czerwca wróciły na miejsce pochówku doczesne szczątki św. Piotra – Apostoł zginął na Polach Watykańskich i został pochowany na cmentarzu, na Wzgórzu Watykańskim. Doczesne szczątki św. Pawła zostały złożone najpierw w posiadłości św. Lucyny przy drodze sotyjskiej, a następnie przeniesiono je do katakumb św. Sebastiana przy drodze apijskiej (podobnie postąpiono z ciałem św. Piotra, obawiano się bowiem ich profanacji, w czasie prześladowań chrześcijan). Miało to miejsce prawdopodobnie w 258 roku - od tego roku czczono Apostołów Piotra i Pawła wspólnie właśnie 29 czerwca.

.