Reklama

Kościół

Co stało się z naszą modlitwą?

Po raz pierwszy w największym odpuście diecezjalnym w sanktuarium krzeszowskim uczestniczył abp Józef Kupny. Przewodniczył on Mszy św. i wygłosił słowo Boże. Metropolita wrocławski przypomniał, że współczesny człowiek często zapomina o modlitwie. – Nosimy jeszcze Jezusa w sercu, ale często nie odzywamy się do Jezusa. Co stało się z naszą modlitwą? – pytał.

[ TEMATY ]

modlitwa

Karol Porwich/Niedziela

Wyjaśniał, że modlitwa to przecież święty czas, który pomaga nam spojrzeć na nasze życie w świetle ewangelii. Gdzie szukać nadziei w naszych czasach, pośród wielu doświadczeń życiowych, często bolesnych, jak uniknąć załamania, poczucia bezradności, gdzie szukać nadziei? Maryja nam to wskazuje. Ona mówi, że prawdziwą naszą nadzieją jest Bóg, który jest wierny, który jest miłosierny, który nas nie opuszcza – powiedział.

Metropolita podkreślił, że Krzeszów to miejsce wyjątkowe, naznaczone obecnością Maryi. Rzesze pielgrzymów przybywały do Krzeszowa już w 13 wieku. – Nie byli to tylko Polacy, ale też Czesi, Niemcy, Serbołużyczanie. Dzisiaj wpisujemy się w to piękne dziedzictwo pielgrzymowania do Domu Łaski, jak nazywane jest to miejsce i piszemy kolejne karty historii świadectwa przywiązania do Matki Bożej i Jej Syna - mówił.

Ksiądz arcybiskup zaznaczył, że Maryja objawia się jako troskliwa i kochająca matka, która otacza miłością swoje dzieci, wsłuchuje się w ich modlitwy i hojnie rozdziela potrzebne im łaski. – Dzisiaj Kościół chce, abyśmy na nowo wsłuchali się i rozważyli w sercu opis spotkania Maryi z Elżbietą. Wizyta u Elżbiety odbyła pod natchnieniem anioła. Wybierając się w tę daleką i trudną drogę, miała ufność w bożą opatrzność i opiekę. Spotkanie to u Elżbiety i jej nienarodzonego jeszcze dziecka wywołało niezwykłą reakcję i odpowiedź. Elżbieta rozpoznaje w Maryi matkę Mesjasza. Świadomość tego, że dokonują się wielkie dział, u obu kobiet wywołuje wdzięczność i radość. Przeradza się w piękne uwielbienie Boga – wyjaśniał.

Abp Kupny zauważył, że właśnie w tym momencie Maryja wylewa z siebie wszystkie emocje, uczucia, które do tej pory rozważała w swoim sercu i wyraża to w uwielbieniu Magnificat. -Tę skrywaną dotąd tajemnicę, Maryja może obwieścić. Nie musi ukrywać tej ogromnej radości. Dzieli się nią. Każdy werset uwielbienia zawiera ogromny ładunek emocji, uczuć, emocji, radości, uwielbienia. Ona jest świadoma swojego wyróżnienia. Dlatego dziś na nowo uświadamiamy sobie w tym miejscu, kim Ona jest dla nas, dla naszego narodu. Tak wiele łask otrzymaliśmy od Boga – zauważył.

Reklama

- Dziś razem z Matką Boga każdy z nas może dziękować za wielkie rzeczy, których On dokonuje w naszym życiu. Czy my jednak pozwalamy na to Bogu, potrafimy za to dziękować? – pytał metropolita.

Arcybiskup Kupny przypomniał, że współczesny człowiek często o tym zapomina. – Nosimy jeszcze Jezusa w sercu, ale często nie odzywamy się do Jezusa. Co stało się z naszą modlitwą? A modlitwa to przecież święty czas, który pomaga nam spojrzeć na nasze życie w świetle ewangelii. Gdzie szukać nadziei w naszych czasach, pośród wielu doświadczeń życiowych, często bolesnych, jak uniknąć załamania, poczucia bezradności, gdzie szukać nadziei? Maryja nam to wskazuje. Ona mówi, że prawdziwą naszą nadzieją jest Bóg, który jest wierny, który jest miłosierny, który nas nie opuszcza – powiedział.

Hierarcha wyjaśnił też, że zadaniem Boga nie jest uchronienie nas przed trudnymi doświadczeniami, cierpieniem. Zmagamy się z przeciwnościami, które jednak nie są chciane przez Boga. Jezus przyjął cierpienie. Również życie Maryi, świętej Rodziny, było pełne trudów. Nie ma też wątpliwości, że życie świętych również było pełne trudów. Maksymilian Kolbe, siostry Elżbietanki, które niedawno były beatyfikowane. Z ludzkiego punktu widzenia przegrali. Ale widać, jakich rzeczy dokonywał Bóg w ich sercach, że ich nie opuścił. To dlatego dokonali rzeczy, które przerastały innych, oddając swoje życie za innych, broniąc za cenę własnego życia godności, czystości. – Ile tam było nagromadzonej łaski Bożej, skoro byli zdolni do takiego heroizmu. Jak wielkich rzeczy musiał Bóg dokonać w ich sercach. Bóg im to wynagrodził, dając im wieniec chwały – zauważył.

Reklama

- Nikt z nas nie jest obojętny Chrystusowi i Jego Matce. Nawet, jeśli wydaje się nam, że wszyscy nas opuścili, że zostaliśmy sami ze swoim bólem, troskami, pomyślmy wtedy o krzyżu Chrystusa, o Jego miłości. Pomyślmy o miłości Matki, którą tutaj nazywacie łaskawą. Człowiek często zapomina o Bogu, ale Bóg nigdy nie zapomina o człowieku. Jest wierny miłości do człowieka. Maryja też jest zawsze przy swoich dzieciach. Ta prawda niech będzie fundamentem naszej radości i nadziei i zanieśmy ją do naszych bliskich – zakończył.

Pocysterskie sanktuarium jest głównym miejscem pielgrzymkowym diecezji legnickiej. Każdego roku przybywają tu rzesze pielgrzymów i turystów podziwiając Europejską Perłę Baroku i doświadczając w tym miejscu opieki Maryi i św. Józefa, które sanktuarium znajduje się tuż obok bazyliki maryjnej.

Na tegoroczny odpust przybyło kilka tysięcy pielgrzymów, którzy wraz z duszpasterzami, siostrami zakonnymi oddali cześć Maryi Wniebowziętej. W uroczystościach uczestniczyli także biskup legnicki Andrzej Siemieniewski oraz biskup senior Stefan Cichy.

Po Eucharystii odbyła się procesja po placu klasztornym z ikoną Matki Bożej Łaskawej. Abp Józef Kupny poświęcił zioła i kwiaty. Po modlitwie gospodarze przygotowali wiele atrakcji, min. koncert oraz animacje dla dzieci. Zainteresowaniem cieszyły się także liczne stoiska rzemieślnicze, odpustowe i gastronomiczne.

Przygotowania do odpustu krzeszowskiego rozpoczęły się już kilka dni wcześniej. W piątek 12 sierpnia z Legnicy wyruszyła piesza pielgrzymka na odpust do Krzeszowa. Pątnicy dotarli do sanktuarium w niedzielę wieczorem. W sobotę przed południem odprawiona została Droga Krzyżowa po 33 stacjach Kalwarii, w której uczestniczyli najbardziej wytrwali wierni. Nabożeństwo trwało ponad 4 godziny. Natomiast w niedzielę wieczorem, w wigilię uroczystości Wniebowzięcia NMP, odbyła się procesja nocna po kalwarii Krzeszowskiej, w której strażacy nieśli ikonę Matki Bożej Łaskawej. W procesji ze świecami uczestniczyło wielu pielgrzymów przybyłych z okolic Krzeszowa, a także innych miejsc diecezji i Polski.

2022-08-16 12:02

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa, która przyszła z nieba

Niedziela łódzka 8/2017, str. 4-5

[ TEMATY ]

modlitwa

Ks. Dariusz Burski

Pan Jezus tak ułożył modlitwę „Ojcze nasz”, by budowała ona wspólnotę

Pan Jezus tak ułożył modlitwę „Ojcze nasz”, by budowała ona wspólnotę

Nie spotkałem człowieka, który powiedziałby, że nie ma problemów z modlitwą. Jedni mówią, że z braku czasu nie mają chwili, by w zaciszu swojego domu uklęknąć i odmówić pacierz. Inni – że się modlą, ale odczuwają, że ich modlitwa jest nieskuteczna. Jeszcze inni powiadają, że modlą się tak, jak im serce podpowiada, bo nie mają przekonania do tradycyjnych modlitw. Skąd te wszystkie problemy?

Wielkim niebezpieczeństwem dla życia religijnego jest rutyna, która prowadzi do odmawiania modlitwy bez większego zastanowienia. Mało kto z nas zwraca uwagę, że właściwie nie ma piękniejszej i głębszej w swojej treści modlitwy niż ta, której nauczył nas Jezus Chrystus, czyli Modlitwy Pańskiej. Warto przypomnieć kontekst, w którym ta modlitwa wypływa z ust Jezusa. Apostołowie, którzy towarzyszyli Jezusowi, wielokrotnie widzieli Go całkowicie pochłoniętego na modlitwie. Nie ma wątpliwości, że w ich sercu rodziło się pragnienie bycia takimi jak Mistrz, również w zaangażowaniu na modlitwie, dlatego postanowili poprosić Go, by tak jak Jan Chrzciciel swoich uczniów i On zechciał nauczyć ich modlitwy. Chrystus nie odrzuca ich prośby, która zrodziła się z pragnienia, i uczy ich modlitwy „Ojcze nasz”. Warto zwrócić uwagę na to, że Modlitwa Pańska pochodzi z nieba i pierwszy raz została wypowiedziana przez Bożego Syna. Po drugie, modlitwa ta w swojej treści, jak zauważa Katechizm Kościoła Katolickiego, „jest streszczeniem całej Ewangelii”, zatem prowadzi ona do odkrycia tego, jak piękny i wielki w swojej dobroci jest Bóg.

CZYTAJ DALEJ

Święta z hebanową twarzą

Gdybym spotkała tych handlarzy niewolnikami, którzy mnie porwali, a także tych, którzy mnie torturowali, uklękłabym przed nimi i ucałowałabym im ręce, ponieważ gdyby się to wszystko nie wydarzyło, nie byłabym teraz ani chrześcijanką, ani zakonnicą...” – pisała po latach św. Józefina Bakhita. Urodziła się najprawdopodobniej w 1869 r. Imię Bakhita nie było imieniem nadanym jej przez rodziców, ale przez handlarzy niewolnikami, którzy porwali ją z sudańskiej wioski, gdy miała zaledwie 7 lat. Kilkakrotnie sprzedawana w ciągu 10 lat, doświadczyła udręki niewolnictwa. Właściciele chłostali ją za najmniejsze przewinienia. Okrutną pamiątką z niewoli pozostał tatuaż. Wycinano go brzytwą, a świeże rany zasypywano solą. Bakhita cierpiała i traciła nadzieję. Jej los odmienił się, kiedy na targu niewolników w Chartumie kupił ją włoski konsul Callisto Legnani. Po odwołaniu go z placówki w Sudanie, polityk zabrał ją do Włoch. To w rodzinie Legnanich Bakhita doświadczyła dobroci, miłości i szacunku. Na czas jednego z służbowych wyjazdów małżonków zamieszkała u sióstr kanosjanek. I tu dokonał się przełom. Młoda Afrykanka poprosiła o pomoc w poznaniu tego Boga, którego od dziecka „odczuwała w sercu, nie wiedząc, kim On jest”. Po kilku miesiącach, w wieku 21 lat, przyjęła chrzest i nowe imię: Józefina. Nie wróciła już do domu Legnanich, ale pozostała w katechumenacie i stopniowo odkrywała plany Boga względem swego życia. Przez wieczystą profesję zakonną stała się w pełni duchową córką św. Magdaleny di Canossa. Przez ponad 50 lat „czarna siostra” była kucharką, praczką, szwaczką, zakrystianką i furtianką. Jej ciepły głos, o specyficznej dla Afrykańczyków modulacji, dodawał otuchy ubogim i cierpiącym, którzy pukali do drzwi furty. Pokora i miłość, z jaką była w stanie wybaczyć porywaczom, zrodziły się ze spotkania Boga. Uwierzyła Jezusowi, który mówi: „WEŹCIE NA SIEBIE MOJE JARZMO I UCZCIE SIĘ ODE MNIE, BO JESTEM CICHY I POKORNEGO SERCA” (Mt 11, 29). Bez tego spotkania i bez wiary Jan Paweł II w 2000 r. nie ogłosiłby jej świętą i nie nazwał „siostrą uniwersalną”.

CZYTAJ DALEJ

Łódź: Solidarni z Aleppo - zbiórka dla poszkodowanych w trzęsieniu ziemi

2023-02-08 14:38

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Caritas Łódź

Pod hasłem „Solidarni z Aleppo”, Caritas Archidiecezji Łódzkiej i Stowarzyszenie „Dom Wschodni – Domus Orientalis” prowadzą zbiórkę pieniędzy na pomoc poszkodowanym w wyniku trzęsienia ziemi na pograniczu Turcji i Syrii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję