Reklama

"Rodzina bierze początek w miłości, jaką Stwórca ogarnia stworzony świat..." (Jan Paweł w Liście do Rodzin, 1994)

Władysław Sitek
Edycja przemyska 42/2002

Bóg stworzył Adama i Ewę, dał im dzieci: Kaina, Abla i Seta. To była pierwsza rodzina. I tak trwa przez wieki, do naszych czasów i będzie trwało do końca, do naszego zmartwychwstania. Bóg wyznaczył rodzinie misję dawania życia. Rodzina od zawsze była, jest i będzie podstawą bytu i egzystencji człowieka. Najważniejszą rolę w rodzinie mają i spełniają rodzice. Wyłącznie od nich zależy i do nich należy wychowanie swoich dzieci. Od rodziców otrzymujemy dar życia, wychowanie, wiarę i miłość - słowem wszystko. Rodzice kształtują naszą przyszłość i oni w głównej mierze są odpowiedzialni za swoje dzieci, potem dopiero Kościół, szkoła i środowisko.
Dzisiejsze czasy, dla nas doniosłe i wspaniałe ze względu na czas przeżytego Jubileuszu przełomu II i III Tysiąclecia Chrześcijaństwa i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, niestety nie sprzyjają rodzinie. W dobie panującego hedonizmu, pogoni za pieniądzem oraz zdobywania dóbr materialnych, zapominamy o Bogu i o rodzinie, o miłości, dawaniu dobra, miłosierdziu, uprzejmości, szacunku dla bliźniego i o modlitwie. Często brak nam czasu dla Boga, naszej rodziny i drugiego człowieka. Jesteśmy zdumieni faktem, że matka zleca przez telefon morderstwo - utopienie swojego synka w Wiśle, któremu kilka dni wcześniej daje prezenty urodzinowe! Niewyobrażalne, jednak prawdziwe. Brakuje słów, by oddać tragizm tego czynu. Czy ta matka jest jeszcze człowiekiem? Czy ta matka ma jeszcze sumienie? Gdzie zostało jej macierzyństwo? Zastanawiające, skąd u tej matki tyle nienawiści do swojego bezbronnego dziecka? Nie umiem, nie jestem w stanie odpowiedzieć na te pytania.
W dzisiejszej rodzinie tak często brakuje miłości, ciepła, wyrozumiałości i dobroci. Rodzice poświęcają mało czasu swoim dzieciom. Skutkiem tego dzieci często nie mają z kim podzielić się swoimi problemami, podzielić swoją radością i smutkiem. I wtedy często w życie pozostawionego samemu sobie młodego człowieka wkraczają organizacje, ruchy i stowarzyszenia proponujące współczesny model wychowania i życia bez Boga, wiary i rodziny!
Dlatego też rodzice pomimo zmęczenia i trosk, których im nie brakuje w dzisiejszych trudnych czasach, powinni poświęcać jak najwięcej czasu swoim dzieciom. Unikną później, gdy dzieci dorosną, rozczarowań i upokorzeń. Owoce wychowania swoich dzieci rodzice zbierają zawsze, wcześniej czy później, oby były one zawsze radosne dla naszych katolickich rodzin!

Symbole i zwyczaje Adwentu

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 49/2002

Bóg w swojej wielkiej miłości do człowieka dał swego Jednorodzonego Syna, który przyszedł na świat by dokonać dzieła odkupienia ludzi. Jednak tę łaskę każdy z nas musi osobiście przyjąć. Zadaniem Kościoła jest przygotowanie ludzi na godne przyjęcie Chrystusa. Kościół czyni to, między innymi, poprzez ustanowienie roku liturgicznego. Adwent rozpoczyna nowy rok kościelny. Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na Boże Narodzenie, na przyjście Chrystusa. Adwent to okres oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.

Bożena Sztajner

Wieniec adwentowy

W niektórych regionach naszego kraju przyjął się zwyczaj święcenia wieńca adwentowego. Wykonywany on jest z gałązek iglastych, ze świerku lub sosny. Następnie umieszczone są w nim cztery świece, które przypominają cztery niedziele adwentowe. Świece zapalane są podczas wspólnej modlitwy, Adwentowych spotkań lub posiłków. W pierwszym tygodniu adwentu zapala się jedną świecę, w drugim dwie, w trzecim trzy, a w czwartym wszystkie cztery. Wieniec wyobraża jedność rodziny, która duchowo przygotowuje się na przeżycie świąt Bożego Narodzenia.

Świeca roratnia

Świeca jest symbolem chrześcijanina. Wosk wyobraża ciało, knot - duszę, a płomień - światło Ducha Świętego płonące w duszy człowieka.
Świeca roratnia jest dodatkową świecą, którą zapalamy podczas Rorat. Jest ona symbolem Najświętszej Maryi Panny, która niesie ludziom Chrystusa - Światłość prawdziwą. W kościołach umieszcza się ją na prezbiterium obok ołtarza lub przy ołtarzu Matki Bożej. Biała lub niebieska kokarda, którą jest przepasana roratka mówi o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Zielona gałązka przypomina proroctwo: "Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański..." (Iz 11, 1-2). Ta starotestamentalna przepowiednia mówi o Maryi, na którą zstąpił Duch Święty i ukształtował w Niej ciało Jezusa Chrystusa. Jesse był ojcem Dawida, a z tego rodu pochodziła Matka Boża.

Roraty

W Adwencie Kościół czci Maryję poprzez Mszę św. zwaną Roratami. Nazwa ta pochodzi od pierwszych słów pieśni na wejście: Rorate coeli, desuper... (Niebiosa spuśćcie rosę...). Rosa z nieba wyobraża łaskę, którą przyniósł Zbawiciel. Jak niemożliwe jest życie na ziemi bez wody, tak niemożliwe jest życie i rozwój duchowy bez łaski. Msza św. roratnia odprawiana jest przed świtem jako znak, że na świecie panowały ciemności grzechu, zanim przyszedł Chrystus - Światłość prawdziwa. Na Roraty niektórzy przychodzą ze świecami, dzieci robią specjalne lampiony, by zaświecić je podczas Mszy św. i wędrować z tym światłem do domów.
Według podania zwyczaj odprawiania Rorat wprowadziła św. Kinga, żona Bolesława Wstydliwego. Stały się one jednym z bardziej ulubionych nabożeństw Polaków. Stare kroniki mówią, że w Katedrze na Wawelu, a później w Warszawie przed rozpoczęciem Mszy św. do ołtarza podchodził król. Niósł on pięknie ozdobioną świecę i umieszczał ją na lichtarzu, który stał pośrodku ołtarza Matki Bożej. Po nim przynosili świece przedstawiciele wszystkich stanów i zapalając je mówili: "Gotów jestem na sąd Boży". W ten sposób wyrażali oni swoją gotowość i oczekiwanie na przyjście Pana.

Adwentowe zwyczaje

Z czasem Adwentu wiąże się szereg zwyczajów. W lubelskiem, na Mazowszu i Podlasiu praktykuje się po wsiach grę na ligawkach smętnych melodii przed wschodem słońca. Ten zwyczaj gry na ligawkach związany jest z Roratami. Gra przypomina ludziom koniec świata, obwieszcza rychłe przyjście Syna Bożego i głos trąby św. Michała na Sąd Pański. Zwyczaj gry na ligawkach jest dość rozpowszechniony na terenach nadbużańskim. W niektórych regionach grano na tym instrumencie przez cały Adwent, co też niektórzy nazywali "otrembywaniem Adwentu". Gdy instrument ten stawiano nad rzeką, stawem, lub przy studni, wówczas była najlepsza słyszalność.
Ponad dwudziestoletnią tradycję mają Konkursy Gry na Instrumentach Pasterskich (w tym także na ligawkach) organizowane w pierwszą niedzielę Adwentu w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. W tym roku miała miejsce już XXII edycja tego konkursu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rodzice porwanej Pakistanki proszą papieża o pomoc

2019-12-10 09:04

Paweł Pasierbek SJ/vaticannews.va / Islamabad (KAI)

Rodzice porwanej 14-letniej Pakistanki proszą papieża o pomoc. Zwracają się także do wspólnoty międzynarodowej z nadzieją, że podobnie jak w przypadku Asii Bibi, jej interwencja pomoże w uwolnieniu córki.

Mikamatto/Foter/Creativ Commons Attribution 2.0 Generic (CC BY2.0)

Huma Younas jest chrześcijanką. Została uprowadzona prawie dwa miesiące temu, zmuszona do przejścia na islam i do wyjścia za mąż za jednego z porywaczy. Jest kolejną ofiarą przerażającego traktowania kobiet w Pakistanie, szczególnie dziewcząt, które są chrześcijankami, pochodzą z biednych rodzin, a więc prawo nie chroni ich zbyt dobrze.

Rodzina porwanej Pakistanki nagrała film wideo, w którym zwraca się zarówno do papieża, jak i do wspólnoty międzynarodowej oraz do władz kraju z prośbą o podjęcie jak najszybszej interwencji w tej sprawie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem