Reklama

Konkursy

II miejsce w Konkursie „Moja najlepiej przeżyta kolęda”

[ TEMATY ]

konkurs


„ W Noc Bożego Narodzenia Bóg otworzył nam Niebo,
dzieląc z Nami ziemskie życie.
Człowiek jest wielki nie przez to kim jest ale przez to, czym dzieli się z innymi.”

bł. Jan Paweł II

OBRAZEK …

Dla Marii

Dawno temu na moje dziecięce pytanie, czym jest kolęda, moja babcia powiedziała:
-Kolędę można porównać do tego, czym jest oddech dla ludzkiego organizmu.
Dzięki tobie dziś jako dorosła osoba zrozumiałam sens tych słów.
Dziękuję…

Pytania bez odpowiedzi…

Zamieszkałaś w naszym domu w Wigilię Bożego Narodzenia. Czas oczekiwania na objawienie się światu wielkiej tajemnicy Miłości, połączył się z twoim niewyobrażalnym cierpieniem i powolną agonią.

Reklama

Wypisana ze szpitala w najcięższym stadium choroby Alzhaimera, która niszczy człowieka do końca, do strzępu, rozkładu ostatniej komórki, byłaś jak ikona cierpiącego Chrystusa. Głucha, nic nie mówiłaś, nie jadłaś, nie reagowałaś na dotyk. W podartej poplamionej koszuli byłaś taka bezradna i tak bardzo samotna. Nigdy wcześniej nie widziałam człowieka, który umiera śmiercią głodową, nie wyobrażałam sobie nawet, że można tak cierpieć. Pracując od tak wielu lat w Domu Pomocy Społecznej, powinnam się już uodpornić na ból, cierpienie, powolną agonię drugiego człowieka, ale moje serce wciąż pyta Boga: -dlaczego ludzie muszą znosić, aż tak niewyobrażalne cierpienie, muszą trwać tak minuta, po minucie w tej przerażającej otchłani strachu i niewiadomej? I pewnie, dlatego Bóg połączył nasze drogi właśnie tu i właśnie teraz w tym wyjątkowym dniu radosnej nowiny o zbawieniu, abym właśnie teraz zatrzymała się obok ciebie i zobaczyła w twoim cierpieniu ten magiczny ukryty sens naszego istnienia. Skoro jest ono związane z człowiekiem od zawsze, to przecież nie może być pomyłką. Gdzie jest jednak granica ludzkich możliwości, czy sens ma życie, które zdaje się być tylko bólem?

Jezusowa skarga…

Zbliżał się koniec roku, czas radości i zabawy, a my jakbyśmy nie istniały w tym realnym świecie, który nas otaczał. Naszą codzienność wyznaczały kolejne minuty twojej bolesnej wegetacji. Twoje ciało bezwolne jak głaz, rozpadające się na kawałki i ten zapach. Słodki zapach śmierci. Zamknięta we własnym cierpieniu i samotności oddychałaś tak ciężko, wydając przeraźliwy jęk, a właściwie skowyt. Był jak wołanie, jak prośba o ratunek. Słaba i umierająca, krzyczałaś do mnie całą sobą… czekałaś, ale na co?

Zagubiona w tym wszystkim, czesałam twoje włosy, myłam twoje obolałe, gnijące ciało, prosząc Boga, aby cię zabrał i to szybko. Była chwila w której chciałam sama odłączyć kroplówkę i krzyknąć-stop, dość tej męki, ale głos w moim sercu mówił, nie wolno ci, nie jesteś Bogiem!

Jak jednak miałam wskazać ci tą furtkę, przez która mogłabyś uciec z tego świata, który skazał cię na tak przerażający ból.

Wspólny ból…

Mijały kolejne dni, a ty kurczowo trzymałaś się życia. Zadziwił mnie twój heroizm, twoja odwaga i desperacka walka o każdy oddech. Choć nigdy z tobą nie rozmawiałam, to jednak czułam, że to nasze wspólne bycie tu na ziemi, połączyła jakaś przedziwna tajemnicza nić. Dotykając twojej bolesnej agonii, wyszłam ze swojego małego egoistycznego cierpienia i poczułam jak moje zamrożone obojętnością serce zaczyna bić. Trwałam więc przy tobie, szukając sposobów gojenia się twoich ran, bo choć choroba odebrała ci jasność umysłu, to ja wierzyłam, że czujesz, tęsknisz, pragniesz czułego spojrzenia i ciepłego dotyku dłoni.

W chwili w której stałaś mi się tak bliska, twój stan się pogorszył, ciśnienie krwi spadło, a mocz przestał spływać do worka. Gasłaś z każdą sekundą i już nic nie dało się zrobić. By zagłuszyć ból w sercu, znów prosiłam Boga, ale już inaczej:

-Panie spójrz, jak ona bardzo potrzebuje Twojej miłości.

Niezapowiedziana wizyta…

Dokładnie pamiętam ten styczniowy mroźny dzień, każdą jego sekundę. Od rana świeciło słońce, ostre wręcz oślepiające. W jego świetle twoje poranione ciało było przeźroczyste, wręcz niewidzialne, tak jak by cię ogólne nie było. Zasłoniłam okno, w ciemności słyszałam tylko twój bezszelestny oddech, coraz słabszy.

Z zamyślenia wyrwał mnie dzwonek. Choć drzwi nie były oznaczone poświęconą kredą, choć nie było zapalonej świecy i krzyża, do drzwi zapukał ksiądz. Zanurzona w świecie twojego bólu zapomniałam, że jest to czas dawania pociechy i pokoju tym, którzy są poddani próbom. Patrzyłam na księdza, a przez moją głowę przemknęła myśl - jak głosić radość Ewangelii, jak doświadczyć piękna dzielenia się doświadczeniem miłości, w miejscu w którym śmierć, smutek są wszechogarniające. Czy to w ogóle możliwe?

Ksiądz poświęcił wszystkie pokoje, schorowanym staruszkom dał obrazki z modlitwą. W pewnej chwili zapytał, czy jest ktoś jeszcze, a ja pomyślałam o tobie. Zatroskany kapłan pogłaskał twoją twarz, a na poduszce przesiąkniętej twoim potem, położył obrazek Świętej Rodziny. Słuchała słów modlitwy: „Niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego(…)” i wydawało mi się, a może to była prawda, że się uśmiechnęłaś. Ta przedziwna wizyta duszpasterska stała się twoim oddechem, twoją komunią miłości i łaski.

Ocalona przez miłość…

Zastałyśmy same. To było przedziwne, po tylu dniach ty obudziłaś się z letargu. Patrzyłaś na mnie, a Twoje oczy drżały, nie było w nich żalu, smutku, ani lęku i było jakieś przedziwne oczekiwanie. Intuicyjnie poprowadziłam twoją kruchą, drżącą dłoń mówiąc:” W imię Ojca, Syna i Ducha Świętego(…)”, a ty zjednoczona z Bogiem, patrzyłaś na mnie oczami pełnymi ulgi i wdzięczności. A więc to na to czekała, na ten święty obrazek, na słowa modlitwy i znak Krzyża. To wiara dała ci siłę do przetrwania, do oczekiwania na to wyjątkowe spotkanie z Bogiem.

Przeniknięta nadzieją wiecznego zbawienia, po kilku sekundach skonałaś na moich rękach. Wokół nas zapadła dziwna cisza. Czułam, że w niej ukryte są wszystkie twoje oczekiwania, nadzieje, tęsknoty, które teraz stały się ostatnim oddechem Miłości Boga, który wybawił cię z cierpienia doczesnego. W tej chwili wyzwoleńczej śmierci, twoje nagie ciało było całe przeniknięte światłem. Przykrywając je białym prześcieradłem pomyślałam, że to wymiar człowieczeństwa, który nie ma miary. Stojąc nad twoim martwym ciałem, drżącym głosem zaczęłam czytać ci słowa modlitwy z obrazka Świętej Rodziny „ abyś doszła do (…) przygotowanego dla (…) mieszkania w niebie, przez Chrystusa Pana Naszego Amen. Choć umarłaś czułam, że jesteś szczęśliwa, już nic cie nie boli.

PS.

Przez tak wiele lat żyłam w ciemności, po omacku szukając sensu i Boga. Dzięki tobie, dzięki twojemu cierpieniu odnalazłam drogę. To twoja heroiczna walka pokazał mi, że tęsknota za miłością Boga, jest tym najgłębszym rysem naszego ziemskiego istnienia, a cierpienie dotyka nas właśnie po to, abyśmy na własnej skórze, przekonali się, że nasz los jest w innych, o niebo lepszych dłoniach.

Dziś moje serce wypełnia wdzięczność, za takich ludzi jak ty, którzy pomogli Mi odnaleźć nadzieję i uwierzyć w to, że to co robię ma sens. I dlatego będę strzegła tego miejsca jakim jest ten zapomniany przez ludzi Dom Pomocy Społecznej. Bo to właśnie tu, wśród tych najsłabszych, najbardziej bezbronnych, wyrzuconych na śmietnik cywilizacji, jest Bóg. Objawia się w słabości i kruchości umierającego człowieka, który do końca wierzy, do końca ufa. I choć nasze drzwi nie są oznaczone poświęconą kredą, to właśnie tu Serce Boga bije najmocniej. Od chwili tej wyjątkowej kolędy, to serce bije też we mnie i za to tak bardzo ci dziękuję…

Róża

W tekście zachowano oryginalną pisownie autora.

2014-03-28 09:51

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

VI Gorlicki Konkurs Pieśni Patriotycznej - już za nami

2020-02-21 08:21

[ TEMATY ]

konkurs

J. Fiega

1 marca obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci ,,Żołnierzy Wyklętych”. To święto narodowe ustanowione w 2011 r. było jedną z ostatnich inicjatyw legislacyjnych prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego. Realizując ideę przywracania godności Żołnierzom Niezłomnym, z inicjatywy Poseł Barbary Bartuś, co roku w Gorlicach organizowane są uroczyste obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”, których Pani Poseł jest też głównym organizatorem. Począwszy od roku szkolnego 2013/2014 Barbara Bartuś rozszerzyła tę inicjatywę o ,,Gorlicki Konkurs Pieśni Patriotycznej” skierowany do uczniów.

Współorganizatorami Konkursu są: Zespół Państwowych Szkół Muzycznych w Gorlicach, Gorlickie Centrum Kultury, Instytut Pamięci Narodowej z Oddziałem w Krakowie, Karpacki Oddział Straży Granicznej w Nowym Sączu, Stowarzyszenie ,,Nasze Miasto” w Gorlicach oraz Tomasz Płatek Przewodniczący Klubu Radnych Prawa i Sprawiedliwości w Radzie Powiatu Gorlickiego.

Tegoroczna edycja Konkursu była szczególną, gdyż już po raz drugi została objęta Patronatem Narodowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w Stulecie Odzyskania Niepodległości, a także otrzymała patronat honorowy Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr. Jarosława Szarka. Jest to ogromne wyróżnienie, gdyż podkreśla znaczenie tej gorlickiej inicjatywy promującej wychowanie patriotyczne młodego pokolenia. Patraonem medialnym była redakcja „Niedzieli”.

J. Fiega

Przesłuchania finałowe VI Gorlickiego Konkursu Pieśni Patriotycznej odbyły się w dniach 17-18 lutego 2020 r. w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych w Gorlicach. Uczestnicy przyjechali z różnych miejscowości Ziemi Gorlickiej, Sądeckiej, Limanowskiej i Nowotarskiej – począwszy od Pagorzyny, poprzez Biecz, Gródek, Nowy Sącz, Limanową, aż po odległy Grywałd. Łącznie w finałach Konkursu udział wzięło ponad 60 solistów i kilkanaście zespołów.

Zobacz zdjęcia: VI Gorlicki Konkurs Pieśni Patriotycznej

Przesłuchania w konkursie odbywały się w trzech grupach wiekowych: uczniowie klas I – IV szkół podstawowych, uczniowie klas V – VIII szkół podstawowych oraz uczniowie szkół ponadpodstawowych. Występy artystów oceniało jury w składzie: Henryk Rąpała Dyrektor Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych w Gorlicach – przewodniczący, Wacław Wacławiak – solista Orkiestry Reprezentacyjnej Straży Granicznej z Nowego Sącza, Piotr Milczanowski z Instytutu Pamięci Narodowej z Krakowa, Janusz Zięba dyrektor Gorlickiego Centrum Kultury oraz Robert Gryzik dyrektor Szkoły Muzycznej w Bobowej.

Uczestnicy Konkursu prezentowali na scenie dwa utwory. Pierwszy z nich, to dwie zwrotki z utworów będących obowiązkowymi (,,Mazurek Dąbrowskiego”, ,,Pierwsza Brygada”, ,,Warszawianka 1831”, ,,Rota”, ,,Boże coś Polskę” oraz ,,Piechota”), które losowane były bezpośrednio przed występem. Drugi utwór o tematyce patriotycznej był samodzielnie wybierany i dowolnie aranżowany przez uczestnika.

Uczestnicy Konkursu zaprezentowali bardzo wysoki poziom artystyczny, a świadczy też o tym ocena jury i ilość dodatkowych wyróżnień oraz miejsca przyznawane ex aequo. Młodzi Artyści dodatkowo wzbogacili swoje występy odpowiednio dobranymi strojami w barwach narodowych, które nadawały ich prezentacjom wyjątkowy charakter. W dowód uznania wszyscy uczestnicy i opiekunowie otrzymali od Poseł Barbary Bartuś pamiątkowe dyplomy i ciekawe upominki, w tym wartościowe książki pochodzące z IPN, jak np. „Od Niepodległości do Niepodległości”.

Laureatami konkursu zostali:

SZKOŁY PODSTAWOWE

Soliści klas I-IV:

I miejsce – Karolina Radzik, Szkoła Podstawowa im. Armii Krajowej w Gródku;

II miejsce – Aleksandra Święs, Szkoła Podstawowa im. Św. Jana Kantego w Białej Niżnej;

III miejsce – Urszula Lisowicz, Szkoła Podstawowa im. Św. Jadwigi Królowej w Klęczanach;

Wyróżnienia:

Tadeusz Kobos, Samorządowe Centrum Edukacji Szkolnej w Bereście;

Piotr Duda, Szkoła Podstawowa im. Ignacego Łukasiewicza w Kobylance;

Soliści klas V-VIII:

I miejsce – Wiktoria Kołodziej, Szkoła Podstawowa im. Batalionów Chłopskich w Wilczyskach;

II miejsce – Dobrawa Tomasik, Miejski Zespół Szkół nr 5 im. Ks. J. Twardowskiego w Gorlicach;

III miejsce – Anna Klesyk, Zespół Szkolno-Przedszkolny w Strzeszynie ex aequo

III miejsce – Wiktoria Ziobrowska, Zespół Szkolno-Przedszkolny w Mszance;

Wyróżnienia:

Jakub Jędrzejowski, Szkoła Podstawowa im. Anny Leśkiewicz nr 1 w Łużnej;

Aleksandra Wiejaczka, Szkoła Podstawowa im. Ks. Stanisława Pękali w Szalowej;

Zespoły :

I miejsce – Grupa wokalna „NA CAŁY GŁOS”, Szkoła Podstawowa im. Armii Krajowej w Gródku;

II miejsce – duet Aleksandra Rybka i Aleksandra Wołkowicz, Szkoła Podstawowa im. Komisji Edukacji Narodowej w Zagórzanach;

III miejsce – Zespół Wokalny „Prima 2”, Szkoła Podstawowa im. Adama Mickiewicza w Dominikowicach ex aequo

III miejsce – Zespół Wokalny z VIII klasy Szkoły Podstawowej w Grywałdzie;

Wyróżnienie:

Duet Miłosz Kawałek i Dawid Czyżyk, Miejski Zespół Szkół nr 4 w Gorlicach;

SZKOŁY PONADPODSTAWOWE

Soliści :

I miejsce – Wiktoria Chowaniec, I Liceum Ogólnokształcące im. Marcina Kromera w Gorlicach;

II miejsca nie przyznano; 

III miejsce – Gabriela Augustyn, Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Bieczu;

Wyróżnienie:

Emilia Cisowska, I Liceum Ogólnokształcące im. Marcina Kromera w Gorlicach;

Zespoły :

I miejsce – duet Patrycja i Nina Kotarba, Zespół Szkół im. Bolesława Barbackiego w Nowym Sączu;

II i III miejsca nie przyznano;

Wyróżnienie:

Zespół Muzyczny “Młode Pokolenie’, Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Bieczu.

Laureaci VI Gorlickiego Konkursu Pieśni Patriotycznej zostaną nagrodzeni podczas uroczystych obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”, które odbędą się 1 marca 2020 r. o godz.14.00 w sali teatralnej Gorlickiego Centrum Kultury. Zdobywcy I miejsc w kategorii solistów otrzymają zaproszenia wraz z opiekunami na dwudniową wycieczkę do Warszawy, a zwycięskie zespoły otrzymają zaproszenie do Stadniny Koni Huculskich „Gładyszów” w Regietowie. Laureaci II i III miejsc oraz wyróżnieni w kategorii solistów otrzymają nagrody książkowe.

W programie uroczystych obchodów święta Żołnierzy Wyklętych, oprócz wręczenia nagród, będzie prelekcja przedstawiciela Instytutu Pamięci Narodowej i koncert laureatów VI Gorlickiego Konkursu Pieśni Patriotycznej wraz z Orkiestrą Reprezentacyjną Straży Granicznej w Nowym Sączu.

Spotkanie w GCK zostanie poprzedzone uroczystą Mszą Świętą w intencji Ojczyzny i Żołnierzy Niezłomnych o godz. 11.30 w Bazylice Mniejszej w Gorlicach. Organizatorzy serdecznie zapraszają do Gorlic.

CZYTAJ DALEJ

Kiedy obowiązuje post?

Niedziela płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Papież przekazał bułgarskiej Cerkwi cenne relikwie

2020-02-27 20:39

[ TEMATY ]

relikwie

cerkiew

Bułgaria

papież Franciszek

Vatican Media

Papieska pielgrzymka do Bułgarii

Franciszek przekazał relikwie św. Klemensa, papieża i męczennika, oraz św. Potyta, męczennika patriarsze Prawosławnego Kościoła Bułgarii.

„To wielkie błogosławieństwo dla naszego Kościoła, a zarazem duchowy pomost między Kościołem Bułgarii i Kościołem Rzymu”
– stwierdził patriarcha Neofit, przyjmując relikwie z rąk nuncjusza apostolskiego w Bułgarii. Relikwie świętych będą przechowywane w starożytnej Cerkwi Mądrości Bożej, która powstała jeszcze w czasach niepodzielonego Kościoła.

Zgodnie z tradycją obydwaj święci są mocno związani ze starożytną Sardicą, która dziś nosi nazwę Sofia. Św. Klemens uważany jest za pierwszego biskupa tego miasta, a św. Potyt za pierwszego sofijskiego męczennika. Należy do grona 10 najważniejszych świętych tego miasta, a jego imię związane jest z wieloma cudownymi uzdrowieniami.

CZYTAJ DALEJ
Projekt Niedzieli na Wielki Post
#ODKUPIENI

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję