Reklama

O "nadwyżkach" miłosierdzia i dobroci Bożej (2)

Biskup Kazimierz Romaniuk
Edycja warszawska (st.) 42/2002

Wymyślił ktoś przed wielu laty formułkę: "klęska urodzaju". Dlaczego jest to klęska? Bo rzekomo nie ma gdzie składować zboża zgłaszanego w takich ilościach do sprzedaży; bo podobno nie ma pieniędzy na zapłacenie za zboże; bo firmom, które jeszcze przed rokiem zobowiązywały się dokonywać skupu ziarna, nie opłaci się tego czynić albo mimo dobrej woli nie mogą, gdyż banki odmawiają im udzielenia stosownych kredytów; bo rolnicy, choćby chcieli, nie mogą się powstrzymać ze sprzedażą, gdyż, po pierwsze, nie mają gdzie magazynować zboża, a po drugie - są im potrzebne już teraz pieniądze na bieżące wydatki.
Ale prawdziwą klęską dobre urodzaje są dla sprawujących władzę i to dla różnych resortów tej władzy. Dla służb bezpieczeństwa, bo rolnicy zaczynają blokować drogi; dla ministerstwa rolnictwa i różnych jego agencji, bo to właśnie ten resort odpowiada za zorganizowanie spokojnego skupu zboża; dla określonych partii, dla tych zwłaszcza, które doszły do władzy dzięki elektoratowi rolniczemu, któremu zresztą, o dziwo, zapewniali zabezpieczenie dobrych urodzajów.
No i po co to wszystko? Nie było tych kłopotów, gdy zbierano niewiele zboża, gdy większość rolników nie miała co sprzedawać. Nie było kolejek przed punktami skupu, nikt nie strajkował, ministerstwa i partie spokojnie "pracowały". Wszystkiemu winna "klęska urodzaju".

Dzielmy się chlebem

A my się przecież tak modlimy w kościołach o dobre urodzaje. I Pan Bóg nas wysłuchuje. Daje nam więcej niż to, o co prosimy. Nadmiar Bożej dobroci.
Jakże tedy powinniśmy się odnosić do tych "nadwyżek" łaski Bożej? Na pewno nie jak ci, którzy wymyślili niefortunne i prawie bluźniercze powiedzenie "klęska urodzaju" - bo w tych słowach zauważa się jakby poczucie krzywdy i pretensje kierowane pod adresem Pana Boga. To nie jest żadna krzywda; to prawdziwe Boże błogosławieństwo, wobec którego trzeba nam się zdobywać na prawdziwą i szczerą wdzięczność. To właśnie mają na celu nie tylko prywatne pacierze odmawiane jeszcze całymi rodzinami przez utrudzonych żniwiarzy w niejednym domu polskim, ale także uroczyście odprawiane dożynki, czyli nabożeństwo dziękczynne za zebrane plony.
Obfite zbiory, traktowane jako wyraz Bożej dobroci, stanowią także bardzo konkretne przypomnienie naszych powinności względem znajdujących się w potrzebie, zwłaszcza głodujących. Bogactwo plonów winno potęgować naszą wrażliwość na biedę innych. Wszystko, czymkolwiek dobry Bóg nas obdarza, nie jest naszą wyłączną własnością. Trzeba dzielić się wszystkim, a zwłaszcza codziennym chlebem.
Niepokoją wieści z Unii Europejskiej o konieczności wprowadzenia ograniczeń produkcji rolnej. Na świecie jest dziś za dużo żywności. Grozi to perturbacjami na światowym rynku, głównie w postaci obniżenia cen produktów rolnych do poziomu ich produkcyjnej nieopłacalności. Znów trzeba by wrócić do niechwalebnych praktyk niszczenia zboża, żeby nie dopuścić do groźnego spadku jego ceny, tak jak kiedyś niektóre kraje Ameryki Południowej wyrzucały do oceanu wielkie ilości kawy, dlatego tylko, żeby nie doszło do obniżenia jej ceny na światowych rynkach.
O ile rozumowanie to z punktu widzenia rachunku ekonomicznego może być słuszne, o tyle jest tragicznie niehumanitarne. Nie tak trzeba się zachowywać wobec "nadmiaru" Bożej dobroci. Jan Paweł II przypomniał światu, że "człowiek jest drogą Kościoła", a przy innej okazji uzupełnił tę formułę stwierdzeniem, że "człowiek winien być drogą całego świata", nawet tego świata, który nie uznając istnienia Boga, w imię troski o cywilizację i dobrobyt, mówi ciągle o szczęściu człowieka.
Odnosi się również wrażenie, że w dyskusjach na temat integracji europejskiej zbyt często mówi się o rachunkach ekonomicznych, a znacznie rzadziej o doli człowieka. To samo wypada chyba odnieść do wielkich reform, które dokonują się obecnie u nas: zamyka się najprzód nierentowne zakłady pracy, a dopiero w następnej kolejności próbuje się myśleć o tym, co zrobić z ludźmi, którzy stracili pracę i nie mają żadnych środków do życia. Czy nie trzeba by odwrócić kolejności tych działań?

Reklama

Wdzięczność Izraelitów

Więc jak mamy się zachowywać wobec "nadmiaru" dobroci Bożej? Przykład właściwego zachowania się znajdujemy w Piśmie Świętym, w historii Izraelitów. Ci bardzo starali się pamiętać o Bożych dobrodziejstwach i potrafili za obfitość Bożego błogosławieństwa dziękować. A czynili to m.in. słowami Psalmu 136:
Dziękujcie Panu, bo jest dobry,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego.
Dziękujcie Bogu wszystkich bogów,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego.
Dziękujcie Panu nad panami,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego.
Temu, który czyni wielkie cuda,
bo wieczne Jest miłosierdzie Jego.
Temu, który stworzył niebo w swej mądrości,
bo wieczne Jest miłosierdzie Jego.
Temu, który rozpostarł ziemię nad wodami,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego.
Temu, który uczynił wielkie światła,
bo wieczne Jest miłosierdzie Jego:
słońce, by nad dniem panowało,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego,
oraz księżyc i gwiazdy, by nocą rządziły,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego. (...)
Dziękujcie Bogu niebios,
bo wieczne jest miłosierdzie Jego.

Reklama

Rozpoczęła się Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów

2019-07-16 14:18

pab / Polańczyk (KAI)

Nad Jeziorem Solińskim rozpoczęła się Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów „Bieszczady dla Jezusa 2019”. Do czwartku ewangelizatorzy będą odbywać rekolekcje oraz przygotowywać się pod względem warsztatowym. Akcja ewangelizacyjna rozpocznie się w piątek.

wikipedia.org

– W naszej ekipie są ludzie z różnych środowisk i z różnych stron Polski. Rekolekcje to czas, żeby złapać wspólnotę ze sobą. To też warsztaty do akcji. Uczestnicy bardzo doceniają tan czas. Najpierw my się umacniamy, żeby później iść i przekazać to dalej – mówi w rozmowie z KAI ks. Mateusz Rutkowski, moderator Szkoły Nowej Ewangelizacji św. Jakuba Apostoła Archidiecezji Przemyskiej.

W akcji uczestniczy 70 osób dorosłych. Niektórzy przyjechali całymi rodzinami. Jedną z ewangelizatorek, która przyjechała kolejny już raz, jest Jadwiga Komenda. – Na przybliżanie się do Pana Boga nigdy nie jest za późno i nigdy nie można powiedzieć, że już jestem na tyle uformowany, że nie potrzebuję rekolekcji – mówi o przeżywanym obecnie czasie. – Ten czas pomaga budować wspólnotę i przygotować się do wyjścia do ludzi – dodaje.

– Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów mocno wpisała się w moje życie. Odczuwam pragnienie, żeby tu być. Nawet urlop podporządkowuję pod ewangelizację – opisuje.

Ks. Maciej Ziębiec, redemptorysta z Torunia. W pierwszej homilii wskazywał, że Chrystus stawia pytanie: „Po co tutaj jesteś, co chcesz zrobić z tym czasem?”.

W czwartek wieczorem w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku abp Józef Michalik będzie przewodniczył Mszy św. posłania dla ewangelizatorów. W piątek i sobotę zaplanowany jest specjalny performance na Zaporze Solińskiej.

W piątek wieczorem ulicami Polańczyka przejdzie Droga Krzyżowa, a w sobotę w tamtejszym amfiteatrze „Christo Dancing”, który poprowadzi DJ Cris. – Ma to być doświadczenie Kościoła, który nie jest w grobie, ale się bawi i potrafi to robić bez używek – zaznacza ks. Rutkowski.

W niedzielę natomiast na plaży odbędzie się festyn i koncert zespołu Bankruci.

Wakacyjną Ewangelizację Bieszczadów koordynuje Szkoła Nowej Ewangelizacji Św. Jakuba Apostoła Archidiecezji Przemyskiej i Katolickie Stowarzyszenie „Unum”. Włączają się w nią inne ruchy i stowarzyszenia katolickie działające na terenie archidiecezji przemyskiej.

Bieszczadzkiemu spotkaniu patronuje metropolita przemyski abp Adam Szal.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czerna: rozpoczęły się uroczystości odpustowe w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej

2019-07-16 18:00

md / Czerna (KAI)

Mszą św. pod przewodnictwem bp. Damiana Muskusa OFM rozpoczęły się w Czernej ogólnopolskie obchody uroczystości Matki Bożej Szkaplerznej. Na polskiej Górze Karmel potrwają one do niedzieli.

polskieszlaki.pl
Karmelitański klasztor w Czernej k. Krakowa

Święto Matki Bożej z Góry Karmel zgromadziło w klasztorze ojców karmelitów tysiące pielgrzymów. W wygłoszonej do nich homilii bp Muskus wymieniał trzy konsekwencje Jezusowego testamentu z krzyża: dojrzałość chrześcijańską, wspólnotę Kościoła i naśladowanie maryjnego stylu życia.

Zwracał uwagę na to, że w „Bożym akcie adopcji”, który dokonał się na Golgocie, nie zostaliśmy dziećmi Maryi tylko po to, by szukać u Niej ciepła i akceptującej macierzyńskiej miłości. - Radością każdej matki jest dojrzewanie jej dzieci, ich dorastanie i stopniowe podejmowanie kolejnych zadań, aż do osiągnięcia samodzielności i wejścia w dorosłe życie – wyjaśniał hierarcha. Jak podkreślał, aktem dojrzałej, mądrej miłości jest umiejętność ofiarowania wolności dorosłemu dziecku. - Taka jest miłość Maryi. Nie zniewala, nie chowa pod kloszem, ale uczy odpowiedzialnego życia i podejmowania wyborów w duchu miłości – mówił.

- Nasza Matka nie oczekuje od nas, że będziemy uciekać od świata w Jej ramiona. Nie oczekuje też tego, że w Jej obronie będziemy jak chłopcy bawić się w Jej wojowników. Największą radością Matki jest nasza ludzka i chrześcijańska dojrzałość, wyrażająca się w najprostszych rzeczach, w spójności życia i modlitwy, wiary i codzienności, w konsekwentnym i wytrwałym wypełnianiu zadań, do których zostaliśmy powołani – nauczał kaznodzieja. Podkreślał, że wyrazem miłości do Maryi nie jest „toczenie wojen z rzeczywistymi lub wyimaginowanymi wrogami”, ale bycie światłem przed ludźmi.

Drugą konsekwencją testamentu z krzyża jest wspólnota Kościoła, którego Matką jest Maryja. - Nie jesteśmy samotnymi wyspami, ale rodziną, która wciąż uczy się kochać i przyjmować miłość, troszczyć się o siebie wzajemnie, akceptować to, że każdy z nas jest inny i nikogo z tego powodu nie wykluczać – wyjaśniał bp Muskus. - Zbyt często o tym zapominamy, gdy toczymy swoje wojenki, gdy z taką łatwością przychodzi nam oceniać i potępiać zagubione owce i marnotrawnych synów. Zapominamy o tym, gdy angażujemy się w spory wewnątrz wspólnoty, krytykując tych, którzy swoją wiarę wyrażają inaczej niż my, wyrokując, kto jest ważniejszy w oczach Boga, nadając etykietki postępowych bądź konserwatywnych, wiernych bądź liberalnych, i okopując się w nieprzyjaznych obozach lepiej i gorzej wierzących – ubolewał. Apelował, by patrzeć oczami Maryi na inaczej myślących, bo Ona jest Matką wszystkich, również zagubionych czy żyjących na obrzeżach Kościoła.

Trzecią konsekwencją Jezusowego testamentu z krzyża jest zaproszenie do naśladowania Matki Bożej. – Jej droga nie była triumfalnym pochodem przez życie. Maryja nie afiszowała się tym, że została wybrana przez Boga na Matkę Jego Syna. Nie patrzyła z moralną wyższością ani na tłumy, które za Nim chodziły, ani na odrzucające Go elity. Nie wykorzystywała swojej pozycji do uzyskania jakichkolwiek przywilejów – zaznaczył biskup. Zwrócił uwagę na to, że była zwyczajną kobietą, która żyła w ukryciu, w cichym posłuszeństwie Bogu. - Maryjny styl bycia jest zupełnie inny od propozycji świata. Więcej, czasem nasze ludzkie sposoby okazywania Jej miłości i przywiązania stoją w sprzeczności z tym, w jaki sposób żyła i kochała Niewiasta z Nazaretu – zaznaczył hierarcha. Podkreślał, że najdoskonalszym sposobem oddania Jej czci i naśladowania tego maryjnego stylu jest pokora i miłość w codziennych relacjach z Bogiem i drugim człowiekiem.

Biskup mówił ponadto, że szkaplerz jest nie tylko przywilejem, ale i zadaniem. - Jest przyjęciem odpowiedzialności za Kościół, zwłaszcza w czasie kryzysu i zamętu. Jest wreszcie deklaracją wierności i wytrwania przy Matce – podsumował.

Uroczystości w Czernej potrwają do niedzieli, wypełniając sanktuarium pielgrzymami z całej Polski. Pani Ewa przyjechała z Zabrza. Szkaplerz przyjęła jako studentka. – Jestem już matką i babcią, i mogę zaświadczyć, że szata Maryi chroni moją rodzinę. Bez Niej nie przetrwalibyśmy kryzysów i nieszczęść – deklaruje. Pan Zdzisław przywędrował pieszo z Krakowa, jak co roku od dwudziestu lat. – Te dni w Czernej są najważniejsze w całym roku. Tu się duchowo odnawiam – mówi.

Lipcowe obchody święta Patronki Karmelu ściągają do Czernej członków Rodziny Szkaplerznej, która ciągle się powiększa. - Co roku wpisujemy do naszej księgi szkaplerznej ok. 4 tys. osób. Do tego doliczyć należałoby wszystkich przyjętych przy innych klasztorach karmelitańskich, podczas rekolekcji czy w parafiach pw. Matki Bożej Szkaplerznej, których jest w całej Polsce ponad 70 – wylicza moderator Bractw Szkaplerznych, o. Włodzimierz Tochmański OCD. Według jego szacunków, w sumie ponad pół miliona Polaków nosi szkaplerz.

Klasztor karmelitów bosych w Czernej został ufundowany w 1629 r. przez Agnieszkę z Tęczyńskich Firlejową. Klasztorny kościół św. Eliasza konsekrowano w 1644 roku. Aż do 1805 r. klasztor był pustelnią i wierni nie mieli do niego wstępu. Po wyłączeniu kościoła spod klauzury Czerna stała się miejscem kultu Matki Boskiej Szkaplerznej. Rozpoczęły się pielgrzymki do Matki Bożej, zwłaszcza spośród mieszkańców Małopolski i Śląska. Świadectwem licznych łask, jakich doznawali, były wota, z których wykonano ozdobną sukienkę i korony.

Z klasztorem w Czernej związany był św. Rafał Kalinowski, kanonizowany przez Jana Pawła II w 1991 roku. Tutaj również żył i służył wiernym o. Alfons Mazurek. Był przeorem i ekonomem klasztoru. Zginął rozstrzelany przez hitlerowców 28 sierpnia 1944 r. w Nawojowej Górze koło Krzeszowic. Beatyfikował go, w gronie 108 męczenników, papież Jan Paweł II 13 czerwca 1999 roku. W Czernej znajduje się nowicjat zakonny, prężnie działa Dom Pielgrzyma oraz Sekretariat Rodziny Szkaplerznej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem