Nawiązując do słów proroka Ezechiela, (34, 15-16) papież przypomina, że doświadczenie zagubienia, choroby i słabości wprowadzają nas w centrum uwagi Pana, który jest Ojcem i nie chce stracić po drodze nawet jednego ze swoich dzieci. Chodzi więc o to, by uczyć się od Niego, aby naprawdę być wspólnotą, która podąża razem, zdolną do tego, by nie dać się zarazić kulturą odrzucenia.

Następnie Franciszek zachęcił do zwrócenia szczególnej uwagi na rozpowszechniony stan samotności, opuszczenia wynikający w znacznej mierze z dominującej kultury. „Wszyscy jesteśmy delikatni i wrażliwi; wszyscy potrzebujemy tej współczującej uwagi, która potrafi się zatrzymać, zbliżyć, uzdrowić i podnieść. Sytuacja, w jakiej znajdują się chorzy jest więc apelem, który przerywa obojętność i spowalnia krok tych, którzy idą naprzód, jakby nie mieli sióstr i braci” – napisał Ojciec Święty. Zaznaczył, że Światowy Dzień Chorego nie wzywa jedynie do modlitwy i bliskości z cierpiącymi. Ma również na celu uwrażliwienie Ludu Bożego, instytucji służby zdrowia i społeczeństwa obywatelskiego na nowy sposób wspólnego podążania naprzód.

Papież podkreślił także znaczenie posługi kapłanów, pracy personelu służby zdrowia i opieki społecznej, zaangażowania członków rodzin i wolontariuszy, dzięki którym każdego dnia, w każdej części świata, dobro przeciwstawia się złu. Wskazał jednocześnie na konieczność aktywnego poszukiwania w każdym kraju strategii i środków, aby każdy człowiek miał zagwarantowany dostęp do opieki i podstawowe prawo do zdrowia.

„Liczy się nie tylko to, co działa i nie tylko ten, kto produkuje. Osoby chore znajdują się w centrum Ludu Bożego, postępując razem z nim jako proroctwo ludzkości, w której każdy jest cenny i nikogo nie wolno odrzucać” – stwierdził Franciszek. Zawierzył wstawiennictwu Maryi, Uzdrowieniu Chorych wszystkich chorych, osoby, które się nimi opiekują w rodzinie, poprzez pracę, badania naukowe i wolontariat a także tych, którzy angażują się w nawiązywanie osobowych, kościelnych i obywatelskich więzi braterstwa.