Reklama

Izba Pamięci Pułkownika Kuklińskiego ocalona

Magdalena Kowalewska
Niedziela Ogólnopolska 13/2011, str. 30

Obrońcy pamięci płk. Ryszarda Kuklińskiego wystosowali wiele protestów i apeli do prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz. Wygrali. Izba Pamięci Pułkownika Kuklińskiego, znajdująca się na tyłach archikatedry warszawskiej, nie zostanie zlikwidowana. Gdyby nie reakcja wielu środowisk, Izby Pamięci Pułkownika Kuklińskiego nie byłoby dzisiaj. W tej sprawie interweniowało również Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz politycy z różnych partii. Swojego zadowolenia nie ukrywa nie tylko kustosz muzeum, ale przede wszystkim tysiące ludzi, którzy odwiedzili to cenne dla historii Polski i Europy miejsce.
Decyzja śródmiejskiego Zarządu Gospodarowania Nieruchomościami (ZGN) o wypowiedzeniu umowy najmu lokalu, w którym mieści się Izba Pamięci Pułkownika Kuklińskiego, była wielkim zaskoczeniem dla Józefa Szaniawskiego, przyjaciela i pełnomocnika płk. Kuklińskiego. Izba Pamięci ze Starego Miasta miała zniknąć już 26 lutego. Wiele środowisk było zbulwersowanych tym faktem. Protestujący twierdzili, że zamknięcie muzeum miało przyczynić się do zniszczenia pamięci o wielkim Polaku, który uratował Polskę i Europę przed wybuchem trzeciej wojny światowej.
ZGN twierdził, że powodem do zamknięcia muzeum miał być brak zgody Józefa Szaniawskiego na płacenie wyższego czynszu. Cenę z 3,50 zł/m2 + VAT podniesiono do 12 zł/m2 + VAT. Jednak w wypowiedzeniu umowy najmu urzędnicy nie podali stosownych argumentów dotyczących likwidacji muzeum. Szaniawski nie zgodził się na wyższy czynsz. Tłumaczył, że utrzymuje muzeum z własnych środków i nie stać go na ponoszenie takich kosztów.
Gdy wiadomość o zamknięciu Izby Pamięci Pułkownika Kuklińskiego dotarła do opinii publicznej, rozpoczęły się masowe protesty. Reakcja ludzi dała się we znaki. Wysłano wiele listów protestacyjnych do prezydent stolicy. Swój apel do władz miasta wystosowali również radni i senatorowie. Józef Szaniawski jest zadowolony z decyzji władz o pozostawieniu muzeum Kuklińskiego w stolicy. - Władze Warszawy chciały wyrzucić na bruk bardzo ważną placówkę, która odgrywa ogromną rolę nie tylko w edukacji historyczno-patriotycznej, ale również promuje stolicę na arenie międzynarodowej, dużo bardziej niż inne instytucje, na które są wydawane miliony złotych - tłumaczy Szaniawski. Kustosz uważa, że próba zamknięcia niewielkiej Izby Pamięci była bez wątpienia decyzją polityczną. Dodaje również, że gdyby likwidacja dotyczyła Muzeum Literatury czy Muzeum Farmacji, nie byłaby to sprawa polityczna. Natomiast jeśli chodzi o płk. Kuklińskiego, z całą pewnością możemy mówić o aspektach prowadzonej polityki.
Pamiątkami po płk. Kuklińskim szybko zainteresowały się również zagraniczne środowiska. Za oceanem Polonia amerykańska chciała je przejąć. Izby Pamięci płk. Kuklińskiego broniła również prasa w Chicago.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych także nie pozostało obojętne na los Izby Pamięci Pułkownika Kuklińskiego. Radosław Sikorski powiedział, że inicjował powstanie Izby Pamięci jeszcze jako minister obrony narodowej.
- Płk Ryszard Kukliński był człowiekiem, który przez jedenaście lat ryzykował życiem, zdobywając tajne plany Układu Warszawskiego. Wiedział, że zgodnie z tymi planami Polsce zagraża wielkie niebezpieczeństwo. Działał przeciwko Imperium Zła i dlatego wyrażam swój szacunek wobec niego i uważam, że winniśmy mu wdzięczną pamięć. Cieszę się, że w Warszawie funkcjonuje małe, ale arcyciekawe muzeum, poświęcone jego osobie. Wielokrotnie oprowadzałem po nim delegacje zagraniczne - powiedział min. Sikorski.
Józef Szaniawski, dyrektor muzeum, otrzymał oświadczenie od ZGN, w którym cofnięto wypowiedzenie umowy najmu. Podkreślono w nim, że kustosz będzie pokrywał aktualne, rzeczywiste koszty utrzymania lokalu, wynoszące 3,80 zł/m2 + VAT. - Mam ogromną satysfakcję, że władze Warszawy wreszcie zrozumiały, iż mogły naruszyć polską rację stanu - powiedział Józef Szaniawski. Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim za zaangażowanie w obronie Izby Pamięci Pułkownika Kuklińskiego i zapraszam do odwiedzin muzeum.
W ciągu czterech lat od otwarcia Izby zwiedziło ją ponad 20 tys. turystów, w tym wielu dyplomatów zagranicznych. Księga pamięci zawiera również przesłanie od prezydenta USA Georga W. Busha: „Przekazuję wyrazy głębokiego szacunku dla pamięci Pułkownika Kuklińskiego. To wielki zaszczyt dla mnie oddać cześć, honor wielkiemu bohaterowi Polski i Ameryki, który pomógł USA, a zarazem tak bardzo przyczynił się do wolności Polski. Amerykanie, którym są bliskie ideały wolności, są zainspirowani wielkim dziełem Pułkownika Kuklińskiego”.
Izba Pamięci Pułkownika Kuklińskiego została utworzona z inicjatywy ówczesnego prezydenta Warszawy śp. prof. Lecha Kaczyńskiego oraz ówczesnego ministra obrony narodowej Radosława Sikorskiego. Uroczyste otwarcie miało miejsce 3 maja 2006 r. Muzeum zawiera wiele pamiątek po płk. Kuklińskim, m.in. jego mundur, słynny aparat, którym sfotografował tajne dokumenty, wiele zdjęć i osobistych przedmiotów.

Reklama

Zmarł o. Łucjan Królikowski OFM Conv, który uratował 150 sierot

2019-10-12 19:32

Dr Małgorzata Brykczyńska

W piątek rano 11 pażdziernika 2019, w Enfield, CT (USA) zmarł o. Łucjan Królikowski OFM Conf, autor książki Skradzione Dziecinstwo i Pamiętnik Sybiraka i Tułacza. Odznaczony najwyższymi orderami Polski, (ostatnio z okazji 100 rocznicy urodzin Prezydent RP przyznał mu order Orła Białego), Harcmistrz, i wielki franciszkanin, który przed miesiącem obchodził 100 urodziny w Chicopee, MA. Na uroczystość zjechali się ludzie z całego świata, włącznie z sierotami z Tengeru których uratował, ich rodzinami i inni “Afrykańczycy”.

Marie Romanagno

Ks Łucjan był seniorem franciszkanów (najstarszy żyjący franciszkanin) i ostatni który jeszcze odbył nowicjat u Św Maksymiliana Kolbe. Ojciec Łucjan zmarł w powszechnej opinii świętości. Wielki człowiek, polak, kapłan.

Łucjan Królikowski urodził się 7 września 1919 r. Do zakonu franciszkanów wstąpił w Niepokalanowie. W 1939 r. udał się na studia do Lwowa, ale już rok później został aresztowany przez NKWD i wywieziony na Syberię. Wolność przyniósł mu układ Sikorski-Majski z 1941 r., który gwarantował „amnestię” dla Polaków. Ojciec Łucjan z trudem przedostał się do Buzułuku, gdzie stacjonował sztab Armii Andersa. Wraz z nią przemierzył Kazachstan, Uzbekistan i Kirgizję. Później ukończył szkołę podchorążych i dotarł do Persji i Iraku.

Nadal jednak chciał być zakonnikiem, nie żołnierzem. Wiosną 1943 r. dotarł do Bejrutu, gdzie rozpoczął studia teologiczne. Ukończył je i otrzymał święcenia kapłańskie. W czerwcu 1947 r. wypłynął do Afryki Równikowej, gdzie podjął pracę wśród polskich dzieci w Tengerze (przebywały tam dzieci z matkami oraz sieroty, które NKWD wywiozło na Sybir – te, które ocalały, zostały uratowane przez Armię Andersa). Po okropieństwach Syberii małym tułaczom osiedle położone niedaleko równika wydawało się rajem.

Szczęście nie trwało jednak długo. Kiedy w 1949 r. Międzynarodowa Organizacja Uchodźców postanowiła zlikwidować polskie obozy w Afryce, a dzieci odesłać do komunistycznej Polski, o. Łucjan zdecydował, by wraz z nimi wyemigrować do Kanady. Na początku czerwca 1949 r. prawie 150 polskich sierot wyruszyło z Afryki.

W Kanadzie o. Łucjan był prawnym opiekunem dzieci, zajmował się także ich edukacją i wychowaniem. Tymczasem w Polsce komuniści wpadli w szał. Do próby odzyskania sierot chciano wykorzystać nawet ONZ. Na próżno – dzieci o. Łucjana były już wolne.

Można zadać sobie pytanie: Skąd ta chęć bezinteresownej pomocy? Sam o. Łucjan udzielał najlepszej odpowiedzi: „Życie człowieka jest grą, sztuką, realizacją Boskiego utworu, który nosi tytuł: miłość. Ona jest tak wpleciona w życie, że stanowi pobudkę ludzkich myśli, słów, czynów i działań. Miłość, która nie skrzywdzi biednego, bezbronnego jak dziecko, nie zerwie kwiatka, by go za chwilę podeptać, ani nie zgładzi psa czy kota”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Dziwisz: Jan Paweł II stawiał młodzieży wysoką poprzeczkę

2019-10-19 17:23

dab / Lublin (KAI)

Jan Paweł II wymagał i stawiał młodzieży wysoką poprzeczkę, tylko dlatego, że sam stawiał ją sobie jeszcze wyżej - powiedział kard. Stanisław Dziwisz. Sekretarz Papieża Polaka przewodniczył Eucharystii z okazji 25 rocznicy ukończenia budowy lubelskiego Domu Fundacji Jana Pawła II. Na co dzień w budynku mieszkają, uczą się i formują studenci oraz doktoranci, głównie z Europy Wschodniej.

Krzysztof Tadej

We wspólnej modlitwie wzięli udział także Prymas Senior i były nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, metropolita lubelski Stanisław Budzik, sekretarz KEP bp Artur Miziński, lubelski biskup pomocniczy senior bp Ryszard Karpiński, bp Józef Staniewski z Białorusi oraz o. Krzysztof Wieliczko administrator Fundacji Jana Pawła II w Rzymie.

W swoim kazaniu kard. Dziwisz mówił o wpływie pontyfikatu Karola Wojtyły na dzieje świata. – Zostaliśmy uwolnieni od wielu zniewoleń i zagrożeń. Pojawiły się nowe szanse i możliwości. Jesteśmy bogatsi o doświadczenie tych kilkudziesięciu lat, w jakich wielką rolę odgrywał i nadal odgrywa Jan Paweł II – mówił były metropolita krakowski.

Hierarcha zauważył, że wśród wielu form działalności Jana Pawła II, szczególną troską otaczał młodzież. – Już od czasów krakowskich, młodzi zawsze byli w centrum jego uwagi. To doświadczenie potem zostało przeniesione na grunt Kościoła powszechnego. Już w dniu inauguracji nazwał ich swoją nadzieją. To doświadczenie jest kontynuowane przez następców, a owocem tego są Światowe Dni Młodzieży, które odmładzają i dynamizują wszystkich nas – powiedział kardynał.

Papieski sekretarz zauważył, że Święty Jan Paweł II imponował młodzieży autentycznością swojego życia i służby. - Wymagał i stawiał im wysoką poprzeczkę, tylko dlatego, że sam stawiał ją sobie jeszcze wyżej. Wybiegając myślami do przodu powołał fundację swojego imienia, bo widział, że kraje, które odzyskują niepodległość, będą potrzebować zdolnych i kompetentnych młodych chrześcijan – tłumaczył kard. Dziwisz.

Po Eucharystii, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II odbyła się uroczystość wręczenia medali Jubileuszu 100-lecia KUL p. Ewie Bednarkiewicz, prezes Towarzystwa Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II oraz ks. prof. Marianowi Radwanowi, twórcy programu stypendialnego. – Zasiana w naszych sercach przez Pana Boga miłość, została wzbudzona do działania przez Papieża Polaka. Fundamentem działania Fundacji Jana Pawła II jest miłość, którą on w nas zaszczepił – mówiła p. Bednarkiewicz.

Program stypendialny Fundacji Jana Pawła II jest skierowany do studentów i doktorantów z krajów byłego Związku Sowieckiego studiujących na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W obecnym roku akademickim przyznano 145 stypendiów, z czego ponad 100 studentów studiuje dziennie w Lublinie. Pochodzą oni z Ukrainy, Białorusi, Uzbekistanu, Rosji i Łotwy. Celem programu jest stworzenie w tych krajach elity intelektualnej kierującej się nauczaniem Jana Pawła II.

Lubelski Dom Fundacji powstał w latach 1992 – 1994. Aktu poświęcenia budynku dokonał abp Szczepan Wesoły, ówczesny Przewodniczący Rady Administracyjnej Fundacji. W akademiku znajduje się kaplica, biuro dyrektora i sekretariat, aula oraz pokoje, w których mieszkają stypendyści. Od początku istnienia, Domem opiekują się księża sercanie. Obecnym dyrektorem jest ks. Jan Strzałka SCJ.

Wśród byłych stypendystów Fundacji jest 3 profesorów, 83 doktorów, 110 licencjuszy i 565 magistrów. Dwóch wychowanków Fundacji otrzymało godności biskupie i pracują obecnie na Białorusi.

Większość absolwentów KUL korzystających z pomocy Fundacji wraca do swoich krajów rodzinnych i pracuje w różnych instytucjach państwowych i kościelnych. Wykładają na uniwersytetach państwowych i katolickich, w seminariach duchownych, katechizują w szkołach. Uczą języka polskiego, są tłumaczami w różnych firmach. Pracują w ambasadach, konsulatach, poradniach rodzinnych, prowadzą kursy przedmałżeńskie, są dziennikarzami w redakcjach czasopism religijnych i świeckich. Część prowadzi własną działalność gospodarczą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem