Reklama

Kuba - państwo pozwoleń

Ks. Robert Nęcek (Hawana)
Niedziela Ogólnopolska 15/2012, str. 10

Grzegorz Gałązka
Benedykt XVI z Fidelem Castro

Wizyta Ojca Świętego Benedykta XVI na Kubie z pewnością była wielkim wydarzeniem religijnym i społecznym. Jednocześnie stała się wydarzeniem, które ułatwi pracę Kościoła katolickiego.

Spustoszenia komunistyczne

Kościół na Kubie próbuje leczyć zdemoralizowane społeczeństwo. Kryzys ekonomiczny i totalna bieda obniżają morale Kubańczyków. Więzi społeczne uległy rozpadowi. Kwitnie korupcja i donosicielstwo. Własność prywatna jest obca obywatelom. Brak solidarności, obojętność i beznadzieja. Panują relacje luźnych związków. Aborcja dostępna jest na każde życzenie. W dalszym ciągu w więzieniach przetrzymywani są więźniowie polityczni. Wielu z nich dostało odsiadkę za napisanie społecznego projektu nowej konstytucji. Wówczas modne stało się przykre powiedzenie, że „im mniej wiesz, tym krócej będziesz przesłuchiwany”. Generalnie rzecz biorąc, Kuba jest państwem pozwoleń.
Wizyta bł. Jana Pawła II w 1998 r. dokonała pewnego otwarcia i wyłomu, ale było to jeszcze niewystarczające. Istnieje potrzeba otwarcia się na świat. Mentalne spustoszenia dokonywane przez komunizm nie ułatwiają kościelnych zadań.

Potrzebne zmiany

Ojciec Święty Benedykt XVI w drodze na Kubę na pokładzie samolotu powiedział: - Dzisiaj jest czas, w którym ideologia marksistowska nie odpowiada już rzeczywistości. Należy szukać nowych wzorców, z cierpliwością, w sposób konstruktywny. Słowa papieskie, charakteryzujące się wielkim realizmem, mają uzmysłowić podstawowy cel: jedynie dialog daje szansę na pokojową transformację. Do niedawna jeszcze zakonnice całowały El Comandante w rękę.
W 2010 r., kiedy gościłem na wyspie z kard. Stanisławem Dziwiszem, dzieci w szkołach na rozpoczęcie zajęć, przy akompaniamencie bębenków, wykrzykiwały: „Niech żyje Fidel, niech żyje wolna Kuba!”. Pamiętam także stan świadomości religijnej przeciętnego Kubańczyka - jakiś mężczyzna po wejściu do świątyni, patrząc na krzyż, zapytał: „Co to za facet na tym krzyżu?”.

Reklama

Konieczny dialog

Poproszony o komentarz do pielgrzymki papieskiej, były ambasador Zakonu Maltańskiego w Hawanie Przemysław Häuser powiedział: - Na dzień dzisiejszy kluczowe są papieskie słowa o bankructwie marksizmu. Benedykt XVI w sposób jednoznaczny oferuje pomoc Kościoła w procesie poszukiwania nowych rozwiązań społecznych, pomoc polegającą na cierpliwym budowaniu platformy dialogu. Jednocześnie Papież przestrzega, że bez tego dialogu uniknięcie wstrząsów społecznych będzie bardzo trudne. Dosyć łagodna - jak na dialektykę marksistowską - odpowiedź ministra spraw zagranicznych Kuby Bruno Rodrígueza świadczy o tym, że władze na Kubie poważnie biorą pod uwagę możliwość skorzystania z kościelnej oferty pomocy w negocjacjach między opozycją a reżimem. Ważne treści Benedykt XVI przekazał na placu Rewolucji, mówiąc, że do prawdy dochodzi się dzięki wierze i rozumowi.
Historycznie trzeba jednak zauważyć, że sam Castro po rewolucji kubańskiej wcale nie poszedł w kierunku Związku Radzieckiego - udał się w kierunku Stanów Zjednoczonych. Niestety, Amerykanie nim wzgardzili i obrócili się do niego plecami. Wówczas poprosił o pomoc Moskwę, wchodząc w orbitę sowieckiego oddziaływania.

Pomoc

Ciekawą i pożyteczną pracę wykonywał na wyspie wspomniany już były ambasador Zakonu Maltańskiego w Hawanie Przemysław Häuser. Zbudował jadłodajnie, które wydają ciepłe posiłki, wziął pod opiekę szpital dla trędowatych, wyposażając go w aparaturę medyczną sprowadzoną z Polski i USA. Jego praca nie była łatwa, ponieważ władze źle reagują na mówienie o pomocy - na Kubie, jak głosi oficjalne stanowisko, „nie ma komu pomagać, można jedynie współpracować”. A współpracować można tylko wtedy, kiedy do współpracy zostanie się zaproszonym. Dlatego ambasador Häuser podjął nieoficjalną współpracę z kościelną hierarchią kubańską. Będąc filmowcem, organizował na wyspie - w ramach projektu ambasady zakonu - „Kino duchowe”, sprowadzając profesjonalne zestawy kinowe oraz religijne i dokumentalne filmy, z których korzystają kubańskie parafie. W ten sposób Kubańczycy mogli mieć kontakt z niezależnym kinem.
Dzisiaj Przemysław Häuser - będący ambasadorem Zakonu Maltańskiego przy Organizacji Państw Amerykańskich w Waszyngtonie i ambasadorem na wyspach Antigua i Barbuda - wyraża wielką radość z pielgrzymki Benedykta XVI na Kubę. Dla niego osobiście papieska pielgrzymka jest zwieńczeniem pracy i ambasadorskich starań.

Reklama

(Nie)Planowana przemiana

2019-11-13 08:09

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 46/2019, str. 32

Film „Nieplanowane” jest atakowany, bo prawda przemienia Polaków. Jego premiera uruchomiła lawinę społeczną, której nie da się powstrzymać

Materiały prasowe

„Nieplanowane” bije rekordy popularności. Mimo skromnej liczby seansów i świątecznego weekendu film obejrzało 50 tys. widzów. Pod względem liczby wypełnionych miejsc na kinowych salach to bez wątpienia nr 1. W wielu kinach przez cały tydzień trzeba było ze sporym wyprzedzeniem rezerwować bilety, bo zwykła wycieczka do kina z nadzieją, że przed seansem w kasie będą bilety, kończyła się niespodzianką.

Film opowiada historię z USA, ale także mocno dotyka Polski, bo przecież u nas też są zabijane dzieci, i to często w późnej aborcji – po 20., a nawet 24. tygodniu życia prenatalnego. – Mam nadzieję, że ten film masowo zmieni serca Polaków. Jeżeli wyraźnie się zmienią nastroje społeczne, to także rządzący politycy będą wiedzieli, że ten temat jest dla nas ważny – mówi Cezary Krysztopa, autor rysunków pro-life i szef portalu Tysol.pl .

Aborcyjny atak

Na Twitterze wywiązała się cała dyskusja. Ludzie wychodzący z kina dzielą się swoim pierwszym wrażeniem. „Właśnie obejrzałem #Nieplanowane. Ten obraz mną wstrząsnął. Kurtka, którą miałem na kolanach, została zmiażdżona przez zaciśnięte dłonie i z trudem powstrzymywałem głośne łkanie. Wszyscy na sali bardzo przeżyli ten film” – napisał Mateusz Maranowski, dziennikarz Polskiego Radia oraz telewizji wPolsce.pl .

Rzecznik prasowy Prowincji Polskiej Zgromadzenia Księży Marianów ks. Piotr Kieniewicz MIC napisał z kolei, że po projekcji widział łzy niemal we wszystkich oczach. „Nie da się tego filmu odzobaczyć, a zobaczyć trzeba koniecznie” – podkreślił zakonnik. Film zapada w duszę i tego właśnie najbardziej boją się feministki, lewica i różne środowiska proaborcyjne. Krytykują formę, ale także próbują podważać treść filmu.

Jeszcze przed premierą w dodatku do „Gazety Wyborczej” ukazała się „recenzja” napisana przez dwie feministki z Aborcyjnego Dream Teamu. Nie wiadomo, czy kobiety w ogóle widziały film „Nieplanowane”, bo wszystkie przytoczone sceny i cała argumentacja pochodzą z proaborcyjnego amerykańskiego portalu HuffPost. Tekst zamieszczony w „Wysokich Obcasach” był w zasadzie nieudolnym tłumaczeniem argumentów z USA. „Obejrzałyśmy ten film, żebyście Wy nie musiały tego robić. Nie warto, naprawdę” – napisały na końcu polskie feministki.

„Nieplanowane” to film opowiadający historię Abby Johnson – kobiety, która była szefową kliniki aborcyjnej, ale po splocie kilku wydarzeń stała się zwolenniczką obrony życia. Podobną historię ma za sobą prof. Bogdan Chazan, który jako ginekolog wykonywał aborcje, ale nawrócił się na pro-life. I właśnie dlatego został zaproszony na specjalny pokaz filmu w Łodzi. Nie spodobało się to feministkom z proaborcyjnej grupy Dziewuchy Dziewuchom, które zrobiły awanturę i doszło w kinie do agresywnej szarpaniny.

Aborcja dla 15-latek

Ataki skrajnej lewicy na film można było przewidzieć, bo dokładnie to samo działo się w USA. Najbardziej się boją, że film obejrzą młodzież i młode kobiety. Dlatego protestują, że w Polsce „Nieplanowane” można obejrzeć już od 15. roku życia. „Dochodzą do nas sygnały z całej Polski, że organizowane są grupowe wyjścia na pokaz filmu” – przestrzega jeden z lewicowych portali.

A przecież lewicowa seksedukacja zachęca 15-latków do stosunków płciowych. Te dzieci są więc za małe, by iść na poważny film, a mogą, a nawet powinny uprawiać seks? – Przypomnę, że lewicowy projekt „Ratujmy Kobiety” pozwalał 15-latkom na dokonanie aborcji bez zgody rodziców. 15-latki są wystarczająco dojrzałe, aby dokonać aborcji, ale za małe, aby obejrzeć o niej film? – podkreśla Magdalena Korzekwa-Kaliszuk.

Dyskusja pojawiała się także wśród przeciwników aborcji. Na kanwie filmu Marta Brzezińska-Waleszczyk na portalu Aleteia zaatakowała polskich obrońców życia za to, że pokazują ofiary aborcji na plakatach. Rzeczywiście podobny wątek pojawia się w „Nieplanowanych”, ale ten spór między miękkim pro-life i twardym pro-life jest zupełnie jałowy i niepotrzebny. To tak, jakby ktoś w Kościele chciał wykazać wyższość modlitwy uwielbienia nad nabożeństwem Drogi Krzyżowej. Przecież od kilkunastu lat to właśnie środowiska pokazujące nagą prawdę o aborcji zbierają miliony podpisów w obronie życia, a teraz są krytykowane, często przez tych, co nic nie robią.

Oczywiście, w Polsce brakuje aktywności modlitewnego i masowego miękkiego pro-life, czyli pięknej afirmacji życia i macierzyństwa. Ale nie zmienia to faktu, że krytyka mocnego przekazu w pro-life jest podobna do krytyki filmu „Nieplanowane” przez środowiska lewicowe. W obydwu przypadkach odpowiedzią mogą być słowa Jezusa z Ewangelii według św. Jana: „Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?” (18, 23).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: papież zjadł obiad z 1,5 tys. ubogich

2019-11-17 20:05

kg (KAI/ACI/Vaticannews) / Watykan

W niedzielę 17 listopada - w III Światowym Dniu Ubogich - Franciszek zjadł obiad z półtora tysiącem biednych w Auli Pawła VI w Watykanie. Po Mszy św., odprawionej z okazji tego Dnia w bazylice św. Piotra i po odmówieniu modlitwy Anioł Pański Ojciec Święty udał się do Auli, gdzie czekali na niego potrzebujący i towarzyszący im wolontariusze.

Vatican News

Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej podało, że na obiad składały się specjalność kuchni śródziemnomorsiej - lasagna oraz udka z kurczaka w sosie pieczarkowym z ziemniakami, deser, owoce i kawa. Uczestnicy tego niezwykłego spotkania z papieżem, odbywającego się już zresztą po raz trzeci, reprezentowali wszystkie diecezje włoskie i organizacje charytatywne.

Franciszek nazwał to wydarzenie „obiadem w gronie przyjaciół”, a dziękując im za przybycie modlił się o błogosławieństwo dla swych gości oraz ich rodzin.

Obecny na obiedzie jałmużnik papieski kard. Konrad Krajewski wskazał na ewangeliczne znaczenie tej inicjatywy. „Papież chce przy wspólnym stole zjednoczyć tych, którzy cierpią, z tymi, którym się udało i mogą innym ofiarować posiłek, czy konkretną pomoc” – powiedział w Radiu Watykańskim.

Vatican News

"Jezus mówi do Zacheusza: zejdź z drzewa, idę do twojego domu m.in. po to, by spożyć z tobą posiłek. Jezus jadał z ubogimi i my robimy to samo, naśladujemy Jezusa. A oprócz tego Eucharystia, czyli największy skarb, jaki mamy, powstała podczas posiłku" – przypomniał kardynał. Zwrócił uwagę, że "podczas posiłku dzieją się cuda, bo patrzymy sobie w oczy, dzielimy się sobą, rozmawiamy". Dodał, że jeśli "w rodzinie jesteśmy skłóceni, to pierwsza rzecz, jaką robimy, to nie chcemy wspólnie zasiąść do stołu, bo stół jednoczy. W dzisiejszą niedzielę Papież chce właśnie tego wielkiego zjednoczenia - tych, którym się nie udało, którzy cierpią i tych, którym się udało, bo mogą ofiarować innym posiłek”.

Polski purpurat kurialny zaznaczył, że Światowy Dzień Ubogich to wezwanie dla każdego do dostrzeżenia ubogich i potrzebujących, których Bóg stawia na naszej drodze. „To też sposobna okazja, by przypomnieć sobie, że wszystko, co mam, zawdzięczam łaskawości Boga” – stwierdził jałmużnik papieski.

Przywołał przykład Łazarza, który spał pod domem bogatego. "I ten Łazarz był tylko dla tego bogatego, a on się nie spostrzegł. Ubodzy są dla nas, dla każdego z nas. Ci, którzy śpią pod bazyliką św. Piotra, są dla mnie, ci, którzy śpią w Warszawie na Dworcu Centralnym, są dla tych, którzy przechodzą" – powiedział kard. Krajewski. Zauważył, że jest to więc "dzień także mój, żebym się zastanowił, dla kogo żyję, komu posługuję, bo przecież wszystko co mam, to dlatego, że Bóg jest łaskawy i otrzymałem po to, żeby się dzielić. Jeśli się nie dzielę tym, co mam, to wszystko, co mam jest przeciw mnie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem