Reklama

Myśl na tydzień - abp Marek Jędraszewski

2014-07-17 08:59

Archiwum

17.09.2018 – 24.09.2018 Chrześcijaństwo oznacza wejście w najgłębszy realizm człowieczego życia.

10.09.2018 – 17.09.2018 Nie będzie zdrowego społeczeństwa bez zdrowych małżeństw i rodzin. Nie będzie dobrej przyszłości Kościoła bez tych prawdziwych domowych Kościołów, czyli rodzin, które każdego dnia na nowo z miłością i ufnością, przy Bożej pomocy, próbują budować swoje szczęście.

27.08.2018 – 03.09.2018
Maryja jest tą, która niesie światu swego Boskiego Syna, a także radość i nadzieję oraz poczucie, że Bóg jest z nami.

20.08.2018 - 27.08.2018
W tę ludzką drogę, którą Jezus Chrystus wziął na siebie, wpisała się historia życia Jego Przenajświętszej Matki. Także przeszła przez ból. Także doświadczyła, co znaczy przebite mieczem boleści serce.

13.08.2018 - 20.08.2018
Musimy Ewangelią przeniknąć serca i umysły ludzi innych kontynentów, jeżeli chcemy, żeby Chrystus był prawdziwie Królem wszechświata.

06.08.2018 - 13.08.2018
Jesteśmy synami i dziedzicami wolności. Wszyscy, którzy uwierzyli w zbawcze dzieło Chrystusa i podążają za Nim, dźwigając swój krzyż, doświadczają zarówno jego ciężaru, jak i swojej wolności.

30.07.2018 - 06.08.2018
Są dwa sposoby myślenia: ludzki i Boży. Uczmy się logiki Chrystusa, odkrywajmy moc Ewangelii.

23.07.2018 - 30.07.2018
Jednoznaczność i pewność naszego wyznania wiary musimy zacząć od określenia siebie, a dokładniej od odpowiedzi na pytanie, kim dla mnie jest Chrystus.

16.07.2018 - 23.07.2018
Musimy brać często do ręki różaniec i przesuwając jego paciorki, rozważać z Matką Najświętszą życie Pana Jezusa. Tak wielu katolików już od wieków w tej modlitwie pokładało ogromną nadzieję. Ufajmy także i dzisiaj!

09.07.2018 - 16.07.2018
Im więcej człowiek ma czasu dla Pana Boga, tym więcej ma go i dla siebie. Niech wakacje będą czasem wysławiania Pana Boga za wspaniałe rzeczy, które nam daje w postaci swoich dzieł.

02.07.2018 - 09.07.2018
Okazując miłosierdzie drugiemu człowiekowi, możemy naprawdę zmienić świat.

25.06.2018 - 02.07.2018
Uznajemy Chrystusa jako Pana naszych serc, Króla królów, Pana panujących. Wiemy: Jego królestwo jest panowaniem, jest królestwem miłości, jest poświęceniem się i służbą dla drugiego człowieka.

18.06.2018 - 25.06.2018
Oprócz tego, że istnieje bardzo ważna relacja miedzy rodzicem a dzieckiem, jest jeszcze ta ważniejsza między Panem Bogiem a dzieckiem.

11.06.2018 - 18.06.2018
Krzyż Golgoty jest niewątpliwie znakiem tego, jak bardzo człowiek może zbuntować się przeciwko miłości Boga. Jednakże Bóg w swoim nieskończonym miłosierdziu sprawił, że dzięki zmartwychwstaniu Chrystusa ciemności ustąpiły, a kraj mroków przemienił się w ojczyznę światła.

04.06.2018 - 11.06.2018
Procesja Bożego Ciała to pełne wdzięczności wysławianie Boga za cud Eucharystii dokonany w Wieczerniku.

28.05.2018 - 04.06.2018
Sami nie jesteśmy w stanie wypełnić Ewangelii. Tak łatwo się zniechęcić i upaść. Potrzeba zatem Ducha Świętego: Ducha Mądrości, Ducha Mocy, Ducha Rozumu, Ducha Dobrej Rady, Ducha Pobożności, Ducha Bojaźni Bożej.

21.05.2018 - 28.05.2018
Tam, gdzie jest prawdziwa służba, nie ma nic z najemnika, człowieka patrzącego na zysk i pieniądze. Służba to znaczy gotowość poświęcenia się. To także liczenie się z tym, że trzeba będzie się narazić, ratując czyjeś życie.

14.05.2018 - 21.05.2018
Trzeba Chrystusa głosić „w porę i nie w porę”, trzeba ukazywać mądrość nauczania Jego Ewangelii, trzeba wskazywać na nadzieję, którą całemu światu przynosi zmartwychwstały Pan.

07.05.2018 - 14.05.2018
Postanówcie sobie, by każda niedziela była dla was dniem świętym, w którym będziecie dziękować Bogu za wszystko, co otrzymujecie. Niech będzie dla was dniem próśb, skierowanych do najlepszego Ojca, aby Was umacniał i aby stawał się dla was celem, do którego będą zmierzały wszystkie wasze zamiary.

30.04.2018 - 07.05.2018
Sługa Chrystusa to ten, który idzie za swoim Panem, podążając za Nim przede wszystkim sercem, starając się zrozumieć Jego myśl i usiłując tak się wewnętrznie przemienić, aby jego myślenie było myśleniem Chrystusowym, a postępowanie było zgodne z Ewangelią.

23.04.2018 - 30.04.2018
Jakże szczęśliwy nasz los, jaka radość, że jesteśmy Bożymi dziećmi, nie tylko że tak się nazywamy, ale nimi naprawdę jesteśmy.

16.04.2018 - 23.04.2018
Sięgajmy po Pismo Święte, Słowo Boga, ale także Słowo o Bogu i o człowieku. Żyjmy tym Słowem. Przekuwajmy je na codzienność.

09.04.2018 - 16.04.2018
Każda historia człowieka jest wpisywaniem się w zbawcze dzieło Pana naszego Jezusa Chrystusa, w Jego krzyż, który niesie nadzieję, w Jego modlitwę, by Bóg Ojciec przebaczył nam nasze grzechy, w Jego oczekiwanie, byśmy powstali, byśmy za każdym razem mieli odwagę na nowo powstawać.

19.03.2018 - 26.03.2018
Jeżeli Chrystus jest kluczem do zrozumienia nas samych, naszych nadziei, oczekiwań, cierpień, radości, upadków, powstawań, nadziei na wieczność, jeśli Chrystus jest Kimś Takim, to jasną rzeczą jest, że ciągle na nowo musimy otwierać się na Niego dla naszego dobra, dla dobra innych, a także całej wspólnoty Kościoła.

12.03.2018 - 19.03.2018
Nie uda się nasze życie, jeśli będziemy poza Chrystusem. Nie osiągniemy pełni swego człowieczeństwa, jeśli będziemy żyli, jakby Chrystusa nie było.

05.03.2018 - 12.03.2018
Trzeba budować Polskę, wspominać naszych praojców i tych, którzy przyczynili się do odzyskania niepodległości 100 lat temu. Trzeba budować Polskę, kierując się zasadami moralnymi zapisanymi w Dekalogu i przykazaniach miłości Boga i bliźniego.

19.02.2018 - 26.02.2018
Bez przyjęcia Chrystusowej Ewangelii nigdy nie możemy być ludźmi prawdziwie wolnymi.

12.02.2018 - 19.02.2018
Pragniemy, aby Duch Prawdy i Miłości przemieniał wszystkie sfery naszego życia osobistego, rodzinnego i społecznego.

05.02.2018 - 12.02.2018
Im więcej w danej społeczności zakotwiczenia w Ewangelii, tym większa gotowość, by kochać drugiego miłością ofiarną, pełną poświęceń i oddania.

29.01.2018 - 05.02.2018
Ponad wszystkim jest miłość do Boga i drugiego człowieka. Te przykazania są dla nas najważniejszym punktem odniesienia.

15.01.2018 - 22.01.2018
Miłość świadczona innym, sama staje się wielkim Bożym darem, który może tym bardziej pogłębiać miłość i wzajemny szacunek małżonków i wszystkich członków rodziny.

08.01.2018 - 15.01.2018
Głosić dzisiaj wiarę i miłość to ciągle zaczynać od podstaw. To nauka i przesłanie odnoszące się do każdego z nas, ale także innych ludzi i całego Kościoła, bo chodzi o to, żeby wziąć na serio cały Dekalog, a nie tylko wybrane z niego przykazania.

01.01.2018 - 08.01.2018
Narodzić się z wody chrztu św. i stać się Bożym dzieckiem. Narodzić się z Ducha i dać się prowadzić Duchowi. Duchowi mądrości i prawdy.

25.12.2017 - 01.01.2018
Nie ma bardziej wyrazistego kryterium człowieczeństwa niż solidarność i nieobojętność na los ludzi, których istnienie jest zagrożone.

11.12.2017 - 18.12.2017
Chrystus nie jest wystarczająco miłowany, za mało ludzi przychodzi, by Go czcić i adorować.

04.12.2017 - 11.12.2017
Adwent to czas pewnego oczekiwania, które ma w sobie tęsknotę i pewien ból, a jednocześnie radość, że spełni się to, czego pragniemy – przyjdzie Pan.

20.11.2017 - 27.11.2017
Wielu wolontariuszy świeckich i duchownych podejmuje apel Ojca Świętego Franciszka, by właśnie dzisiaj, w tę niedzielę poprzedzającą uroczystość Chrystusa Króla, otworzyć się na ludzi biednych i rozpoznać w ich twarzach, niekiedy bardzo zniszczonych – stylem życia, chorobami, odtrąceniem, brakiem miłości – oblicze Chrystusa.

13.11.2017 - 20.11.2017
Prosimy Boga, aby wszyscy nasi rodacy dzisiaj zrozumieli, ze nie mozna słuzyc jednoczesnie dwóm panom. Ze dobre i dajace nadzieje na przyszłosc Polski myslenie zaczyna sie od wsłuchiwania sie w głos narodu, który jest najwyzszym suwerenem tej ziemi.

06.11.2017 - 13.11.2017
Będziesz miłował Boga nie dlatego, że jest On przede wszystkim Tym, który budzi lek i który jest wszechmocny, a Jego potędze nic nie jest w stanie się oprzeć. Będziesz miłował Pana Boga swego, bo On ciebie pierwszy umiłował.

30.10.2017 - 06.11.2017
Nikt z nas nie wie, kiedy ta nasza ziemska wędrówka się zakończy. Każdy z nas ma swoje 5 minut i musi je wykorzystać dla swojego dobra i dla dobra innych ludzi, na Bożą chwałę.

16.10.2017 - 23.10.2017
Szczęście nasze i to mierzone szczęściem wiecznym zależy od tego, byśmy uwierzyli.

25.09.2017 - 02.10.2017
Być matką to przede wszystkim kochać. A kochać w pełni i do końca to wpisać się w miłość Chrystusa do każdego człowieka.

11.09.2017 - 18.09.2017
Chodzi o to, by o siebie dbać nawzajem. I sobie w drodze do Boga pomagać. A to pomaganie i ta troska wobec siebie mają wynikać z miłości.

04.09.2017 - 11.09.2017
Krew żołnierzy, przerwane gwałtownie życie ludności cywilnej we wrześniu 1939 r., potem kolejne ofiary tej tragicznej dla nas II wojny światowej, domagają się szacunku, domagają się pamięci, domagają się odpowiedzialności.

28.08.2017 - 04.09.2017
Nie wolno nam być obojętnym, nie wolno nam milczeć, mamy kochać życie, bo Bóg je ukochał. Nie ma nic ważniejszego niż to, by stać na straży każdego życia.

21.08.2017 - 28.08.2017
Matka Najświętsza jest najcudowniejszym kwiatem ziemi, najwspanialszym owocem rodzaju ludzkiego.

14.08.2017 - 21.08.2017
Jeśli się zawierzy Bogu do końca to, co po ludzku jest klęską – okazuje się zwycięstwem.

07.08.2017 - 14.08.2017
Codzienna wędrówka w grupie pątników – wypełniona Eucharystią, modlitwą, śpiewem, chwilami zadumy nad rozważanym Słowem Bożym – pozwala na nowo rozpalić w sercu płomień wiary, o który powinniśmy się troszczyć na każdym etapie naszego życia.

31.07.2017 - 07.08.2017
Kanapa nie daje wcale wolności. Trzeba nazwać „kanapą” zniewolenie. Myląc szczęście z konsumpcją, tracimy wolność.

24.07.2017 - 31.07.2017
Za dar Światowych Dni Młodzieży nieustannie winniśmy dziękować Panu, dlatego zachęcam i gorąco zapraszam do wspólnego świętowania pierwszej rocznicy ŚDM.

17.07.2017 - 24.07.2017
Tylko wsłuchiwanie się w bicie Serca Jezusa może sprawić, że i my będziemy przeniknięci prawdziwą miłością do drugiego człowieka.

10.07.2017 - 17.07.2017
Dla człowieka nie ma bowiem nic bardziej cennego, niż cieszyć się Bożą łaską. Natomiast jej utrata powinna mu się jawić jako największe osobiste nieszczęście.

03.07.2017 - 10.07.2017
„Miarą naszego człowieczeństwa jest nasza fundamentalna nieobojętność na los drugiego człowieka, zwłaszcza tego niewinnego i całkowicie bezbronnego”.

19.06.2017 - 26.06.2017
„Niedziela będzie naprawdę nasza, jeśli – jako ludzie wierzący – uczynimy wszystko, aby przede wszystkim była ona Boża”.

12.06.2017 - 19.06.2017
„Bez odniesienia do Boga człowiek jest wewnętrznie kaleki, pozbawiony poczucia sensu życia i nadziei na życie po śmierci. Natomiast spotkanie z Chrystusem sprawia, że człowiek znajduje w Nim, najpierw, najbardziej fundamentalną i ostateczną odpowiedź na pytanie odnośnie do istoty swego człowieczeństwa”.

05.06.2017 - 12.06.2017
„Po zakończeniu obrzędu Eucharystii zaczyna się czas świadectwa i służby. Msza święta, tak pojmowana, trwa nieustannie”.

22.05.2017 - 29.05.2017
Prosimy, nasza Matko i Królowo, abyś była Opiekunką naszych rodzin. Abyś Swoją przedziwną miłością do naszego narodu uczyła nas kochać naszą Ojczyznę. Abyś była Nauczycielką naszego polskiego patriotyzmu.

08.05.2017 - 15.05.2017
Naśladując przykład świętych – Stanisława i Jana Pawła II, postępujmy drogą świętości, dając odważne świadectwo wiary i przynależności do Kościoła.

17.04.2017 - 24.04.2017
Czasami potrzeba wiele trudu i wysiłku, wiele ofiar i cierpienia, aby ostatecznie dojść do celu. Bywa jednak i tak, że wystarczy mały, ale płynący z serca, gest, wystarczy delikatne zbliżenie się do Boga, by otrzymać od Niego nowe imię i dzięki temu ukazywać światu oblicze Chrystusa.

20.03.2017 - 27.03.2017
Dzięki temu, że Abram czuwał, mógł usłyszeć słowo Pana i w duchu wiary przyjąć Jego wolę.

13.03.2017 - 20.03.2017
W czasie Wielkiego Postu powinniśmy jeszcze głębiej niż dotąd zjednoczyć się ze zwycięskim Chrystusem, który – jako nowy Adam – swoim nauczaniem, śmiercią i zmartwychwstaniem ostatecznie pokonał złego ducha i uczynił nas na nowo dziećmi Bożymi.

27.02.2017 - 06.03.2017
Jesteśmy spadkobiercami dzięki naszym przodkom, a oni są przodkami dzięki spadkobiercom. Więc nie „wyklęci”, ale nasi przodkowie. Wobec nich jesteśmy spadkobiercami skarbca zobowiązującego do pamięci, czci i budowania teraźniejszości i przyszłości jak należy.

20.02.2017 - 27.02.2017
Każdy, kto doświadczył w sobie łaski osobistego dotknięcia przez Boże miłosierdzie, doskonale wie, że dźwiga ono człowieka w górę i wzywa go do coraz bardziej pięknych i szlachetnych zadań.

13.02.2017 - 20.02.2017
Bóg wybiega człowiekowi na spotkanie, by go podnieść. Moc Boża objawia się właśnie w potędze miłości miłosiernej

06.02.2017 - 13.02.2017
Rodzi się konieczność, aby być znakiem sprzeciwu wobec świata niepotrafiącego szanować ludzkiej godności, w którym miara sukcesu jest pieniądz i liczy się tylko własna wolność, bez względu na to, co stanie się z drugim człowiekiem.

23.01.2017 - 30.01.2017
Człowiek stworzony ma za zadanie patrzeć na świat tak, jak patrzy Bóg, z miłością, z zachwytem, ale przede wszystkim odpowiedzialnie.

23.01.2017 - 30.01.2017
Nasza codzienność powinna polegać na ciągłym nawiązywaniu zarówno do przeszłości, jak i do stawianych sobie jasnych i wyrazistych celów odnoszących się do przyszłości. Korzenie są po to, żeby dawały życie, żeby dawały wzrost. Dlatego trzeba o nie dbać. A jednocześnie należy troszczyć o to, by to, co przekażemy przyszłym pokoleniom, było jak najbardziej szlachetne i czyste.

16.01.2017 - 23.01.2017
Ojciec Święty Franciszek wzywał młodych, aby słuchali swych dziadków. Jednak dziadkowie są różni. Jeśli któryś z tych dziadków jest świadomym świadkiem wartości związanych z Kościołem i miłością Ojczyzny, to w jakiejś mierze należy do pokolenia „moherów”. Myślę, że Ojciec Święty w ten sposób przywrócił im godność.

09.01.2017 - 16.01.2017
Co to znaczy dostrzec człowieka? To przede wszystkim mieć szeroko otwarte oczy i dostrzec ludzi, którzy potrzebują naszej pomocy, naszego serca, naszej życzliwości. Zdajemy sobie sprawę, jak wielu ludzi jest odciętych od dobra, od życzliwości, jak czekają na czyjeś dobre słowo, na odwiedziny, życzliwy gest. Dlatego mamy być wrażliwi na drugiego człowieka.

02.01.2017 - 09.01.2017
Polska, nasza Ojczyzna, ma prawo do naszej szczególnej miłości. Miłości budowanej na prawdzie i na autentycznej trosce o dobro wspólne Najjaśniejszej Rzeczpospolitej. Miłości pozbawionej egoizmu i partykularnych, ciasnych interesów. Miłości gotowej do przebaczenia i pojednania. Miłości, której pierwszym imieniem jest pokój.

26.12.2016 - 02.01.2017
To Boża Opatrzność sprawia, że na każdym etapie dziejów pojawiają się Boży szaleńcy. Oni są światu potrzebni, wręcz niezbędni, aby ratować to, co najpiękniejsze w człowieku. Głęboko wierzę, że Boża Opatrzność obdarzy nas podobnymi ludźmi i teraz, i w przyszłości. Jestem pewien, że Bóg będzie ich nam dawał za dziesięć lat, za dwadzieścia, za pół wieku, za wiek.

05.12.2016 - 12.12.2016
Zejście z kanapy i wyruszenie w drogę nie jest czymś, co się dokonuje nie wiadomo gdzie. Ono ma swoje zakotwiczenie, a Pan Bóg chciał, takimi nas stworzył, że tym zakotwiczeniem jest dla nas wszystkich Polska. Ojczyzna nasza!

28.11.2016 - 05.12.2016
Wiele osób ciągle jeszcze się waha, bojąc się podjąć ryzyka związanego z jednoznacznością Ewangelii. Adwent jest sposobnym czasem do tego, aby mimo wszelkich zewnętrznych i wewnętrznych oporów opowiedzieć się za naszym Zbawicielem, który nam i całemu światu przynosi miłosierną miłość.

14.11.2016 - 21.11.2016
Dziś naród nie może milczeć wobec zła, które chce zawładnąć naszymi sumieniami. Katolicki naród musi jednoznacznie wyrażać ten świat wartości, dla którego Chrystus go powołał, i których musi strzec, dla dobra Kościoła, dla zbawienia nas, dla dobrej przyszłości naszej Ojczyzny i całego świata.

31.10.2016 - 07.11.2016
Z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna, przechodzi ten szczególny, zbiorowy obowiązek – by Polskę strzec. A jeśli trzeba oddać życie, jak owe kamienie rzucane na szaniec. I w świetle tej szczególnej sztafety pokoleń, tego dziedzictwa, które przechodzi jako skarb najświętszy, trzeba zrozumieć kolejne po 1918 roku zmagania o Ojczyznę.

24.10.2016 - 31.10.2016
Obóz na Przemysłowej woła o prawdziwą pamięć. To znaczy o modlitwę za nich, żeby ich świadectwo nie poszło na marne, żeby budziło sumienia współczesnych ludzi – dzieci i młodzieży – w poczuciu odpowiedzialności za siebie, kraj, Ojczyznę i Kościół.

17.10.2016 - 24.10.2016
Trzeba mieć wrażliwość serca, otwarte oczy i uszy, by nieść pomoc nie tylko materialną, ale i duchową. Trzeba być otwartym, aby dotarły do nas, czasem dramatyczne, głosy tego świata.

10.10.2016 - 17.10.2016
Pamięć o św. Janie Pawle II jest znakiem wdzięczności i miłości, jest głosem wielkiego zobowiązania, by kochać drugiego człowieka, by kochać Ojczyznę. By była to miłość, która wyraża się w autentycznej solidarności. Nie jeden przeciwko drugiemu, ale razem w realizowaniu wspólnego dobra. Ta miłość do narodu, która powinna być programem każdego z nas, musi przejawiać się w wielkim zatroskaniu o drugiego człowieka i o jego życie.

03.10.2016 - 10.10.2016
Jezus każe nam mówić do Boga Ojca: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Przyjęcie takiej postawy domaga się wewnętrznego nawrócenia. Jeśli ktoś to nawrócenie naprawdę przeżyje, dopiero wtedy jest chrześcijaninem. Jest prawdziwym uczniem Chrystusa.

26.09.2016 - 03.10.2016
Zadaniem Kościoła jest przywracać pamięć o swoich świadkach wiary, aby na ich świadectwie budowach swoja teraźniejszość i przyszłość.

12.09.2016 - 19.09.2016
Dzięki Chrystusowej łasce mamy ciągle dość sił, by przebaczać tym, którzy chcieli nasz naród zniewolić. I nadzieja, że zjednoczeni z Chrystusem nie pozwolimy, by upadło nasze człowieczeństwo, byśmy poddali się kłamstwu, byśmy wyrzekli się sumień. Mając też pewność, jaką daje chrześcijańska wiara.

05.09.2016 - 12.09.2016
Abyśmy umieli teraz, w naszych czasach odpowiedzieć Chrystusowi na Jego miłość płynącą z krzyża i tą miłością i tym świadectwem naszej miłości przyczynili się do tego, aby miłość Chrystusa ogarnęła cały świat.

29.08.2016 - 05.09.2016
By nauczyciele i wychowawcy mogli żyć prawdą i miłością, a następnie by mogli swym uczniom i wychowankom ukazywać całe ich piękno i niezwykłą wartość, muszą być przede wszystkim ludźmi prawego sumienia. Muszą zatem umieć iść zawsze za prawdą i dobrem, a równocześnie zdecydowanie odrzucać kłamstwo i zło – po to, aby uczyć tego dzieci i młodzież powierzone ich wychowawczej trosce.

15.08.2016 - 22.08.2016
Stanowimy kolejne pokolenie w wielkich, liczących prawie dwa tysiąclecia, dziejach Kościoła. Mamy też nadzieję, że po nas przyjdą kolejne pokolenia. A przyjdą, jeżeli w naszym narodzie nie zabraknie niewiast próbujących i usiłujących całą swoją mocą duchową brać Najświętszą Maryję Pannę za wzór bycia kobietą i matką, wzór miłości do najbliższych i do świata, wzór odpowiedzialności za to niezwykłe zaufanie, jakim każdą matkę obdarza Pan Bóg, dając jej dziecko.

08.08.2016 - 15.08.2016
Królowo Polski, Maryjo, Pani Jasnogórska, Matko... – prosimy Cię żarliwie: umacniaj nas w naszych codziennych wysiłkach, daj nam odwagę kochać prawdziwie i wiernie, daj nam siłę stawać w obronie autentycznej miłości.

01.08.2016 - 08.08.2016
W rocznicę Bitwy Warszawskiej uświadamiamy sobie z całą wyrazistością: my także znajdujemy się na przedłużeniu tamtego Cudu nad Wisłą, tamtego Radzymina. I dlatego z ogromną uwagą wczytujemy się w słowa Karola Wojtyły z jego poematu „Myśląc Ojczyzna...”: „Wolność stale trzeba zdobywać, nie można jej tylko posiadać. Przychodzi jako dar, utrzymuje się poprzez zmaganie. Dar i zmaganie, (...) którego wciąż nie dosyć”.

25.07.2016 - 07.08.2016
Niech wasza młodość nie będzie wymówką, ale szczególnym narzędziem do tego, by Bóg mógł się Wami posługiwać w głoszeniu prawdy o Jego miłosierdziu.

11.07.2016 - 18.07.2016
Trwanie przy nauce Kościoła, przy Chrystusie i Jego Ewangelii, daje jedyną szansę bycia w pełni człowiekiem.

04.07.2016 - 11.07.2016
Mamy żyć rozumnie, odkrywając, że jesteśmy stworzeni na Boży obraz i podobieństwo, i rozum człowieka jest odbiciem Bożej mądrości. I dlatego też chrześcijaństwo domaga się, by żyć zgodnie z prawem naturalnym, za którym kryje się sam Stwórca.

27.06.2016 - 04.07.2016
Matka Boża weszła w nasze dzieje. W polskie dzieje w sposób szczególny, przecież „Bogurodzica” to pierwszy hymn naszej Ojczyzny. Do Niej modlili się władcy, biskupi, żołnierze i zwykli ludzie. To Jej zawierzano wielokrotnie nasz Naród. Jest z nami 1050 lat, nasza Królowa. Ratowała nas niejednokrotnie z wielu opresji. Dlatego należy się Jej nasza cześć, wdzięczność i szacunek.

20.06.2016 - 27.06.2016
Musimy podjąć batalię o młodych, aby dać im fundamenty bardziej trwałe niż tylko jakieś sympatie polityczne, na których mogą się przecież zawieść. Musimy dać im Chrystusa, który jest jedynym pewnym kamieniem węgielnym ludzkiego życia, o czym mówił do młodych w Krakowie w 2006 r. Benedykt XVI.

13.06.2016 - 20.06.2016
Niech polskie szkoły będą ośrodkami, w których dzieci wychowuje się do prawdy, dobra i piękna – a zatem do wartości, których Stwórcą jest sam Pan Bóg.

06.06.2016 - 13.06.2016
Im więcej w nas będzie miłosiernej miłości do drugich, im bardziej autentyczna będzie nasza solidarność z innymi ludźmi, tym mocniejsza będzie nasza nadzieja, że Bóg w godzinę sądu okaże nad nami swoje miłosierdzie, przygarnie nas i powie: „Chodź, sługo dobry i wierny”.

30.05.2016 - 06.06.2016
Msza św. jest fascynującym spotkaniem z Chrystusem, który nam się daje, jest źródłem i szczytem chrześcijańskiego życia. Budujemy Kościół, będąc razem, a Eucharystia jest komunią. Jest doświadczeniem Kościoła, z którego On czerpie swoją moc.

23.05.2016 - 30.05.2016
Pragnienie Boga jest już formą modlitwy. Dlatego trudno powiedzieć w sposób ostateczny, że kto nie wierzy w Boga, to się nie modli, albo że jego modlitwa nie ma sensu. Może jest w kimś takim historia syna marnotrawnego, który odszedł, ale który – da Bóg – powróci. Tym bardziej, że Ojciec czeka ciągle na powrót...

16.05.2016 - 23.05.2016
Doświadczajcie wiary ludu Bożego, która potrafi zawstydzić i każe nieraz klęknąć, zwłaszcza wtedy, gdy ktoś mimo choroby, cierpienia, ubóstwa zawierza wszystko Chrystusowi.

02.05.2016 - 09.05.2016
W poezji Karola Wojtyły znajdziemy ciągłe wołanie o to, by sięgać do korzeni i do źródeł. To nie tylko kwestia wielkich wydarzeń czy szczególnych rocznic. Nasza codzienność powinna polegać na nieodrywaniu tego, co było, od tego, co jest i co będzie. Korzenie są po to, żeby dawały wzrost. Dlatego trzeba o nie dbać. I troszczyć o to, by to, co przekażemy przyszłym pokoleniom, było jak najbardziej szlachetne i czyste.

25.04.2016 - 02.05.2016
Chcemy wciąż pogłębiać świadomość , kim jesteśmy, jaka nas historia tworzyła i jakie na nas spoczywa wielkie zobowiązanie.

18.04.2016 - 25.04.2016
Ludzie starsi, dotknięci chorobą, cierpieniem mogą pokazać światu, że są mu potrzebni. Mogą udowodnić, że choć człowiek marnieje zewnętrznie, to wewnętrznie jest ciągle żywy i zawstydza tych, którzy uciekają od prawdy o ludzkim życiu. Osoby postawione na krawędzi życia mogą bardzo wiele dać światu, choćby dlatego, że są świadkami Chrystusa.

11.04.2016 - 18.04.2016
Dzisiaj chcemy do tych ich szczątków dotrzeć, odnaleźć je i pochować ze czcią, najwyższym szacunkiem i wdzięcznością. Bo wiemy, że za tymi ich materialnymi szczątkami kryje się jakieś wielkie moralne zobowiązanie wobec nas. Chcemy, aby to, dlaczego oni cierpieli, o co walczyli, za co w końcu oddali swoje życie, niekiedy podczas okrutnych tortur, stało się przesłaniem dla nas: by tych wartości bronić i przekazywać je następnym pokoleniom.

14.03.2016 - 21.03.2016
Krzyża Jezusa nie zrozumie się bez Jego miłości pełnej miłosierdzia. Czyli przebaczającej, przygarniającej nas do siebie, nawet w ostatniej chwili naszego życia, nawet w momencie ostatniego tchnienia. Odkrywajmy wielkość Bożej miłości do każdej i każdego z nas. Odkrywajmy swój los, los chrześcijanina złączony tak głęboko z losem Chrystusa. Pogłębiajmy własną wiarę, pogłębiajmy miłość, pełną wdzięczności do Boga, i nadzieję w zbawienie wieczne.

29.02.2016 - 07.03.2016
Nie ma dla człowieka nic wspanialszego, niż stać się na powrót Bożym dzieckiem, móc pokładać niezłomną ufność w Bogu i mieć pewność, że On nas kocha miłością bez granic.

22.02.2016 - 29.02.2016
Chcemy prosić Boga o trwałą prawość naszego myślenia oraz o odwagę działania, by nasze myśli i nasze czyny dokonywały się w Chrystusie, z Chrystusem i przez Chrystusa.

15.02.2016 - 22.02.2016
Radosne doświadczenie tego, że miłosierny Bóg stale nas kocha i nieustannie nam przebacza, musi być dla nas impulsem do tego, abyśmy i my byli miłosierni dla innych, abyśmy z całych sił naszego ducha realizowali hasło Roku Jubileuszowego: „Miłosierni jak Ojciec”.

01.02.2016 - 08.02.2016
Być chrześcijaninem to żyć rozumnie, według Bożego zamysłu, zgodnie z prawem naturalnym, przyznając każdemu prawo do życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

25.01.2016 - 01.02.2016
Chrystus jest naszym pokojem. Nie dajmy sobie tego pokoju wyrwać z naszych serc. Trwajmy w nadziei, że w przestrzeni publicznej będzie coraz więcej prawdy, coraz więcej chęci wzajemnego zrozumienia, miłości i miłosierdzia.

18.01.2016 - 25.01.2016
W imię naszego dziedzictwa duchowego, kształtowanego przez polskich bohaterów wiary, musimy każdego dnia uparcie i niezłomnie budować naszą codzienność na zasadach wynikających z Dekalogu.

4.01.2016 - 11.01.2015
Im więcej w nas będzie miłosiernej miłości do drugich, im bardziej autentyczna będzie nasza solidarność z innymi ludźmi, tym mocniejsza będzie nasza nadzieja, że Pan Bóg w godzinę sądu okaże nad nami swoje miłosierdzie, przygarnie nas i powie: „Chodź, sługo dobry i wierny”. Gdzie jest taka nadzieja, jest i radość w Panu.

28.12. 2015 - 04.01.2016
Co to znaczy dostrzec człowieka? To przede wszystkim mieć szeroko otwarte oczy i dostrzec ludzi, którzy potrzebują naszej pomocy, naszego serca, naszej życzliwości. Zdajemy sobie sprawę, jak wielu ludzi jest odciętych od dobra, od życzliwości, jak czekają na czyjeś dobre słowo, na odwiedziny, życzliwy gest. Dlatego mamy być wrażliwi na drugiego człowieka.

07.12. 2015 - 14.12.2015
„Wyobraźnia miłosierdzia”, do której wzywał nas św. Jan Paweł II, musi znajdować każdego dnia bardzo konkretną treść w postaci naszych czynów miłosierdzia: wobec głodnych, spragnionych, wobec chorych, których nawiedzimy; strapionych, których pocieszymy; wobec krzywdzących nas, których z cierpliwością będziemy znosić; wobec winnych, którym z serca przebaczymy.

23.11.2015 - 30.11.2015
Chrystus ciągle przychodzi do nas i chce nas przemienić. Chce, żeby naturalne i tkwiące w nas zdolności znalazły swój wyraz - tak piękny i pociągający - aby dla innych stały się znakiem: oto Pan jest pośród nas. Czeka i wzywa.

16.11.2015 - 23.11.2015
Kochajcie Boga całym swoim sercem ze wszystkich swoich sił i całą swoją duszą. Tylko ten, kto jest w stanie oddać swoje życie za innych, jest prawdziwym przyjacielem drugiego. Ale wzorem najwyższym tego ukochania całkowicie, jest On, Jezus Chrystus.

09.11.2015 - 16.11.2015
Trzeba nam nieustannego nawracania i powrotu do Boga, który jest miłością. Trzeba nam nieustannego nawracania, by w drugim człowieku, zawłaszcza słabszym i bezbronnym, dostrzec brata, któremu musimy okazać pomoc.

2.11.2015 - 09.11.2015
Z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna, przechodzi ten szczególny, zbiorowy obowiązek - by Polski strzec. A jeśli trzeba - oddać życie, jak owe kamienie rzucane na szaniec. W świetle tej szczególnej sztafety pokoleń, tego dziedzictwa, które przechodzi jako skarb najświętszy, trzeba zrozumieć kolejne po 1918 r. zmagania o Ojczyznę.

19.10.2015 - 26.10.2015
Uznając w pokorze naszą małość, pozostaje nam bezgraniczne zaufanie do Ojca. Na tym polega prawdziwie chrześcijańska postawa, której naucza nas Chrystus.

10.08.2015 - 17.08.2015
Cud nad Wisłą to cud polskiego oręża, polskiego patriotyzmu, geniuszu dowódców - ale także wydarzenie, które wpisuje się w wielkie zmaganie o prawdę o życiu. W to zmaganie jest wpisany los Polski, ale też każdego z nas.

03.08.2015 - 10.08.2015
Pielgrzymka to żywe doświadczenie Kościoła jako wspólnoty braci i sióstr, kiedy trzeba sobie nawet zawiązywać bolesne rany na nogach, utrudzonych nieraz wielokilometrowymi marszami. Niech ten czas będzie czasem pięknym, czasem radości, czasem Kościoła, czasem naszej wiary.

27.07.2015 - 03.08.2015
Sługa Boży ks. Tadeusz Burzyński uczy nas, co znaczy Bóg, co znaczy człowiek, który ceni swój honor, i jak świętą rzeczą jest Ojczyzna. Jest też świadectwem tego, że dla Ojczyzny nie ma rzeczy, której by nie należało oddać.

20.07.2015 - 27.07.2015
Niech coraz bardziej powszechne staje się przekonanie, że małżeństwo i rodzina wyjdą zwycięsko z konfrontacji ze współczesnymi zagrożeniami jedynie wtedy, gdy okażą się „Bogiem silne”.

13.07.2015 - 20.07.2015
Młodzi mają prawdziwą, autentyczną wrażliwość na wartości. Chcą o nich słyszeć i chcą widzieć świadków – wartości, historii, Ojczyzny, za którymi pójdą.

06.07.2015 - 13.07.2015
Dziś mało mówi się o ludziach kierujących się rozsądkiem czy rozumem. Ważne są emocje. Jednak wielkość człowieka to nie emocje, a rozum. Który widzi i wybiera. I jest jeszcze sumienie. Jeśli się je wyłączy, jesteśmy niczym lemingi, nie potrafimy ocenić odległości, jaka nas dzieli od celu. I możemy się utopić.

29.06.2015 - 06.07.2015
Poznanie Chrystusa jest kluczem otwierającym nas na miłość – na najwspanialsze doświadczenie, jakie może stać się udziałem człowieka. Jest to doświadczenie, które przemienia i uszlachetnia, pozwalając osiągnąć pełnię człowieczeństwa.

22.06.2015 - 29.06.2015
Prawda domaga się, aby ją uczciwie zgłębiano i przekazywano dalej, odrzucając wszelkie kłamstwa, półprawdy i manipulacje. Miłość domaga się, aby dawano jej odpowiedź w postaci miłości - rzetelnej, uczciwej, bezinteresownej, ofiarnej.

08.06.2015 - 15.06.2015
Chrystus i Jego miłość do nas to jedyny ratunek i prawda, dlatego powinniśmy budować nasze życie na miłości, takiej, jakiej nauczył nas Jezus, również przez swój krzyż.

01.06.2015 - 08.06.2015
Nie ma przyszłości Polski bez zdrowej i silnej rodziny. Jak pisał św. Jan Paweł II Wielki w „Liście do rodzin”, rodzina pozostaje pierwszą droga Kościoła. Jest ona centrum I sercem cywilizacji miłości. Rodzina Bogiem silna staje się siłą człowieka i mocą całego narodu.

11.05.2015 - 18.05.2015
Najlepszą szkołą wierności i zdolności do poświęceń jest małżeństwo i rodzina. Życie w małżeństwie jest ciągłym dawaniem siebie drugiej osobie. Tutaj jest więc szkoła pełni człowieczeństwa.

27.04.2015 - 04.05.2015
Chrystus ciągle przychodzi do nas i chce nas przemienić. Chce, żeby naturalne i tkwiące w nas zdolności znalazły swój wyraz - tak piękny i pociągający - aby dla innych stały się przemożnym znakiem: oto Pan jest pośród nas. Czeka i wzywa.

07.04.2015 - 13.04.2015
Niech prawda o Bożym Miłosierdziu stanie się tak ważną dla świata iskrą, która pokaże, jak wielki, jak nieogarniony jest płomień miłości Boga, objawionej nam w Jezusie Chrystusie i ciągle czekającej na to, by nasze serca, zimne jak lód, w tej miłości się ogrzały.

30.03.2015 - 6.04.2015
Na Święta Zmartwychwstania Pańskiego 2015 r. życzę Wam z całego serca, aby Wasze spojrzenie było skierowane ku górze, „gdzie przebywa Chrystus”.

23.03.2015 - 30.03.2015
Uczyć się bycia chrześcijaninem trzeba razem ze świętymi, którzy pokazują i rozświetlają drogę ku Bogu.

16.03.2015 - 23.03.2015
Tam, gdzie człowiek wraca do siebie, tam może odnaleźć Pana Boga. Może tam także - dzięki Panu Bogu - odnaleźć prawdę o sobie, którą możemy odczytać jedynie w świetle śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa.

09.03.2015 - 16.03.2015
Poznać Ojca - to znaczy Go uwielbić. Poznać Ojca - to znaczy zrozumieć, że On jest miłością bezgraniczną, którą kochał swego Jednorodzonego Syna miłością tak wielką, że tego Syna wydał za zbawienie świata.

23.02.2015 - 02.03.2015
Polska potrzebowała właśnie takich synów i córek, niezłomnych aż do końca i mających nadzieję wbrew nadziei.

16.02.2015 - 23.02.2015
Idźmy za Chrystusem, który nas do Boga przyprowadza!

09.02.2015 - 16.02.2015
Ludzie od wieków, nieustannie, stają wobec Jego zbawczego orędzia, w które muszą najpierw uwierzyć, a następnie z pokorą i wdzięcznością przyjąć. Oto wielkie dzieło zbawienia, przed którym stoimy w tym świętym czasie łaski i nawróce­nia.

02.02.2015 - 09.02.2015
Przyjąć światłość i opowiedzieć się jednoznacznie właśnie za Nim to jednoznacznie opowiedzieć się za Bogiem i być Mu posłusznym aż do końca.

26.01.2015 - 02.02.2015
Dziś dziękujemy wszystkim, którzy uwierzyli. Gdy staniemy przed Chrystusem, okaże się, ile dla poszczególnych osób, ile dla Kościoła, znaczyły i nadal znaczą te codziennie potwierdzane słowa, by być czystym, ubogim tak jak Chrystus.

12.01.2015 - 19.01.2015
Pokój ludziom, narodom i państwom przywrócimy nie zaklęciami, ale poprzez uznanie Boga, który jest miłością.

05.01.2015 - 12.01.2015
Bóg-człowiek okazał swą solidarność z nami, aby ludzie, kochając się nawzajem, byli solidarni z Bogiem.

29.12.2014 - 05.01.2015
Obowiązkiem moralnym każdego z nas jest iść za tym, co dobre, podążać za prawdą i odrzucać zło.

08.12.2014 - 15.12.2014
W te zbliżające się święta trzeba ogrzewać innych. Swoją dobrocią, swoją miłością, ale także swoją mądrością.

01.12.2014 - 08.12.2014
Wokół nas jest wiele dobra. Ono jest, i jest udziałem całych społeczeństw dzięki temu, że tylu ludzi ofiarnie wierzy w Chrystusa, swoim życiem pokazując, co znaczy naprawdę i do końca miłować Boga.

17.11.2014 - 24.11.2014
Do królestwa Chrystusa należą ci, którzy uwierzyli, że Nauczyciel z Nazaretu jest Synem Bożym, Odkupicielem świata i Zbawicielem człowieka.

10.11.2014 - 17.11.2014
Sens społeczny ludzkiego życia przejawia się najpierw i najbardziej głęboko w życiu małżeńskim, życiu rodzinnym, ludzkich przyjaźniach, ludz­kiej prawdziwej człowieczej odpowiedzialności za drugiego człowieka.

03.11.2014 - 10.11.2014
Po której stronie jesteśmy, gdy chodzi o wolność? Czy pośród tych, którzy nie dopłacają, czy pośród tych, którzy muszą nadpłacić? Żeby bilans wychodził na tyle pozytywny, by Polska trwała i nie uległa.

27.10.2014 - 03.11.2014
Uroczystość Wszystkich Świętych mówi o zwycięstwie Chrystusowej miłości. Ona bowiem tym wszystkim, którzy w nią uwierzyli, daje życie wieczne.

20.10.2014 - 27.10.2014
Wiara jest decyzją, która jest możliwa dzięki wolności. Wiara jest przede wszystkim decyzją, aby być z Chrystusem i za Nim podążać.

13.10.2014 - 20.10.2014
Niekiedy ulegamy współczesnej modzie filozoficznej (...) że to człowiek tworzy prawdę i próbuje do niej dostosować odpowiednie modele życia.

06.10.2014 - 12.10.2014
Boże Słowo, które jest i działa, które z taką mocą głoszone jest przez Święty, Katolicki Apostolski Kościół, będące często znakiem sprzeciwu dla współczesnego świata.

29.09.2014 - 06.10.2014
Wspierajcie wielkie zmaganie o prawdę modlitwą różańcową odmawianą codziennie - osobiście, w rodzinach, najrozmaitszych wspólnotach budowanych na fundamencie wiary i miłości. To prawdziwy oręż w naszych dłoniach. Mając ten oręż, okażcie, że jesteście prawdziwą „solą ziemi”.

22.09.2014 - 29.09.2014
17 września 1939 roku przyszło do nas zło w postaci systemu opartego na perfidnym kłamstwie. To zło panoszyło się bezkarnie aż do 1989 r. Powoli się z tego dźwigamy. Wydaje się, że zaczynamy odnosić zwycięstwo w bitwie o pamięć, ale ciągle jeszcze przegrywamy bitwę o prawe sumienia.

15.09.2014 - 22.09.2014
Współczesny świat tak się zmienia, iż chciałby doprowadzić do zniknięcia Krzyża z przestrzeni publicznej Europy i Polski. Ale prawdą jest także to, że kiedyś skończy się świat, który walczy z Krzyżem, a Krzyż będzie trwał.

08.09.2014 - 15.09.2014
Nie ma nic wspanialszego dla dziecka, gdy w oczach matki dostrzega matczyną dumę z jego osiągnięć. Nie ma nic bardziej radosnego dla każdego, kto staje przed Obliczem Jasnogórskiej Pani i w głębi swej duszy słyszy Jej słowa: byłeś naprawdę wierny mojemu Synowi!

01.09.2014 - 08.09.2014
Nie ma nic bardziej radosnego dla każdego, kto staje przed Obliczem Jasnogórskiej Pani i słyszy Jej słowa: byłeś naprawdę wierny mojemu Synowi!

18-25.08.2014
Pielgrzymka na Jasną Górę to zdążanie do miejsca, w którym, jak powiedział św. Jan Paweł II, zawsze byliśmy wolni.

11-18.08.2014
Zmiany na dobre, one zaczynają się w sercu kobiety, w jej zatroskaniu o siebie, o małżeństwo, rodzinę. Kobieta w swoim powołaniu jest istotą, która bardziej niż mężczyzna jest dla innych.

04-11.08.2014
Cud nad Wisłą to cud polskiego oręża, polskiego patriotyzmu, geniuszu dowódców – ale także wydarzenie, które wpisuje się w wielkie zmaganie o prawdę o życiu. W to zmaganie jest wpisany los Polski, ale też każdego z nas.

28.07-04.08.2014
Nikt w naszej ojczyźnie nie może się czuć poniżony, dlatego że wierzy w Chrystusa. O to trzeba się upominać.

Tagi:
abp Marek Jędraszewski Myśl na tydzień

Bóg, honor, Ojczyzna

2018-09-01 20:43

Joanna Folfasińska | Archidiecezja Krakowska

W 79. rocznicę wybuchu II wojny światowej w Katedrze na Wawelu metropolita krakowski Marek Jędraszewski przewodniczył Mszy św. i modlił się za naszą Ojczyznę.

Joanna Adamik/Archidiecezja Krakowska

II wojnę światową rozpoczęły naloty na bezbronne miasto Wieluń o godzinie 4.40. Najeźdźcy, za pomocą terroru, chcieli osiągnąć efekt podobny do hiszpańskiej Guerniki, wzbudzając lęk i strach ludności cywilnej. Zbombardowano domy, synagogę, kościół i szpital. Zginęło około 1000 osób.

– Nad polskim niebem górowały czarne krzyże Luftwaffe. Owe czarne krzyże były uproszczeniem hitlerowskiej swastyki (…) To jeden z symboli tego, co wydarzyło się 1 września 1939 roku.

Drugim symbolem była heroiczna obrona Westerplatte. Polscy żołnierze bronili się przez 7 dni. Ich bohaterstwo stało się natchnieniem dla innych. Polscy celnicy i kolejarze uniemożliwili okupantom zdobycie mostów w Tczewie, a pracownicy Poczty Gdańskiej bronili honoru polskiego urzędnika, chcąc do końca służyć społeczeństwu.

– Polska stała się pierwszą ofiarą dwóch antychrześcijańskich systemów totalitarnych: hitlerowskiego, nazistowskiego zachodu i sowieckiego wschodu.

Arcybiskup przypomniał o układzie Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939, który był czwartym rozbiorem Polski, a także o postawie aliantów, którzy nie powiadomili o nim władz naszego kraju.

– Zostaliśmy sami. Wydano nas na wyniszczenie totalitarnym ustrojom (…) Naród polski, jako podmiot własnej kultury, tradycji, historii i dumy, miał przestać istnieć. Polacy mieli zostać niewolnikami rasy panów.

Mimo klęski kampanii wrześniowej, Polacy zaczęli tworzyć struktury podziemnego państwa, mające zabezpieczyć dalsze trwanie narodu i zorganizowali zbrojny opór przeciwko okupantom. Wybuch II wojny światowej był swoistą szkołą dla pierwszego pokolenia Polaków, urodzonych w wolnej, niepodległej Polsce. Ich postawa świadczyła o głębokim patriotyzmie i miłości do Ojczyzny na wzór powstańców styczniowych. Hierarcha przypomniał stwierdzenie szefa Kedywu płk. Józefa Rybickiego, który mówił, że patriotyzmu nie uczono w szkołach II RP, tylko nim oddychano. Zacytował fragment „Elegii o chłopcu polskim” K. K. Baczyńskiego: „I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią, w noc”, podkreślając, że trafnie charakteryzuje on postawę młodych ludzi Pokolenia Kolumbów, którzy niestrudzenie bronili wolności swojej Ojczyzny.

– Odarto ciebie z dzieciństwa i radości wieku młodzieńczego. Zostałeś skazany, by walczyć.

Arcybiskup wspomniał, że kiedy Stanisław Pigoń dowiedział się o tym, że Krzysztof Kamil Baczyński poszedł do pionu dywersji AK, powiedział do swojego kolegi, profesora Kazimierza Wyki: „Cóż, należymy do narodu, którego losem jest strzelać do wroga brylantami”. Metropolita krakowski zwrócił uwagę, że takimi brylantami byli: Krzysztof Kamil Baczyński, Tadeusz Gajcy, Wacław Bojarski, Andrzej Trzebiński, Zdzisław Ludwik Stroiński, Bronisław Onufry Kopczyński, Wojciech Mencel, Krystyna Krahelska, Teresa Bogusławska, Józef Andrzej Szczepański. Do tego pokolenia należał również Karol Wojtyła, który podczas okupacji angażował się w działalność teatralną, recytował utwory polskich romantyków, tworząc tym samym nowe pokolenie ludzi wysokiej kultury, którzy wiedzieli, że trzeba wziąć na siebie odpowiedzialność za los narodu.

Kończąc homilię, arcybiskup podkreślił, że 35 lat po zakończeniu wojny, 26 sierpnia 1980 roku, na Jasnej Górze, Prymas Wyszyński mówił o niezbędności suwerenności narodowej, moralnej, społecznej, kulturalnej i ekonomicznej.

– Dzisiaj jesteśmy świadkami wielu wysiłków, aby „Polska była Polską”. Są one spłatą tej wysokiej ceny krwi żołnierzy września 1939 roku i tego Pokolenia Kolumbów, prawdziwych brylantów, które szły na szaniec, aby bronić honoru Polski (…) Trzeba służyć Polsce uczciwie i do końca, budując jej dobrą przyszłość.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kościół katolicki na Litwie przed wizytą Franciszka

2018-09-21 12:17

Irena Mikłaszewicz / Wilno (KAI)

W sobotę rano papież Franciszek przybędzie do Wilna, w ramach swej wrześniowej pielgrzymki do Krajów Bałtyckich. Na Litwie będzie przebywać 22 i 23 września, a następnie uda się na Łotwę i do Estonii. Z tej okazji publikujemy obraz Kościoła na Litwie, prezentujący jego działalność, wyzwania i problemy z jakimi się zmaga.

rh2010/Fotolia.com

Przygotowania do wizyty

Na spotkanie z papieżem w Wilnie i Kownie zarejestrowało się już ponad 200 tys. osób. Organizatorzy zapewniają, że można będzie też trafić do sektorów bocznych bez rejestracji, a zobaczyć papieża na trasie przejazdu w Wilnie i w Kownie.

W księgarniach pojawiało się dużo książek ze zdjęciem Franciszka: to jego encykliki, przemówienia, wywiady z nim. Na portalach katolickich i w niedzielnych kazaniach przytaczane są fragmenty katechez Franciszka. Od 18 sierpnia do 16 września w wileńskiej katedrze prowadzony jest cykl niedzielnych wykładów o papieżu, transmitowany też w programie Litewskiego Radia „Kultura“.

Wizyta papieża Franciszka nie wzbudza takich emocji i kontrowersji, jak jego poprzednika Jana Pawła II przed 25 latami. Wówczas lewicowe media pytały, ile taka wizyta będzie kosztować kraj pogrążony w kryzysie transformacji ustrojowej. Dziś koszty organizacji pielgrzymki papieskiej nie wzbudzają już emocji.

Odbyła się pierwsza tura szkoleń dla 500 wolontariuszy w Kownie, 8 września kolejnych pół tysiąca osób weźmie udział w analogicznych szkoleniach w Wilnie. Warto zaznaczyć, ze zainteresowanie było olbrzymie: napłynęło ponad 1800 zgłoszeń na wolontariuszy, organizatorzy wybrali tysiąc. Wolontariuszy czeka praca kilka dni przed przybyciem papieża i kilka dni po jego wyjeździe.

Kościół robi bardzo wiele, aby wzbudzić zainteresowanie społeczeństwa litewskiego tą wizytą. Z nadzieją, że zaowocuje ona nadzieją, do czego nawiązuje zresztą oficjalne hasło papieskiej wizyty: „Jezus Chrystus naszą nadzieją“.

Litwinom chodzi nie tylko o nadzieję w znaczeniu transcendentalnym, ale i o nadzieję, że da się żyć godnie we własnym kraju. Bo przecież Litwa przoduje w Europie pod względem emigracji. Większość jest przekonana, że nie można tu na życie godne zarobić. Poza granicą ubóstwa, która wynosi 307 euro na osobę, znajduje się 23 proc. ludności. Na dodatek ludności, której liczba z każdym kolejnym rokiem się kurczy...

Nadziei na Litwie naprawdę potrzeba. I takie jest główne oczekiwanie związane z wizytą Franciszka.

Nieco historii: Represje i prześladowania

Zakończenie II wojny światowej nie było dla Litwy i sąsiednich państw bałtyckich Łotwy i Estonii powiewem wolności, tylko powrotem w objęcia groźnego sąsiada – ZSRR, „bratniego uścisku” którego bałtyckie narody doświadczyły już w latach 1940 – 1941. Za jednego z najgroźniejszych wrogów systemu radzieckiego uznano Kościół katolicki, do którego na Litwie należało ponad 80 procent mieszkańców republiki. Była to jedyna w ZSRR republika, w której dominowali katolicy. Kościół cieszył się ogromny autorytetem w społeczeństwie, co władzom sowieckim utrudniało podporządkowanie go własnym interesom, jak i fakt, że podlegał Stolicy Apostolskiej.

Walka o ”rząd dusz” trwała aż do rozpadu systemu komunistycznego i ZSRR w 1990 roku. Była prowadzona różnymi metodami: w czasach stalinowskich represjonowano ponad 360 księży z 1200 pełniących posługę. W 1944 r. aresztowano biskupów, na wolności pozostawał tylko jeden. Podczas „odwilży” po śmierci Stalina, z łagrów wracali uwięzieni kapłani, ale za czasów Chruszczowa rozpętano masową akcję ateizacji społeczeństwa: od przedszkoli po instytucje naukowe. Księży masowo wciągano w „walkę o pokój”, organizując kongresy przedstawicieli różnych związków wyznaniowych, na których przyjmowano deklaracje skierowane przeciwko wyścigowi zbrojeń i demaskowano politykę imperializmu.

Za najbardziej „reakcyjny” element w Kościele katolickim uznano zakonników i zakonnice. Wspólnoty zakonne stanowiły w pojęciu radzieckich urzędników formacje antyspołeczne, nie mające prawa do istnienia. Pierwsza próba zlikwidowania klasztorów nastąpiła w latach 1940-1941, kiedy znacjonalizowano budynki klasztorne i mienie zakonów. Po wkroczeniu w 1944 r. Armii Czerwonej na teren Litwy rozpoczął się nowy etap prześladowań: wojsko zajmowało klasztory, konfiskując zapasy żywności. Na początku 1947 roku opracowano szczegółowy plan likwidacji zakonów na Litwie, zgodnie z którym należało pozostawić dla każdego zgromadzenia tylko po jednym klasztorze. Zakonnicy mieli tworzyć „kolektywy produkcyjne”, które społeczno-użyteczną pracą zarabiałyby na własne utrzymanie.

Proces ten trwał do lipca 1948 roku, kiedy to po przyjęciu rzez Radę Ministrów Litewskiej SRR uchwały o trybie nacjonalizacji domów modlitewnych i klasztorów, przystąpiono do akcji całkowitej likwidacji zakonów. Księża zakonni musieli „dobrowolnie” złożyć rezygnację na ręce Pełnomocnika ds. Kultów z przynależności do zakonu i przejść do diecezji. Według danych z 1959 roku na Litwie posługę w parafiach pełniło 53 kapłanów zakonnych. Włączali się oni także aktywnie w formację członkiń zakonów i zgromadzeń zakonnych żeńskich, które zostały zlikwidowane całkowicie. Zakonnice miały odtąd prowadzić życie „świeckie”, szukając mieszkania i pracy na własną rękę.

Likwidacja zgromadzeń żeńskich odbywała się w zawrotnym tempie, litewski pełnomocnik w piśmie z 27 sierpnia 1948 roku do władz moskiewskich donosił: „24 sierpnia br. prowadzono pracę zgodnie z powziętym planem i w ciągu dnia w Kownie żeńskich klasztorów nie zostało”. W październiku 1949 r. litewski pełnomocnik pisał, że nastąpiła „samolikwidacja” zakonów i zgromadzeń zakonnych, kościoły żeńskich zgromadzeń zamknięto, a męskich - większość zamknięto, niektóre pozostawiono, jako parafialne. Likwidacja legalnej działalności zgromadzeń zakonnych, jaka nastąpiła w okresie stalinowskim nie oznaczała, że życie zakonne przestało istnieć. Rozproszone zakonnice katechizowały, pomagały na plebaniach, pracowały tak jak osoby świeckie w placówkach zdrowia czy w oświacie. Kapłani prowadzili dla nich dni skupienia i rekolekcje i nawet mimo trudnych warunków wszystkie zgromadzenia zakonne żeńskie prowadziły formację nowicjuszek.

Rozproszone i ukryte życie zgromadzeń zakonnych próbowano kontrolować. Już w 1951 roku litewski pełnomocnik ds. kultów na polecenie z Moskwy miał ustalić, czym się zajmują byli członkowie zakonów i zgromadzeń zakonnych. Okazało się, że zadanie to jest trudne do wykonania, ponieważ zakonnice, pracując jako osoby świeckie, ukrywały przed obcymi informację o swej przynależności do zakonów. Nieraz pełniły odpowiedzialne funkcje w placówkach oświatowych i nawet były nagradzane za dobrą pracę. Stan taki trwał do momentu, aż władze nie ustaliły tożsamości sióstr. Wiele z nich w ukryciu prowadziło katechizację, przygotowywało dzieci do I Komunii św., było organistkami. Niezależnie od pracy, jaką wykonywały, szerzyły wiarę, a właśnie likwidacja zgromadzeń miała na celu zanik życia religijnego w społeczeństwie radzieckim. Można więc stwierdzić, że ukryte życie zakonne przyczyniało się do zachowania wiary w społeczeństwie poddawanemu ateistycznej indoktrynacji.

Jednym z pierwszych posunięć władz radzieckich było zamykanie seminariów duchownych: na początku 1945 roku zamknięto seminaria w Wilnie i Telszach, po wojnie nie wznowiło działalności seminarium w Wyłkowyszkach (Vilkaviškis). Zezwolono tylko na działalność jednego – Kowieńskiego Seminarium Duchownego, które miało kształcić księży dla całej Litwy. Liczbę kleryków w tym seminarium sukcesywnie władze sowieckie ograniczały: pod koniec lat 40. do 150 kleryków, a od lat 60. do 25. Każdy kandydat musiał uzyskać zgodę na studia w seminarium z urzędu Pełnomocnika ds. Kultów Religijnych, który służył jako przykrywka dla służb specjalnych. Na przykład, w roku 1959 złożono 35 podań o przyjęcie na pierwszy rok, pozwolenie uzyskało tylko 13 chłopców, z których trzech odrzuciło kierownictwo seminarium. Zaostrzenie rekrutacji miało doprowadzić do „naturalnego” zaniku duchowieństwa katolickiego na Litwie. W 1961 r. komunistyczne władze litewskie zamierzały nawet zrezygnować z przyjmowania kandydatów do seminarium, ale pod presją argumentów pełnomocnika, że mogłoby to wywołać niezadowolenie wśród wierzących, nabór ograniczono do pięciu osób. Dopiero lata 80. i radziecka „pierestrojka” pozwoliły na zwiększenie liczby kleryków.

Momentem zwrotnym w powojennej historii Kościoła katolickiego na Litwie był rok 1988: w kwietniu podczas wizyty „ad limina“ biskupów Litwy do Watykanu bez uprzedniego uzgodnienia z władzami sowieckimi, nowym przewodniczącym Konferencji Episkopatu Litwy został administrator diecezji koszedarskiej bp Vincentas Sladkevičius (1920 -2000). Jeszcze w 1957 roku otrzymał on od papieża Pius XII nominację na biskupa pomocniczego „sedi datus“ diecezji koszedarskiej i został potajemnie wyświecony przez bp. Tofiliusa Matulionisa na plebanii w Birsztanach. Władze sowieckie nie zezwoliły Sladkevičiusowi na pełnienie obowiązków biskupa, do 1959 r. mieszkał w prywatnym mieszkaniu, był stale nękany przez KGB, wiosną 1959 r. został zesłany do rejonu birżańskiego. Dopiero w 1982 r. wrócił do diecezji, jako administrator apostolski, popierał nielegalne wydawanie „Kroniki Kościoła Katolickiego na Litwie“, udzielał święceń kapłańskich księżom, którzy ukończyli nielegalne seminarium, za okazaną niezłomną postawę duchową papież Jan Paweł II w maju 1988 r. nadał mu godność kardynała.

3 sierpnia 1988 r. w Kownie do ponad 250 księży kardynał V. Sladkevičius wygłosił przemówienie, w którym potępił politykę wyznaniową władz i ogłosił, że odtąd hierarchowie Kościoła Katolickiego będą sprawami Kościoła zarządzać bez uzgadniania swych decyzji z władzami, które tylko będą informowane o dokonanych zmianach w parafiach czy w instytucjach kościelnych. Jesienią tego roku wiernym została zwrócona Katedra i kościół św. Kazimierza w Wilnie. W 1989 r. Jan Paweł II mianował bp. Sladkevičiusa arcybiskupem kowieńskim. Rządził nią do 1995 r., kiedy to, z powodu choroby, złożył rezygnację z urzędu. Był jednym z największych autorytetów moralnych na Litwie. Podczas burzliwego okresu przemian społecznych w latach 1988 -1990 jednoznacznie wypowiadał się za wolnością Kościoła i narodu.

Kościół katolicki na Litwie dzisiaj

Odzyskanie przez Litwę niepodległości w 1990 r. zagwarantowało pełnię wolności religijnej, znormalizowało stosunki między państwem a związkami religijnymi, pozwoliło też na uporządkowanie granic diecezji Kościoła katolickiego na Litwie, tak aby pokrywały się one z granicami państwa. Dekretem z 19 grudnia 1991 r., ogłoszonym w Wigilię Bożego Narodzenia, papież Jan Paweł II utworzył w obecnych granicach Republiki Litewskiej dwie prowincje kościelne: wileńską i kowieńską. Miało to ogromne znaczenie, ponieważ Litwini od lat zabiegali o uregulowanie granic archidiecezji wileńskiej. Stolica Apostolska, która nigdy nie uznała aneksji krajów bałtyckich do ZSRR, zwlekała z reorganizacją granic tej podzielonej między Polskę, Białoruś i Litwę archidiecezji, do momentu rozpadu ZSRR. W 1997 r. utworzono nową diecezję szawelską jednocześnie korygując granice innych diecezji metropolii kowieńskiej. Obecnie prowincja wileńska obejmuje archidiecezję wileńską, diecezje poniewieską i koszedarską; metropolię kowieńską zaś tworzą archidiecezja kowieńska, diecezje wylkowyska, szawelska i telszewska.

Biskupi i diecezje

Pierwszym metropolitą wileńskim został mianowany bliski współpracownik Jana Pawła II w Watykanie abp Audrys Juozas Bačkis (ur. w 1937 r., swięcenia kapłańskie przyjął w 1961 r., biskupie w 1988 r., w 2001 r. został podniesiony do godności kardynalskiej, od 20013 r. emeryt).

W 2013 roku metropolitą wileńskim został arcybiskup Gintaras Grušas, ur. 1961 r. w Waszyngtonie, który dorastał w rodzinie litewskich emigrantów i był zaangażowany w działalność litewskich środowisk katolickich na wychodźstwie. Zanim wstąpił do seminarium skończył studia matematyczne i informatyczne na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles a także pracował w IBM. Studia teologiczne podjął na franciszkańskim uniwersytecie w Steubenville w Ohio. Później dwa lata spędził na studiach w Rzymie, w Papieskim Kolegium św. Bedy. W 1992 r. w Wilnie uzyskał święcenia diakonatu i został mianowany sekretarzem generalnym Komitetu do spraw Podróży Duszpasterskiej Jana Pawła II na Litwę. Wrócił do Rzymu, gdzie – przebywając w litewskim Kolegium św. Kazimierza – kontynuował studia i uzyskał stopień licencjata teologii na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu. 25 czerwca 1994 r. w archikatedrze wileńskiej uzyskał święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Audrysa Juozasa Bačkisa. W tym samym roku został wybrany na sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Litwy. W 1997 r. wrócił do Rzymu na Uniwersytet św. Tomasza, gdzie w 2001 r. uzyskał stopień doktora prawa kanonicznego. W latach 2001-2003 był rektorem Seminarium Duchownego św. Józefa w Wilnie, gdzie wykładał prawo kanoniczne. 2 lipca 2010 r. papież Benedykt XVI mianował go ordynariuszem polowym. Ks. G. Grušas otrzymał sakrę biskupią 4 września 2010 r. w archikatedrze wileńskiej. 5 kwietnia 2013 r. papież Franciszek mianował biskupa Grušasa arcybiskupem metropolitą wileńskim.

Metropolitą kowieńskim mianowano kardynała Vincentasa Sladkevičiusa, a jego następcą został w 1996 r. Bp Sigitas Tamkevičius SJ, ur. w 1938 r., święcenia kapłańskie przyjął w 1962 r. W latach sowieckich więzień łagrów, redagował „Kronikę Kościoła Katolickiego“, pismo nielegalne rozpowszechniane na Zachodzie i ukazujące realną sytuację wierzących w ZSRR, od 1990 r. był rektorem Seminarium Duchownego w Kownie, w 1991 r. konsekrowany na biskupa pomocniczego archidiecezji kowieńskiej, w latach 1996-2015 arcybiskup metropolita kowieński, obecnie na emeryturze.

W 2015 r. metropolitą kowieńskim został mianowany abp Longinas Virbalas SJ, ur. w 1961 r., święcenia kapłańskie przyjął w 1991 r., wyjechał na studia do Rzymu, gdzie w 1994 r. w uzyskał tytuł lic.teologii. Należy do Towarzystwa Jezusowego. W latach 2005 -2008 był pomocnikiem sekretarza Konferencji Episkopatu Litwy, w 2013 r. otrzymał święcenia biskupie i został ordynariuszem diecezji poniewieskiej, w 2015 r. – arcybiskupem metropolitą kowieńskim.

Odejście na emeryturę kard. A.J.Bačkisa, metropolity wileńskiego, i abp. S. Tamkevičiusa, metropolity kowieńskiego, w ocenie litewskich badaczy historii Kościoła katolickiego, zakończyło etap odbudowy struktur kościelnych, rozliczenia z sowieckim dziedzictwem i rozpoczyna nowy okres działań Kościoła, który pod przewodnictwem nowego pokolenia biskupów musi zmierzyć się z wyzwaniami współczesnej epoki sekularyzacji.

Obecnie Kościół katolicki na Litwie liczy 10 biskupów czynnych i 7 emerytowanych. Wszyscy ordynariusze diecezji są dobrze wykształceni, znają języki obce, mają doświadczenia powszechnego Kościoła, potrafią sprostać współczesnym wyzwaniom.

Archidiecezja wileńska poza metropolitą abp. Grušasem ma dwóch biskupów pomocniczych. Są to bp Arūnas Poniškaitis, ur. w 1966 r., i bp Darius Trijonis, ur. 1973 r. Archidiecezja liczy 95 parafii, posługuje tu ponad 190 księży, dziala 11 kongregacji i zakonow męskich oraz 25 żeńskich, do ktorych należy ponad 160 sióstr.

W archidiecezji kowieńskiej – poza ordynariuszem abp. Longinasem Virbalasem - biskupem pomocniczym został niedawno Algirdas Jurevičius, którego ingres odbył się 19 sierpnia br. Algirdas Jurevičius, ur. w 1972 r. w Jewju (Vievis). Od 2004 r. był wikariuszem generalnym diecezji koszedarskiej, wykładowcą Seminarium Duchownego św. Józefa w Wilnie. W latach 1998–2008 był notariuszem procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego arcybiskupa Teofila Matulionisa, a w 2017 r. został mianowany postulatorem jego procesu kanonizacyjnego. Archidiecezja liczy 92 parafie, ponad 100 księży diecezjalnych i 21 zakonnych, na terenie archidiecezji są 4 zgromadzenia męskie i 13 kongregacji żeńskich, do których należy ponad 170 sióstr.

Ordynariuszem diecezji telszewskiej jest bp Kęstutis Kėvalas, ur. w 1972 r. w Kownie. W diecezji posługuje 133 księży diecezjalnych i 15 zakonnych, jest 151 parafia, kilka kongregacji zakonnych męskich i żeńskich.

Diecezją wyłkowyską od 2002 r. kieruje bp Rimantas Norvila, ur. w 1957 r. w Kownie. Diecezja liczy 104 parafie, posługuje tu ponad 120 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezją szawelską kieruje bp Eugenius Bartulis, ur. w 1949 r. Diecezja liczy 70 parafii, w których posługuje ponad 60 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezja poniewieską zarządza bp Linas Vodopjanovas OFM, ur., w 1973 r. w Neryndze, który jest franciszkaninem. Diecezja liczy 111 parafii, ponad 90 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezją koszedarską rządzi bp Jonas Ivanauskas, ur. w 1960 r. w Kownie, który z ramienia Konferencji Episkopatu Litwy przewodniczy Radzie ds. Kontaktów z Episkopatem Polski. Diecezja liczy 68 parafii, ponad 50 kapłanów, działa kilka zgromadzeń żeńskich.

Specyfiką diecezji litewskich jest nierównomierna liczba parafian, na wsi może ona wynosić kilkaset osób, a w dużych miastach kilkadziesiąt tysięcy, ponieważ w nowych dzielnicach miejskich nowe parafie powstają powoli.

Stopniowa sekularyzacja

Problem polega na tym, że większość społeczeństwa, mimo iż nominalnie deklaruje przynależność do Kościoła katolickiego, jest religijnie obojętna. Według spisu ludności z 2011 r. 77, 3 proc. obywateli deklarowało przynależność do Kościoła katolickiego, 4,1 proc. było wyznania prawosławnego, 0,6 proc. stanowili ewangelicy luteranie, 0,2 – ewangelicy reformowani. Aż 10 proc. nie wskazało do jakiej wspólnoty wyznaniowej przynależy, a 6,1 proc. podało, że nie należy do żadnej ze wspólnot religijnych.

Deklarowana przynależność do Kościoła katolickiego wynika z tradycji, zazwyczaj ogranicza się do chrztu, I komunii, ślubu i pogrzebu. Praktykujących co niedzielę lub kilka razy w miesiącu jest kilkanaście procent, natomiast katolików, którzy uczestniczą we Mszy św. tylko z okazji świąt rocznych: Wielkanocy i Bożego Narodzenia – 40 proc. Według danych za lata 2009 – 2013 zebranych od proboszczów wynika, że katolicy praktykujący stanowią około 15 proc. Przekłada się to na współczesny model życia, gdzie związki przedmałżeńskie stanowią normę, wyznacznikiem udanego życia są dobra materialne, a niemożliwość ich zdobycia prowadzi do głębokiego rozczarowania, emigracji, samobójstwa.

Główne wyzwania duszpasterskie

Główne kierunki duszpasterstwa to troska o rodzinę, katecheza i praca z młodzieżą. Mimo że na mocy zawartych w 2000 r. porozumień między Republika Litewską a Stolicą Apostolską w „O współpracy w dziedzinie oświaty i kultury“, w szkołach można nauczać religii, nie wszyscy z tego korzystają, większość wybiera lekcje etyki. Wyjątek stanowią szkoły katolickie i szkoły z polskim językiem wykładowym na Wileńszczyźnie, gdzie niemal wszyscy uczęszczają na religie. Przygotowanie do I Komunii i bierzmowania odbywa się w parafiach.

W każdej diecezji działają centra duszpasterstwa młodzieży, od kilkunastu lat powoli na uniwersytety wchodzi duszpasterstwo studenckie. Przy dużym obciążeniu księży w parafiach, którzy muszą godzić swoje zajęcia z pracą z młodzieżą, wydaje się, że model ten musi ulec zmianie, aby mógł być bardziej skuteczny. Jakość duszpasterstwa zależy od poszczególnych charyzmatycznych duchownych, więcej czasu młodzieży udzielają księża zakonni, których na Litwie nie jest tak wielu.

Wiele inicjatyw należy też do świeckich, w archidiecezji kowieńskiej działa kilka wspólnot charyzmatycznych, które prowadzą działalność ewangelizacyjną w mieście, organizując comiesięczne dni skupienia i rekolekcje. Ostatnio wielką popularnością cieszy się akcja „Walentynki inaczej“, która z ulic miasta przeniosła się do hali koncertowej, gdzie odbywają się koncerty muzyki chrześcijańskiej. Świeccy też prowadzą katechezy dla nowożeńców, ośrodki poradnicze dla rozwiedzionych, itp.

Media

Ważną rolę spełniają świeccy katolicy zaangażowani w media katolickie. Najbardziej popularne jest dobrze zarządzane „Radio Maryja“, którego słuchają nie tylko katolicy, ma ono ciekawe programy na żywo dla młodych, rodzin, uzależnionych, stałą rubrykę mają w nim prawosławni, wszystkie audycja nadawane są w języku litewskim. Redakcja mieści się w Kownie, ale w Wilnie niedaleko Ostrej Bramy radio też ma swoje studio. Jego praca opiera się przede wszystkim na wolontariacie.

Wydawane są katolickie miesięczniki, wydawnictwo „Katalikų pasaulio leidiniai“ co roku wydaje wiele tytułów współczesnej literatury duchowej. Od 2004 r. działa portal internetowy bernardinai.lt, który profesjonalnie naświetla najważniejsza wydarzenia w Kościele, kraju, wiele miejsca poświęca kulturze i sprawom społecznym. Działa Litewska Akademia Katolicka, która skupia naukowców katolików, prowadzi badania nad dziejami chrześcijaństwa na Litwie, od kilku lat organizuje wolne wykłady z teologii i historii Kościoła.

Powołania kapłańskie

Postawy społeczne wpływają też na powołania kapłańskie. Obecnie, oprócz Kowieńskiego Seminarium Duchownego, w którym nauki pobierają też klerycy z diecezji wyłkowyskiej i szawelskiej, działa odrodzone w 1989 r. Seminarium Duchowne im. bpa V. Borysevičiusa w Telszach oraz otwarte w 1993 r. Wileńskie Seminarium Duchowne św. Józefa, w którym studiują także klerycy z diecezji koszedarskiej i poniewieskiej.

Problem istnieje w zaniku powołań: w tym roku do tych trzech uczelni przyjęto 11 osób, 4 w Kownie i 7 w Wilnie. W zeszłym roku chętnych było 19, ale są to liczby przyjętych na rok przygotowawczy, po którym część rezygnuje, część wykrusza się w toku studiów. Istnieje też narastający problem porzucania kapłaństwa.

Relacje z państwem

Stosunki z państwem regulują podpisane w 2000 r. porozumienia między Republiką Litewską a Stolicą Apostolską „O aspektach prawnych w stosunkach między Kościołem katolickim a Państwem“, „O duszpasterstwie odbywających służbę wojskową katolików“ i „O współpracy w dziedzinie oświaty i kultury“. Pozwalają one na życzliwą współpracę z władzami kraju.

Kościół katolicki w zdecydowany sposób zabiera głos w dyskusjach nad ustawodawstwem dotyczącym ochrony życia, definicją pojęcia małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny. Spotyka się to oczywiście z krytyką mediów liberalnych, ale częściowo przynajmniej jest uwzględniane w decyzjach władz.

Działa ordynariat wojskowy, kapelani wojskowi towarzyszą żołnierzom we wszystkich jednostkach, są też kapelani w policji i kapelani w szpitalach. Od początku niepodległości działa „Caritas“, zarówno na szczeblu diecezjalnym, jak i w parafiach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

USA: Kard. Tobin nie pojedzie na Synod

2018-09-21 21:28

st (KAI/CNA) / Newark

Arcybiskup Newark w USA, kard. Joseph Tobin ogłosił, że nie będzie uczestniczył w październikowym Synodzie Biskupów o młodzieży i rozeznawaniu powołania. Powodem są obowiązki duszpasterskie w archidiecezji w związku z kryzysem spowodowanym przez nadużycia seksualne duchownych.

„Ten Synod jest wyjątkowo ważnym momentem w życiu Kościoła i byłem zaszczycony, że zostałem mianowany przez Ojca Świętego jako członek tego specjalnego zgromadzenia – napisał purpurat w noszącym dzisiejszą datę liście do katolików swojej archidiecezji. Przypomniał, że tamtejsi wierni cierpią z powodu kryzysu, który wciąż się rozwija. W tej sytuacji nie wyobraża sobie, aby mógł opuścić swoją diecezję na ponad miesiąc. „Po modlitwie i konsultacji napisałem do papieża Franciszka, prosząc go, by zwolnił mnie z uczestnictwa, ale zapewniając go, że mocno popieram cele Synodu i że będę posłuszny temu, co zostanie postanowione” - napisał kard. Tobin. Poinformował też wiernych, że następnego dnia otrzymał list od Ojca Świętego, w którym Franciszek wyraził zrozumienie dla motywów, które powodowały arcybiskupem Newark i zwolnił z obowiązku uczestniczenia w Synodzie.

W latach 1986-2000 arcybiskupem Newark był Theodore McCarrick, wobec którego wysunięto szereg zarzutów o molestowanie seksualne kleryków, a któremu Papież Franciszek w czerwcu b.r. zakazał publicznego sprawowania posługi kapłańskiej, i który 28 lipca zrezygnował z godności kardynalskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem