Reklama

Henryk Piotr Kossowski (1828-1903) biskup pomocniczy diecezji płockiej i kujawsko-kaliskiej

Ks. Józef Dębiński
Edycja płocka 52/2004

Bp Henryk Piotr Kosssowski, h. Dołęga, urodził się 21 stycznia 1828 r. w Warszawie jako syn Maurycego i Pelagii z Ciszewskich, był spokrewniony z rodzinami: Łubieńskich, Korwin-Szymanowskich i Nakwaskich. Jego ojciec pełnił funkcję wicereferendarza w Radzie Stanu.
Po dość wczesnej śmierci rodziców jego wychowaniem zajął się hr. Józef Łubieński. Do szkoły średniej uczęszczał początkowo we Wrocławiu, a potem w Lesznie, gdzie uzyskał w 1846 r. świadectwo dojrzałości. Po uzyskaniu matury zapisał się na wydział prawa uniwersytetu berlińskiego, gdzie ważną rolę wówczas wśród studentów odgrywała filozofia Hegla.
Po skończeniu studiów uniwersyteckich przeniósł się na Podole i przez pewien czas zarządzał cukrownią w dobrach księcia Sanguszki. Tam też poznał bliżej dziś nieznanego kapłana, pod którego wpływem w 1852 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Kamieńcu Podolskim. Po roku przeniósł się do Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie rektorem był ks. Aleksander Bereśniewicz.
Ks. H. Kossowski był człowiekiem pracowitym. Miał umysł bardziej ścisły niż twórczy. Zdołał opanować aż 6 języków. Po ukończeniu Akademii i uzyskaniu stopnia magistra cum exima laude przyjął 23 marca 1857 r. święcenia kapłańskie, a następnie został wykładowcą w Seminarium Duchownym w Mińsku, gdzie uczył łaciny i był spowiednikiem kleryków. W 1860 r. został zwolniony ze stanowiska wykładowcy seminarium i mianowany duszpasterzem akademickim oraz proboszczem w Dorpacie (dzisiaj Tartu - Estonia).
Należy zaznaczyć, że był to ośrodek akademicki, który skupiał wprawdzie wielu Polaków, ale był też silnym ośrodkiem protestanckim. Ks. H. Kossowski, będąc duszpasterzem akademickim, głosił kazania w językach: polskim, francuskim i niemieckim. W tym też czasie założył w tym mieście szkołę katolicką, ochronkę dla dzieci i rozpoczął budowę kościoła. Był także członkiem Estońskiego Towarzystwa Naukowego.
Powołany przez abp. Felińskiego w 1863 r., po ks. Wincentym Chościak-Popielu, który został biskupem płockim, na stanowisko rektora warszawskiej Akademii Duchownej, opuścił Dorpat i 9 listopada 1863 r. rozpoczął urzędowanie. Sprawując urząd rektora, prowadził także wykłady z teologii pastoralnej i egzegezy Pisma Świętego Starego Testamentu.
Po zniesieniu w 1867 r. przez rząd carski uczelni, pozbawiony stanowiska, odbył w towarzystwie przyjaciela ks. Borzewskiego podróż do Ziemi Świętej. 18 października 1871 r. został proboszczem parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny na Lesznie w Warszawie, gdzie wikariuszem był ks. Stanisław Zdzitowiecki. Funkcję tę sprawował przez 13 lat (w kościele pokarmelickim istnieje tablica poświęcona biskupowi H. Kossowskiemu). Na terenie tej parafii mieszkał znany już wówczas ks. prof. Michał Nowodworski. Razem z nim stworzył grono wybitnych księży, do którego należeli m.in.: księża Chodyńscy, ks. Wł. Knapiński, bp K. Ruszkiewicz, bp A. K. Sotkiewicz, ks. A. J. Nowowiejski i ks. Majewski.
Papież Leon XIII, doceniając pracę duszpasterską ks. H. Kossowskiego prekonizował go 24 marca 1884 r. na biskupa tytularnego syrreńskiego oraz sufragana płockiego. Sakrę biskupią przyjął w Petersburgu 13 lipca 1884 r. Do Płocka przybył jednak dopiero w 1885 r., po śmierci bp. Kaspra Borowskiego. Jako wikariusz kapitulny przez 5 lat rządził diecezją, aż do wyznaczenia nowego biskupa płockiego - Michała Nowodworskiego. W tym czasie starał się przede wszystkim o podniesienie poziomu moralnego diecezjan, przeprowadzając m.in. bardzo gorliwie wizytacje duszpasterskie. Szczególną rolę przywiązywał do wychowania i wykształcenia seminaryjnego, dlatego często brał udział w egzaminowaniu kleryków. Podczas wakacji urządzał rekolekcje dla kapłanów, którym przynajmniej częściowo przewodniczył. Skupiał też przy sobie takich kapłanów, jak: ks. Brykczyński, ks. Zaremba, czy ks. Nowowiejski. W tym czasie Płock uważany był za „Ateny duchowne polskie”.
W 1890 r. bp Kossowski został przeniesiony do Włocławka na stanowisko sufragana diecezji kujawsko-kaliskiej, którą to funkcję pełnił do końca życia, mimo iż po śmierci bp. Nowodworskiego w 1896 r. ponownie został wybrany na wikariusza kapitulnego diecezji płockiej, ale nie dane mu było objąć tego urzędu.
Będąc sufraganem kujawsko-kaliskim, rozwinął na szerszą skalę działalność literacką. Był jednym ze współpracowników bp. Nowodworskiego w tworzeniu Encyklopedii katolickiej, autorem kazań i licznych artykułów. Pisał artykuły do Przeglądu Katolickiego. Dokonał przekładu znaczących dzieł religijnych, m.in. Pism św. Teresy Wielkiej. W uznaniu zasług na polu naukowym Uniwersytet Jagielloński w 1900 r. nadał mu tytuł doktora honoris causa.
Zmarł w Warszawie 2 maja 1903 r. po kilkudniowej chorobie.
Uroczysty pogrzeb we Włocławku z udziałem biskupa płockiego Jerzego Szembeka oraz biskupa kujawsko-kaliskiego Stanisława Zdzitowieckiego odbył się w katedrze włocławskiej 5 maja 1903 r. Tam też w podziemiach katedry złożono jego doczesne szczątki.

Na dyskotekę w Adwencie?


Edycja warszawska 49/2005

Graziako/Niedziela

„Koleżanka zaprosiła mnie na osiemnastkę do modnego klubu. Impreza odbędzie się w Adwencie. Wiem, że będą tańce przy głośnej muzyce. Bardzo chciałabym pójść, ale nie wiem, czy mogę. W końcu Kościół nakazuje w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach”.
Martyna z Piastowa

Odpowiada o. Tomasz Wytrwał, dominikanin

W dzieciństwie, każdy z nas uczył się na pamięć katechizmu. Między innymi - przykazań kościelnych. I pewnie niewielu z nas uświadamiało sobie wtedy, że Kościół może coś w tej materii zmienić. Jak wielu z nas musiało być zaskoczonych, gdy dowiedziało się, że trzeba na nowo uczyć się przykazań kościelnych, że Katechizm Kościoła Katolickiego wprowadził nowe przykazania kościelne (por. KKK n. 2041-2043).
Dlatego przypomnijmy sobie brzmienie przykazań kościelnych w nowym sformułowaniu:
1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św. i powstrzymać się od prac niekoniecznych.
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię św.
4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.
5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.
Nas szczególnie interesuje czwarte przykazanie kościelne.
Wszyscy wierni są zobowiązani do pokutowania za swoje grzechy. Jest to wyraz naszej pobożności. Dlatego Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, aby wierni podejmowali pokutę nie tylko samodzielnie, ale także we wspólnocie.
Czasem pokutnym w Kościele są poszczególne piątki całego roku i czas Wielkiego Postu.
Czynami pokutnymi są: post, modlitwa i jałmużna. Ponadto uczynki pobożności i miłości, umartwienia, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post. Wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14. rok życia we wszystkie piątki i Środę Popielcową oraz jest zalecana, ze względu na polską tradycję, w Wigilię Bożego Narodzenia. Post (jeden posiłek do syta i dwa skromne) obowiązuje w Środę Popielcową i w Wielki Piątek wszystkich między 18. a 60. rokiem życia.
Powstrzymywanie się od zabaw obowiązuje we wszystkie piątki i w czasie Wielkiego Postu. Oznacza to między innymi, że w piątki całego roku, a więc także w okresie Adwentu, nie można chodzić np. na dyskoteki, urządzać zabaw etc.
Z powyższych zmian powinniśmy zapamiętać, że Adwent nie jest czasem pokutnym, a radosnym oczekiwaniem na spotkanie ze Zbawicielem.

(Oprac. Michał Gawryszewski)

O. Tomasz Wytrwał jest dominikaninem, duszpasterzem rodzin w klasztorze św. Jacka na ul. Freta.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rekolekcje Adwentowe - Kościół jest dobry

2018-12-17 14:45

Profeto.pl

Kościół jest dobry, gdyż jest wspólnotą. Dzisiejszy odcinek jest odpowiedzią na samotność człowieka nowoczesnego, zamkniętego często w wirtualnym świecie. Jest piękną opowieścią o tym, że w Kościele nie jesteśmy sami!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem