Reklama

15 lat biskupiej posługi bp. Józefa Zawitkowskiego

Stanisław Pawłowski
Edycja łowicka 26/2005

Przed 15 laty 26 maja 1990 r. Ojciec Święty Jan Paweł II mianował ks. prał. Józefa Zawitkowskiego, proboszcza parafii kolegiackiej w Łowiczu, biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. Uroczystość konsekracji bp. Józefa Zawitkowskiego odbyła się 9 czerwca 1990 r. na łowickim Rynku przy Kolegiacie. Głównym konsekratorem był Prymas Polski kard. Józef Glemp.

W liście zapraszającym wiernych na konsekrację Biskup Nominat napisał wówczas m. in.: „Jako moje zawołanie biskupie przyjąłem werset z Psalmu: «Jam sługa Twój i syn Twojej Służebnicy» - Servus et filius Ancillae, bo resztę mojego życia pragnę poświęcić służbie Chrystusowi, służbie Prymasowi - mojemu Ordynariuszowi, służbie Kościołowi, którym Wy jesteście”.
Kiedy patrzymy z perspektywy 15 lat pasterskiego posługiwania Biskupa Józefa, widzimy, iż pozostał wierny swoim słowom. Gorliwie służy Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie. Bp Zawitkowski zapisał się złotymi zgłoskami w historii współczesnej naszej Ojczyzny przez kształtowanie świadomości Polaków, pomoc w zachowaniu tożsamości polskiej, regionalnej i katolickiej, ostatnio głównie w kontekście wejścia Polski do Unii Europejskiej. W wygłaszanych poetyckich wręcz kazaniach i publikacjach dba o tradycję, mówi o rodzinie i patriotyzmie, szacunku do rodziców, miłości do Boga, Kościoła, Ojczyzny - tej wielkiej i małej, tj. regionu, w którym się żyje.
9 czerwca br. do łowickiej bazyliki katedralnej przybyli prałaci i kanonicy trzech diecezjalnych kapituł, moderatorzy i alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu, duchowieństwo, siostry zakonne, mieszkańcy Łowicza i okolic, aby modlić się wspólnie za Biskupa Jubilata w dniu 15. rocznicy jego konsekracji biskupiej. Mszy św. koncelebrowanej przez ok. 40 kapłanów przewodniczył sam bp Józef Zawitkowski. Liturgia miała niezwykłą oprawę muzyczną, dzięki dwóm orkiestrom dętym, zaprzyjaźnionym z Księdzem Biskupem: Dziecięco-Młodzieżowej Orkiestrze Dętej „Esta” ze Żdżar oraz Orkiestrze Matki Bożej Zwycięskiej „Victoria” z Rembertowa k. Warszawy.
Na początku Eucharystii, w imieniu duchowieństwa diecezji łowickiej, życzenia Dostojnemu Jubilatowi złożył ks. prał. Mieczysław Iwanicki: „Czas jubileuszu to czas refleksji, podsumowania, ale i planowania przyszłości. Czas jest najlepszą cenzurą, a cierpliwość - najlepszym nauczycielem. Dziś, jako Servus et filius Ancillae, możesz śpiewać maryjne Magnificat za wszystko, co Bóg dla Ciebie uczynił i przez Ciebie braciom w wierze, ludowi Bożemu. Uczestniczymy w Twoim Magnificat i dziękujemy Ci za braterskie serce, za Twoją służbę, za Twoje: „dobrze, przyjadę” na każdą naszą prośbę. Życzymy, niech Duch Święty rozprasza ciemności i rozpędza wszelkiego rodzaju chmury, przeciwności, trudności. Niech będzie Duchem mocy, radości i nadziei. (…) Całując dziś Twoją apostolską dłoń, niesiemy Ci w darze krzyż biskupi, byś idąc w imię Jezusa Chrystusa, swoim posługiwaniem wszystko łączył z ofiarą Chrystusa, oraz pierścień biskupi, byś dochował wierności Chrystusowi w posługiwaniu ludowi Bożemu w jedności z prezbiterium łowickim i jego Pasterzem, którego tak radośnie wspierasz”. Następnie ks. Iwanicki nałożył Dostojnemu Jubilatowi krzyż biskupi i pierścień. Na twarzy Księdza Biskupa widać było wielkie wzruszenie.
Życzenia Dostojnemu Jubilatowi złożyli także przedstawiciele lokalnych władz samorządowych w osobach burmistrza Ryszarda Budzałka oraz przewodniczącego Rady Miasta Krzysztofa Kalińskiego.
Homilię w czasie uroczystej Liturgii wygłosił biskup łowicki Andrzej F. Dziuba. W pierwszej części odniósł się do wysłuchanego Słowa Bożego, mówiącego o przykazaniu miłości Boga i bliźniego. „Mówiąc o przykazaniu miłości bliźniego, musimy widzieć nie przykazanie, ale bliźniego - mówił Ksiądz Biskup. - Musimy widzieć brata i siostrę. Musimy widzieć nie tylko konsekwencje prawne złamania przykazania i ewentualność stanięcia przed sądem, ale rozliczenie nas w odniesieniu do innych w kategorii miłości”. W drugiej części homilii Biskup Łowicki nawiązał do osoby Dostojnego Jubilata. „Dzisiaj śpiewaliśmy w refrenie słowa: «Na ziemi naszej Bóg zamieszka w chwale». Od 15 lat Biskup Józef podejmuje wysiłek, aby na naszej ziemi Bóg zamieszkał w chwale - stwierdził bp Dziuba. - Podejmuje ten wysiłek, głosząc pokój ludowi i zwiastując zbawienie. Pokój bowiem, w sensie chrześcijańskim, nie może być oddzielony od zbawienia. Pamiętamy przecież, że Chrystus, który wieczorem, w dniu zmartwychwstania nawiedził swoich uczniów zalęknionych, pełnych strachu, powiedział: Pokój Wam. Zbawienie Wam. Nadzieja Wam. Chrystus uważał, że tymi słowami należy zwrócić się do swoich uczniów. Nie znalazł innych stosowniejszych na tę okoliczność. Zatroskanie Biskupa Józefa o to, aby chwała Boża zamieszkała w naszej ziemi, obejmuje nie tylko naszą diecezję, obejmuje cały kraj. Obejmuje wielorakie płaszczyzny i posługi ewangelizacyjne Kościoła. Zawsze po to, aby chwała Boża zamieszkała w naszej ziemi. Ta posługa ma sprawiać, iż spotkają się łaska i wierność. Ta posługa ma sprawiać, iż ucałują się sprawiedliwość i pokój. Ta posługa ma sprawiać, że wierność z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość spojrzy z nieba. (...) Ufamy, jak mówi Psalmista, że Pan obdarzy Biskupa Józefa szczęściem, a ziemia, na której obficie sieje słowo, wyda swój owoc. Ufamy, że w posłudze będzie przed nim kroczyć sprawiedliwość, a śladami jego kroków - zbawienie. (…) Życzymy Księdzu Biskupowi, aby jego ślady były znaczone zbawieniem. Niech będzie owocny w tym dziele, niech będzie zatroskany o to dzieło. A my wspierajmy go w tym dziele. (…) Aby był sługą wiernym Kościołowi i Matce Najświętszej, której tak bardzo zaufał”.
Na koniec Mszy św. głos zabrał Dostojny Jubilat: „Dziękuję za Was Bogu dniem i nocą. Wszystkich Was noszę w sercu swoim. (…) «Żyłem z Wami, cierpiałem i płakałem z Wami. Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny». Kocham Was jak dawniej, a dziś jeszcze więcej. Mam jeszcze prośbę do Matki Bożej Księżnej Łowickiej: chcę serce moje jako bochen chleba pokroić dla tych, których głód uśmierca. Ty za się spraw to, Panienko Święta, by dla wszystkich starczyło mi serca.(…) Każdemu, a wszystkim za wszystko: Panie Boże wielki zapłać”.
Po udzieleniu pasterskiego błogosławieństwa Ksiądz Biskup jeszcze przez długi czas przyjmował życzenia i gratulacje od licznie garnących się do niego łowiczan i diecezjan.
Ostatnim elementem obchodów jubileuszu bp. Józefa Zawitkowskiego była wspólna agapa prezbiterium łowickiego w refektarzu Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu.
Dostojnemu Jubilatowi życzymy wielu łask Bożych i ludzkiej życzliwości w dalszym gorliwym spełnianiu posługi biskupiej. Drogi Księże Biskupie - ad multom annos!.

Radni przegłosowali zamiar likwidacji szkoły dla niepełnosprawnych

2019-02-21 19:16

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

Od godz. 10.00 rodzice uczniów niepełnosprawnych protestowali przed wejściem do wrocławskiego ratusza. Przyszli z transparentami, na których wypisali hasła, których – co podkreślali – nie chcieli wysłuchać urzędnicy. Zdecydowali się przysłuchiwać obradom Rady Miasta korzystając z miejsc dla publiczności.

Dopiero po godz. 15.00 rozpoczęła się dyskusja nad zaproponowanym przez prezydenta Jacka Sutryka 31 stycznia projektem uchwały o zamiarze zaprzestania działalności przez Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 1 przy ul. ks. Marcina Lutra 6. Po 16.00 w głosowaniu radni uchwałę przyjęli. Za likwidacją głosowało 23 radnych, 12 (radni PiS) było przeciw.

W uzasadnieniu procedowanej uchwały Jarosław Delewski dyrektor Departamentu Edukacji UM podkreślał, że miasto gwarantuje miejsce dla dzieci w szkołach przy ul. Kamiennej i Parkowej pozostawiając wybór placówki rodzicom dzieci.

W uzasadnieniu w sprawie zamiaru zaprzestania działalności przez Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 1 przy ul. ks. Marcina Lutra 6 we Wrocławiu skierowanym do Rady Miasta napisano, że „Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 89 będą mogli od 1 września 2019 r. kontynuować naukę w Publicznej Szkole Podstawowej Specjalnej prowadzonej przez Fundację Ewangelickie Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. Marcina Lutra przy ul. ks. M. Lutra 2-8, zgodnie z wolą (deklaracją) rodziców. Podobnie wychowankowie Ośrodka będą mogli kontynuować pobyt w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 10 przy ul. Parkowej 27 lub w Niepublicznym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym Specjalnym przy ul. ks. M. Lutra 2-8”.

Uzasadnienie nie zawiera informacji o gwarancji miejsca dla dzieci w szkole przy ul. Kamiennej, wymienia tylko szkołę przy Parkowej i obecną placówkę, podległą od września ewangelickiej fundacji. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Rodzice opuścili salę zaraz po głosowaniu, byli zdruzgotani, wiele mam miało łzy w oczach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

2019-02-22 20:52

Zofia Białas

13 grudnia 2018 roku w kościele w parafii św. Barbary w Wieluniu zostały zainstalowane relikwie św. Rity.

Zofia Białas

Św. Rita od razu stała się Patronką parafialnych rekolekcji adwentowych, które w tym dniu się rozpoczynały. Po relikwie świętej Rity, zgodnie z życzeniem proboszcza z Casci, pojechał osobiście ks. Jarosław Boral, proboszcz parafii św. Barbary. Relikwie przybyły do parafii św. Barbary w Wieluniu tuż przed Eucharystią o godzinie 18.00, tuż przed rozpoczęciem rekolekcji. Od tej pory Wieluń stał się kolejnym miejscem w Polsce, gdzie są obecne jej relikwie i gdzie będzie rozwijał się jej kult.

Zobacz zdjęcia: W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

Rekolekcje rozpoczęły się ze świadomością obecności relikwii świętej. Tematem rozważań prowadzonych przez ks. dra Krzysztofa Białowąsa – postulatora rzymskiego, tego, który zainteresował parafian postacią świętej i który przywiózł relikwie wraz z ks. Jarosławem, stały się: cierpienie i postać świętej Rity – patronki od spraw beznadziejnych, augustianki, stygmatyczki i jednej z najpopularniejszych świętych Kościoła Katolickiego.

Wraz z przywiezieniem relikwii spełniło się marzenie ks. kanonika Jarosława (święcenia kapłańskie w dniu 22 maja, dzień śmierci świętej Rity) i parafian św. Barbary, którzy na przybycie relikwii przygotowywali się od kilku miesięcy. Znalazł się sponsor relikwiarza i ornatu z wizerunkiem świętej. Jednym z ostatnich elementów przygotowań na przyjęcie relikwii były odwiedziny sióstr augustianek z Krakowa w dniu 29 września 2018 r. Siostry przybyły na zaproszenie, ks. proboszcza Jarosława Borala i przybliżyły parafianom postać świętej. Dzięki siostrom i prelekcjom ks. Krzysztofa Białowąsa oraz filmowi o ostatnich latach życia Świętej, postać ta stała się nam bardzo bliska.

Dziś wiemy, że święta Rita (córka, żona, wdowa, matka, zakonnica) urodziła się w 1380 roku w Rocca Porena, niedaleko Cascia w środkowych Włoszech, w rodzinie włoskich wieśniaków. Jedynaczka, posłuszna rodzicom, nie poszła za głosem powołania do życia konsekrowanego, ale jako czternastoletnia dziewczyna została żoną i pomimo trudnego charakteru męża przeżyła z nim 18 lat. Po śmierci męża i dwóch synów wstąpiła do klasztoru św. Marii Magdaleny w Cascia. Została mniszką. Przez ostatnie 15 lat życia nosiła na czole znak ciernia Męki Pańskiej. Zmarła 22 maja 1457 roku. Cuda, jakie zaczęły się dziać za jej wstawiennictwem przyczyniły się do rozwoju jej kultu. Jej zwłoki, odkryte w 1467 roku okazały się nietknięte. Złożono je w ozdobnym sarkofagu. W roku 1628 papież Urban VIII zatwierdził jej kult, a Leon XIII, 24 maja 1900 r., kanonizował. Święta spoczywa w Cascia. Dziś jest tu Sanktuarium obejmujące jej dom rodzinny, klasztor i kościół. W ikonografii przedstawiana jest w czarnym habicie, białym welonie i cierniem na czole. Jej atrybuty to: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń (symbol cierpienia), figa, pszczoły, róża, która zakwitła dla niej w środku zimy (symbol nadziei).

Czy parafia św. Barbary w Wieluniu stanie się miejscem jej kultu? Czy św. Rita wybrała sobie to miejsce?

Dziś parafianie św. Barbary, i nie tylko, mogą powiedzieć – w Wieluniu rodzi się kult św. Rity. Jej relikwie, uroczyście wniesione do kościoła w niedzielę 16 grudnia przez ks. Krzysztofa Białowąsa i oddane ks. Jarosławowi wraz z aktem przekazania od pierwszej chwili doznają czci. Już wtedy poświęcono pierwsze róże i po raz pierwszy relikwie zostały ucałowane.

Pierwsze nabożeństwo odprawione zostało już 22 grudnia, kolejne 22 stycznia i 22 lutego 2019 roku. Na nabożeństwa i Eucharystie, w czasie, których na ołtarzu stoją relikwie św. Rity z Casci, przychodzi coraz więcej ludzi, wielu z różami w dłoni, wielu z prośbami, wielu z podziękowaniami. Każde nabożeństwo i Eucharystia kończy się poświęceniem róż i błogosławieństwem relikwiami świętej. Tak było i 22 lutego, br., ale na tym nabożeństwie i Eucharystii było już wielu przedstawicieli innych parafii wieluńskich, czcicieli św. Rity, którzy tu chcą oddawać jej cześć i prosić o wstawiennictwo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem