Reklama

Gdzie Wojtyła w Warszawie bywał

Milena Kindziuk
Edycja warszawska (st.) 41/2002

Tak naprawdę nie wiadomo, kiedy Karol Wojtyła po raz pierwszy pojawił się w stolicy. Ale wiadomo na pewno, że w 1955 r. po raz pierwszy zawitał do domu Sióstr Urszulanek w Warszawie, gdzie zatrzymał się na nocleg. Od tamtej pory bywał tu częstym gościem, zwłaszcza gdy przyjeżdżał na posiedzenia Episkopatu. Stąd też wyjeżdżał do Rzymu na konklawe w 1978 r.
W klasztorze Urszulanek przy ulicy Wiślanej nie ma ani jednego zdjęcia, na którym byłby ks. Karol Wojtyła. Że przyjeżdżał i tutaj nocował - wiadomo jedynie z relacji sióstr. I z opowiadań samego Papieża, który wielokrotnie wspominał to miejsce.

Był taki zwyczajny, swój, jak domownik

S. Andrzeja Górska, wieloletnia matka generalna Zgromadzenia, doskonale pamięta moment, w którym młody ks. Wojtyła stanął w drzwiach klasztoru, by tu przenocować. Polecił go siostrom kapelan sióstr, ks. Stanisław Olejnik.
Ks. prof. Wojtyła rano wybierał się do Lublina, gdzie wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ponieważ nocne połączenia z Krakowa do Lublina były kiepskie, lepiej było dojechać do Warszawy, a potem rannym pociągiem do Lublina.
Potem nocował tu częściej, nawet dwa razy w miesiącu, właśnie gdy miał jechać do Lublina albo kiedy wyjeżdżał za granicę. Ale nie wszyscy w klasztorze znali go osobiście. Gdy kiedyś zgłosił się na furtę, studentka, która zastępowała furtiankę nie chciała go wpuścić. Przybiegła do przełożonej i powiedziała: "Jakiś człowiek stoi na furcie, mówi że jest księdzem, nazywa się Karol Wojtyła". Wypomniał jej to ze śmiechem już jako Papież: "Tak, tak, na furcie przy Wiślanej się spotkaliśmy...".
Gdy ks. Wojtyła zatrzymywał się u sióstr, zawsze był taki zwyczajny, swój, jak domownik. Gdy przyjeżdżał, pytał: co w domu? Co w zgromadzeniu?

W stolicy dowiedział się, że ma zostać biskupem

Ponieważ na pierwszym piętrze domu Urszulanek było przedszkole, ks. Wojtyła lubił tam czasem zaglądać. Miał jakiś niezwykły dar nawiązywania z dziećmi kontaktu. Pewnego razu, na klasztornych schodach naprzeciw ks. Wojtyły stanął jeden z chłopców. Wyciągnął nogę w jego kierunku i poprosił: "Księdzu, zawiąż mi bucik". I wtedy ks. Wojtyła postawił na podłodze aktówkę, którą trzymał w ręku, pochylił się i zawiązał sznurowadła. "Dziękuję księdzu" - usłyszał. - Ten chłopiec wyrósł na porządnego człowieka i dobrze pamięta ten fakt - mówi s. Andrzeja.
Krzyki czy głośne zabawy dzieci często uniemożliwiały pracę ks. Wojtyle. Ale nigdy się nie skarżył. Wręcz przeciwnie: jakby pomagało mu to być otwartym i pogodnym.
Najbardziej pamiętny pobyt ks. Wojtyły w Warszawie wiązał się z rokiem 1958. Przerwał wtedy obóz żeglarski, na którym akurat przebywał z młodzieżą, bo wezwał go do Warszawy Prymas Wyszyński. Gdy tylko dotarł do stolicy, pierwsze kroki skierował na Wiślaną. - Zostawił u nas "żeglarskie" ubranie, włożył sutannę i poszedł na Miodową do rezydencji Prymasa - mówi s. Andrzeja. - Wrócił blady i milczący. Do końca dnia z nikim nie zamienił ani słowa. Wieczorem wszedł do kaplicy i długo się modlił, leżąc krzyżem przed Tabernakulum.
Jak później domyśliły się siostry, wtedy właśnie Prymas Wyszyński zaproponował ks. Wojtyle, by wyraził zgodę na sakrę biskupią.

"Zgubiłbym się w tej Warszawie!"

Gdy za jakiś czas po raz pierwszy zjawił się na Wiślanej jako biskup, siostry próbowały traktować go jak na biskupa przystało: - Pochyliłyśmy się, chciałyśmy ucałować pierścień - opowiada s. Andrzeja. - Ale nic z tego nie wyszło. Nie pozwolił.
- Kolejne wizyty Karola Wojtyły w Warszawie wiązały się już przede wszystkim z udziałem w obradach Konferencji Episkopatu - mówi ks. infułat Zdzisław Król, ówczesny kanclerz warszawskiej kurii. Wspomina, że kiedyś koncelebrował z kard. Wojtyłą i z ks. Twardowskim Mszę św., podczas której Kardynał błogosławił ślub pary znajomych. Było to w kościele Sióstr Wizytek. Potem razem poszli na wesele.
- Na drugi dzień kard. Wojtyła był na posiedzeniu Episkopatu - mówi ks. Król. - W przerwie obrad podszedł do mnie i powiedział: "Dziękuję za wczorajszą asystę. Gdybym musiał sam dojechać, by błogosławić ten ślub, zgubiłbym się w tej Warszawie!".

Reklama

Jak kardynał Wojtyła grał w siatkówkę

Jak wspominają członkinie Instytutu Prymasowskiego, które wtedy pracowały w Sekretariacie Prymasa Wyszyńskiego, wszystkie wizyty kard. Wojtyły na Miodowej były bardzo zwyczajne. - Można było wyczuć, jak dobrze rozumieją się z kard. Wyszyńskim, jak są sobie bliscy. Czasem odwiedzał też Księdza Prymasa w podwarszawskiej Choszczówce, gdzie kard. Wyszyński lubił wypoczywać. - Latem obowiązkowo wtedy graliśmy w siatkówkę: kard. Wojtyła, ks. Dziwisz i pracownicy Sekretariatu Prymasa - wspomina Barbara Dembińska. - A kard. Wyszyński nas wręcz "strofował": Pamiętajcie, macie tak grać, żeby przegrać. Nie było to trudne, bo zarówno kard. Wojtyła, jak i ks. Dziwisz grali bardzo dobrze. Nawet ścinali. A jak mocno serwowali!
Że kard. Wojtyła i Prymas Wyszyński bardzo dobrze się rozumieli, było widać od razu, gdy tylko kard. Wojtyła pojawiał się na Miodowej. - Obaj mieli też ogromne poczucie humoru - dodaje Barbara Dembińska - Widziałam, że rozumieli się bez słów. Dlatego chyba pierwsze słowa Prymasa Wyszyńskiego po wyborze Jana Pawła II brzmiały: "O nic nie pytajcie, bo będę łkał. Czuję się, jakby mi ktoś prawą rękę odciął".

"Tylko Bóg wie, co z nami będzie"

Jako kardynał, Karol Wojtyła po raz ostatni był w Warszawie tuż przed konklawe, w październiku 1978 r. Trwały akurat obrady Konferencji Episkopatu. Ponieważ jednak zmarł papież Jan Paweł I, kard. Wojtyła został z tych obrad oddelegowany do Rzymu, do pomocy przy organizacji pogrzebu. Siostry widziały, jak bardzo był wstrząśnięty tą śmiercią. Gdy wrócił z poprzedniego konklawe, powiedział, że wybraliśmy dobrego papieża, bo wierzący i pokorny.
Wieczorem, na dzień przed odlotem do Rzymu skończył sprawdzać pracę habilitacyjną ks. Tadeusza Stycznia. Nie wiadomo dlaczego, ale wyraźnie przywiązywał do tego ogromną wagę. Powiedział wtedy: "Ksiądz Styczeń już wie, że ma odebrać tę pracę. To dla niego ważne". A przecież ks. Styczeń zastąpił później kard. Wojtyłę w Katedrze Etyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Do Rzymu kard. Wojtyła odlatywał 3 października.
- Rano był jakiś inny niż zwykle, bardziej zadumany, skupiony - wspomina s. Andrzeja. Gdy zjadł śniadanie, czekał na abp. Dąbrowskiego, z którym miał jechać na lotnisko. Ks. Dziwisz wyjechał z bagażami wcześniej. Kiedy już abp Dąbrowski przybył, kard. Wojtyła zaczął szykować się do wyjścia. - Stanęłam przy nim na schodach i żegnając go, zapytałam: "Nie wiem, czego Księdzu Kardynałowi życzyć: żeby wrócił czy żeby nie wrócił". W odpowiedzi usłyszała: "Taka jest nasza ludzka egzystencja, że tylko Bóg wie, co z nami będzie". I po tych słowach odjechał.
Obok wielu księży, którzy żegnali odlatujących do Rzymu: Prymasa Wyszyńskiego i kard. Wojtyłę, na warszawskim lotnisku Okęcie był też ówczesny kanclerz kurii, ks. Z. Król. - Pamiętam, że kard. Wojtyła stał sam z boku, podszedłem więc do niego - mówi. - Nie pamiętam, o czym rozmawialiśmy. Ale wyraźnie widziałem, że o czymś intensywnie myśli.
Następnym razem kard. Wojtyła w stolicy pojawił się już jako Papież.

Reklama

33 pomysły na kreatywną randkę

2018-04-04 10:33

Krzysztof Reszka
Niedziela Ogólnopolska 14/2018, str. 56-57

Czym jest nuda? Kiedyś na spotkaniu Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży pewien ksiądz podał ciekawą definicję. Stwierdził, że N.U.D.A. to skrót oznaczający Nieumiejętność Używania Daru Agape, a więc brak kreatywnych pomysłów w wyrażaniu miłości. A przecież Pan Jezus powiedział: „Bądźcie roztropni (sprytni) jak węże, a niewinni jak gołębie” (por. Mt 10, 16). Warto więc zastanowić się nad twórczymi sposobami spędzania czasu we dwoje. Przedstawiamy 33 propozycje:

Fisher Photostudio/fotolia.com

1 Delektujcie się przyrodą i kulturą. Idźcie razem do zoo lub ogrodu botanicznego. Wybierzcie się do kina, teatru, filharmonii, muzeum (np. etnograficznego, historycznego, żydowskiego), parku rozrywki, planetarium czy oceanarium. Idźcie na wystawę, koncert albo na spotkanie z ciekawym człowiekiem. Zobaczcie razem dostępne dla zwiedzających jaskinie, stare klasztory, zamki czy ich ruiny (pomoże wam je znaleźć wujek Google). Odwiedzajcie festiwale i atrakcje turystyczne zgodnie ze swoimi zainteresowaniami.

2 Przygotujcie razem coś do jedzenia dla siebie, rodziny lub przyjaciół. Może to być obiad, ciasto, sałatka owocowa, pizza, pierogi albo jakiekolwiek inne danie. Możecie też wspólnie poszukać przepisów w Internecie lub książce kucharskiej.

3 Nagrajcie filmik kamerą, smartfonem lub aparatem cyfrowym.

4 Inspirująca rozmowa w lesie. Spacer to nie tylko odprężenie i kontakt z przyrodą, ale także okazja do długich rozmów. Wzajemne poznawanie się mogą ułatwić pytania typu: „Co byś zrobił, gdybyś wygrał milion dolarów?" albo „Co zmieniłabyś w swoim życiu, gdybyś mając obecną wiedzę i doświadczenie, mogła cofnąć się w czasie o 15 lat?". Czasem warto też wspólnie pomilczeć i wsłuchać się w śpiew ptaków.

5 Wybierzcie się na cmentarz. Ten pomysł może wydawać się nietypowy, ale wiele par dobrze wspomina wspólne odwiedzanie grobów bliskich, modlitwę, wyszukiwanie ciekawych starych nagrobków czy oglądanie rzeźb cmentarnych aniołów. Być może to miejsce sprzyja rozmyślaniu o miłości „do grobowej deski”.

6 Zagrajcie razem w badmintona, squasha, kręgle, piłkarzyki, piłkę plażową lub tenisa. Idźcie w lecie na rolki, a w zimie na łyżwy. A może skusi was także ścianka wspinaczkowa, klub fitness lub wspólne bieganie wśród zieleni? Próbujcie różnych sportów, aby przez osobiste doświadczenie przekonać się, które najbardziej wam odpowiadają. To świetna zabawa i sposób na rozładowanie stresu.

7 Randka na chłodne dni. Najpierw wybierzcie się na spacer. Potem idźcie razem napić się gorącej czekolady. Możecie też zrobić sobie w domu specjalną kawę z cynamonem lub kardamonem albo herbatkę z sokiem malinowym i goździkami.

8 Dobry uczynek. Możecie wspólnie przygotować kanapki, a może nawet kawę lub herbatę w termosach i zanieść ten poczęstunek osobom bezdomnym. W zimie mogą im się przydać także ciepłe skarpetki i rękawiczki, a w lecie – butelka wody mineralnej.

9 Wspólne układanie śmiesznych piosenek. Wystarczy wymyślać słowa do znanych melodii.

10 Randka w saloniku przy stoliku. Zagrajcie w szachy, warcaby, grę „go”, bierki, kalambury lub gry planszowe. Innym ciekawym pomysłem może być także układanie puzzli.

11 Wspólne czytanie. W domu lub cichej kawiarni można świetnie spędzać czas, oddając się lekturze. Niekiedy jest możliwość, aby czytać tekst z podziałem na role. Najpotężniejszą księgą świata jest oczywiście Biblia, a w niej znajduje się prawdziwa perełka światowej poezji również tej miłosnej: Pieśń nad pieśniami.

12 Idźcie potańczyć. To dobry sposób na wspólną zabawę, odprężenie i dobry nastrój. Badania naukowe wykazują, że regularny taniec obniża poziom kortyzolu (tzw. hormonu stresu) w ślinie badanych. Niektórzy pasjonaci zapisują się także na kurs tańców dworskich.

13 Wspólne wykonywanie drobnych prezentów dla przyjaciół (np. naszyjnik z malowanego makaronu typu „rurki”, figurka z masy solnej, lampiony, ozdoby, pisanki itp.). Wiele ciekawych pomysłów i profesjonalnych instrukcji znajdziecie w necie.

14 Zasadźcie razem drzewo. Wspólna praca nie tylko zbliży was do siebie, ale także da sporą satysfakcję. A my wszyscy zyskamy nowe źródło tlenu i naturalny „oczyszczacz” powietrza.

15 Odwiedźcie razem bibliotekę. Możecie wyszukiwać książki na jakiś ustalony wcześniej temat lub też możecie wzajemnie polecać sobie przeczytane tytuły.

16 Zorganizujcie kolację przy świecach. Taką prawdziwą, z dobrym jedzeniem, muzyką, kwiatami. On niech ubierze na tę okazję garnitur, ona – elegancką sukienkę.

17 Wieczór słuchania muzyki. Przygotujcie płyty, pliki mp3, linki i zanurzcie się w ulubionej muzyce. Dzięki temu będziecie wzajemnie poznawać swoje „małe intymne muzyczne światy” i prezentować sobie wzajemnie ważne dla was utwory. Polecam płyty zespołów takich jak Maleo Reggae Rockers czy 2Tm2,3. Możecie też wspólnie zgłębiać muzykę klasyczną, jeżeli was interesuje.

18 Załóżcie Zeszyt Marzeń i zapisujcie w nim plany do zrealizowania lub miejsca do odwiedzenia. Zapiszcie pomysły na małych karteczkach, które wrzucicie do słoika. Potem losujcie z niego wasze prywatne „zadania do wykonania”.

19 Obejrzyjcie razem mecz lub jakieś igrzyska sportowe.

20 Zorganizujcie wspólne granie na instrumentach np. na gitarach. Można też odnaleźć zapis nutowy i grać na flecie melodie ulubionych piosenek.

21 Odkrywajcie razem nowe miejsca w najbliższej okolicy. Wybierzcie się autobusem lub tramwajem na drugi koniec miasta, tam gdzie jeszcze nie byliście. Eksplorujcie nowe kawiarnie, restauracje i kluby.

22 Wybierzcie się na karaoke!

23 Oglądanie wschodu słońca. Wybierzcie się przed świtem w ustronne miejsce. Możecie zabrać jakieś przekąski i kawę w termosie.

24 Wspólne oglądanie nocnego nieba. Ten pomysł na randkę polecam szczególnie w sierpniu, kiedy można zaobserwować perseidy (tzw. spadające gwiazdy).

25 Zorganizujcie sobie wieczór z YouTube, podczas którego będziecie nawzajem puszczać sobie ciekawe filmiki.

26 Prywatna sesja zdjęciowa. Możecie się zabawić i stworzyć „dowody” w postaci fotografii sugerującej, że odbyliście niesamowitą podróż, która w rzeczywistości nigdy się nie odbyła.

27 Zorganizujcie sobie piknik, grilla lub ognisko, na którym upieczecie kiełbaski i jabłka, a w popiele – ziemniaki.

28 Pływanie razem na statku, łódce z wiosłami, kajaku, żaglówce lub rowerze wodnym.

29 Piszcie wspólnie SMS-y do starych znajomych. Albo lepiej – listy, takie tradycyjne. Możecie też zrobić swoje oryginalne kartki pocztowe!

30 Powietrzna randka. Puszczajcie latawiec, chiński lampion (tylko daleko od zabudowań!) albo balon z helem, do którego przywiążecie pudełeczko z wiadomością dla nieznajomego (można podać w niej swój e-mail, ciekawe, czy ktoś odpisze? ).

31 Stwórzcie razem opowiadanie. Niech jedna osoba napisze pierwsze zdanie, a druga kolejne. I tak na przemian. Postarajcie się, aby historia była sensacyjna i komiczna.

32 Urządźcie w domu seans filmowy. Wcześniej możecie zrobić też własny popcorn. A może uda się skombinować rozwijany ekran i rzutnik?

33 Bycie dla innych. Pomóżcie w nauce dzieciom z rodziny lub sąsiedztwa, odwiedzajcie osoby starsze i pomagajcie im np. w zakupach czy sprzątaniu mieszkania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Andras Veres: niezliczeni święci i władcy łączą narody Polski i Węgier

2019-03-23 19:25

apis / Kielce (KAI)

Niezliczeni święci i władcy łączą narody Polski i Węgier na przestrzeni wieków – wskazywał bp Andras Veres, przewodniczący Konferencji Episkopatu Węgier podczas uroczystej Eucharystii sprawowanej z okazji trwających obchodów Dni Przyjaźni Polsko-Węgierskiej 23 marca w kieleckiej katedrze.

TER
Parafia katedralna

Mszy św. dziękczynnej za tysiąclecie przyjaźni narodów polskiego i węgierskiego przewodniczył biskup kielecki Jan Piotrowski. Koncelebrowali ją biskupi Andras Veres, i Marian Florczyk. Wzięli w niej udział prezydenci Andrzej Duda i Janos Ader. Odprawiona była w języku polskim z elementami węgierskiego i łaciny.

Przewodniczący KEP Węgier w homilii podkreślił, że Polska i Węgry mają wspólną historię kształtowania się państwowości przez chrześcijaństwo. Wymienił m.in.: św. Wojciecha powiązanego z założeniem Kielc, który jest otoczony szacunkiem także przez Węgrów, ponieważ został ochrzczony przez pierwszego króla Węgier świętego Stefana.

- Jednocześnie niezliczeni święci i władcy łączą nasze narody na przestrzeni wieków. Wspomnę tylko dwa przykłady: św. Kinga i św. Jadwiga. Na przemówieniu otwierającym kanonizacje św. Jadwigi Papież Jan Paweł II stwierdził, że była ona opiekunką Polski, Litwy, Rusi oraz Węgier. Moglibyśmy również wymieniać tutaj nazwiska niezliczonych władców i generałów, których nasi ludzie szanują wzajemnie i wspominają jako wielkich mistrzów naszej wspólnej historii – podkreślał biskup.

Hierarcha węgierski odwołał się nawet do znanego powiedzenia „Polak Węgier dwa bratanki i do szabli i do szklanki. Aby zuchy, oba żwawi niech im Pan Bóg błogosławi”. Otrzymał gromkie brawa od licznie zgromadzonych w katedrze.

Biskup zwrócił uwagę na to, że wartości wiary chrześcijańskiej zapewniały ludziom moc i odwagę, bez której nie mogliby przeciwstawić się siłom depczącym Kościół, religię i podstawowe prawa ludzkie, ale zagrożenie jednak nie zniknęło do dzisiaj.

-Chrześcijaństwo stało się najbardziej prześladowaną religią na świecie. Z badań wynika, że na świecie co pięć minut ginie jeden chrześcijanin. Ale smucimy się również z tego, że nasze wspólnoty religijne, w których nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, są bardzo osłabione. W naszych krajach sekularyzacja i hedonizm są największym zagrożeniem dla wiary chrześcijańskiej. Niemniej jednak, lub nawet z tego powodu zacieśnijmy mocniej węzły naszej przyjaźni! Pomagajmy sobie nawzajem, aby wytrwać w wierze chrześcijańskiej – apelował ordynariusz.

Biskup kielecki Jan Piotrowski witając uczestników Mszy św. zwrócił uwagę na to, że katedra widziała już wiele wydarzeń, a dzisiejsza obecność prezydentów Polski i Węgier do nich należy i potwierdza przyjaźń między narodami. Zdaniem ordynariusza, jest to świadectwo, że przyjaźń polsko-węgierska trwa, ma się umacniać i być wzorem do zachowań ludzkich w obu społeczeństwach.

W Eucharystii uczestniczyli także przedstawiciele władz parlamentu polskiego i węgierskiego, władz państwowych, wojewódzkich, samorządowych i miejskich. Prezydenci Andrzej Duda i Janos Ader złożyli kwiaty przy tablicy smoleńskiej.

Po Eucharystii na kieleckim skwerze im. Szarych Szeregów pary prezydenckie odsłoniły popiersie jednego z najwybitniejszych węgierskich kompozytorów Beli Bartóka. Zapalono także znicze pod pomnikiem poświęconym harcerzom, którzy zginęli za Ojczyznę.

Węgierska para prezydencka zdecydowała się na prywatną część wizyty, podczas której odwiedziła sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu. W świętokrzyskim sanktuarium można zwiedzać wystawę pt. "Stosunki Polsko-Węgierskie od roku 1006 do współczesności w kontekście Świętego Krzyża".

Obchody Dni Przyjaźni Polsko-Węgierskiej odbywają się w Kielcach w dniach od 21 do 24 marca z ich okazji zorganizowano w kieleckich placówkach kulturalno-artystycznych bardzo dużo imprez oraz wydarzeń, w tym m.in.: gala przyjaźni, występy artystyczne tancerzy, koncerty, spotkania literackie, konferencje naukowe, młodzieżowy turniej w piłkę ręczną, różnorodne wystawy, przeglądy filmów i prezentacje.

Dzień Przyjaźni Polsko-Węgierskiej został ustanowiony przez węgierski parlament jednogłośnie 12 marca 2007. Sejm polski przyjął analogiczną uchwałę 16 marca 2007 r. przez aklamację.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem