Reklama

Na ratunek kościołowi!

2013-10-18 11:01

Ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 42/2013, str. 4-5

Ks. Adrian Put

To jedna z największych i najpiękniejszych świątyń ziemi lubuskiej. Kiedy przeprowadzono ekspertyzę, okazało się, że jej przyszłość nie rysuje się w kolorowych barwach. Miejscowy proboszcz podkreśla: – Pytanie nie brzmi, czy świątyni grozi jakaś katastrofa. Pytanie jest inne: kiedy katastrofa budowlana się wydarzy?! W Ośnie Lubuskim rozpoczął się prawdziwy wielki wyścig z czasem. Do uratowania jest jeden z najważniejszych kościołów historycznej diecezji lubuskiej. Dziś potrzebna jest mobilizacja wszystkich, którym piękno i przyszłość ośnieńskiego kościoła leżą na sercu. Pracy jest naprawdę bardzo dużo. A potrzeby finansowe jeszcze większe. Czy uda się wygrać z czasem?

Kościół i jego historia

Kościół został postawiony w XIII wieku. W tym czasie istniała już diecezja lubuska, którą utworzono w 1124 r. Sam kościół został zbudowany ok. 1298 r. Wiadomo, że ołtarz główny pw. św. Piotra został poświęcony w 1350 r. To pokazuje, jak długo sam kościół był wznoszony i upiększany. Został wzniesiony z granitowych kamieni i cegły. To trójnawowa pseudobazylika. Pierwotnie kościół był mniejszy, jednak już wtedy był świątynią ważną w tym rejonie. Była to siedziba największego dekanatu w historycznej diecezji lubuskiej. Pod opieką dziekana z Ośna znajdowało się ponad 40 innych kościołów.

Kościół ośnieński był rozbudowywany w XV i XVI wieku. Najcenniejszymi zabytkami świątyni są ołtarz główny z 1627 r. i ambona z 1619 r. Zostały one ufundowane po usunięciu ołtarzy gotyckich, które w świątyni znajdowały się wcześniej. Myśl teologiczna, jak i same wykonanie ołtarza i ambony wskazuje na dużą dojrzałość artystów i ich warsztatu. Z innych ważnych zabytków zachowała się także chrzcielnica kamienna z przełomu XV i XVI wieku. W jej otoku znajdują się sceny biblijne nawiązujące do teologii chrztu. W średniowieczu koło kościoła znajdowała się także szkoła parafialna.

Reklama

Ten kościół należał do najważniejszych kościołów dawnej diecezji lubuskiej. Jest materialnym świadectwem biskupstwa i prawdziwą lubuską pamiątką po wiekach średnich.

Obecny stan kościoła

– Stan kościoła dzisiaj jest nie najlepszy. Można nawet powiedzieć, że jest w stanie bardzo złym. Pytanie nie brzmi, czy jakaś katastrofa kiedyś się wydarzy, tylko... kiedy się wydarzy. To jest prawdziwy wyścig z czasem – powiedział proboszcz ośnieński ks. kan. Piotr Grabowski.

Na początku nic nie wskazywało, że z kościołem dzieje się coś złego. Widoczne były spękania, jednak wszyscy tłumaczyli sobie, że skoro kościół stał tyle wieków, to i dalej stać będzie. Kiedy proboszcz i parafianie chcieli przeprowadzić remont dachu, okazało się, że warto zająć się także powiększającymi się pęknięciami na wieży. Postanowiono zrobić ekspertyzę wieży, gdyż widoczne spękania były niepokojące. Przeprowadzenia ekspertyzy podjął się dr inż. Maciej Płotkowiak ze Szczecina. Jest nie tylko bardzo dobrym wykładowcą i architektem, ale także prawdziwym miłośnikiem kościołów gotyckich. Pierwsze informacje były na tyle niepokojące, że postanowiono przeprowadzić ekspertyzę nie tylko wieży, ale i całego kościoła. Okazało się, że kościół od czasu rozbudowy miał poważne problemy. Świątynia została źle posadowiona, na bardzo słabym i płytkim fundamencie. Część tego fundamentu to tylko niescalony kamień. Grunt okazał się także bardzo niestabilny. W dziejach kościół przeżył trzy poważne katastrofy budowlane. Mury kościoła zaczęły się rozchodzić. Dawni majstrzy budowlani nie dali sobie z tym rady.

Remont, a właściwie – ratunek

Dziś wiadomo, że należy przeprowadzić kompleksowy remont kościoła. To jest prawdziwy remont generalny. – Sugestia konserwatorska jest taka, aby remont prowadzić całościowo etapami. Dzisiejsze prace to próba uchronienia przed katastrofą budowlaną. Specjalistyczna firma robi wszystko, aby wzmocnić fundamenty kościoła. Dokładnie w tym momencie prowadzone są prace nad wzmocnieniem posadowienia wieży kościoła – wyjaśnił ks. kan. Grabowski.

Dużo czasu zajęło znalezienie odpowiedniej technologii, która pozwoli wzmocnić fundamenty. Wybrana metoda pozwala wejść w grunt do fundamentów bez konieczności odkopywania ich, co mogłoby doprowadzić do zdestabilizowania wieży. Sama technologia wydaje się teoretycznie bardzo stara. Podczas prac paluje się grunt, „wstrzykując” zbrojone pale na 8 metrów w głąb ziemi. Wszystko dokonuje się pod ciśnieniem. Cały fundament wieży zostaje spięty takim pasem z pali wewnątrz i na zewnątrz. Jednak aby wykonać takie prace, należało najpierw zabezpieczyć sam kościół. Zanim wstrzyknięty beton zaschnie, groziło poważne naruszenie stabilności gruntu. Wieża została spięta specjalnymi opaskami. Dodatkowo w środku wzmocnione zostały łuki podtrzymywane przez filary. Te łuki także wymagają w przyszłości specjalistycznych prac. Później należy zabezpieczyć wewnętrzne łączenia w środku. Kiedy uda się zabezpieczyć wieżę, w następnej kolejności trzeba będzie wzmocnić fundamenty całego kościoła. W niektórych miejscach ta średniowieczna świątynia nie ma nawet metra fundamentu. Później w kolejce czeka jeszcze naprawienie i zatrzymanie spękań na stropie. Wiadomo, że przed wiekami w jednym miejscu strop spadł z podpory i zatrzymał się na cegłach z gzymsu. Dalej należy zabezpieczyć spękania wieży i dopiero na końcu przeprowadzić remont dachu. To tylko te najważniejsze prace. Bo na swoją kolej czeka także posadzka w kościele, która znacznie ucierpiała podczas remontów.

Niespodziewane odkrycie

Na początku nie spodziewano się żadnych poważniejszych niespodzianek. Podczas prac remontowych znaleziono jednak ciekawostkę archeologiczną. W kościele odkryto blisko 80 monet pochodzących z okresu od XIII do XIX wieku. Podczas prac w kościele należało wzmocnić łuki specjalnymi wspornikami z drewnianych podkładów. Musiały one być posadowione na mocnym i stabilnym gruncie. Nie nadawały się do tego stare i spękane płytki z piaskowca, które były ułożone jako podłoga w kościele. Dodatkowo okazało się, że płytki były położone tylko na piasku. W tych miejscach należało zatem wylać specjalne fundamenty pod wsporniki. Jednak kiedy podłoga została zdjęta, archeolodzy zaczęli odnajdywać przeróżne monety. Pochodzą one z różnych epok. Najstarszymi monetami okazały się denary brandenburskie pochodzące z XIII wieku, czyli z okresu budowy kościoła. Najmłodsze odnalezione monety to XIX-wieczne fenigi będące w użyciu w momencie kładzenia posadzki. Wśród znalezionych monet są jeszcze: szelągi, grosiki, krajcary i halerze. Pochodzą one z różnych mennic. Rozpoznano monety saksońskie, austriackie, polskie, brandenburskie, pruskie, salzburskie i szwedzkie. Archeolodzy z gorzowskiego muzeum, którzy zajęli się odkrytymi monetami, podeszli do swoich obowiązków bardzo skrupulatnie. Ziemię, którą wynoszono z kościoła, najpierw przeszukiwano przy pomocy wykrywacza metalu, a następnie przesiewano. W efekcie tej pracy, poza monetami, znaleziono wiele innych drobnych przedmiotów: stilusy, fragmenty fajek glinianych, guziki drewniane, metalowe i kościane, okucie księgi, jajko, szpilki i paciorki szklane. Wszystkie one pochodzą sprzed połowy XIX wieku. Odnalezione przedmioty nie mają wielkiej wartości. Mówią one jednak wiele o dawnych mieszkańcach Ośna i o ich pozycji gospodarczej.

Pielgrzymka pokutna

Parafia w Ośnie nie żyje tylko remontem. Jak wszędzie głoszone jest Słowo Boże i sprawowane sakramenty. Jednak parafia czerpie także ze swojej historii. W pierwszą sobotę października z Ośna do Górzycy wyruszyła kolejna już pielgrzymka pokutna. Jej historia sięga czasów początków protestantyzmu na naszym terenie. W pobliskiej Górzycy, która w średniowieczu była stolicą biskupstwa lubuskiego, znajdowało się ważne sanktuarium maryjne. Do Matki Bożej pielgrzymowali pątnicy z Łużyc, Brandenburgii, Pomorza i z Wielkopolski. Silna pozycja sanktuarium i jego wpływ na ludność tej ziemi nie były w smak protestanckim władcom z książęcego Kostrzyna. Z ich namowy i inspiracji mieszczanie wątpliwej opinii z Ośna napadli na maryjne sanktuarium w Górzycy i zniszczyli je. Obraz oraz figurę Matki Bożej zniszczono, a samo sanktuarium upadło. Kapłani opiekujący się tym miejscem odeszli. Aby wynagrodzić Matce Bożej tę zniewagę, wyprawiono specjalną pielgrzymkę pokutną z Ośna do Górzycy.

Po wojnie zaczęto nawiązywać do tych wydarzeń. Zrodziła się myśl, aby taką pokutną pielgrzymkę organizować również współcześnie. W ten sposób pielgrzymka była i jest podtrzymywania także dzisiaj. W tym roku modlono się o pokój w Syrii. Proszono także o pomoc w ratowaniu zabytkowego kościoła w Ośnie.

Chociaż pracy jest bardzo dużo, a wyzwania wydają się ogromne, to jednak proboszcz i parafianie nie tracą nadziei. Wierzą, że ich kościół zostanie uratowany i odzyska dawny blask. Remont już się rozpoczął i – jak wszyscy w Ośnie wierzą – zostanie doprowadzony do szczęśliwego zakończenia.

Tagi:
świątynia

Konsekracja ołtarza w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu

2018-12-18 21:50

Ks. Adam Dróżdż

Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie stał się prawdziwą i doskonałą świątynią nowego przymierza i zgromadził lud nabyty. On bowiem jako kapłan i dar ofiarny wstąpił na drzewo krzyża i oddał siebie samego Tobie, Ojcze, jako ofiarę czystą, aby przez nią zgładzić grzechy świata.

Paweł Kmiecik

W trzecią Niedzielę Adwentu podczas uroczystej Eucharystii abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, konsekrował ołtarz i poświęcił nową ambonę oraz miejsce przewodniczenia w zawierciańskiej bazylice. Odnowione prezbiterium to wynik prac rozpoczętych już w czerwcu bieżącego roku. W ich trakcie udało się zamontować nowoczesny system ogrzewania podłogowego na całej powierzchni kościoła, przykryć nową posadzką prezbiterium, nawę główną oraz część naw bocznych. Takie tempo prac i ich rozmiar stały się możliwe dzięki wielkiej życzliwości ludzi, a przede wszystkim dzięki ofiarności wielu wiernych z parafii i spoza niej.

Zobacz zdjęcia: Konsekracja ołtarza w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu

Wypiękniała i wciąż pięknieje nasza świątynia, a coś, co wydawało się niemożliwe do zrealizowania, dziś staje się już rzeczywistością. Do dawniejszych inwestycji doszły w tym roku nowe, które służą większej chwale Bożej i naszemu pożytkowi. Zostało na nowo urządzone miejsce najświętsze naszej świątyni, jakim jest prezbiterium. Tutaj sprawuje się Ofiarę Zbawienia – Mszę św. i głosi się Słowo Boże. W tym celu został wzniesiony nowy, piękny, marmurowy ołtarz, ambona i miejsce przewodniczenia Eucharystii. Całe prezbiterium otrzymało piękną i godną tego miejsca marmurową posadzkę, nawa główna otrzymała posadzkę granitową, natomiast w roku przyszłym otrzyma ją pozostała część świątyni – swoją radością dzieli się z nami ks. Jan Niziołek – proboszcz parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu.

Pod mensą ołtarzową zostały złożone relikwie wielkiego czciciela Eucharystii – św. Józefa Sebastiana Pelczara, które ofiarował Ksiądz Arcybiskup.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papieski konfesjonał w więzieniu

2019-01-19 21:06

vaticannews / Watykan (KAI)

Po raz pierwszy w swym pontyfikacie Papież Franciszek będzie spowiadał młodych przestępców osadzonych w zakładzie karnym dla nieletnich. Uczyni to w czasie liturgii pokutnej w więzieniu Las Garzas de Pacora. Będzie to jedno z wydarzeń Światowych Dni Młodzieży w Panamie. Wśród papieskich penitentów będzie m.in. chłopak, który w wieku 16 lat został skazany za podwójne zabójstwo.

Agnieszka Bugała

Dyrektor watykańskiego Biura Prasowego podkreśla, że nabożeństwo pokutne i spowiedź w więzieniu są wyrazem bliskości Papieża z tymi wszystkimi, którzy z różnych powodów nie mogą uczestniczyć w spotkaniu w Panamie. Przypomniana zarazem, że 150 konfesjonałów do tzw. Parku Pojednania wykonanych zostało przez 35 więźniów z panamskiego zakładu karnego La Joya. Franciszek odwiedzi również dom dla młodzieży chorej na AIDS. „W ten sposób chce nam wskazać ważne peryferie egzystencjalne, o których nie możemy zapominać” – podkreśla Alessandro Gisotti.

W czasie swej pielgrzymki Franciszek wygłosi 10 różnych przemówień i homilii, wszystkie po hiszpańsku. Będzie to jego 26. podróż zagraniczna, a zarazem 40. kraj, który odwiedzi w czasie swych pielgrzymek. W Panamie był już wcześniej w 1983 r. Jan Paweł II, ale Jorge Mario Bergolio nigdy wcześniej nie gościł na panamskiej ziemi. Dyrektor watykańskiego Biura Prasowego zapowiada, że w swych przemówieniach Papież podejmie tematy związane m.in. z ochroną środowiska, problemami ludów tubylczych oraz aktualnością przesłania św. Oscara Romero. Alessandro Gisotti podkreśla, że ŚDM w Panamie ma być także znakiem pojednania i pokoju dla tego tak bardzo doświadczonego różnymi problemami regionu świata.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 1/2 2019

O. Bartoszewski: Konsylium lekarskie Kongregacji ds. Świętych zatwierdziło cud za wstawiennictwem kard. Wyszyńskiego

2019-01-20 12:29

mp / Warszawa (KAI)

O. Gabriel Bartoszewski poinformował, że 29 listopada ub. r. konsylium lekarskie w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Teraz potrzeba jeszcze zatwierdzenia tegoż cudu przez komisję teologów konsultorów oraz komisję kardynałów i biskupów - aby Ojciec Święty mógł wydać oficjalny dekret o cudownym uzdrowieniu za wstawiennictwem Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, co otwiera drogę do beatyfikacji. Na prace te potrzeba co najmniej około pół roku.

BP KEP

O. Gabriel Bartoszewski OFMCap, wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym kard. Wyszyńskiego, występując wczoraj wieczorem podczas gali Nagrody Społecznej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie poinformował, że 29 listopada ub. r. konsylium lekarskie watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Ten długo oczekiwany fakt uruchomi ostatnie procedury umożliwiające beatyfikację Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.

O. Bartoszewski przypomniał, że 22 listopada 2015 r. kard. Kazimierz Nycz przekazał w kongregacji na ręce jej prefekta kard. Angelo Amato 3-tomowe Positio nt. życia i zasług kandydata na ołtarze. Dzięki temu 26 kwietnia 2016 r. kongres teologów konsultorów kongregacji jednomyślnie orzekł heroiczność cnót Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. W ślad za tym został ogłoszony 19 grudnia 2017 r. dekret o heroiczności cnót. "W dekrecie jest zawarty przebieg życia, a na końcu zawarte jest stwierdzenie, że Sługa Boży praktykował cnoty heroiczne - wiarę, nadzieję, miłość oraz cnoty moralne - roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie w stopniu nadzwyczajnym” – podkreśla o. Bartoszewski.

„29 listopada 2018 r. konsylium lekarskie w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Orzeczenie otworzyło drogę do dalszej, końcowej pracy nad procesem. Teraz oczekujemy na posiedzenie następnej komisji, komisji konsultorów teologów, której zadaniem jest stwierdzić, czy uzdrowienie tej dziewczyny miało związek z modlitwą za przyczyną Sługi Bożego. Nastąpi to w niedługim czasie” – wyjaśnia kapucyn.

„Następnie, w odstępie dwóch, trzech miesięcy, odbędzie się posiedzenie komisji kardynałów i biskupów, która wydaje już ostateczny werdykt zatwierdzający uzdrowienie” – podkreśla o. Bartoszewski, dodając, że wtedy prefekt kongregacji przedstawia papieżowi protokół tejże komisji, a Ojciec Święty poleca mu opracowanie dekretu o cudownym uzdrowieniu, który jest ogłaszany po podpisaniu przez papieża. „To oznacza zakończenie procesu. Zostaje tym samym otwarta bezpośrednia droga do beatyfikacji” – wyjaśnia ekspert.

Na pytanie, kiedy konkretnie nastąpić może uroczystość beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia, o. Bartoszewski odpowiada: „Ona nadejdzie w swoim czasie, bądźmy dobrej myśli”.

Stefan Wyszyński urodził się w 3 sierpnia 1901 r. w miejscowości Zuzela nad Bugiem. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie i Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie 3 sierpnia 1924 roku został wyświęcony na kapłana. Po czterech latach studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale Prawa Kanonicznego i Nauk Społecznych uzyskał stopień doktora.

Podczas II wojny światowej jako znany profesor był poszukiwany przez Niemców. Ukrywał się m.in. we Wrociszewie i w założonym przez matkę Elżbietę Czacką zakładzie dla ociemniałych w Laskach pod Warszawą.

W okresie Powstania Warszawskiego ks. Wyszyński pełnił obowiązki kapelana grupy "Kampinos" AK.

W 1946 r. papież Pius XII mianował ks. prof. Wyszyńskiego biskupem, ordynariuszem lubelskim. 22 października 1948 r. został mianowany arcybiskupem Gniezna i Warszawy oraz Prymasem Polski.

W coraz bardziej narastającej konfrontacji z reżimem komunistycznym, Prymas Wyszyński podjął decyzję zawarcia "Porozumienia", które zostało podpisane 14 lutego 1950 r. przez przedstawicieli Episkopatu i władz państwowych.

12 stycznia 1953 r. abp Wyszyński został kardynałem. Osiem miesięcy później, 25 września 1953 r. został aresztowany i internowany. Przebywał kolejno w Rywałdzie Królewskim koło Grudziądza, w Stoczku Warmińskim, w Prudniku koło Opola i w Komańczy w Bieszczadach.

W ostatnim miejscu internowania napisał tekst odnowionych Ślubów Narodu, wygłoszonych następnie na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. jako Jasnogórskie Śluby Narodu. 26 października 1956 r. Prymas wrócił do Warszawy z internowania. W latach 1957-65 prowadził Wielką Nowennę przed Jubileuszem Tysiąclecia Chrztu Polski.

W latach 60. czynnie uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II.

Zmarł 28 maja 1981 r. w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Na pogrzeb kardynała w Warszawie 31 maja przybyły dziesiątki tysięcy ludzi.

Proces beatyfikacyjny Prymasa Tysiąclecia na etapie diecezjalnym rozpoczął się 20 maja 1983 r. a zakończył 6 lutego 2001 r. Akta zebrane w toku procesu – w sumie 37 tomów – wraz załącznikami (książkami, artykułami autorstwa kandydata na ołtarze) zostały przekazane do watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

28 maja 2013 r. podczas uroczystości w bazylice św. Jana Chrzciciela w Szczecinie zamknięto diecezjalny proces o domniemanym uzdrowieniu młodej osoby za przyczyną Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. Dokumentacja trafiła do Watykanu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem