Reklama

Kresowe Madonny

2015-05-07 14:11

Anna Buchar
Edycja wrocławska 19/2015, str. 6-7

Anna Buchar
Ks. Józef Pater przy odzyskanym obrazie "Madonna pod jodłami"

Po zakończeniu II wojny światowej, w czasie przemieszczania się z dawnych Kresów Wschodnich na prastare ziemie piastowskie nad Odrą, zabierano z zamykanych kościołów cenne skarby – łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny. Repatrianci umieszczali je w kościołach archidiecezji wrocławskiej – gdzie od 70 lat doznają szczególnej czci

Wizerunki Matki Bożej odnalazły swoje miejsce w archidiecezji wrocławskiej, która należała do jednej z najstarszych kościelnych jednostek administracyjnych na ziemiach polskich. Sięgała bowiem swymi początkami zarania państwa polskiego oraz chrześcijaństwa w tej części Europy. W samej archidiecezji umieszczonych jest ponad 35 obrazów Matki Bożej przywiezionych dokładnie 70 lat temu z Kresów Wschodnich. Nie sposób wszystkich opisać, przedstawię jednak wizerunki dwóch z nich.

Obraz Matki Bożej Bolesnej Uzdrowienia Chorych w Łozinie

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny w Łozinie przechowuje cenny skarb, łaskami słynący Obraz Matki Boskiej Bolesnej z kościoła pw. św. Doroty w Tuligłowach, w diecezji przemyskiej. Koronacja obrazu odbyła się w 1930r. 15 lat później, w 1945r. obraz został przywieziony do Łoziny i umieszczony w głównym ołtarzu tamtejszego kościoła poewangelickiego (mimo to nadal doznawał czci). W 1986 r. metropolita wrocławski, kard. Henryk Gulbinowicz do tytułu „Matki Boskiej Bolesnej” dodał tytuł „Uzdrowienie Chorych”, co przyczyniło się do praktyki pielgrzymowania ludzi chorych do Łoziny.

Według przekazów zebranych przez ks. Leona Jabłońskiego od parafian Tuligłowskich obraz znajdował się w leśnej kapliczce koło Sądowej Wiszni niedaleko siedziby hrabiny Lanckorońskiej. Hrabina, chcąc uniknąć zniszczenia swoich dóbr ziemskich, przeniosła obraz z kapliczki leśnej do pałacu, w którym rezydowała. Tam znajdował się do czasu wybudowania kościoła w Tuligłowach, które miało miejsce w pierwszej połowie XVII w. Hrabina przed śmiercią przekazała obraz swojej kuzynce i to ona umieściła go w tuligłowskim kościele. Pierwszą konserwację obrazu przeprowadzono w 1929 r., a rok później bp Anatol Nowak dokonał jego koronacji. Dzieło aż do końca wojny i repatriacji pozostało nienaruszone.

Reklama

W wyniku umowy jałtańskiej z 1943 r. cały Śląsk z granic pruskich wszedł w skład państwa polskiego, którego granice zachodnie oparto na Odrze i Nysie Łużyckiej. Przekształcenia te, przeprowadzone bez udziału Polaków, pociągnęły za sobą także przesunięcie wschodnich granic terytorium polskiego na rzecz Związku Radzieckiego. Sowieci rozpoczęli rejestrację osób, które miały wyjechać na Ziemie Odzyskane. Dotyczyło to wszystkich Polaków, którzy początkowo niechętnie korzystali z rejestracji. Dopiero, po zarejestrowaniu się ówczesnego proboszcza, ks. Antoniego Baszaka, zgłosiła się cała wieś. – Około pięciuset rodzin oczekiwało na stacji przez miesiąc czasu na pociąg. Był to drugi transport i to właśnie w nim swoje miejsce znalazł obraz Matki Bożej Bolesnej, zabrany mimo sprzeciwu władz rosyjskich. Na jego miejsce włożono inny wizerunek. Podczas odprawiania ostatniej Mszy w kościele tuligłowskim padły deklaracje, że nie opuszczą parafianie swego cudownego obrazu – mówiła w wywiadzie Małgorzata Szydełko, uczestniczka wydarzenia. Proboszcz, chcąc ukryć wizerunek, przekazał go swojej gospodyni Agnieszce Gorazdowskiej, która schowała obraz w skrzyni. Tak zakamuflowany przejechał bezpiecznie całą drogę. Po miesiącu jazdy, w ostatnich dniach października 1945 r. pociąg dotarł do Trzebnicy. Ludność przybyła rozlokowała się w mieście, jednak większość za swoim proboszczem osiedliła się w Łozinie. Obraz na stałe umieszczono w kościele pomocniczym w Łozinie dopiero w 1948 r., ze względu na obawę, że skoro zabrany został bez zgody ówczesnych władz tuligłowskich, będzie musiał wrócić za granicę.

Obraz Matki Bożej Zwycięskiej z Mariampola

Historia obrazu Matki Bożej Zwycięskiej z Mariampola związana jest z postacią księcia Stanisława Jana Jabłonowskiego (1634-1702), kasztelana krakowskiego i hetmana wielkiego koronnego. Hetman Jabłonowski był pobożnym człowiekiem. Nigdy nie rozstawał się z obrazem Matki Bożej, który woził ze sobą na wyprawy wojenne. Wizerunek ten zabrał także do obozu pod Wiedniem, gdzie w 1683 r. brał udział w zwycięskiej bitwie u boku króla Jana III Sobieskiego. Od tego czasu do Matki Bożej Hetmańskiej przylgnęła nazwa Rycerska lub Zwycięska. W czasie jednej z potyczek z Tatarami, hetman Jabłonowski został zmuszony do ucieczki i musiał konno przeprawić się przez Dniestr. W najbardziej dramatycznym momencie przeprawy rycerz zawołał: „Jezus, Maryja, ratujcie mnie!” Po tym akcie koń wyskoczył na brzeg. Wdzięczny za ratunek książę ofiarował Matce Boskiej miejscowość Bożywidok – Wołczów, zwaną też Czarnopolem i nazwał ją Mariampolem, co znaczy Gród Maryi. W 1691 r. w Mariampolu hetman wybudował zamek obronny z kaplicą, w której umieścił obraz Matki Bożej. Po śmierci księcia (1702 r.), jego syn, Jan Kajetan, postarał się o przeniesienie parafii do Mariampola. Wówczas też przekazał ów wizerunek Matki Bożej do kościoła parafialnego pw. Trójcy Przenajświętszej. Wierni czcili Panią Mariampolską jako Uzdrowienie Chorych, Wspomożenie Wiernych, Ucieczkę Grzeszników i Pocieszycielkę Strapionych. W 1737 r. komisja duchowna uznała obraz za cudowny. Miasto wraz z hetmańskim obrazem stało się sławne w okolicy, zaczęło przybywać pątników, a żona Kajetana Jabłonowskiego, Teresa ozdobiła cudowny wizerunek piękną srebrną suknią i koronami. W XX wieku ks. Marcin Bosak, proboszcz parafii w Mariampolu, rozpoczął budowę kościoła-sanktuarium dla Matki Bożej, której uwieńczeniem miała być koronacja Jej wizerunku. Plany te pokrzyżował jednak wybuch II wojny światowej oraz tragiczna śmierć ks. Bosaka. Po zakończeniu wojny ostatni proboszcz Mariampola ks. Mikołaj Witkowski zabrał nie bez trudności ze strony władz Cudowny Wizerunek. Trzymał go początkowo w swoim pokoju w klasztorze franciszkanów w Głubczycach na Opolszczyźnie, ale kiedy w 1951 r. został powołany na stanowisko wykładowcy w Seminarium Duchownym we Wrocławiu, przekazał obraz wrocławskim Siostrom Nazaretankom.

2 września 1965 r. nastąpiła uroczysta intronizacja Cudownego Obrazu w nowo odbudowanym kościele Najświętszej Maryi Panny na Piasku. Intronizacji w obecności Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego dokonał metropolita wrocławski kard. Bolesław Kominek, powierzając Matce Bożej całą archidiecezję wrocławską. Po nabożeństwie obraz został przeniesiony do nawy bocznej i umieszczony tam na stałe. 10 września 1989r. odbyła się koronacja Matki Bożej Zwycięskiej papieskimi diademami. Głównymi celebransami byli kardynałowie: Józef Glemp, Franciszek Macharski i Henryk Gulbinowicz.

Kresowe Madonny w archidiecezji wrocławskiej

We Wrocławiu w kościele dominikanów pw. św. Wojciecha jest obraz Matki Boskiej z Podkamienia. W kościele kapucynów pw. św. Augustyna znajduje się wizerunek Matki Boskiej Pocieszenia z Hodownicy koło Lwowa. W świątyni NMP na Piasku czci doznaje ikona z Mariampola, zwana „obrazem rycerskim”, ponieważ towarzyszyła wojskom polskim w czasie walki. W Oławie wierni modlą się przed obrazem Matki Boskiej Pocieszenia z Witkowa. W Brzegu Dolnym jest maryjny obraz ze Śniatynia, a w Brzegu nad Odrą kopia Madonny Jasnogórskiej z kaplicy szpitala św. Ludwika w Krakowie, fundacji księżnej Czartoryskiej. W Świętej Katarzynie jest obraz z Doliny, w Nowolesiu koło Strzelina obraz Matki Boskiej Różańcowej z Komarna. W Ligocie Książęcej znalazł miejsce obraz Wniebowziętej z Otynia, w Powidzku obraz Matki Boskiej Łaskawej ze Stojanic, a w Świątnikach koło Jordanowa jest czczony obraz Matki Bożej z Niemirkowa koło Równego, w kościele parafialnym w Doboszowicach, obraz Matki Boskiej z Siemianówki, w Szydłowicach – Matki Boskiej Pruskiej. Z kolei w Wabienicach umieszczony jest wizerunek Matki Bożej Złotopotockiej, zaś w Łozinie obraz Matki Boskiej Bolesnej z Tuligłów, z diecezji przemyskiej.

* * *

Ks. Józef Pater, dyrektor Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu
Wrocławska archidiecezja posiada ponad 35 łaskami słynących obrazów Matki Bożej z Kresów Wschodnich. W tym roku mija dokładnie 70 lat, odkąd zostały przywiezione przez repatriantów, kosztem ich własnego dobytku. Rola kresowych wygnańców dla wrocławskiego Kościoła była ogromna. To dzięki nim możemy dziś w naszych świątyniach czcić wizerunki kresowych Madonn. Przymusowe opuszczanie stron rodzinnych było dla nich osobistą tragedią, a mimo zakazów ze strony władz, mimo narażenia życia nie pozostali obojętni na wiarę.

Tagi:
Matka Boża kresy

Reklama

Akcja Kredkobranie: zebrali już ponad 700 uśmiechów

2018-10-25 12:48

Materiały prasowe

Arch. organizatorów

Ponad 80 szkół z całej Polski, w tym 50 z Małopolski włączyło się w akcję „Kredkobranie - 100 uśmiechów na stulecie” zorganizowaną przez Fundację Ignatianum i Stowarzyszenie Korzenie. W środę 24 października na Akademii Ignatianum w Krakowie odbył się briefing prasowy podsumowujący akcję.

Celem akcji była zbiórka darów w postaci przyborów szkolnych, materiałów plastycznych i nowych egzemplarzy lektur szkolnych dla dzieci mieszkających na Kresach. - W całym celebrowaniu 100-lecia odzyskania niepodległości w wielu inicjatywach, akcjach, uroczystościach, które się dzieją, ważne są też tego typu działania, które mają bardzo wymierny charakter pomocy dla tych, którzy tej pomocy oczekują. Wielkie podziękowania i gratulacje dla pomysłodawców, organizatorów, wykonawców, bez Państwa nie udałoby się wzbudzić uśmiechów na twarzach wielu dzieci żyjących na Kresach. Rzeczy wielkie składają się z rzeczy małych - mówił podczas spotkania wojewoda małopolski Piotr Ćwik. W akcję zaangażowanych było ponad 30 wolontariuszy. Do tej pory udało się zebrać ok. 15 tys. pojedynczych przyborów szkolnych. W miniony weekend część z nich trafiła na Litwę. - Zebraliśmy ponad 700 uśmiechów dzieci na twarzach. Ten cel - podtytuł akcji niejako został spełniony. Wielka radość widoczna była na twarzach tych dzieci. Dyrekcje dziękowały za wsparcie – powiedział Tomasz Konturek, koordynator akcji. Jak podkreślił, akcja w naszym kraju cieszyła się dużą popularnością. Dzieci dawały to, co same miały w swoich plecakach.

Organizatorzy inicjatywy wyrażają ogromną wdzięczność wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób wsparli tegoroczne „Kredkobranie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wielki Czwartek - nasącz modlitwą...

2019-04-18 01:56

Agnieszka Bugała

Wielki Czwartek ze służebnicą Bożą s. Leonią Nastał

pixabay

Święte Triduum to dni wielkiej Obecności i... Nieobecności Jezusa. Tajemnica Wielkiego Czwartku – z ustanowieniem Eucharystii i kapłaństwa – wciąga nas w przepastną ciszę Ciemnicy. Wielki Piątek, po straszliwej Męce Pana, zostawia nas nagle samych na środku drogi. Zapada cisza, która gęstnieje. Mrok, w którym nie ma Światła. Wielka Sobota – serce nabrzmiewa od strachu, oczekiwanie zadaje ból fizyczny. Wróci? Przyjdzie? Czy dobrze to wszystko zrozumieliśmy? Święte Triduum – dni, których nie można przegapić. Dni, które trzeba nasączyć modlitwą i trwaniem przy Jezusie.

Kiedy w nocy w Wielki Czwartek pojmano Jezusa w Ogrodzie Oliwnym, Apostołowie przestraszyli się i uciekli. Zostawili Go samego, dlatego Ewangelie nie wspominają nic o torturach Jezusa wycierpianych w nocy. Co wtedy przeżywał? Co się działo w otchłani więzienia? Łaskę poznania i wtajemniczenia w grozę tej nocy otrzymała s. Leonia Nastał, służebniczka Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej, dziś służebnica Boża. Oto słowa Jezusa, które zanotowała w dzienniku duchowym „Uwierzyłam Miłości”:

„Noc w lochu więziennym. Co i ile tam cierpiałem, okryte jest również mrokiem tajemnic. Nie miałem tam świadka, który by patrzył na moje bóle, męki i cierpienia. (...) Siepacze wtrącili Mnie, po przesłuchaniu u arcykapłanów żydowskich, do więzienia, ale nie zostawili Mnie tam samego. Rozpoczęli ze Mną straszliwą igraszkę wśród ciemności nocnych. Siepacze ustawili się w kątach lochu i odrzucali Mnie jeden drugiemu z całej mocy, jak się odrzuca piłkę. Kiedy im się uprzykrzył ten rodzaj zabawy, chwycili Mnie za ręce i, ciągnąc w przeciwne strony, próbowali swoich sił moim kosztem. Równocześnie inni siepacze wbijali ostre iglice w moje ciało. Ile omdlewających bólów cierpiałem wówczas. Wreszcie rzucili Mnie na ziemię. Jeden z siepaczy stanął na mojej głowie, inny na piersiach, a jeszcze inny na nogach, i cisnęli Mnie do ziemi całą siłą swojego ciężaru. Przechodzili przeze Mnie (...). Byli i tacy, którzy usiłowali wyłamywać poszczególne palce moich rąk, uderzali głową moją o słup kamienny. Jakaś zaciekłość, iście szatańska, popychała tych nieszczęśników do coraz to nowych okrucieństw i znęcania się nad bezbronną ofiarą. W Sercu moim panowała w czasie tych katuszy niczym niezmącona słodycz, dobroć, litość dla biednych ludzi. Nie wydałem ani jednej skargi, ani jednego wyrzutu niewdzięczności. Usiłowałem wpłynąć swoją łaską na ich dusze, ale serca ich były już zatwardziałe. Nie chcieli sobie odmówić przyjemności, jaką znajdowali w katowaniu Mnie. Milczałem wówczas…”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Jędraszewski: paschalne misterium miłości przemienia świat

2019-04-18 21:33

luk / Kraków (KAI)

W Wielki Czwartek abp Marek Jędraszewski przewodniczył w katedrze na Wawelu Mszy św. Wieczerzy Pańskiej. - Paschalne misterium miłości Trójcy Przenajświętszej do człowieka staje się udziałem człowieka - może on z niego korzystać i nim żyć. Może tą miłością przemieniać świat - mówił do zgromadzonych metropolita krakowski.

Joanna Adamik/Archidiecezja Krakowska

Jak podkreślił hierarcha, liturgia wieczoru wielkoczwartkowego zaprasza wiernych do wgłębienia się w misterium miłości. Tłumaczył, że jest to najpierw misterium miłości Trójcy Przenajświętszej do człowieka.

- Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował - zacytował fragment Ewangelii św. Jana i stwierdził, że ta miłość ma po pierwsze charakter dramatyczny, gdyż dzieje się ponad nienawiść i zdradę. - Przejmująco brzmią słowa Pana Jezusa, który wskazuje, że ręka Jego zdrajcy jest z Nim przy stole. Święty Jan opisując to zdarzenie mówi o szczególnym wzruszeniu Chrystusa - zaznaczył, dopowiadając, że Judasz wybrał ciemność i noc, opuszczając jasność, którą jest Jezus.

Dodał, że w Wieczerniku Jezus uczy także miłości pokornej poprzez umycie nóg swoim uczniom. – I czyni to, zdając sobie sprawę z tego, że jest to gest szokujący. Tak właśnie rozumiał go św. Piotr, który się przed nim wzbraniał. Ale Chrystus mówi wtedy, że skoro On obmył im nogi, to i oni sami powinni sobie nawzajem tak czynić. I to nie jest lekcja łatwa do przyjęcia, gdyż zaraz po tym pomiędzy apostołami powstaje spór, który z nich jest pierwszy - zauważył.

Abp Jędraszewski uwypuklił, że misterium miłości podczas Triduum wskazuje na jej ofiarność aż do końca. Przypomniał przy tym słowa o ustanowieniu Eucharystii, mówiące o Ciele wydanym za wierzących i kielichu oznaczającym Nowe Przymierze we Krwi.

- Jezus wydany aż po okrutne męki i śmierć na krzyżu. Śmierć haniebną. I krew przelana, spływająca z przebitego boku na twardą skałę tego świata. Za was. Dla waszego zbawienia - powiedział.

Metropolita wskazał, że miłość ta daje siłę do życia i jest to widoczne w słowach Chrystusa już po ustanowieniu kapłaństwa. - To słowa mówiące o szczególnie intymnej więzi między Jezusem, winnym krzewem, a uczniami, którzy są latoroślami, czerpiącymi swoją siłę z soków wypływających z winnego krzewu. Bez tego życiodajnego przepływu latorośle uschną - uwrażliwiał.

Jak uznał, jest to obraz sił duchowych, które wierni powinni czerpać z Chrystusa i obraz, który trzeba zrozumieć dosłownie. - Jeśli chcemy żyć miłością Chrystusa - ofiarną, pokorną i aż do końca - to musimy pić Jego krew i karmić się Jego ciałem. Żyć Eucharystią! - wezwał arcybiskup.

Dodał, że paschalne misterium miłości Trójcy Przenajświętszej do człowieka staje się jego udziałem. - Może on z niego korzystać i nim żyć. Może tą miłością przemieniać świat. I stąd to dramatyczne wołanie z Wieczernika: „Wytrwajcie w miłości mojej!”. To miłość pełna odwagi, która zachęca, by wstać i głosić ją światu - mówił.

Wspominając wydarzenia zdrady Judasza powiedział, że miłość ta każe także wychodzić naprzeciw nieprzyjaciołom i dawać do końca szansę na jej zwycięstwo. - Przed nami kolejne dni wchodzenia w misterium tej miłości. Kolejne dni, by dać się przeniknąć tej miłości. Aby zwyciężyła nadzieja co do nas i do świata. Aby zatriumfowała w nas wiara - zakończył abp Jędraszewski.

W czasie Mszy Wieczerzy Pańskiej na Wawelu arcybiskup umył stopy 12 mężczyznom z domu pomocy społecznej. Po Eucharystii Najświętszy Sakrament został przeniesiony do ciemnicy znajdującej się w Kaplicy Batorego. We Mszy Wieczerzy Pańskiej w katedrze wawelskiej uczestniczyli również politycy, m.in. Mateusz Morawiecki, Beata Szydło i Jarosław Kaczyński.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem