Reklama

Parafia pw. św. Jana Chrzciciela w Przyłęku Szlacheckim

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 50/2007

Przyłęk Szlachecki, leżący w dekanacie szczekocińskim, jest małą miejscowością położoną nad Pilicą. Panuje tu łagodny mikroklimat, co sprawia, że okoliczne łąki obfitują w soczystą trawę, dzięki czemu gospodarze hodują duże ilości bydła. Uprawa ziemi jest też głównym źródłem utrzymania mieszkańców.

Pierwszy drewniany kościół został wzniesiony w Przyłęku Szlacheckim w 1412 r. Parafię erygowano rok później. W drugiej połowie XVI wieku świątynia została zamieniona przez burgrabiego krakowskiego Mariana Przyłęckiego na zbór ariański. Następcy innowiercy wybudowali nowy kościół w 1635 r.
Obecny, murowany kościół został wzniesiony w latach 1774-80 kosztem Justyny z Raczyńskich Moszczeńskiej, kasztelanowej santockiej. Kruchtę dobudowano po 1810 r. Dziesięć lat później świątynia została otoczona murem z dwiema dzwonnicami we frontowych narożach. Kościół był kilkakrotnie odnawiany, m.in. w 1886 i 1906 r.
Od 2003 r. w parafii obowiązki proboszcza sprawuje ks. Zbigniew Klepacz. Kontynuuje pracę swojego poprzednika ks. Józefa Bieli, który duszpasterzem parafii w Przyłęku Szlacheckim był blisko 38 lat.
Od chwili przybycia od razu zabrał się ostro do pracy. Już w 2003 r. zostało przebudowane prezbiterium, wykonano nowy ołtarz oraz dostosowano prezbiterium dla potrzeb liturgicznych. Parafianie chętnie pomogli w tym przedsięwzięciu, nie szczędząc czasu i środków. To dzięki ich zachętom Ksiądz Proboszcz kontynuował prace w kościele w następnym roku. I tak po uporządkowaniu cmentarza i wykonaniu parkingu przystąpiono do remontu kościoła. Odnowione zostały elewacje. Dodać należy, że wiekowa świątynia nie oparła się próbom czasu i mury były bardzo popękane. Pęknięcia naprawiono, wykonano nowe tynki i pomalowano. Wyremontowano także dach świątyni oraz mur wokół niej.
W 2006 r. zakończyła się długa renowacja organów. Ksiądz Proboszcz oprowadzając po świątyni pokazuje organy, a następnie, jakby chcąc upewnić mnie, że organy mają piękny głos, gra jedną zwrotkę adwentowej pieśni.
W 2006 przystąpiono do remontu wieży kościoła, a w 2007 r. pokryto wieżę blachą miedzianą. Również w tym roku przystąpiono do budowy nowej plebanii. Ta, w której mieszka Ksiądz Proboszcz, liczy sobie ponad 130 lat, więc potrzeba budowy nowego domu jest paląca.
Ksiądz Proboszcz chwali parafian za okazywane mu serce i za wszechstronną pomoc i ofiarność, której od nich doznaje. „To dzięki ich pomocy przyozdabiamy kościół i prowadzimy kolejne prace” - mówi, dodając, iż parafianie w większości utrzymują się z rolnictwa, a więc nie są osobami majętnymi. „Dzielą się tym, co mają” - mówi z uznaniem Ksiądz Proboszcz. Szczególną ofiarnością wyróżniają się mieszkańcy wioski Starzyny, w której znajduje się również szkoła podstawowa. Tam też jest najwięcej dzieci i młodzieży. Młodzież aktywnie pomaga we wszelkich pracach w parafii, zawłaszcza przy wykonywaniu grobu Pana Jezusa na Wielkanoc albo żłóbka betlejemskiego. Młodzi ludzie bardzo chętnie włączają się w niedzielną liturgię słowa przez czytania i śpiew psalmów. Przy ołtarzu posługuje grupka ministrantów i lektorów, „spośród których kilku jest bardzo aktywnych” - zauważa Ksiądz Proboszcz. W bieżącym roku zawiązał się parafialny zespół Caritas, który obejmuje pomocą około 100 osób najbardziej potrzebujących w parafii. „Jego członkowie nie szczędzą sił ani czasu dla dobra naszej społeczności” - z dumą podkreśla ks. Klepacz.
„Niejako drugim płucem parafii są działkowicze - mówi Ksiądz Proboszcz, wyjaśniając, że kilkudziesięciu mieszkańców ze Śląska kupiło sobie na terenie parafii działki rekreacyjne, na których w okresie letnim wypoczywają. - Latem w niedziele chętnie uczestniczą we Mszach świętych, co bardzo cieszy”.
Wspólnie z nimi, jak również z młodzieżą parafii zawsze na początku i na końcu wakacji organizowane są festyny parafialne, które cieszą się dużą frekwencją. Podczas tych pikników występują, oprócz artystów z zewnątrz, sami mieszkańcy parafii, m. in. członkinie kół gospodyń wiejskich, młodzież i działkowicze. Takie spotkania scalają mieszkańców i tworzą dobry klimat wspólnoty. Dochód z festynów przekazywany jest na budowę nowej plebanii, przy której prace budowlane kontynuowane będą od wiosny.
Planów na przyszłość jest wiele, oprócz budowy nowej plebanii trzeba w najbliższym czasie pomalować dach kościoła. Ks. Klepacz jest dobrej myśli, jak dotąd parafianie go nie zawiedli, i ma nadzieję, że wykonując kolejne prace remontowe, może liczyć na ich przychylność.
„Już wkrótce naszą parafię nawiedzi w kopii Cudownego Obrazu Matka Boża. Przygotowujemy się do tych niezwykłych chwil już dziś. Przygotowuje się cała parafia, a szczególnie młodzież, która w przyszłym roku przystąpi do sakramentu bierzmowania. Nasze modlitwy zintensyfikujemy tuż przed peregrynacją, w zrozumieniu tego, co nas czeka, pomogą nam ojcowie paulini, którzy przeprowadzą misje święte” - podkreśla.

Liczba parafian - 850
W skład parafii wchodzą miejscowości: Starzyny, Wólka Starzyńska, Brzostek, Łysaków, Szyszki-Łąkietka, Przyłęk Szlachecki.

Reklama

Msze św. niedzielne: godz. 9, 12 i 15, w miesiącach zimowych Msza św. z godz. 15 jest przeniesiona na godz. 10.30 w remizie strażackiej w Starzyznach.

Odpust: św. Jana Chrzciciela - 24 czerwca; św. Franciszka Ksawerego - 3 grudnia.

Miłość małżeńska - ks. Marek Dziewiecki [#9]

2019-02-22 08:37

salvenet.pl

Czym jest miłość małżeńska i co ją wyróżnia? Jak tę miłość powinniśmy pielęgnować? Co ślubujemy swojemu współmałżonkowi? Czy mąż/żona powinni być naszymi przyjaciółmi?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

2019-02-22 20:52

Zofia Białas

13 grudnia 2018 roku w kościele w parafii św. Barbary w Wieluniu zostały zainstalowane relikwie św. Rity.

Zofia Białas

Św. Rita od razu stała się Patronką parafialnych rekolekcji adwentowych, które w tym dniu się rozpoczynały. Po relikwie świętej Rity, zgodnie z życzeniem proboszcza z Casci, pojechał osobiście ks. Jarosław Boral, proboszcz parafii św. Barbary. Relikwie przybyły do parafii św. Barbary w Wieluniu tuż przed Eucharystią o godzinie 18.00, tuż przed rozpoczęciem rekolekcji. Od tej pory Wieluń stał się kolejnym miejscem w Polsce, gdzie są obecne jej relikwie i gdzie będzie rozwijał się jej kult.

Zobacz zdjęcia: W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

Rekolekcje rozpoczęły się ze świadomością obecności relikwii świętej. Tematem rozważań prowadzonych przez ks. dra Krzysztofa Białowąsa – postulatora rzymskiego, tego, który zainteresował parafian postacią świętej i który przywiózł relikwie wraz z ks. Jarosławem, stały się: cierpienie i postać świętej Rity – patronki od spraw beznadziejnych, augustianki, stygmatyczki i jednej z najpopularniejszych świętych Kościoła Katolickiego.

Wraz z przywiezieniem relikwii spełniło się marzenie ks. kanonika Jarosława (święcenia kapłańskie w dniu 22 maja, dzień śmierci świętej Rity) i parafian św. Barbary, którzy na przybycie relikwii przygotowywali się od kilku miesięcy. Znalazł się sponsor relikwiarza i ornatu z wizerunkiem świętej. Jednym z ostatnich elementów przygotowań na przyjęcie relikwii były odwiedziny sióstr augustianek z Krakowa w dniu 29 września 2018 r. Siostry przybyły na zaproszenie, ks. proboszcza Jarosława Borala i przybliżyły parafianom postać świętej. Dzięki siostrom i prelekcjom ks. Krzysztofa Białowąsa oraz filmowi o ostatnich latach życia Świętej, postać ta stała się nam bardzo bliska.

Dziś wiemy, że święta Rita (córka, żona, wdowa, matka, zakonnica) urodziła się w 1380 roku w Rocca Porena, niedaleko Cascia w środkowych Włoszech, w rodzinie włoskich wieśniaków. Jedynaczka, posłuszna rodzicom, nie poszła za głosem powołania do życia konsekrowanego, ale jako czternastoletnia dziewczyna została żoną i pomimo trudnego charakteru męża przeżyła z nim 18 lat. Po śmierci męża i dwóch synów wstąpiła do klasztoru św. Marii Magdaleny w Cascia. Została mniszką. Przez ostatnie 15 lat życia nosiła na czole znak ciernia Męki Pańskiej. Zmarła 22 maja 1457 roku. Cuda, jakie zaczęły się dziać za jej wstawiennictwem przyczyniły się do rozwoju jej kultu. Jej zwłoki, odkryte w 1467 roku okazały się nietknięte. Złożono je w ozdobnym sarkofagu. W roku 1628 papież Urban VIII zatwierdził jej kult, a Leon XIII, 24 maja 1900 r., kanonizował. Święta spoczywa w Cascia. Dziś jest tu Sanktuarium obejmujące jej dom rodzinny, klasztor i kościół. W ikonografii przedstawiana jest w czarnym habicie, białym welonie i cierniem na czole. Jej atrybuty to: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń (symbol cierpienia), figa, pszczoły, róża, która zakwitła dla niej w środku zimy (symbol nadziei).

Czy parafia św. Barbary w Wieluniu stanie się miejscem jej kultu? Czy św. Rita wybrała sobie to miejsce?

Dziś parafianie św. Barbary, i nie tylko, mogą powiedzieć – w Wieluniu rodzi się kult św. Rity. Jej relikwie, uroczyście wniesione do kościoła w niedzielę 16 grudnia przez ks. Krzysztofa Białowąsa i oddane ks. Jarosławowi wraz z aktem przekazania od pierwszej chwili doznają czci. Już wtedy poświęcono pierwsze róże i po raz pierwszy relikwie zostały ucałowane.

Pierwsze nabożeństwo odprawione zostało już 22 grudnia, kolejne 22 stycznia i 22 lutego 2019 roku. Na nabożeństwa i Eucharystie, w czasie, których na ołtarzu stoją relikwie św. Rity z Casci, przychodzi coraz więcej ludzi, wielu z różami w dłoni, wielu z prośbami, wielu z podziękowaniami. Każde nabożeństwo i Eucharystia kończy się poświęceniem róż i błogosławieństwem relikwiami świętej. Tak było i 22 lutego, br., ale na tym nabożeństwie i Eucharystii było już wielu przedstawicieli innych parafii wieluńskich, czcicieli św. Rity, którzy tu chcą oddawać jej cześć i prosić o wstawiennictwo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem