Uroczystość jubileuszową poprzedziła 9-miesięczna nowenna jako forma dziękczynienia Bogu za wszelkie łaski tych dwóch wieków oraz jako podziękowanie Najświętszej Maryi Pannie za ponad 250-letnią opiekę nad Łączkami i parafią. Wyrazami wdzięczności objęto grono tych wszystkich osób - kapłanów i świeckich, którzy dla tej parafii się trudzili i wspierali wszelkie dzieła, szczególnie renowację kościoła. W uroczystości udział wzięli parlamentarzyści - Jan Bury i Piotr Babinetz. Obecni byli przedstawiciele władz samorządowych ze Starostą Krośnieńskim oraz wójtowie gmin i sołtysi wsi, które kiedyś wchodziły w skład parafii.
Uroczystej liturgii przewodniczył bp Kazimierz Górny w asyście dziekana ks. Stanisława Tomaszka, ks. Antoniego Czeraka, byłego proboszcza Łączek, ks. Kazimierza Brzyskiego, byłego wikarego, kaznodziei ks. Zbigniewa Pałysa Saletyna z Dębowca oraz Księdza Proboszcza. Oprawę liturgiczną sprawował chór Zespołu Szkół Muzycznych w Krośnie pod dyrekcją Renaty Zajdel oraz schola parafialna pod kierunkiem Doroty Skibickiej.
Pierwsze wzmianki w kronice parafialnej pochodzą z 1595 r., kiedy to na mocy dekretu biskupa kardynała Jerzego Radziwiłła połączono kościoły w Łączkach i Łękach w jedną parafię. Przy obu były plebanie i szkoły parafialne. Obydwa były drewniane. Adam Pełka - właściciel Łączek i Łęk podjął decyzję, że cały swój majątek poświęci Najświętszej Maryi Pannie czczonej w łączkowskim wizerunku i w 1747 r. rozpoczął budowę obecnej świątyni, korzystając z materiału z ruin zamku łączkowskiego. Konsekracji kościoła pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja Apostoła dokonał w 1756 r. proboszcz i zarazem sufragan przemyski bp Andrzej Pruski. Było to w niedzielę po uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego. W roku 1758 ufundowany został obecny ołtarz główny i ołtarze boczne. Fundator Adam Pełka zmarł 22 czerwca 1777 r. i jest pochowany w podziemiach kościoła.
Gdy 3 maja 1800 r. spłonął drewniany kościół parafialny w Łękach, a wraz z nim całe zaplecze, tzn. szkoła, szpital dla ubogich i zabudowania gospodarcze, przeniesiono siedzibę parafii do Łączek. Staraniem ks. Tulińskiego odremontowano świątynię i w roku 1805, a według innych źródeł w 1808, erygowano parafię.
W roku 1858 w Łączkach erygowano szkołę ludową w miejsce organistowskiej. Budynek ofiarował Benedykt Spaventi. Zaś w 1895 r. ostatni właściciel Wojkówki ufundował nowy kościółek w miejsce drewnianego postawionego na pamiątkę Konfederacji Barskiej. Ciekawostką jest fakt, że w 1900 r. misje św. prowadził w Łączkach ks. dr Jan Balicki z Przemyśla.
Druga wojna światowa to czas wielkiego zaangażowania tutejszych mieszkańców w ruch oporu. Ówczesny proboszcz ks. Prokop współpracował z podziemiem i udostępnił zabudowania parafialne na magazyny broni. On także z grupą parafian z Przybówki uratował dzwon kościelny przed rabunkiem. Mimo tych wydarzeń i walk o Jasło (w pobliżu kościoła, na górkach i pomiędzy domami było wiele stanowisk artylerii) miejscowość ucierpiała w nieznacznym stopniu. Wielu parafian uważa to za znak opieki Matki Bożej nad parafią.
Po wojnie kościół wymagał gruntownego remontu. Podjął się tego zadania ks. Jan Ramocki. Odnowiono wtedy malowidła, polichromię sufitową i ołtarz.
Kolejne remonty rozpoczęte zostały przez ks. Michała Klimka. Zastało wykonane odwodnienie budynków: kościoła, plebanii, cerkwi i kościółka w Wojkówce, a także jednego z ołtarzy. Potem był remont stropu kościoła i częściowo dachu, odnowienie kolejnego ołtarza, ambony i chrzcielnicy. Ostatnio został odnowiony ołtarz główny, wymieniono instalację elektryczną, oświetlenie i nagłośnienie. Odsłonięte zostało przez archeologów wejście do krypty.
To poważne prace, mimo że parafia jest dużo mniejsza niż w początkach swego istnienia, troszczymy się bardzo o to miejsce. Bardzo nam wszystkim zależy na tym, aby powróciło ono do swego pierwotnego blasku. By było godnym miejscem obecności Naszej Matki. By znów mogli, jak przed laty, zmierzać do Jej stóp pielgrzymi. I tu składać wszystko, co stanowi treść ich życia w Jej Matczyne dłonie.