Piątek, 19 kwietnia

• Dz 9, 1-20 • Ps 117 • J 6, 52-59

Żydzi sprzeczali się między sobą mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?» Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje ciało i pije krew moją, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił. Nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki». To powiedział ucząc w synagodze w Kafarnaum.

Trudno pojąć słowa Jezusa, kiedy mówi i naucza tłumy i swoich uczniów w synagodze w Kafarnaum. Mówi o spożywaniu Jego ciała i krwi. Bez wiary, słuchacze odbierają słowa Jezusa jako zachętę do kanibalizmu. Jezus zaś mówi o swoim ciele i krwi jako o pokarmie, który ustanowi dla wszystkich pokoleń i narodów całej ziemi, by osiągnąć cel życia na wieki. Dziś i my, przychodząc na Eucharystię i uczestnicząc w niej, bierzemy udział w tym cudzie – w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Gdy spożywamy Eucharystię, Jezus karmi nas swoją nieśmiertelnością. Nasze zmysły widzą i czują kawałek chleba – opłatek – ale zmysłem wiary dotykamy całej głębi tajemnicy miłości – przyjmujemy Jezusa, który karmi nas i poi, staje się pokarmem na drogę do wieczności. Nie zawsze jesteśmy w stanie całym sobą i swoim jestestwem przychodzić na to spotkanie właściwie usposobieni, ale możemy właśnie tę słabość składać jako dar – bo On wypełnił nas sobą i przemienił nas w siebie. Pozwólmy Jezusowi na to, by mógł to czynić choć przez chwilę: przed i po przyjęciu Go do siebie.

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!