Wtorek, 23 kwietnia. Uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski

• Dz 1, 3-8 • Ps 126 • Flp 1, 20c-30 • J 12, 24-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

To jest przedziwny wybór Boga i tajemnica, że uwielbienie Jezusa dokonuje się przez Jego śmierć, przez Jego godzinę, dla której przyszedł na ziemię. Jezus tłumaczy to swoim słuchaczom poprzez porównanie do obumierania ziarna, które przynosi plon obfity. I podobnie, jeśli ktoś z nas nie będzie przeceniał swojego życia na tym świecie, a nawet będzie je nienawidził, to je ustrzeże, zachowa swe życie wieczne. Przeciwnie, kochający życie i ograniczający je tylko do zakresu tego świata, może zgubić to, co najważniejsze: może stracić życie wieczne. Nie wolno nam zapomnieć o godzinie Jezusa, o naszej godzinie, o traceniu naszego życia, podobnie jak traci swoje istnienie ziarno pszenicy. Warto próbować żyć dla tej godziny, która będzie prowadzić do godziny chwały pochodzącej od Ojca.

B.W.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!