W sobotę przed Niedzielą Palmową podczas ingresu nowego metropolity szczecińsko-kamieńskiego abp. Andrzeja Dzięgi doszło do wymownego i symbolicznego przekazania pastorału od poprzedniego pasterza metropolii abp. Zygmunta Kamińskiego. Ten zwornik władzy biskupiej zakończył w ten sposób właśnie dziesięcioletnie posługiwanie w naszej archidiecezji drugiego już w historii Metropolity. Wyrażając przed Bogiem wdzięczność za pełne apostolskiej miłości prowadzenie Ludu Bożego nad Odrą i Bałtykiem drogami wiary, jest potrzebą serca, by raz jeszcze uświadomić sobie jak błogosławione były to lata.
Pragnąc spojrzeć w głębokiej refleksji na minioną dekadę, warto przyjrzeć się kilku symbolom i wyznacznikom tego, co pozostanie trwałym dziedzictwem zaangażowania duchowego i pastoralnego abp. Zygmunta Kamińskiego. Trudno tworzyć gradację priorytetów, ale z pewnością najpierw trzeba koniecznie dostrzec kwestię powstania Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego. Wiele już słów powiedziano o tym historycznym, bezprecedensowym wydarzeniu, ale gdyby nie wytrwałość i hart ducha Księdza Arcybiskupa oraz dalekosiężna profetyczna myśl, to nie cieszylibyśmy się niedawno z pięciolecia działalności i najwyższej oceny merytorycznego i dydaktycznego funkcjonowania. Nie wszystkie ośrodki akademickie w Polsce, mające dłuższą historię, mogą poszczycić się posiadaniem kierunku teologicznego. Przyczynił się on do wzrostu świadomości eklezjalnej wśród młodych ludzi i stał się doskonałą alternatywą wobec relatywizmu wielu współczesnych postaw wykluczających sferę ducha z codziennego życia. Determinacja Księdza Arcybiskupa i pokorne wstawiennictwo u Ojca Świętego Jana Pawła II przyniosło piękny finalny efekt, który już daje owoce w postaci gruntownie ukształtowanych intelektualnie absolwentów oraz otwieranych nowych kierunków kształcenia.
Druga trwała przestrzeń, która pozostanie na zawsze jako dzieło epokowe, to trwające jeszcze prace I Synodu Archidiecezjalnego. Było wielkim pragnieniem serca Metropolity Szczecińsko-Kamieńskiego, aby wprowadzić całokształt życia duszpasterskiego na ścieżki refleksji nad przebytą dotąd drogą i podjęciem rzeczowej dyskusji nad odnową wizji dlaszego posługiwania całego konglomeratu wspólnotowego w ramach archidiecezji. Odważna decyzja abp. Zygmunta Kamińskiego sprawiła, że redagowany jest już dokument końcowy, a benedyktyńska praca kilku komisji zaowocowała opracowaniem projektów dokumentów, które stanowiły bazę do dyskusji w parafialnych grupach synodalnych, a później do przedstawiania wniosków końcowych. Dość szeroko za każdym razem, a do tej pory odbyto sześć posiedzeń plenarnych, analizowano poszczególne warstwy pracy duszpasterskiej, która szczególnie na naszej ziemi ma bardzo specyficzny wymiar związany z przeszłością historyczną, pauperyzacją postaw oraz zmianę hierarchii wartości wśród wielu wiernych. Przebijająca troska Księdza Arcybiskupa o wzrost świadomości tożsamości chrzescijańskiej we wszystkich przejawach życia religijnego każe z nadzieją patrzeć na końcowe wyniki prac licznego grona duchownych, osób konsekrowanych i laikatu.
Abp Zygmunt Kamiński wprowadził nasz Kosciół partykularny w trzecie tysiąclecie wiary, gdyż przybył z Płocka do Szczecina 23 maja 1999 r. To także był jeden z filarów posługi, który często akcentowany koncentrował się wokół wyrazistości postaw i dawanego świadectwa wiary zarówno przez duchowieństwo, jak i wiernych świeckich. Przeprowadził nas Ksiądz Arcybiskup przez niełatwe dni odejścia od nas „do domu Ojca” sługi Bożego Jana Pawła II, gdy wszyscy pytaliśmy się: „co teraz będzie z Kościołem?”. To właśnie natchnione słowa Księdza Arcybiskupa dodawały wówczas nadziei i siły do wiernego wypełniania testamentu Papieża. Był Pasterz Metropolii także tym, który integrował wiele środowisk twórczych, a także parafialnych. W tym kontekście ważnym wydarzeniem było ukoronowanie obrazu Matki Bożej Trzebiatowskiej i wskazanie na ogromnie istotną rolę szacunku dla ludzkiego życia oraz troski o to, by małżeństwa i rodziny były Bogiem silne. Był także niezachwiany w trudnych chwilach lustarcyjnego zamieszania w naszej Ojczyźnie. Dokonaniem Księdza Arcybiskupa jest powstanie nowych wspólnot parafialnych, decyzja na budowę nowych kościołów, perspektywistyczne patrzenie na przyszłość ewangelizacji poprzez tworzenie nowych wydziałów kurialnych tak, by koordynować pracę duszpasterską, a także wybudowanie Domu Emeryta Księży i nowego Domu Arcybiskupów Szczecińskich. Nieustannie także w modlitwie Pasterza archidiecezji przebijała się troska o nowe, liczne, święte powołania kapłańskie. To także w czasie kadencji Księdza Arcybiskupa zapoczątkowane zostały uroczyste, coroczne obchody dożynek w Pyrzycach.
Tych ważnych akcentów w całym dziesięcioleciu było jeszcze bardzo dużo. Bogu dziękujemy więc za to, co otrzymaliśmy poprzez gorliwą pasterską posługę abp. Zygmunta Kamińskiego. Z głębi serca cała archidiecezja składa hołd dziękczynienia, zapewniając o nieustannej obecności modlitewnej przed Panem. Niech Dobry Bóg wynagradza za wszystko, co błogosławionego wydarzyło się w ciągu tych 10 lat pracy pasterskiej!