Świat dzisiejszy woła o kapłanów świętych! Tylko kapłan święty może stać się w dzisiejszym świecie, coraz bardziej zsekularyzowanym świecie, przejrzystym świadkiem Chrystusa i Ewangelii (...). Kapłan może być przewodnikiem i nauczycielem o tyle, o ile stanie się autentycznym świadkiem” (Jan Paweł II, Rzym, „Do polskich biskupów”).
19 czerwca 2009 r., w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, rozpocznie się w Kościele Rok Kapłański. Jest to znakomity pomysł Benedykta XVI, by po roku poświęconym Apostołowi Narodów - św. Pawłowi, pokazać światu tych, którzy głoszą Ewangelię współcześnie. Jesteśmy jeszcze w trakcie Roku św. Pawła i widzimy, jak wielki mamy pod tym względem wzór do naśladowania - poprzeczka jest więc ustawiona wysoko. Trzeba przy okazji przyznać, że Święty był bardzo interesująco przedstawiany przez różnego rodzaju wydawnictwa i publikacje, także nasze „Niedzielne” - m.in. albumy prezentujące również w sposób poetycki miejsca jego życia i działalności, fragmenty jego tekstów, spotkania ze znawcami jego postaci itp. Chcieliśmy bowiem przybliżyć postać tego wspaniałego Apostoła, który oddał swoje życie Chrystusowi i tylko postanowił służyć. Był płonącą żagwią Chrystusa, jasnym i czytelnym Jego znakiem i drogowskazem.
Dlatego będziemy nadal nawiązywać do postaci św. Pawła, pragnąc, żeby był z nami. Bo świat i dzisiaj bardzo potrzebuje Chrystusa i Jego nauki, a do tego potrzeba nam również gorliwości św. Pawła.
Rok Kapłański to pokazanie całemu Kościołowi tysięcy innych głosicieli Ewangelii, którzy jakże często oddają swoje życie, pracując w parafiach, na placówkach misyjnych, w kościelnych urzędach, w poszczególnych grupach różnego wieku i zawodu. Często pracują w warunkach bardzo trudnych, są prześladowani, więzieni, pozbawiani dobrego imienia. Iluż to mamy choćby w naszej ojczyźnie, dziennikarzy, dla których prawdziwą frajdą jest napisać coś złego o księżach, ośmieszyć ich czy oczernić. Czynią to często wykorzystując najlepszą wolę, ludzkie otwarcie na drugiego człowieka, po prostu, podstępnie.
Dlatego bardzo ważne jest, byśmy dostrzegli pracę księży wśród nas, ich wysiłek i poświęcenie, rezygnację z własnego życia rodzinnego, szacunek i posłuszeństwo wobec Kościoła, który stoi na straży depozytu wiary. Warto zastanowić się nad kapłaństwem - tym wielkim darem Bożym dla człowieka, nad głównym zadaniem każdego kapłana - sprawowaniem Eucharystii, nad jego posługą duszpasterską. Każdemu kapłanowi trzeba tu gratulować, że może występować w imieniu samego Chrystusa i dla Niego pracować, że został przez Niego wybrany, by być rozsadnikiem dobra Bożego w świecie.
W Roku Kapłańskim będziemy zapewne rozważać wiele tajemnic związanych z darem kapłaństwa, będziemy ukazywać jego piękno i ogrom łask towarzyszących jego wielkiemu wybraństwu. Ale przez przybliżenie kapłaństwa i kapłanów Kościół chce przybliżyć ludziom Chrystusa. Jest to zatem wielka szansa duszpasterska.
Już dzisiaj, gdy tak na świeżo jeszcze towarzyszą nam przeżycia Wielkiego Czwartku - dnia ustanowienia kapłaństwa, dziękujemy Ojcu Świętemu Benedyktowi XVI za te piękne inicjatywy: Rok św. Pawła, ale i rozpoczynający się w czerwcu rok poświęcony kapłaństwu i kapłanom. Ufamy, że będzie to czas obfity w owoce wiary.