Słowo Biskupa Rzeszowskiego

Drodzy Bracia Kapłani,
Umiłowani Diecezjanie,

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa od 1995 r. przypomina nam doniosłą i wspólną troskę o świętość kapłanów. Bowiem przed 14 laty sługa Boży Jan Paweł II zainicjował - w związku z tą uroczystością - Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów.
W tegoroczną uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa Ojciec Święty Benedykt XVI ogłosi Rok Kapłaństwa. Uczyni to w nawiązaniu do 150-lecia śmierci świętego Jana Marii Vianneya, którego na zakończenie owego Roku Kapłaństwa zamierza wskazać jako patrona nie tylko księży proboszczów, ale wszystkich kapłanów XXI wieku.
Wszyscy winniśmy być świętymi, to znaczy ludźmi - „na miarę daru Chrystusowego” (Ef 4,7) - jak napisał św. Paweł Apostoł - patron obecnego roku. Świętość każdej i każdego z nas jest nieocenioną szansą dla naszego życia. Nie można „otoczyć troską życia”, ani tym bardziej „otoczyć troską życie w rodzinie” bez troski o świętość każdego dziecka, młodzieńca, człowieka dorosłego, małżonka, ojca matki, seniora rodziny. W trosce o świętość każdego z nas z Bożego postanowienia i powołania mają służyć pomocą kapłani. Dlatego też nasza troska o ich wzrost w świętości, jest także troską o nas samych - o świętość i udane życie każdej i każdego z nas.
To adresowane do wszystkich wiernych wezwanie do zatroskania o kapłańskie uświęcenie jest wyraźnie sformułowane na kartach Pisma Świętego. Natchniony autor Listu do Hebrajczyków napomina i zachęca nas: „pamiętajcie o tych, którzy wam głosili Ewangelię” (Hbr 13,7). Apostoł Narodów - św. Paweł jasno i zdecydowanie wyznaje wobec wiernych Koryntian: „Choćbyście mieli bowiem dziesiątki tysięcy wychowawców w Chrystusie, nie macie wielu ojców; ja to właśnie przez Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie” (I Kor 4,15).
Troska o kapłanów - Bożych Żniwiarzy należy do głównych zadań całego Ludu Chrystusowego. Tacy są i będą kapłani i tylu ich będzie, z jak głęboko i szczerze wierzących rodzin się wywodzą. Takimi jesteśmy i będziemy - my Lud Chrystusowy - jakich i ilu będziemy mieli kapłanów; świętych i szczerze zatroskanych o uświęcenie powierzonego im Ludu. Chrystus bowiem posyła nas biskupów i kapłanów do Was „abyście życie mieli i mieli je w obfitości” (J 10,10). Taka też będzie nasza doczesność - ta osobista, rodzinna i narodowa - i taka czeka nas wieczność, jaka jest i będzie współpraca - nas wierzących - z biskupami i kapłanami w Kościele.
Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów, a także ogłoszony przez Ojca Świętego w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa Rok Kapłaństwa domaga się, by na nowo zobaczyć i docenić „dar i tajemnicę” kapłaństwa i każdego powołania kapłańskiego. Potrzebujemy świętych kapłanów, aby lata życia i pełnienie powołania przygotowały nas do szczęśliwej wieczności; abyśmy najdalej jak sięgają tęsknoty naszych serc, mogli pozostać w objęciach upragnionego szczęścia; szczęście które daje tylko Bóg, a traktowane i przeżywane po Bożemu życie i świat do tego nas przygotowuje. Istnieje zatem pilna potrzeba Waszej wielkiej i serdecznej modlitwy za nas kapłanów, byśmy razem z Wami potrafili być „solą ziemi i światłem świata” (Mt 5,13,14).
We wczorajszą sobotę w sanktuarium Matki Bożej - Pojednawczymi grzeszników w Dębowcu zgromadzili się kapłani z całej naszej diecezji, by pod patronatem św. Pawła Apostoła Narodów modlić się o własne uświęcenie, abyśmy mogli służyć Wam według Bożych zamiarów i Waszych ze szczerej wiary zrodzonych oczekiwań. Potrzeba nam ewangelicznej soli, gdy wokół rozlewa się trucizna nienawiści, wypierającego się prawdy i dobra relatywizmu moralnego; gdy wokół usiłuje się panoszyć zniewolenie w imię fałszywie pojmowanej wolności i gdy spycha się na margines ludzi uczciwych. Dzieje się to niby w imię tolerancji i dziwnie pojmowanego pluralizmu.
Nam wszystkim potrzeba ewangelicznego blasku prawdy, gdy chmury głoszonych półprawd i relatywizmu uznawanych wartości oraz sceptycyzm próbują mrokiem śmierci osłonić krainę życia, pogrążając nas wszystkich w ciemności bezsensu i nihilizmu śmierci. Nie dajmy się zwyciężyć beznadziejności i smutkowi; „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki. Nie dajcie się uwieść różnym obcym naukom…”, (Hbr 13,8) zwłaszcza obficie i podstępnie medialnie - w różnej postaci - szerzonemu antyklerykalizmowi.
Stale - żarliwą modlitwą i cichą ofiarą z trudów życia wspomagajcie Waszych księży proboszczów, wikariuszy - Waszych duszpasterzy ze mną Waszym biskupem i biskupem Edwardem na czele. Niech ten Wasz modlitewny szturm do Boga służy także budzeniu powołań kapłańskich. Nigdy nie stawajcie Waszym synom na przeszkodzie w ochotnym i wielkodusznym pójściu za Chrystusem. W rodzinach i wspólnotach parafialnych twórzcie klimat sprzyjający usłyszeniu Chrystusowego wezwania „pójdź za mną, a uczynię cię rybakiem ludzi” (por. Mt 4.19).
Moi Bracia i Siostry - proszę, modlitwą i troską codzienną wspomagajcie nadal nasze Wyższe Seminarium Duchowne. Zwłaszcza w Roku Kapłaństwa - w I czwartki miesiąca - módlcie się za naszych kleryków i księży profesorów, którzy ich przygotowują do świętego kapłaństwa.
Niech Wasz udział w zatroskaniu Dobrego Pasterza: „żal mi tego ludu …żeby nie ustali w drodze” (Mk 8,2) umacnia kapłanów, waszych duszpasterzy w wierności powołaniu, chroni od zdrad i zagrzewa do coraz gorliwszej posługi wobec Waszego uświęcenia. Niech przymnaża im misyjnego zapału, aby znano Ewangelię Chrystusa na wszystkich kontynentach świata, także za sprawą wyrosłych w naszych rodzinach i parafiach kapłanów - misjonarzy.
Raz jeszcze, w sytuacji jaka panuje w naszej Ojczyźnie, za autorem Listu do Hebrajczyków proszę was: „Zaufajcie tym, którzy Wam przewodzą i bądźcie im ulegli. Oni jako odpowiedzialni za Was czuwają nad wami. Nich to czynią z radością, a nie z bólem, gdyż to byłoby dla was szkodliwe” (Hbr 13,1).
A Bóg pokoju, „który przez krew wiecznego Przymierza wyprowadził spośród zmarłych wielkiego Pasterza naszego Pana Jezusa Chrystusa udzieli wam wszelkiego dobra, abyście spełnili Jego wolę (…) przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków” (Hbr13,21).
Proszę też, nie zapominajcie o kapłanach, którzy już odeszli do wieczności, a służyli wam w parafii. Pamiętajcie o nich w modlitwie i otaczajcie troską ich groby. To są wasi duszpasterze, którzy po rodzicach wskazywali i uczyli jak żyć i kochać Boga.
Drogim Braciom Kapłanom składam wielkie podziękowanie za ofiarną kapłańską służbę w diecezji i za świadectwo życia.
Matce Najświętszej, Królowej Kapłanów powierzam Was wszystkich i z serca błogosławię.