Rozważanie 29

Matko z Loreto spod Kamieńczyka

z dobrymi loretankami

módl się za nami.

Zbliżając się powoli do końca naszego pielgrzymowania, stajemy według wskazówek ks. Jana Twardowskiego przed Figurą Matki Bożej, która znajduje się w kaplicy Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, usytuowanej wśród lasów nad rzeką Liwiec, przy szlaku komunikacyjnym między Wyszkowem a Łochowem. Wykańczanie budowy i prace elewacyjne trwały prawie 11 lat. Symbolicznym zakończeniem budowy było umieszczenie na froncie kaplicy grafiki przedstawiającej Matkę Bożą Loretańską z napisem : „Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu i Matce Bożej Loretańskiej 1971”. Ostateczny wystrój wewnętrzny nadał kaplicy artysta plastyk Jerzy Machaj. Kaplica została poświęcona 19 lutego 1984 roku przez biskupa Jerzego Modzelewskiego. W Roku Maryjnym 1986/87 Prymas Polski kardynał Józef Glemp nadał kaplicy rangę sanktuarium maryjnego, a biskup Kazimierz Romaniuk wydał w 1999 roku dekret ustanawiający sanktuarium ku czci Matki Boskiej Loretańskiej. Sanktuarium w Loretto jest wierną kopią włoskiej figury Matki Bożej z Loreto. Oryginał powstał XI lub XII wieku i wykonany jest z drewna cedrowego przez ludowego rzeźbiarza. Charakterystyczne dla tej figury są trzy cechy: Matka Boża i Dzieciątka mają ciemne oblicza z powodu osadzonego na nich dymu z lamp oliwnych płonących przez długie lata w Świętym Domku we Włoszech. Drugą cechą jest to, że Matka Boża trzyma Dzieciątko na lewym ręku, a Ono trzyma w jednej dłoni kulę ziemską, którą przez Maryję, przychodzi zbawić, w drugiej zaś dłoni ukazuje różę – symbol miłości do nas aż po krzyż. Trzecią cechę stanowi jedna szata – tak zwana dalmatyka – która okrywa obie figury: Matki i Dzieciątka. Kapłańska dostojność płynąca z tej szaty, wskazuje, jakby chciała nią osłonić wszystkich ludzi.

Figura Matki Bożej Loretańskiej z Loretto dzięki siostrom loretankom pracującym we Włoszech została poświęcona w Świętym Domku Matki Bożej w Loreto. Figura ma 1,20 m wysokości. Została wyrzeźbiona w pracowni artystycznej w Mediolanie. Płaszcz okrywający Matkę Bożą z Dzieciątkiem i wystrój ściany ołtarzowej zaprojektował Jerzy Machaj. Elipsa z odchodzącymi złotymi promieniami jest symbolem świętości Maryi i łaski, jakie gotowa jest przekazywać ludziom zwracającym się do Niej o pomoc. Figurę na ołtarzu umieszczono nocą 11 na 12 grudnia 1981 r., więc pierwsze modlitwy jakie usłyszała Matka Jezusa, miały charakter patriotyczny za Ojczyznę.

7 września 2008 roku miała miejsce podniosła uroczystość koronacji loretańskiej figury. Uroczystościom przewodniczył ks. abp Henryk Hoser SAC, ordynariusz warszawsko – praski, który w homilii powiedział: “Służebnica Pańska została Panią i Królową po to, by być Królową naszych serc. Jej królowanie ma zawsze i niezmiennie wymiar macierzyński”.

Wpatrzeni w znak loretańskiej figury wołajmy słowami modlitwy: Z pokorą i dziecięcą ufnością przychodzę tutaj, by Cię pozdrowić, o Maryjo. Jak niegdyś Anioł Boży i ja Ciebie pozdrawiam: „Zdrowaś, Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą”. Pan uczynił Tobie wielkie rzeczy i przyjął ciało z Twego przeczystego łona. Ty dałaś światu Zbawiciela i stałaś się Współodkupicielką rodzaju ludzkiego. Pozdrawiam Cię, Maryjo, i proszę, niech przez Twoje wstawiennictwo przynajmniej cząstka tych łask zstąpi na mnie, na moją rodzinę, byśmy w naszym życiu zawsze kroczyli drogą zbawienia. Amen.