Czwartek, 27 czerwca. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i doktora Kościoła

• 2 Krl 24, 8-17 • Ps 79 (78) • Mt 7, 21-29

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie każdy, który Mi mówi: „Panie, Panie!” wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?”. Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości”. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki». Gdy Jezus dokończył tych mów, tłumy zdumiewały się Jego nauką. Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak ich uczeni w Piśmie.

Pewnego razu umiera człowiek i jego dusza wchodzi do nieba. Spotyka tam anioła, który oprowadza ją po niebie. Wchodzą do jednego pomieszczenia, gdzie na stole leżą uszy. Dusza zdziwiona pyta anioła, co to jest? Anioł stwierdza: „To są uszy ludzi, którzy słuchali Słowa Bożego, kazań, rekolekcji. Uszy są w niebie, ale cała reszta nie, bo ich właściciele nie zmieniali swego życia”. W następnym pomieszczeniu dusza widzi na stole same języki. Anioł, widząc ponowne zdziwienie, stwierdza: „To są języki ludzi, którzy pięknie głosili, mówili o Bogu, wypowiadali ładne słowa, ale nie zmieniało to ich życia. Dlatego języki są w niebie, a reszta nie”. Opowiadanie to pokazuje i naszą rzeczywistość. Ludzie Kościoła, zaangażowani w życie wspólnot, ruchów, biorący udział w różnych akcjach mogą się rozminąć z Jezusem, mimo iż często Go przyjmują w Komunii Świętej, słuchają Słowa Bożego i mówią o Nim pięknie. To bardzo ciekawe, że potrzeba czegoś więcej, a mianowicie czynu, który ma być wyrazem miłości Boga i bliźniego. Dopiero taki człowiek, który nie tylko mówi czy słucha Boga, ale podejmuje działanie zgodne z Bożą wolą, przeżyje różne zawirowania i trudne wydarzenia w życiu, które z pewnością nastąpią. Czy Twój dom – Twoje wnętrze, serce, jest przygotowane na burzę i wie, do kogo się z tym odnieść?

J.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!