Niedziela, 21 lipca. Szesnasta niedziela zwykła

• Jr 23, 1-6 • Ps 23 (22) • Ef 2, 13-18 • Mk 6, 30-34

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.

Stajemy się dziś uczestnikami powrotu apostołów z misji, na którą wyprawił ich Jezus. Opowiadają Mistrzowi, co udało im się zdziałać i nauczać. W trosce o nich, po trudach głoszenia, Jezus zabiera ich na pustynne miejsce, by nieco odpoczęli, bo tu, gdzie są, tłumy nie dają im spokoju. Nie dane im jednak było takie zniknięcie, bo dostrzeżono, że odpływają. Wielu podąża za apostołami w to nowe miejsce. To jest fenomen – ludzie są gotowi zostawić wszystko, by słuchać Jezusa, by być blisko Niego i z Nim, by doświadczać Jego cudów uzdrawiania. Są spragnieni Jego nauki, a On, widząc tłumy, lituje się, bo dostrzega, że do tej pory nikt się nimi nie zajmował, nie mieli pasterza. Podążając za Jezusem i naśladując Go, staję się świadkiem i świadectwem dla innych. Czego ludzie mogliby się nauczyć, patrząc na moje życie? Z czego jestem w stanie zrezygnować i ile czasu poświęcić, by wsłuchiwać się w głos Mistrza z Nazaretu?

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ".