Reklama

Płomień nadziei

Niedziela lubelska 50/2009

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Głodne, zmarznięte, bez książek do szkoły i ciepłych butów, a czasem bez rodziców - takich dzieci wśród nas jest zbyt wiele. Wzruszamy się ich trudną sytuacją, narzekamy na brak zainteresowania ich losem przez najbliższych, czy przez pracowników opieki społecznej; czasem przekazujmy dary lub pieniądze na akcje dobroczynne. Jeśli chcemy, by los takich dzieci uległ poprawie, by nasza pomoc szybko do nich dotarła, możemy włączyć się w realizowane przez Caritas „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom”
Świeca z logo Caritas płonie na naszych świątecznych stołach już od 15 lat. Podobnie będzie i w tym roku, bo lubelska Caritas przygotowała 80 tys. wigilijnych świec. Dzieło, realizowane pod hasłem „Bądźmy świadkami miłości”, organizowane jest z myślą o dzieciach. Środki finansowe pozyskane w ramach Wigilijnego Dzieła zostaną przeznaczone na różne formy pomocy najmłodszym, takie jak: stypendia, obiady, świąteczne upominki, organizacja kolonii i zimowisk. - Wigilijne Dzieło Caritas rozpoczęło się w naszej archidiecezji tak naprawdę już przed 16 laty, bo nasza diecezji brała udział w sondażowej akcji, podczas której rozprowadzane były świece otrzymane z Niemiec - wspomina ks. Andrzej Głos, dyrektor lubelskiej Caritas. - W ciągu tych lat przybyło domów, w których na wigilijnym stole płonie świeca, będąca znakiem otwartości naszego serca na potrzeby bliźnich.
Każdego roku w czasie Adwentu wolontariusze parafialnych oddziałów Caritas i Szkolnych Kół Caritas rozprowadzają świece, które różną się wielkością, kolorystyką i ceną. Ich nabywców łączy jedno - wrażliwość na potrzeby bliźnich, zwłaszcza najmłodszych. - Ludzie dobrze już wiedzą, że pieniądze uzyskane ze sprzedaży zostają przeznaczane na konkretną pomoc dzieciom - mówi Ksiądz Dyrektor. - Część pieniędzy zostaje do dyspozycji parafialnych oddziałów Caritas, częścią dysponuje centrala, a 10 gr ze sprzedaży każdej świecy trafia na potrzeby dzieci, m.in. w krajach byłego Związku Radzieckiego i w Afryce”. Za zebrane pieniądze organizowane są m.in. zimowiska i kolonie dla dzieci w ośrodkach Caritas w Firleju i Dąbrowicy (tylko w ubiegłym roku z tej formy pomocy skorzystało ok. 1400 dzieci ze szkół podstawowych i gimnazjów), opłacane są obiady w szkolnych stołówkach (obecnie centrala Caritas funduje obiady dla 300 uczniów), przygotowywane są paczki świąteczne, czy z okazji Dnia Chorego. - A potrzeby są jeszcze większe - mówi ks. Głos. - W tym roku wiele szkół zwracało się do nas z prośbą o finansowanie obiadów dla nawet kilkudziesięciu uczniów.
Ilu osobom będzie można pomóc, zależy od tego, ile wigilijnych świec zapłonie w naszych domach w tym roku. Włączenie się w dzieło Caritas to nie tylko wyłożenie kilku czy kilkunastu złotych na zakup świecy, czy wrzucenie ofiary do puszki z napisem „Gwiazdka nadziei”. - Akcja ma wymiar nie tylko finansowy. Jej ważnym celem jest rozbudzenie wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka - podkreśla Ksiądz Dyrektor. - Chcemy, by atmosfera świąt Narodzenia Pańskiego, rodzinnego ciepła, dobroci i życzliwości ogarnęła wszystkich, zwłaszcza tych, którzy jej tak bardzo potrzebują, czyli zaniedbane dzieci. Kupując świąteczną świecę Caritas, wnosimy swój skromny, ale realny wkład w poprawę ich smutnego losu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Harmęże: zmarł wyświęcony przez bp. Karola Wojtyłę o. Florian Szczęch

2026-09-24 07:48

[ TEMATY ]

śmierć

diecezja.bielsko.pl

O. Florian Szczęch OFMConv

O. Florian Szczęch OFMConv

O. Florian Szczęch OFMConv, franciszkanin przez lata związany z Harmężami, znawca życia i działalności św. Maksymiliana Kolbego, zmarł 22 września w wieku 90 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1960 r. z rąk bp. Karola Wojtyły. W Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych przeżył 74 lata, a kapłanem był przez ponad 66 lat. Uroczystości pogrzebowe odbędą się 25 września w Harmężach.

Franciszek Szczęch urodził się 26 października 1935 r. w Lubeni koło Rzeszowa jako najstarsze z czworga dzieci Józefy i Józefa Szczęchów. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1949 r. wstąpił do Małego Seminarium Ojców Franciszkanów, kontynuując naukę w Niepokalanowie i Krakowie.
CZYTAJ DALEJ

Zobaczyć Go naprawdę potrafi tylko wiara

„Marność nad marnościami - wszystko jest marnością”. Hebrajskie hebel oznacza dosłownie tchnienie, obłok pary, coś, czego nie da się uchwycić w dłoń. Wulgata utrwaliła przekład vanitas vanitatum. Kohelet jest mędrcem, który postanowił zmierzyć życie „pod słońcem” samym doświadczeniem, bez sięgania po obietnice, i uczciwie zapisał wynik pomiaru. Zysku brak. „Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem?” Wielka pieśń o kołowrocie natury, pokolenia przychodzą i odchodzą, słońce wschodzi i zachodzi, wiatr kołuje, rzeki płyną do morza, które nie może się napełnić, ma w sobie hipnotyczny rytm i celowo prowadzi donikąd. Wszystko się porusza, nic nie dochodzi do celu. Nawet pamięć zawodzi: „nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli”. Starożytność pogańska znała ten zawrót głowy wiecznego powrotu. Kohelet wypowiada go wewnątrz Izraela, jakby chciał doprowadzić czytelnika do ściany, za którą może być już tylko Bóg. Kościół czyta Koheleta po to, by przejść jego szkołę odwyku od iluzji. Hieronim, który tej księdze poświęcił osobny komentarz, wspomina, że czytał ją z uczennicą Blezyllą właśnie po to, by nauczyć ją pogardy dla świata przemijającego. „Marność” nie jest ostatnim słowem Objawienia, ale jest słowem koniecznym. Dopóki człowiek liczy na to, że „coś pod słońcem” go nasyci, dopóty nie zapyta o to, co ponad słońcem. Vanitas jest przedsionkiem Ewangelii.
CZYTAJ DALEJ

Świątynia wielu pokoleń

2026-09-27 16:23

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz dokonał poświęcenia kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Uroczystą Eucharystię wespół z Ordynariuszem Sandomierskim sprawowali dziekan dekanatu gorzyckiego ks. Wiesław Piś oraz proboszcz parafii ks. Zygmunt Lipiec. Świątynię wypełnili parafianie oraz rodacy, dla których uroczystość była zwieńczeniem wieloletniej troski o miejscowy kościół.

Liturgia poświęcenia świątyni ma wyjątkowy charakter i bogata jest w znaki, które ukazują kościół nie tylko jako budowlę, lecz przede wszystkim jako miejsce gromadzenia się wspólnoty wierzących. Uroczystość rozpoczęła się od pobłogosławienia wody. Bp Nitkiewicz pokropił nią ołtarz, a następnie ściany kościoła. Dopiero po tym obrzędzie rozpoczęła się Liturgia Słowa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję