Wtorek, 13 sierpnia. Dzień powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Poncjana, papieża, i Hipolita, prezbitera

• Ez 2, 8 – 3, 4 • Ps 119 (118) • Mt 18, 1-5. 10. 12-14

Uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? ». On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie. Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych».

Ewangelia jak zawsze jest wymagająca, wykraczająca poza ludzkie możliwości, a jednocześnie ujmująca się za tym małym, słabym, niedocenianym. Czy czasem nie jest tak, że to my stawiamy się w roli tych małych, słabych, ubogich i to wywołuje w nas postawę i komunikuje mojemu otoczeniu: „No, zajmij się mną”, „Zauważ mnie”, „Zobacz, jak się staram”, „Zrozum moje słabości”? Tymczasem Jezusowi nie chodzi o to, byśmy stali w miejscu, ale byśmy byli przedłużeniem Jego rąk, nóg, mowy Jego nauczania. A więc to ty i ja mamy być tymi, którzy szukają i znajdują ubogich, słabych, potrzebujących. To jest zadanie dla nas na dziś.

Błogosławionego dnia!

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".