Niedziela, 18 sierpnia. Dwudziesta niedziela zwykła

• Prz 9, 1-6 • Ps 34 (33) • Ef 5, 15-20 • J 6, 51-58

Jezus powiedział do tłumów: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata». Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?». Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

„Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. Te słowa kiedyś napisałem na swoim obrazku prymicyjnym przy okazji święceń kapłańskich i one wciąż, po 30 latach, są dla mnie bardzo ważne i poruszają mnie. W dzisiejszych czasach wielu ludzi żyje jak „owce na rzeź prowadzone”. Mam na myśli to, że wielu ludzi rezygnując z relacji z Chrystusem, a szczególnie z uczestnictwa w Eucharystii, samych siebie pozbawia życia z Chrystusem – w ten sposób idą ku śmierci. Jeśli nie podejmą kroków powrotu do Chrystusa i wszczepienia się na nowo w Pana, może to skończyć się ostateczną utratą życia wiecznego. Człowiek, ulegając złu, grzechom, które nie dają mu możliwości przyjmowania Jezusa, sam pozbawia się życia. Bowiem tylko przez Niego możemy mieć życie wieczne. „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim”. Gałązka odcięta od krzewu może jeszcze przez pewien czas na zewnątrz wyglądać dobrze, jednak wiemy, że wkrótce uschnie. Tak bez Ciała i Krwi Pana skazani jesteśmy na powolne umieranie. Chrystus jednak, dopóki żyjemy, daje nam szanse powrotu do Niego. Nie zwlekajmy, bo nie wiemy, ile nam czasu zostało. Pozwólmy, by Pan był naszym Pasterzem i prowadził nas ku życiu i radości. Pomóż nam, Panie, cenić Twoją Najświętszą Ofiarę i trwać w Tobie. Jak skruszonego łotra przyjmij i nas kiedyś do Swojego królestwa.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".