Reklama

II Diecezjalna Pielgrzymka do Ziemi Świętej

Zobaczyliśmy pusty grób

2013-03-28 12:00

Ks. Janusz Sądel
Edycja rzeszowska 13/2013, str. 4-5

Ks. Janusz Sądel
Grupa I i panorama Jerozolimy

Po co wyście tu przyjechali? - zapytał retorycznie ks. dr Piotr Mierzwa, jeden z przewodników II Diecezjalnej Pielgrzymki do Ziemi Świętej - kiedy pielgrzymi zgromadzili się na Mszy św. przy Grobie Bożym w Jerozolimie. Przyjechaliśmy zobaczyć pusty grób, jak Apostołowie i kobiety w Poranek Wielkanocny. Zobaczyć pusty grób, dotknąć zimnej skały, na której spoczęło umęczone Ciało Zbawiciela i gdzie nastąpiło Zmartwychwstanie, które jest zwycięstwem nad śmiercią, piekłem i szatanem.

Pielgrzymka w Roku Wiary okazała się dla pątników z diecezji rzeszowskiej niezwykłą okazją do ożywienia swojej wiary. Nawiedzając bowiem miejsca święte, mogliśmy je nie tylko zobaczyć, ale przede wszystkim doświadczyć obecności Chrystusa, który poprzez swoich przewodników kierował do nas swoje żywe Słowo, które pozwala nam poznać Go i pokochać, ale i o nim świadczyć. Pielgrzymka w ciągu siedmiu dni starała się nawiedzić najważniejsze miejsca związane z życiem Chrystusa, Jego działalnością publiczną, ale przede wszystkim miejsce Jego męki, śmierci i Zmartwychwstania.

Pierwszym sanktuarium przez nas odwiedzanym było Ain Karim, miejsce spotkania Maryi ze św. Elżbietą i miejsce narodzin św. Jana Chrzciciela. Byliśmy także w Nazarecie, w Bazylice Zwiastowania, gdzie „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”. Betlejem - Pole Pasterzy, Bazylika Narodzenia i Grota Mleczna to miejsca związane z przyjściem na świat Zbawiciela, który przyniósł pokój światu. Dziś miasto to jest oddzielone od Jerozolimy potężnym murem, ale mimo tego z nadzieją i wiarą śpiewaliśmy polskie kolędy. Odwiedziliśmy też sierociniec prowadzony przez polskie siostry Elżbietanki w Betlejem.

Reklama

Wielkim dla nas przeżyciem było nawiedzenie miejsca Chrztu Pańskiego nad Jordanem na Pustyni Judzkiej pod Jerychem. Tam odnowiliśmy nasze przyrzeczenia chrzcielne i jeszcze raz wyznaliśmy naszą wiarę. Spotkaliśmy tam Pielgrzymkę Radia Maryja, która na brzegu Jordanu właśnie przeżywała Mszę św.

Galilea to miejsce publicznej działalności Chrystusa. Msza św. na Górze Tabor, na Górze Przemienienia, celebrowana w małych kaplicach, i wsłuchiwanie się w Ewangelię o Przemienieniu Pańskim.

Góra Błogosławieństw i jeszcze raz na nowo odkrycie naszej chrześcijańskiej drogi do realizacji przykazania miłości. I miejsce cudownego rozmnożenia pięciu chlebów i dwóch ryb oraz nawiedzenia kościoła prymatu nad Jeziorem Galilejskim, które tego dnia było bardzo wzburzone, a potężne fale uniemożliwiły nam wypłynięcie, by tam odczytać Ewangelię o połowie ryb czy uciszeniu wzburzonego jeziora.

Niezapomniana pozostanie także Msza św. celebrowana w Kafarnaum, w świątyni nad domem św. Piotra.

Nawiedzenie Kany Galilejskiej połączone było z nabożeństwem odnowienia przyrzeczeń małżeńskich przez małżeństwa, które brały udział w pielgrzymce. Miały one różny staż małżeński, ale z radością odnawiały swoje przyrzeczenia. Odczuwaliśmy atmosferę wielkiego wesela.

I wreszcie Jerozolima, gdzie nasze pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od nawiedzenia kościoła franciszkańskiego w Betfage, gdzie przełożonym jest nasz rodak, o. Franciszek Wiater. Tam rozpoczął się uroczysty wjazd Chrystusa do Jerozolimy w Niedzielę Palmową. A potem nawiedzenie kościoła Pater Noster, kościoła Dominus Flevit, Ogrodu Oliwnego, kościoła zaparcia się św. Piotra. Nabożeństwo Drogi Krzyżowej po wąskich ulicach starej Jerozolimy, wśród straganów i handlarzy przypomniało nam ostatnią drogę naszego Mistrza. I tak doszliśmy do Bazyliki Grobu Bożego. Tam na Kalwarii dotykaliśmy skały obmytej krwią naszego Zbawiciela, gdzie dokonało się nasze Odkupienie.

W czasie naszego pielgrzymowania było wiele czasu na osobistą modlitwę. W naszej pamięci pozostanie adoracja Najświętszego Sakramentu, w jakiej uczestniczyliśmy w Bazylice Zwiastowania. Wielu pielgrzymów powtarzało, że to był najważniejszy moment w naszej pielgrzymce, by to, co zobaczyliśmy w Bożym grobie nadawało sens naszemu życiu i mobilizowało do świadectwa naszej wiary we współczesnym świecie.

Naszej modlitwie towarzyszyło wiele intencji. Modliliśmy się w intencji wyboru Ojca Świętego, w intencji naszej diecezji i jej Pasterzy, ale także w wielu osobistych intencjach.

Pielgrzymka odbywała się w dwóch terminach: 9-16 lutego oraz 1-9 marca br. Przewodnikiem pierwszej grupy był ks. Adam Kubiś, zaś w drugim terminie pielgrzymom przewodniczył wspomniany ks. Piotr Mierzwa oraz o. Tadeusz Nosal z Polskiego Domu w Jerozolimie. Pielgrzymkę zaś logistycznie zorganizowało Biuro Matteo Travel z Rzeszowa.

Tagi:
pielgrzymka Ziemia Święta

PRZED ŚWIĘTEM NIEPODLEGŁOŚCI o bohaterach i wielkim zwycięstwie częstochowian

2019-11-07 20:54

Izabela Tyras

Rekonstrukcja „IKAR stan wyjątkowy. Wydarzenia z 1980r., które zmieniły częstochowian” zostanie zaprezentowana już w piątek, 8 listopada o godz. 13.30 w świetlicy IKAR, w budynku MPK w Częstochowie.

Ryszard Rzepecki
Pielgrzymka Jana Pawła II w 1979 r. trwale zmieniła Polaków

Przypomnienie wydarzeń z listopada 1980r., które były niejako owocem I pielgrzymki Jana Pawła II do Polski uwieńczy projekt edukacyjny „Nadzieja. Zwycięstwo” podejmowany m.in. przez delegaturę Kuratorium Oświaty w Częstochowie i Jasną Górę a wsparty przez program Niepodległa.

Wydarzenia w klubie „Ikar” to jedyny taki przypadek w najnowszej historii Polski, kiedy to społeczeństwo nie tylko zaprotestowało przeciwko komunistycznej władzy, ale i wypowiedziało władzy posłuszeństwo i zgłosiło swoje postulaty, argumentując swoje racje poprzez „siłę spokoju i pokoju”. Władza nie mając „wyjścia” nie tylko ustąpiła protestującym, ale i spełniła ich żądania.

Ten skuteczny i zwycięski protest zapomniany i niedoceniany jest ważną częścią historii nie tylko regionu częstochowskiego, ale i całej naszej Ojczyzny. W „Roku Niepodległej” stanowić może kolejną odsłonę ukazania niezwykłych postaw ludzi, którzy umocnieni m.in. nauczaniem naszego rodaka Jana Pawła II, gotowi byli różnymi sposobami „walczyć” o wolną i niepodległą Ojczyznę. Wielu z nich jeszcze żyje i dlatego najważniejszym elementem działań jest spotkanie młodych z nimi i ich „opowieścią”. Zachowały się także liczne pamiątki z tamtych dni zgromadzone przez częstochowską „Solidarność”.

Wydarzenia, do których doszło w klubie „Ikar” w Częstochowie, w dniach 11-19 listopada 1980 roku, do dziś pozostają nie tylko na marginesie "wielkiej historii", ale także nie znajdują swojego miejsca w opracowaniach promujących historię naszej małej Ojczyzny.

Celem projektu „Nadzieja. Zwycięstwo” jest przypomnienie a dla młodszego pokolenia zapoznanie z niezwykłą postacią Jana Pawła II i jego wielkim wkładem w budowanie wolnej i niepodległej Polski, jedności narodowej a nade wszystko w odzyskanie przez Polaków godności, szacunku, dumy, przekonania o własnej wartości i odkrycia narodowej tożsamości. Zamysłem inicjatorów działań było przypomnienie I pielgrzymki papieża Polaka do naszej Ojczyzny, ze szczególnym zwróceniem uwagi na wizytę Jana Pawła II w Częstochowie w dniach od 04 do 06 czerwca 1979r.

Przesłanie wolnościowe wypowiedziane przez świętego papieża na Jasnej Górze miało ogromne znaczenie dla zniewolonej komunizmem Polski.

Umocnieni przesłaniem Wielkiego Rodaka Polacy odzyskali wiarę w swoją godność i nabrali sił do walki o wyrwanie z kajdan niewoli. Przypominamy o tym poprzez „opowiedzenie” o nieznanym w regionie częstochowskim, tym bardziej nieznanym w kraju proteście w klubie „Ikar” w Częstochowie, do którego doszło w dn. od 11-19 listopada 1980r.

Przyczyną protestu było wprowadzenie przez wojewodę częstochowskiego Mirosława Wierzbickiego stanu wyjątkowego w województwie w związku z zapowiedzianym strajkiem ostrzegawczym „S” w razie odmowy rejestracji „Solidarności”. 10 XI 1980 wojewoda polecił dyrektorom częstochowskich zakładów powstrzymać „S”, zapowiedział, że strajki jako akty antypaństwowe będą tłumione przy użyciu siły; dyrektorzy, wykonując polecenia wojewody, podali się w swoich zakładach za pełnomocników rządu, zakazali przygotowań do strajku i zgłaszania postulatów, zabronili dostępu do radiowęzłów, zarekwirowali maszyny do pisania, zrywali plakaty z hasłami „S”, zagrozili, że osoby, które nie podporządkują się zarządzeniom, zostaną zwolnione z pracy. 11 XI 1980 o godz. 9.00 na cotygodniowym zebraniu w klubie Ikar przy Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Częstochowie spotkała się tzw. Regionalna Komisja Koordynacyjna (przedstawiciele zakładowych komitetów założycielskich) oraz działacze Regionalnego Komitetu Założycielskiego „S”. Zażądano natychmiastowych wyjaśnień od wojewody i postanowiono nie opuszczać posiedzenia aż do skutku. Wojewoda zlekceważył związkowców. 12 XI 1980 Regionalna Komisja Koordynacyjna wystąpiła do premiera o odwołanie władz wojewódzkich i miejskich, zarzucając im nieudolność, nadużywanie władzy i prowokowanie napięć i zażądała przybycia do Częstochowy komisji rządowej. Organizacje zakładowe „S”, nie przerywając pracy, zgłaszały poparcie dla protestujących związkowców, przekazywały pieniądze i żywność, mieszkańcy miasta gromadzący się pod klubem dostarczali związkowcom nowych argumentów: wypomniano budowę nowego gmachu KW PZPR w Częstochowie (zamiast szpitala), willi, tzw. gryglówki, dla I sekretarza KW PZPR Józefa Grygla, przejścia podziemnego blokującego dojście do Jasnej Góry, marnotrawstwo żywności po pielgrzymce Jana Pawła II. W klubie zaczęto drukować na ręcznym powielaczu „Biuletyn Solidarność Regionu Częstochowa”. W niedzielę 16 XI 1980 duszpasterz akademicki ks. Ireneusz Skubiś odprawił mszę św. dla protestujących; Determinacja związkowców oraz poparcie społeczeństwa skłoniły władze do rozmów. Negocjacje trwały całą noc, ich przebieg transmitowano przez głośniki na zewnątrz klubu dla kilkuset oczekujących mieszkańców miasta. 19.11 osiągnięto „porozumienie”. W wyniku protestu odwołano m.in. wojewodę oraz prezydenta Częstochowy a także innych działaczy PZPR.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Niezwykłe zdjęcie zakonnicy pochylającej się nad okaleczoną kobietą

2019-11-10 14:17

wpolityce.pl

„Wczoraj pod murami Watykanu. Pośród śpieszącego się tłumu zobaczyłem taką scenę…” - napisał na Twitterze Tomasz Łysiak, dziennikarz "Sieci", załączając zdjęcie siostry zakonnej pochylającej się nad okaleczoną kobietą

twitter.com/@TomaszLysiak

Wczoraj pod murami Watykanu. Pośród śpieszącego się tłumu zobaczyłem taką scenę… Nie wiem jak się nazywa ta Siostra. Nie wiem z jakiego kraju pochodzi. Chciałbym Jej Podziękować — czytamy we wpisie publicysty tygodnika „Sieci”.

Szybko okazało się, że uwieczniona na zdjęciu siostra zakonna to Polka ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. To s. Aneta (nie podaję nazwiska, bo nie wiem, czy by chciała), Polka, moja współsiostra, nazaretanka (Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu), od dłuższego czasu posługuje we Włoszech. — skomentowała wpis s. Agnieszka Wójt.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Służymy Niepodległej

2019-11-11 19:10

ks. Wojciech Kania

ks. Wojciech Kania

Podobnie jak w 34 miastach w całej Polsce w Sandomierzu odbył się piknik „Służymy Niepodległej”.

Przez kilka godzin na terenie jednostki 3 Sandomierskiego Batalionu Radiotechnicznego na odwiedzających czekały liczne atrakcję. Można było obejrzeć wystawę stateczną sprzętu wojskowego, nie tylko ten którym dysponuje jednostka w Sandomierzu, ale również z Kielc i Niska. Na placu apelowym przygotowane zostały stoiska informacyjne m.in. Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych z Kielc, Żandarmeria Wojskowa, 3. Batalion Inżynieryjny z Niska oraz 10. Świętokrzyska Brygada Obrony Terytorialnej. - Mimo padającego deszczu wielu chętnych odwiedziło jednostkę wojskową w Sandomierzu. Dużym zainteresowaniem cieszyły się samochody wojskowe. Niektórzy pokonali wiele kilometrów, aby wziąć udział w pikniku. – Mimo deszczu dopisali pasjonaci wojskowości. Mamy występny artystyczne młodzieży z Sandomierza i Kielc. Można oglądać sprzęt wojskowy. Począwszy od stacji radiolokacyjnej, przygotowaną przez 3 Sandomierski Batalion Radiotechniczny. Mamy broń strzelecką, pojazdy transportowe, inżynieryjne. Przygotowany został także symulator strzelań, gdzie każdy może spróbować swoich sił – mówił kapitan Tomasz Wermiński.

O godzinie 15 została odśpiewana pieśń reprezentacyjna Wojska Polskiego. Jak mówi kapitan Tomasz Wermiński: - Pieśń Wojska Polskiego powstała na bazie marszu Pierwszej Brygady. Od roku 2007 została uznana za pieśń reprezentacyjną Wojska Polskiego. Śpiewana jest podczas uroczystości wojskowych, patriotycznych oraz apeli i zbiórek.

Na terenie jednostki wojskowej nie zabrakło również przedstawicieli Straży Pożarnej czy Ratowników Medycznych. Na pikniku do wstąpienia w swoje szeregi zapraszali żołnierze 102.batalionu lekkiej piechoty 10 Świętokrzyskiej Brygady Obrony Terytorialnej. Na swoim stoisku prezentowali broń, quada, a dzieci miały możliwość wykonania kamuflażu. Zainteresowani mogli zabrać materiały informacyjne dotyczące rekrutacji do WOT.

- Jest o nas takie ładne określenie: wiedza w głowie, broń w ręku, patriotyzm w sercu. Myślę, że ten patriotyzm jest w sercu każdego Polaka, zwłaszcza teraz, gdy świętujemy rocznicę odzyskania niepodległości - powiedziała szeregowy Marta Korzynek ze 102. Batalionu ŚBOT.

Po godzinie 17 rozpoczął się uroczysty capstrzyk dla Niepodległej, który rozpoczął uroczysty przemarsz na cmentarz pod pomnik 2 Pułku Piechoty Legionów i 4 Pułku Saperów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem