Poniedziałek, 11 listopada. Wspomnienie św. Marcina z Tours, biskupa

• Tt 1, 1-9 • Ps 24 (23) • Łk 17, 1-6

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych. Uważajcie na siebie. Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: „Żałuję tego”, przebacz mu». Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary». Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna».

Żeby zrozumieć naukę dzisiejszej Ewangelii, to słusznie powinniśmy pójść za prośbą apostołów: „Panie, przymnóż nam wiary”. To bardzo ważne, abym miał świadomość, że wszystko od Boga zależy, i żeby wszystkie trudy na Niego przerzucić. Nie dziwi mnie postawa uczniów wobec wysokich ewangelicznych wymagań. Ale też wielkim błędem, wręcz krzywdą dla nas samych, byłoby myśleć, że we wszystkim Bóg codziennie zainterweniuje, że wszystko za nas zrobi bez naszego wysiłku. Co prawda w Biblii mamy takie historie, gdzie Bóg bronił swój lud, karmił go na pustyni, prowadził i ochraniał w czasie wędrówki, ale działo się to przy udziale ludzi. Bóg lubi posługiwać się ludźmi. W tamtym przypadku na pustyni posłużył się Mojżeszem i Aaronem. Gdy Bóg chciał powiedzieć swojemu ludowi słowo napomnienia czy słowo wzmocnienia jakiejś nadziei i wiary w różnych ciężkich doświadczeniach, posyłał wtedy do ludu proroków. A gdy człowiek, przez grzeszne nieposłuszeństwo, po raz kolejny zrywa Boże Przymierze, sam Bóg wciela się w człowieka. Czyż nie mógł tego wszystkiego zrobić, wydając rozkaz z nieba? Ale to, że Bóg stał się człowiekiem, jest dla mnie wielkim zaproszeniem i wielkim wskazaniem do udziału w życiu Bożym, do pójścia drogą misji. To Boże wejście w historię człowieka mówi mi, że Bóg Ojciec, Syn Boży Jezus wraz z Duchem Świętym wybierają mnie i posyłają. A zatem ponówmy prośbę uczniów i pójdźmy w ten dzień i w naszą przyszłość z wiarą, nadzieją i miłością. Panie, przymnóż nam wiary! Panie, daj nam odwagę. Panie, pobłogosław mnie.

F.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".