Środa, 13 listopada. Wspomnienie świętych Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, pierwszych męczenników Polski

• Tt 3, 1-7 • Ps 23 (22) • Łk 17, 11-19

Zmierzając do Jerozolimy Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami». Na ich widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom ». A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: «Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec». Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».

Całe życie chrześcijańskie powinno być przepojone wdzięcznością, ponieważ Eucharystia oznacza dziękczynienie i zachęca do wdzięczności za błogosławieństwa, które daje Bóg. Ale tak mało jest wdzięczności wśród wierzących… Wdzięczność to cecha, którą utraciliśmy. Staliśmy się jak Izraelici na pustyni, którzy ciągle szemrali niezadowoleni i zapominali, że wszystko jest łaską Bożą. Zachęcając trędowatych, aby udali się do świątyni, aby podziękować, Jezus chce dać mi lekcję na temat dziękczynienia. Każda okazja w moim życiu może być okazją do wyrażenia wdzięczności. Nie trzeba czekać na wielkie rzeczy, aby zdecydować się na wdzięczność. Powinienem dziękować za wszystko, za każdą sposobność i przeciwność, bo tego uczy mnie Słowo Boże (por. 1 Tes 5, 18). Pisząc Listy, Paweł już we wstępie na pierwszym miejscu stawia wdzięczność: „Na samym początku składam dzięki” (Rz 1, 8), a dopiero potem wymienia wszystko inne. Chce mnie nauczyć, że życie chrześcijańskie jest przepełnione wdzięcznością, ponieważ jestem uczestnikiem dóbr niebieskich, którymi hojnie obdarza mnie Ojciec Niebieski. Wdzięczność jest logiczną odpowiedzią na Bożą łaskę, miłosierdzie i opatrzność. Tam, gdzie nie ma wdzięczności, nie ma prawdziwej relacji z Bogiem. Wezwanie Pawła, aby zawsze dziękować, należy rozumieć dosłownie: kiedy wszystko jest dobrze, składam dzięki, że otrzymałem łaskę Bożą; gdy nie jest dobrze, z góry dziękuję, bo otrzymam łaskę Bożą. Przykładem trędowatych jest obraz dzisiejszych wierzących, ponieważ tak niewielu przychodzi, by wyrazić swoją wdzięczność Bogu. Świadczą o tym puste kościoły. Zastanów się, w której grupie jesteś: z dziewięcioma niewdzięcznikami czy z jednym, który dziękuje? Prawda, którą poznasz o sobie, pomoże ci być bardziej wdzięcznym w nadchodzących dniach.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".