Poniedziałek, 18 listopada. Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy

• Ap 1, 1-4; 2, 1-5a • Ps 1 • Łk 18, 35-43

Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał». Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

Tłum idzie za Jezusem, ktoś zaczyna krzyczeć. Słychać płacz załamanego człowieka. Raczej od tego zależy jego życie. Wszyscy go uciszają, ale on się nie wstydzi. Męka życia popycha go, dodaje otuchy, a jego głos staje się coraz głośniejszy. A potem poczuł, że ktoś go ciągnie, a właściwie niesie. Wszyscy milczą, ów człowiek czuje, że wszyscy na niego patrzą. Nagle słyszy słodki głos, jednocześnie mocny i pewny siebie: „Jakie jest twoje pragnienie? Powiedz, a dam ci to, nie bój się!”. Chociaż Jezus wiedział, czego chciał ten niewidomy, jeszcze zanim do niego przyszedł, nadal chce, aby ten człowiek złożył oświadczenie. Jezus dostrzega mocną wiarę i ufność. Mówi tylko jedno Słowo, a niewidomy od razu widzi. Podkreśla, że to jego wiara doprowadziła go do Jezusa i pomogła mu być uzdrowionym. Jak wygląda moja modlitwa? Czy pytam szczerze, czy automatycznie? Jaka jest moja wiara, ufność i trwanie w Bogu? Czy tylko na poziomie rozumu?

D.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".